Semua Bab ล่ารักใต้เงาทราย: Bab 51 - Bab 60

50 เกมแห่งการยั่วยวนเวลาเดียวกัน ณ พระราชวังไซฮาตนาเดียแสงแห่งชีวิตได้มืดลงไปนานแล้ว ณ มุมคุ้งฟ้าเหนืออ่าวไซฮาตนาเดีย โคมไฟตามมุมต่าง ๆ ภายในพระราชวังเริ่มสาดแสงขึ้นทีละดวงจนสว่าง ทว่าโถงที่ทอดยาวตามทางเดินในส่วนวังชีคมูซากลับสลัวสำหรับดารินทร์เรือนร่างเธอถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อผ้าที่ไม่ใช่ของเธอ เนื้อบางเบาสีแดงปกปิดเพียงบางส่วนของร่างกาย ประดับด้วยคริสตัสและแผ่นทองล้อแสงระยับในทุกย่างก้าวชุดนางระบำหน้าท้อง...ท่อนขาเพรียวยาวเผยออกในทุกขณะที่เธอวาดขาเชื่องช้าอ้อยสร้อยอย่างที่ใจหนักหน่วง ต้องการทอดเวลาออกไปเพราะไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับเขาภายในเสื้อผ้าเช่นนี้ราวกับกำลังเปิดเปลือยตนเองให้เขาได้เห็นมือเล็กเรียวยกขึ้นแตะข้างใบหูสำรวจให้แน่ใจว่าเครื่องแปลภาษาที่สายลับคนนั้นให้มาจะยังอยู่ดีและหวังว่ามันจะใช้ได้เธอรู้ว่ามันเสี่ยง เกมนี้คือเดิมพันชีวิตและต้องทำมันให้สำเร็จทรวงอกกระเพื่อมขึ้นเมื่อสูดลมเข้ายาวขณะยืนอยู่หน้าประตูไม้บานยาวสลักลวดลายอาหรับ ส่งยิ้มเบา ๆ ใต้ผ้าคล

52 สองสัปดาห์ต่อมา สองสัปดาห์ต่อมา ณ เผ่าบานีริยาฮ์ในขณะที่ตะวันเริ่มสาดแสงสีทองวันใหม่พาดลงโอเอซิสเล็กก่อนจะถึงเผ่าบานีริยาฮ์ ร่างของบุรุษสูงใหญ่ยืนบนชะง่อนผาส่องกล้องมองลงไปยังกองคาราวานที่กำลังต้อนแกะผ่านทาง“กองนี้เป็นของเผ่าไหน” ราชิดเอ่ยถาม“มาจากเผ่าอุรชัชนูร แต่มันไกลเกินไปที่จะมาเส้นทางนี้” ซัลมานเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะส่งกล้องทางไกลให้ราชิด แล้วเดินลงจากชะง่อนผา “เราต้องลงไปต้อนรับเสียหน่อยราชิด”แม้ว่าซัลมานจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยทว่าราชิดรู้จักเพื่อนคนนี้ของเขาดี บุตรแห่งทะลาทรายย่อมต้องปกป้องบ้านของตัวเองโดยเฉพาะคน พวกมันอาจรู้จักอามีร์แห่งรอมาลซาฮาราน้อยเกินไปจากนั้นทั้งสองจึงดักรออยู่ที่แอ่งน้ำกระทั่งกองคาราวานซึ่งมีประมาณห้าคนและฝูงแกะจำนวนหนึ่งเข้าเขตมาใกล้จึงได้แสดงตัวสีหน้าคล้ำแดดของชายวัยกลางคนสงบนิ่งจนผิดสังเกตสำหรับคนต้อนแกะ โดยเฉพาะดวงตายามที่ซัลมานจับจ้องในช่วงเดินออกจากซอกหิน“ที่นี่ไม่เป็นที่ต้อนรับ” ราชิด

54 แต่งตั้งกาดีนะฮ์ในขณะที่ซัลมานกำลังเปี่ยมด้วยความหวัง ณ พระราชวังไซฮาตนาเดีย ที่ซึ่งคนผู้หนึ่งกำลังคิดวางแผนการข้างในใจอยู่ตลอดเวลาแสงยามเย็นทอดเงาเหนือท้องน้ำอ่าวไซฮาตนาเดีย แม้ว่าชีคมูซาจะไม่ได้ยินเสียงคลื่นยามยืนอยู่บนจุดสูงสุดนี้ ทว่าภาพน้ำสีครามที่กำลังม้วนตัวเป็นเกลียวพาให้ความหนักหน่วงบรรเทาลง“พระองค์”เสียงซามีดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้องค์ชีคหมุนวรกายกลับไปแล้วใช้สายตาจ้องนิ่ง“มาลิกส่งข้อความกลับมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”เขารับโทรศัพท์มาจากองครักษ์คนสนิทอ่านตัวอักษรสั้น ๆ เรียบง่ายด้วยสีหน้าเรียบเฉยก่อนที่จะขมวดคิ้วหนักขึ้น“น้องชายเรากำลังจะแต่งงานกับว่าที่พระชายา สงครามเช่นนั้นหรือ ?”มือสีคล้ำคืนโทรศัพท์กลับไปแล้วซุกมือสั่นเทาบนลำตัวของมูฟาซาสัตว์ทรงเลี้ยง เพื่อกลบแรงปะทะที่กำลังปะทุขึ้นข้างใน“อีกสองอาทิตย์จึงจะออกรอมฎอน” น้ำเสียงพึมพำทว่าก้องกร้าวจนมาลิกสะท้านวูบถอยหลังออกสองก้าวทันที“เตรียมคนไว้ให้พร้อม แจ้งไปยังสุฟยาน หากไ

