All Chapters of เล่ห์ร้ายเพื่อนรัก NC25+ ซีรีส์ Strong Heart 4: Chapter 211 - Chapter 220

“แล้วแต่คุณจะว่า ยกเว้นคำว่าเพลย์บอย อย่าเรียกให้ลูกได้ยินเป็นอันขาด”ทำเสียงเข้มสั่งต่อไปถึงอนาคต พริมโรสต้องยิ้มกว้างออกมาแล้วพยักหน้ารับคำเพื่อคนแสนงอนจะได้พอใจ วิคหอมตรงต้นคอเป็นการให้รางวัล“ เอาละ ตอนนี้หมดเวลาสำหรับคำพูดแล้ว ต่อไปเป็นภาคปฏิบัติบ้าง ผมจะช่วยถอดชุดให้”เขากล่าวพร้อมกับรูดซิปชุดเจ้าสาวลงอย่างคล่องแคล่ว ไม่ใช่อะไรหรอก เพราะช่วยหล่อนเลือกเองมากับมือและลองซ้อมรูดซิปให้หล่อนแล้วครั้งหนึ่งตามประสาผู้ชายที่คิดการณ์ล่วงหน้าเก่ง ชุดเจ้าสาวแสนสวยร่วงไปกองตรงเท้า ร่างบางเหลือเพียงบราเซียร์ไร้สายกับแพนตี้อยู่ วิคเตอร์ตวัดร่างหล่อนสู่วงแขนแล้วก้าวไปยังเตียงวางพริมโรสตรงปลายเตียง“อาบน้ำก่อนนะคะ”พริมโรสเอ่ยเสียงอ่อนหวานรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร วิคเตอร์ยิ้มกริ่ม แล้วถอนเสื้อผ้าของตัวเองจนล่อนจ้อน ดวงตาเต็มไปด้วยความรักและปรารถนาจ้องมองร่างงามไม่ยอมละสายตา“ตอนนี้เวลาหนึ่งนาฬิกาตรง มาเถอะ เจิมเอาฤกษ์เอาชัยก่อน ต้องลงเสาตอกเสาเพื่อความเป็นศิริมงคลและความมั่นคงของชีวิตคู่ของเรา”เขากล่าวพร้อมกับผลักพริมโรสให้นอนหงายไปกับที่นอน มือเอื้อมมาดึงแพนตี้ออกไปจากตัวของหญิงสาว“อุ้ย”หล่อนร

เขาเอ่ยบอกเพียงเท่านั้น มือใหญ่จับตรงใต้เข่าผลักขึ้นจนได้ตำแหน่งจากนั้นก็ไม่รอช้า ขยับโยกรัวเร็วและถี่ยิบๆ ทันที เสียงครางและเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังในห้องหออย่างต่อเนื่องเนิ่นนาน จนกระทั่งเมื่ออารมณ์ถึงจุดที่ทนแบกรับความกระสันซ่านทรมานไม่ไหว พริมโรสก็เกร็งสะโพกรับแล้วร้องเรียกชื่อเขา ปล่อยน้ำหวานแห่งรักไหลล้นออกมาชโลมอาวุธด้ามเขื่อง วิคเตอร์โยกรัวใส่ไม่ยั้งจนนาทีต่อมาร่างใหญ่ก็กระตุกสั่นเทิ่มไปทั้งร่าง ปล่อยลาวาร้อนเข้าสู่ตัวหญิงสาวจนหมดทุกหยาดหยด เขาล้มไปซบอกอวบอิ่มซุกหน้าหายใจหอบกระเส่า“โอ พริม...คุณจะไหวไหม นี่แค่ยกแรกเท่านั้นนะ”เสียงหอบถี่เอ่ยถามไม่ดูสภาพตัวเองว่าใครหอบเสียงดังกว่าใครกันแน่ พริมโรสหรี่ตาขึ้นมาดู“อืม...พริมว่าคุณถามตัวเองก่อนดีกว่ามั้ยคะวิค แค่นี้ก็หอบแฮ่กซะแล้วแบบนี้”หล่อนทำกล่าวยั่วพร้อมแกล้งขมิบบีบรัดเขา วิคเตอร์ตาโต“โอว... คุณเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ อูวย์...อีก...อ่าส์”เขาเงยหน้าขึ้นมาถามแล้วก็สูดปากด้วยความเสียว อ้าปากดูดยอดถันที่ตั้งชูช่ออยู่ใกล้ปากทันที ส่วนล่างก็เริ่มขยับโยก พริมโรสตั้งขากว้างอีกเพื่อรับมือกับเขา เล็บจิกลงไปบนแผ่นหลังกว้างเมื่อเข

