All Chapters of Friend Zone เพื่อนคนนี้ผมหวง: Chapter 1 - Chapter 10

"ฮายยยยย จัสติน ""อืม " แค่นั้นเองค่ะ เพื่อนสุดหล่อของฉันอีกหนึ่งคน วันนี้ทำไมมาเช้าได้ล่ะ ปกติเห็นมาสายตลอด แล้วคนอื่นๆ ก็ยังไม่มา นึกถึงเรื่องเมื่อเช้าที่โซลเล่าให้ฟังฉันก็พอจะเดาออกว่าวันนี้ทำไมจัสตินถึงได้มีอาการแปลกๆ ดาวมหาลัยปีนี้ตกไปเป็นของคณะนิเทศ ซึ่งมันก็เกือบทุกปีอยู่แล้ว นิเทศมีแต่คนสวยๆ แต่ถ้าสวยแปลกก็ต้องสถาปัตย์ น้องแพมนี่ไงของแปลกประจำคณะ"แล้วคนอื่นๆ ละ ""ไม่รู้สิ คงยังไม่มาหรือว่าไม่มาก็ไม่รู้เพราะเมื่อคืนมันไปเลี้ยงฉลองกันที่ผับ ไม่มีใครมาแล้วมั้ง " ถ้าไปผับยับทุกราย"ฉลองอะไรอะ ""ก็ปีสามคณะนิเทศชวนพวกมันไปฉลอง มันไม่ได้ชวนเธอหรอ" อ๋อ ฉันพอจะนึกออกแล้ว ที่เมาเหมือนหมาแล้วเลื้อยเข้าห้องฉันเมื่อคืนก็เพราะไปกินเหล้ากับเด็กนิเทศมานี่เอง ไอ้โซลมันร้าย"ไม่อะ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย แล้วโซลไม่ได้ชวนจัสตินไปด้วยหรอ""ชวน แต่ฉันไม่ได้ไป นี่กินข้าวเช้ามายัง ไปกินข้าวกัน " เอ้า เปลี่ยนเรื่องอีก ก็ดีเหมือนกันเพราะฉันก็ยังไม่อยากซักไซ้ไล่เลียงอะไรมาก ดูอาการของจัสตินแล้วไม่ค่อยอยากพูดถึงเรื่องนี้สักเท่าไหร่ คนมันเคยเจ็บมาอะเนอะ"ยังเลย หิวเหมือนกัน รีบออกมาด้วย " ตอนแรกฉันกะว่าจ

ณ ร้านบ้านกลางน้ำ (ขออนุญาตใช้ชื่อร้านประกอบนิยายค่ะ)โซลบอกให้ฉันมานั่งรอที่ร้าน แล้วสั่งอาหารรอได้เลย เดาได้เลยว่ามันคงจะนัดน้องดาวมหาลัยเอาไว้ ไม่เป็นไรจะมาหรือไม่มาก็ค่อยว่ากันอีกเรื่อง ที่ร้านบรรยากาศดีมากลักษณะของร้านเป็นแนว Open Air ฉันชอบมากเพราะแบบนี้ถึงเลือกให้เป็นร้านประจำในการกินกุ้งเผา ไม่ใช่แค่กุ้ง ยังมีอาหารทะเลอีกหลายๆ อย่าง มองดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือแล้วก็ต้องถอนหายใจออกมายาวๆ ทุ่มครึ่งแล้วโซลยังไม่โผล่หัวมาเลย บนโต๊ะมีเพียงแค่น้ำเปล่าหนึ่งแก้ว กับจานเปล่าที่พนักงานจัดเตรียมเอาไว้ ช้อน ส้อม มีด อาวุธในการกินกุ้งก็พร้อมเหมือนกัน ระหว่างที่นั่งรอฉันก็ใช้สายตาทอดมองบรรยากาศโดยรอบไปเรื่อยๆ ไม่ใช่แค่ฉันหรอกนะที่ชอบร้านนี้ โซลก็ชอบเหมือนกัน ทุกครั้งที่มากินโซลก็จะเป็นคนจ่ายตลอด มันบอกให้ฉันเก็บตังค์ไว้ซื้อลิปสีใหม่ ไอ้นี่ไม่รู้เป็นอะไรกับสีลิปฉันนักหนา ไม่มีสีไหนถูกใจมันเลย สีน้องมิ้งหน่ะสิ เฮ้อ...นึกเรื่องนี้ก็ทำให้หน้าของจัสตินแวบเข้ามาในหัวของฉันทันที ฉันไม่รู้หรอกนะพวกนายคิดอะไรกันอยู่ สิ่งเดียวที่ฉันไม่อยากให้มันเกิดขึ้นคือ การทะเลาะกัน เพราะโซลกับจัสตินค่อนข้างจะสนิทกัน

