All Chapters of Friend Zone เพื่อนคนนี้ผมหวง: Chapter 31 - Chapter 37

มือข้างขวากำโทรศัพท์ไว้แน่นหลังจากแชทไลน์คุยกับม๊า อารมณ์เริ่มเย็นลงเพราะจะได้กินกระเพราไก่ อยากกินมานานแสนนานแต่ก็ไม่ได้กินสักทีเพราะมัวแต่ทำกับข้าวตามใจผัวทุกวัน เหตุผลที่เลือกไม่กลับบ้านตัวเองก็เพราะกลัวเอาความเครียดไปทำให้พ่อกับแม่คิดมากเข้า ถึงฉันจะโกรธโซลมากขนาดไหนก็ไม่ควรเอาเรื่องแบบนี้ไปใส่ไฟให้ครอบครัวของตัวเองฟัง ใช้คำว่าใส่ไฟเพราะฉันคิดว่าถ้ามีโอกาสได้พูดอารมณ์ร้อนมันจะเข้าครอบงำอีก แล้วคนอย่างฉันโมโหเหมือนชาวบ้านที่ไหน พ่อกับแม่ของตัวเองก็เอ็นดูว่าที่ลูกเขยคนนี้มาก เอาเรื่องไร้สาระแบบนี้ไปเล่าให้ท่านฟังมันจะพานทำให้เรื่องราวใหญ่โตไปกันใหญ่ ฉันก็เลยเลือกไปหาม๊า เพราะฉันกับม๊าคุยกันเรื่องนี้ตลอด ม๊าให้คำปรึกษาฉันดีมาก ดีกว่าผัวที่อยู่ด้วยกันทุกวันซะอีก หาแต่เรื่องปวดหัวมาให้"พี่สมคิดคะ แวะปั๊มให้แพมด้วยนะคะ " นึกอยากหาอะไรเปรี้ยวๆ กระแทกปาก จะซื้อเบียร์มากระดกแล้วตบด้วยของเปรี้ยวก็ต้องพักเอาไว้ก่อนเพราะยังไม่รู้ว่าในท้องของฉันมีสิ่งมีชีวิตอยู่จริงหรือเปล่า อีกอย่างฉันไม่ถูกกับแอลกอฮอล์ เดี๋ยวได้ชักตายคารถทำไง ลุงสมคิดได้ตกงานแน่ๆ"ได้ครับ "....มะม่วงน้ำปลาหวาน มะขามจี๊ดจ๊

ผมสงสารเมีย สงสารมาก ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาไม่เคยมีวันไหนเลยที่ผมสะใจเมียได้เท่านี้มาก่อน ไม่ใช่ครับ ผมสงสารเธอจริงๆ อันที่จริงกำหนดกลับกรุงเทพควรจะเป็นวันนี้แต่คงต้องเลื่อนออกไปก่อนเพราะแพมแพ้ท้องหนักมากจริงๆ หนักจนผมไม่เป็นอันทำอะไร นอนเฝ้านั่งเฝ้าอยู่ทั้งวัน ห่างไปไหนก็ไม่ได้ กลับเข้ามาไม่เห็นเมียนอนอยู่บนเตียง เพราะไปนั่งกอดชักโครกอยู่ในห้องน้ำ หน้าซีดหมดแรง แรงจะเดินแทบไม่มี แต่แรงด่าแรงบ่นยังพอได้อยู่ เพราะถ้าไม่บ่นไม่ด่ามันนอนไม่หลับ หมายถึงเมียนะครับผมนี่หลับฟังตลอด"แพมอยากกินอะไรมั้ย ""หึ ไม่เอาอะ กินแล้วก็อ้วกออกหมดเลย " ใช่ครับกินอะไรเข้าไปก็ออกมาหมด หมดจนไม่มีแรงพูดอยู่แล้ว ผมพาแม่กับลูกไปหาหมอมาแล้วเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา ทุกอย่างปกติ ครรภ์สมบูรณ์ กลับกรุงเทพว่าจะพาไปฝากครรภ์ให้เป็นเรื่องเป็นราว"สงสารว่ะ อะยาดม นวดมั้ย?? ""ไม่เอาไม่นวดขอแค่ยาดมพอ " แพมหยิบยาดมที่มือของผมแล้วยัดเข้าไปในรูจมูกไม่กลัวว่ามันจะบานหนักว่าเดิม ยัดเอาเป็นเอาตาย"รอแป๊บหนึ่งได้มั้ยขอไปกินข้าวก่อน " ดูแลเมียจนลืมไปเลยว่ายังไม่ได้กินข้าว จะเอามากินในนี้ก็ไม่ได้เดี๋ยวเมียจะวิ่งเข้าห้องน้ำอีก แพ้สุด

