Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

Lana Serrano POV Kung akala ni Eros Knight na ang pagpapatira sa amin sa mansyon niya ay sapat na para mapaamo ako, nagkakamali siya. Sa loob ng bahay, baka "ghost landlord" lang siya. Pero sa labas, sa teritoryo kung saan niya itinayo ang kanyang pangalan—sa Knight Industries—doon ko siya dudurugin. Ngayong umaga ang Board Meeting para sa Knight Plaza Expansion. Ito ang proyektong ginamit niya para gipitin ako. At ito rin ang magiging entablado ko para ipakita sa kanya na ang babaeng iniwan niya limang taon na ang nakalipas ay hindi lang nabuhay, kundi naging mas magaling kaysa sa kanya. Pumasok ako sa Knight Industries Building na suot ang isang emerald green suit. Ang takong ng aking stilettos ay umaalingawngaw sa makintab na sahig ng lobby. Sa likuran ko, bitbit ang aking technical tablets at blueprints, ay ang team ko mula sa Vanguard. "Good morning, Engr. Serrano. The board is waiting for you at the Penthouse Conference Hall," bungad ng secretary ni Eros, na bahagyang nangin

Lana Serrano POV "Mommy, do we really have to wear these?" tanong ni Bolt habang tinitingnan ang kanyang sarili sa salamin. Nakasuot ang triplets ng matching charcoal grey tuxedos na gawa ng isang sikat na designer. "Kailangan nating ipakita sa kanila na hindi tayo basta-basta, Bolt," sagot ko habang inaayos ang bowtie ni Chase. "Isipin niyo na lang, isa itong secret mission. Ang mission? Huwag magpaapi." "Copy, Mommy. Target acquired," sabi ni Ace sabay check sa kanyang mini-smartwatch. Lumabas kami ng West Wing at sinalubong kami ni Eros sa lobby. Muntik na niyang mabitawan ang hawak niyang coat nang makita kami. Nakasuot ako ng isang body-hugging, floor-length midnight blue gown na may mataas na slit. Simple lang ang ayos ko, pero alam kong sapat na iyon para manliit ang sinumang haharap sa akin. "Lana... you look stunning," bulong ni Eros. Ang kanyang mga mata ay hindi makaalis sa akin. "Save the compliments for the cameras, Eros. Let’s go," malamig kong sabi at nilagp

Lana Serrano POV Pagpasok ko sa loob ng suite, agad kong inayos ang mga passport namin na nasa ibabaw ng lamesa. Ang plano ay malinaw...tatapusin ko lang ang huling pirma sa Knight Plaza project at babalik na kami sa New York kasama si Liam. Mas tahimik doon, at mas ligtas ang mga bata sa impluwensya ni Aurelia. Hindi ko napansin na bukas pala ang pinto. "Lana?" Napatigil ako. Si Eros, nakatayo sa may hamba ng pinto, ang mga mata ay nakatitig sa apat na asul na booklet na hawak ko. Namumutla siya, tila ba nakakita ng multo. "Passport?" mahinang tanong niya. Ang boses niya ay nanginginig. "Aalis kayo? Iiwan niyo ako uli?" "Tapos na ang trabaho ko rito, Eros," sagot ko habang ipinapasok ang mga passport sa bag ko. "Wala na kaming dahilan para manatili sa mansyong ito." "Pero ang project... ang mga bata... Ako?" lumapit siya nang isang hakbang, pero umatras ako. "I'm trying, Lana! Ginagawa ko ang lahat! Sinunod ko ang rules mo, tiniis ko ang pagiging 'invisible' sa bahay na 'to, h

Lana Serrano POV Alas-singko pa lang ng madaling-araw, narinig ko na ang kalabog sa baba. Nagmadali akong bumaba sa kusina, iniisip kung may magnanakaw ba o kung pinasok na kami ng mga tauhan ni Aurelia. Pero laking gulat ko nang makita ko si Eros. Nakasuot siya ng apron, puno ng harina ang mukha, at may hawak na iPad habang seryosong nakatitig sa isang YouTube tutorial. "Anong ginagawa mo, Eros?" tanong ko habang kinukuskos ang mga mata ko. "I'm making pancakes. From scratch," sagot niya nang hindi tumitingin. "Sabi ni Bolt, gusto niya ng hugis-dinosaur. Si Chase naman, gusto ng chocolate chips na naka-form ng heart." "You don't even know how to boil an egg, Eros. Tumigil ka na d'yan bago mo masunog ang bahay," sabi ko habang lumalapit. "No, Lana. Sabi mo one month. Isang linggo na ang lumipas at wala pa akong progress kay Ace. I need to do this," mariing sabi niya. "At may school event sila ngayon, 'di ba? The Family Fun Day? Pupunta ako." Napatigil ako. "Pupunta ka? Eros, ma

Lana Serrano POV Gabi na pero dilat na dilat pa rin ang mga mata ko. Ang bawat kaluskos sa labas ng kwarto ko ay nagpapakaba sa akin. Pagkatapos ng nangyari sa museum, pakiramdam ko ay nasa giyera kami. Lalabas sana ako para kumuha ng tubig nang marinig ko ang mahinang boses sa garden. Sumilip ako sa bintana at nakita ko si Eros. Mag-isa lang siya, nakaupo sa damuhan at may hawak na lumang recorder. Mukha siyang pagod, dahil siguro sa engkwentro kanina. Dahan-dahan akong lumabas. "Hindi mo pa nalilinisan ulit yan? Baka ma-infect 'yang mga sugat mo." Napaangat ang tingin niya. "Hindi ko maramdaman ang sakit ng sugat, Lana. Mas masakit 'yung tingin sa akin ni Ace kanina bago siya matulog. Parang hindi pa rin siya naniniwala na ililigtas ko sila." "Mahirap ibalik ang tiwala, Eros. Lalo na kung ang pundasyon ay limang taon na kasinungalingan," sabi ko habang nauupo sa bench, malayo s