เราสองคนนั่งกินข้าวเช้าด้วยกัน แพมไม่ค่อยพูดกับผม ส่วนผมก็พูดกับแพม แต่แพมมันก็ไม่สนใจ รู้อยู่แล้วว่ามันโกรธ ถ้ามันรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับผมแล้วก็ไอ้จัสติน แสดงว่าไอ้จัสตินต้องโทรหาแพมอย่างแน่นอน จะตามหาตัวผมตามไม่ยากหรอกครับ ส่วนใหญ่ผมก็มักใช้ชีวิตวนเวียนอยู่ใกล้ๆ แพมไม่ไปไหน ไม่รู้ทำไมเวลาอยู่ใกล้มันแล้วสบายใจ ยิ่งแกล้งก็ยิ่งมีความสุข จะให้ผมไปหาแฟนเอาไว้แกล้งอย่างที่แกล้งแพม คงไม่มีใครอยู่กับผมได้นานหรอกครับ อาจจะเป็นเพราะผมกับแพมสนิทกันมาก บางเรื่องแพมก็ไม่ค่อยเก็บมาใส่ใจเพราะมันเป็นเรื่องเล็กน้อย บางเรื่องแพมก็ปล่อยไป ผมไม่ง้อแพมก็ไม่แคร์ครับ สุดท้ายผมก็ต้องเป็นฝ่ายตามง้อ เพราะอึดอัดที่มันไม่คุยกับผม"แพม วันนี้กูไปเรียนด้วยดิ ""กูขับเวสป้าไล่ยุงไป มึงก็ขับรถมึงไปดิ " ประชดประชัน ที่ขอไปด้วยไม่ใช่อะไรหรอกนะครับ เมื่อคืนผมจอดรถทิ้งเอาไว้ที่ผับเพราะขับกลับมาไม่ไหว ต้องเรียกแท็กซี่ให้มาส่ง ส่วนไอ้จัสตินก็ลากน้องมิ้งไปด้วย สภาพมันก็ไม่ต่างจากผม เฮ้อ.... ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำไมมันถึงไม่ยอมเข็ดจากผู้หญิงคนนั้นสักที มันก็เห็นนี่ครับว่าน้องมิ้งอ่อยผมแค่ไหน"เออไปได้ พาแวะคอนโดด้วย