องก์ที่ 3 : ทางเลือกของหัวใจ - 56 ผมขอโทษ ดินแดนลึกลับมากด้วยมนตร์ขลังทุกสิ่งล้วนงดงามแสงแดดแผดกล้ามองเห็นเพียงภาพลวงตามีเพียงสิ่งเดียวที่ยึดเธอไว้หัวใจของเธอเอง “ขอบฟ้า”เสียงของเขาดังก้องสะท้อนราวกับสายลมในทะเลทราย เธอหยุดเดินเมื่อถึงตัวเขา ในใจแม้ว่าจะกรีดร้องและเต็มไปด้วยคำถามมากมาย ทว่าบนใบหน้ายังเกลื่อนด้วยรอยยิ้ม“คุณตาคุณเป็นอย่างไรบ้างคะ ไม่เห็นให้ฉันเข้าไปกล่าวทักทาย”เธอถามด้วยคำถามง่าย ๆ แล้วปล่อยให้เขาจูงมือพากลับกระโจม สังเกตเห็นทรวงอกเขาขยับคล้ายถอนหายใจหนักหน่วง“ท่านตาแค่เหนื่อยจากเดินทาง รอให้นอนพักสักหน่อย ช่วงค่ำผมจะพาคุณไปหา”ซัลมานทำท่าเหมือนต้องการจะถามเมื่อเข้ามาในกระโจม แต่ก็ยังไม่พูดอะไรกระทั่งขอบฟ้าเป็นฝ่ายถามขึ้นมาก่อน“คุณอยากจะถามว่าฉันคุยอะไรกับชีคสุฟยาน” เธอเห็นหัวไหล่เขาเหยียดขึ้น “ฉันแค่อยากจะรู้ว่าพ่อกับแม่ฉันเป็นยังไงบ้าง”เขาเงียบสนิทแล้วดึงเธอให้นั่

58 หินแห่งการยินยอม ncทันทีที่เข้ามาในพื้นที่เล็ก ๆ ของเรา ความเงียบสนิทได้ยินเพียงเสียงลมหายใจหนักหน่วงที่เริ่มกระชั้นไม่รู้ตัว มักเป็นเช่นนี้เสมอระหว่างเราสองคน กระแสไฟไหลวนแม้ในช่วงที่อารมณ์หนักอึ้งขอบฟ้านั่งลงที่เตียงอย่างจงใจรอกระทั่งเขานั่งลงข้าง ๆ จึงค่อยล้วงสิ่งหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อคลุม แล้วยัดใส่มือเขาหินก้อนกลมเกลี้ยงสีอ่อนที่เธอบรรจงเลือกอยู่นานเมื่อหลายวันที่แล้ว ซ่อนไว้ไม่ให้เขารู้ รอยยิ้มอ่อนหวานพลันปรากฏยามมองมือกร้านสั่นนิด ๆ  กระชับหินด้วยการบีบอุ้งมือเข้าหากัน“ฉันถามฟาเราะห์ว่า หญิงสาวคนนั้นทำอะไร ให้อะไรกับราชิดแล้วทำไมพวกเขาถึงได้ลุกหายกันไป“มันเป็นธรรมเนียมของเผ่าเร่ร่อน ไม่มีกฎระเบียบ หากชอบชายใดเพียงให้ก้อนหินที่เธอเลือกมาอย่างดีแก่เขา แล้วคืนนั้นพวกเขาทั้งคู่จะได้ทำอย่างที่ใจต้องการ”เขาลูบหินเกลี้ยงเบามือแล้วค่อยกดหนักขึ้น รู้สึกคล้ายกับหัวใจตัวเอง หินก้อนเล็กที่ถ่วงอยู่จมลึกตรงกลางทรวงอกเขาวางของขวัญล้ำค่าไว้ใต้หมอน มุมปากโค้งขึ้นน้อย ๆ ก่อนโน้มร่างเธอลงนอน กร