รับฟังอย่างเข้าใจด้วยใช่ไหม...โซดามุ่นคิ้วสับสนกับความคิด เมื่อโดนรอยยิ้มอ่อนโยนของฮันเตอร์เล่นงานอย่างจัง กระตุกต่อมขั้วหัวใจให้เต้นตุบตับอยู่ในอก“ผมเป็นคนเก็บความลับเก่งนะครับพี่” เขาพูดปนยิ้มหวาน ถือวิสาสะจับมือเรียวบางมากุมไว้“ชิ...”“ไม่เชื่อผมเหรอ”“สาบานต่อหน้าพระประธานก็ไม่เชื่อ”โซดาแค่นเสียงขำแห้ง จนฮันเตอร์มุ่นคิ้วติดสงสัย อยากรู้ให้ได้ว่าอะไร ทำให้เจ้าของบาร์คนสวยเย็นชาขนาดนี้“ปกติคนสวยเขาใจร้ายกันเหรอครับ” ฮันเตอร์มุ่นคิ้วอ้อนเธอ แต่โซดาไม่หลงกล ความเจ้าเล่ห์ที่ถูกเคลือบด้วยรอยยิ้มหวาน“นี่นายใช้ประโยคนี้มากี่คนแล้วล่ะ”“อ่า ใจร้ายจริงด้วยแฮะ”“พี่คงไม่ใช่คนแรกของนายสินะ”เจ้าของบาร์ตัดบทฉับไว ทำเขาไปต่อไม่เป็น ยกมือลูบท้ายทอยแล้วเอาลิ้นดุนมุมปากแก้เขินอะไรกัน เขาไม่ค่อยได้จีบสาวอย่างจริงจังหรอก ถ้าสวยแล้วตรงใจหน่อยก็จะชอบแหย่เล่นเป็นธรรมดา อีกอย่าง ฮันเตอร์พลอยเครียดตามโซดาไปด้วยอย่างบอกไม่ถูกเธอดูมีเรื่องให้คิดอยู่ตลอด...ไม่ค่อยยิ้มเท่าไหร่ไม่มีแววตาที่มีความสุขผู้หญิงตัวเล็กแค่นี้ แต่เหมือนแบกปัญหาโลกแตกไว้ตลอดเวลา แต่เมื่อก่อน โซดาก็เป็นแค่เด็กสาวทั่วไป อ่อนไ
더 보기