หลังจากศึกรักบนเตียงเสร็จสิ้นลง แพมก็ทิ้งตัวซุกหน้าอกผม ผมกระชับร่างนุ่มนิ่มของเธอเข้ามากอดไว้แน่น ลมหายใจสม่ำเสมอ เพียงแค่ไม่กี่นาทีคนดีของผมก็หลับลึก ทิ้งให้กูเวิ้งวางอยู่คนเดียว คนดีตรงไหนเมียปีศาจชัดๆ แต่ก็รักมันฉิบหาย ผมควรทำยังไง ไปหาหมอดีมั้ย อุ้มเมียไปด้วยตอนนี้ ให้หมอผ่าท้องแล้วเอาลูกๆ ของผมออกมาก่อน อย่าเพิ่งไปทำปฏิกิริยาอะไรทั้งนั้น ได้โปรดเห็นใจพ่อด้วย..มึงมันร้ายแพม รีดน้ำกูไปจนหมด แถมยังยั่วซะจนกูทนไม่ไหวหลงดีใจนึกว่าเมียต้องการความรักและบทรักอันแสนเร่าร้อนจากผัวคนนี้ มันหลอกผมให้ปั๊มลูก! สุขสันต์วันไข่ตก ไข่มึงตกแต่ไข่กูแตก.....ยกมือก่ายหน้าผาก คิดไปคิดมา ยังไงก็ต้องท้อง หันไปมองหน้าทิชาแล้วก็ เฮ้อ ไม่อยากให้ทิชาเหงาเหมือนกันครับ กลับมาถึงบ้าน เพื่อนของทิชาก็คือตุ๊กตา ทิชายังไม่เข้าใจว่าการมีน้องต้องปรับตัวยังไงบ้าง ผมคงต้องเริ่มคุยเรื่องนี้กับลูกอย่างจริงจังแล้วล่ะ เพราะไหนๆ เมียมันก็ยัดเยียดความเป็นเมียให้ผมซะขนาดนี้แล้ว คนท้องมันยังไม่เกรงกลัวอะไรเลย ไม่เคยเข็ดกับการปวดท้องคลอด แพ้ท้องทรมานมากแค่ไหนไม่เคยจำ (ผัวนี่ไง) ^^! แล้วทำไมกูจะต้องมานอนเครียดแทนเมียด้วย____

การผ่าตัดผ่านพ้นไปด้วยดี หมออนุญาตให้กลับบ้านได้ ไม่ต้องนอนพักฟื้นที่โรงพยาบาล แต่ทำไมผมอยากนอน อยากนอนสักสิบคืน ป่านนี้เมียคงเตรียมมีดกะซวกไข่ผมเอาไว้แล้ว อารมณ์ตอนนี้คือปวดไข่ ปวดไปหมด หมดฤทธิ์ยาชามันก็จะลำบากหน่อย แต่ผมก็ยังไหว เมียควรภูมิใจที่ผมทำหมัน! ตรงกันข้าม ตอนนี้เมียผมคลั่งหนักมาก ฟาดงวงฟาดงาฟังจากที่ม๊าเล่ามาทั้งหมดแล้ว น่ากลัว (ToT) /~~~ เอาจริงๆ ผมไม่อยากกลับบ้าน ผมไม่อยากปะทะอะไรกับแพมตอนนี้ ไม่ได้หนีปัญหาแต่แค่ไม่อยากทะเลาะ รู้ว่ากลับไปก็ต้องมีปากเสียงกัน ควรเลี่ยงดีกว่า รอให้เมียใจเย็นมากกว่านี้ค่อยกลับ คนไร้บ้านที่เป็นหมันอย่างผม! โคตรน่าสงสาร เหล้าก็กินไม่ได้ คิดถึงลูกก็คิดถึง ส่วนเมีย ก็คิดถึงนั่นแหละครับ แต่พอได้ยินมันบอกว่า หมันมึงหลุดแน่!!! ต้องโหดร้ายขนาดไหนถึงกล้าขู่ผัวแบบนี้ แค่ยาชาหมดฤทธิ์ก็ปวดจะแย่อยู่แล้ว โดนเมียกระแทกมันจะไม่หลุดออกมาทั้งยวงหรอกหรอ บัดซบ! จังหวะนรก!! มาพร้อมกันหมด"ยาค่ะคุณโซล " ผมรับถุงยาจากคุณพยาบาล แก้ปวดแก้อักเสบตามสเต็ป หมอพยาบาลที่นี่รู้จักผมในนามของเพื่อนไอ้แอล ใช่ครับผมเลือกใช้บริการทำหมันที่โรงพยาบาลของไอ้แอล เป็นกันเองแถมยังไว้ใ