“ไม่สวีทกับเมียจะให้ไปสวีทกับแมวที่ไหน ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมรักคุณมากแค่ไหน ผมมีความสุขมากที่ตื่นมาแล้วได้กลิ่นหอมของคุณติดอยู่ที่หมอน รู้สึกว่าคุณอยู่ใกล้ๆ ผมตลอดเวลาแบบนี้”เขาก้มมาบอกและหอมแก้มนวลทีหนึ่ง พริมโรสยิ้มมีความสุขกับความน่ารักน่าเสน่หาของคนที่ได้ชื่อว่าสามี“พริมรู้แล้ว พริมก็รักคุณที่สุดค่ะ ว่าแต่เจ้าลักกี้ออกมาโน่นละ คุณจะไม่จับมันต่อเหรอ”หญิงสาวหันไปเห็นเจ้าแมวน้อยกำลังย่องออกมาจากหลังกระถางพอดี วิคเตอร์หันไปมองแล้วย่างสามขุมไปหามันทันที“มาให้พ่อจับซะดีๆ เจ้าลักกี้ มานี่มา”เขาตั้งท่าก้มลงรวบตัวมัน แต่มันเร็วเหลือเกินวิ่งลอดขาของเขามาหาพริมโรส หญิงสาวจึงรีบอุ้มมันขึ้นมากอด“ดื้อกับพ่อเหรอลักกี้ ไหนแม่พริมดูหน่อยว่าทำไมถึงเกาคอ หรือว่าจะติดเชื้อมาจากคลินิก”หญิงสาวกล่าวกับมันพร้อมกับแหวกขนนุ่มของมันดู“ไม่เห็นมีอะไรนี่นา เอ๊ะ...”พริมโรสเห็นสก๊อตเทปใสติดอยู่กับขนตรงใต้คอ ดูแบบผ่านๆ จะมองไม่เห็น วิคเตอร์เดินมาหา“ไปเอามาจากไหน ซนเหลือเกินแกนี่”เขาทำบ่นแล้วอุ้มมันเข้าไปในบ้านหากรรไกรมาตัดขนตรงส่วนนั้นออกพร้อมกับสก็อตเทป ขนตรงคอมันจึงดูแหว่งไปนิดหนึ่ง“ผลของการซนก็คือ แ

“สำหรับคู่อื่นผมไม่แคร์ว่าเขาจะฉลองกันเวลาไหนวันไหนอย่างไรและเพราะอะไร แต่สำหรับผม จะฉลองกับคุณแบบนี้ตลอดไป”เขาเอ่ยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง พริมโรสจึงให้รางวัลด้วยการจุมพิตอ่อนหวานไปบนริมฝีปากช่างเจรจาสรรหาคำหวานมาพูดกับหล่อนได้ไม่ขาดปากอยู่ครู่ใหญ่“มีอะไรจะให้พริมละคะ”หญิงสาวเอ่ยถามหลังจากถอนริมฝีปากออก เขาจึงจูงมือไปยังห้องรับรองแขกที่ไม่เคยได้ใช้“อยู่ในนี้ หลับตาก่อน”เขาเอ่ยบอกเมื่อมาถึงตรงหน้าประตู พริมโรสยิ้มออกมาด้วยความตื่นเต้นรีบหลับตาลงตามความต้องการของเขา วิคเตอร์อดไม่ได้ที่จะก้มไปหอมแก้มนวลของคนว่าง่ายทีหนึ่งแล้วเอื้อมมือไปเปิดประตูประคองหล่อนมายืนตรงกลางห้อง“ลืมตาได้แล้วครับที่รัก”เสียงห้าวเอ่ยบอกเบาๆ ริมหู พริมโรสจึงลืมตาขึ้นก็ต้องตะลึงงัน“พระเจ้า...หมอวิค โอ มาย ก๊อด”หล่อนอุทานออกมาพร้อมกับหันมามองเขา ใบหน้างามเต็มไปด้วยความตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็น ห้องนอนถูกตกแต่งอย่างหรูหรา บนเตียงขนาดคิงไซส์มีกลีบกุหลาบโปรยเป็นรูปหัวใจ รอบห้องมีดอกพริมโรสหลากหลายสีสันสวยงามตกแต่งอยู่อย่างเหมาะเจาะลงตัว โต๊ะข้างเตียงมีขวดแชมเปญแช่ในถังน้ำแข็งพร้อมกับแก้วทรงสูงสองใบ“ว้าว คุณทำตอน

เรือนกุหลาบเป็นเรือนกระจกหลังใหญ่ที่แจ็คคิวลีนได้สะสมเพาะพันธุ์ดอกกุหลาบและดอกไม้จากทั่วทุกมุมโลกซึ่งสามีเป็นผู้สรรหามาฝากเสมอเวลาเดินทางไปยังที่ต่างๆ“ทะลึ่งตรงไหน ไปเถอะ แซมจะพาไปดูคอกม้าและโรงเก็บฟาง ห้องลับของเราไง แซมเก็บไว้อย่างดี โซวยังไม่เห็นล่าสุด” เขาเอ่ยโอ้อวดหลอกล่อและโอบร่างเพรียวพาเดินลึกเข้าไปด้านในต่อไปอีกคอกม้าเป็นอาคารชั้นเดียวยาวขนานไปกับแนวรั้วด้านข้าง ม้าเทศตัวใหญ่พันธุ์ดีหลายตัวอยู่ในคอกแล้ว บิดาของแซมมีคนดูแลม้าที่อยู่ด้วยกันมานานหลายปีเจ้าสตอร์มกับโซลี่ ม้าของเขากับของโซเฟียยังมีชีวิตอยู่แต่มันอายุพอสมควรแล้ว แซมจูงมือโซเฟียไปยังคอกของม้าที่อยู่ติดกัน เจ้าม้าแสนรู้ทำเสียงหายใจดังฟืดฟาดต้อนรับทันที“เจ้าสตอร์มเป็นยังไงบ้าง” แซมเอ่ยถามคนเลี้ยง ที่เดินมาหาอย่างนอบน้อม“เจ้าสตอร์มไม่ยอมกินอะไรครับนายน้อย มันเห็นโซลี่ไม่สบาย คงจะมีเซ้นส์ถึงกัน พอโซลี่ไม่ยอมกิน เจ้าสตอร์มก็พลอยไม่ยอมกินไปด้วย โซลี่เป็นหวัดอย่างที่ผมเรียนให้นายน้อยทราบเมื่อเช้าน่ะครับ ผมให้ยาแล้วคิดว่าเป็นไม่มาก”คนเลี้ยงกล่าวรายงานอย่างละเอียด โซเฟียรีบเดินไปลูบหัวเจ้าโซลี่ด้วยความรู้สึกสงสารมันเหล