เพื่อน....ยังไงมันก็คือเพื่อนกวนตีนยังไงมันก็เพื่อนทำตัวส้นตีนยังไงมันก็เพื่อนโกรธมันมากแค่ไหน ...สุดท้ายมันก็คือเพื่อน ให้อภัยมันได้เสมอ นี่แหละค่ะ คือตัวฉัน........ บันทึกของแพม มีอยู่มากมายหลายหน้ากระดาษเกี่ยวกับเพื่อนที่ฉันเขียนเอาไว้ บางครั้งมันก็ไม่ใช่เพราะบุญคุณหรอกนะคะที่ฉันยอม บางครั้งบางคราวตัดเรื่องบุญคุณออกไปแล้วฉันก็ยังสามารถให้อภัยมันได้เสมอ ความดีหลายๆอย่างมันก็มี ไม่ใช่ว่ามันจะอัปรีย์เป็นอย่างเดียว ขออภัยในความไม่สุภาพค่ะ ฉันเขียนเอาไว้แบบนี้จริงๆร้านพุงระเบิดหมูกระทะฉันนั่งรอหมูกระทะแบบกลับบ้านหนึ่งชุด เพิ่มหมูกับผัก ที่พิเศษๆ เลยก็คงจะเป็นผัก เพราะฉันชอบ ประมาณสิบนาทีหมูกระทะแบบกลับบ้านก็มาถึงมือฉัน นั่งต่อคิวประมาณครึ่งชั่วโมง ฉันจ่ายเงินให้คุณป้าเจ้าของร้านก่อนจะเดินออกมาหาแท็กซี่ เวลานี้แท็กซี่น่าจะง่ายและสะดวกสบายที่สุด พะรุงพะรังมากค่ะชะนี ที่จริงร้านนี้เขามีบริการเดลิเวอรี่ด้วยนะคะส่งด่วนส่งไวใกล้ไกลไปหมด มาถึงหน้าร้านขนาดนี้แล้วจะให้ร้านไปส่งเพื่ออะไร ถือไปเองดีกว่า รู้สึกลำบากดี ที่จริงต้องมีเตาถ่านมาด้วย แต่...แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วค่ะ เตาไฟฟ้าดีกว่าเนอะ

"อื้อ" สมองเบลอไปหมดแล้วค่ะ ไม่ทันได้ตั้งตัวก็โดนไอ้โซลบุกรุกริมฝีปาก แถมมันยังงับมาที่ริมฝีปากล่างของฉันอีกด้วย ! มันบอกหมั่นไส้ปากฉันมานานแล้ว หมั่นไส้บ้าอะไรด่ากูทุกวันเรื่องทาลิป หมั่นไส้ก็ไม่จำเป็นต้องกัดปะปึก พรึ่บบ"อะไรของมึงเนี่ย กัดปากกูทำหอยอะไร " ทันทีที่ดันร่างของโซลออกได้สำเร็จฉันก็แผดเสียงใส่มันทันที ให้คนเห็นแก่ตัว อาศัยจังหวะที่ฉันกำลังช็อกลวนลามริมฝีปากของฉัน ปากฉันไม่ได้มีไว้ให้ใครจูบ ฉันเก็บมันเอาไว้ทาลิปสติกอย่างเดียวเว้ย"หมั่นไส้ ""หยี เหม็น มีแต่กลิ่นเหล้า " ฉันใช้มือถูปากแรงๆ แปรงฟันหรือยังก็ไม่รู้ หน้าหล่อก็ไม่ใช่จะทำอะไรแล้วดูดีเสมอไปนะเว้ย เห็นหน้ามันแล้วอยากจะถีบแรงๆ ฉันคิดอยู่แล้วเชียวว่ามันจะต้องขออะไรพิเรนทร์ๆ แบบนี้"แปรงฟันแล้ว ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้นเลย " ..กูแสดงอยู่ค่ะ ปากมึงแม่งโคตรหอม"แปรงยังไง กลิ่นเหล้ายังมีอยู่เลย ""หวานมั้ย " หวานบ้านมันสิคะ แต่ก็หวานจริงนั่นแหละ งื่อออ ...สะบัดเอามันออกไปจากหัวเดี๋ยวนี้เลยแพม ดูหน้าโซลตอนนี้สิ ทำมาเป็นลอยหน้าลอยตา ฉันอยากกลับหอแล้ว ไม่อยากคุยอะไรกับมันตอนนี้ ไม่น่าหลวมตัวไปเล่นเกมกับมันเลย รู้ทั้งรู้ว่าฝ