Lahat ng Kabanata ng นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย: Kabanata 51 - Kabanata 60

ร้านกาแฟที่โซดานัดเจอศรันย์ ผู้คนบางตาไม่ค่อยพลุกพล่าน เพราะเธอก็แค่ต้องการความเป็นส่วนตัว ในเรื่องที่จะคุยกับเขาสองคน ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นจะมารับรู้ด้วยสักเท่าไหร่ตั้งแต่ช่วงเช้าที่รับสายศรันย์ โซดาก็หนีหายจากห้องฮันเตอร์ ไม่มีคำบอกกล่าวหรือร่ำลา จวบจนตอนนี้ ข้อความเธอก็ไม่ตอบ อีกทั้งไม่รับสายของเขาอีกต่างหาก“เขาจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ”พอถามเสร็จ สีหน้าของศรันย์ก็ดูไม่ค่อยดีหลังจากที่เธอวางสายเขาเมื่อเช้า เธอก็กดเข้าข่าวร้อนที่ติดเทรนด์บนโลกออนไลน์ทันทีมีกระแสข่าวว่าฮันเตอร์วงแฮกอิท หิ้วสาวขึ้นเพนท์เฮ้าส์หรูส่วนตัวภาพประกอบข่าวครบครัน ที่สำคัญทางค่ายยังไม่ประกาศข่าว แจ้งแค่ว่ากำลังปรึกษาทางตัวศิลปิน เป็นสาเหตุให้กระแสข่าวโหมกระหน่ำ บ้างก็ตีข่าวได้ใส่สีตีไข่ไปกันใหญ่บอกว่าฮันเตอร์ซื้อบริการทางเพศ หรือไม่ก็คบหาดูใจกับสาวนอกวงการแต่เธอไม่ใช่...ไม่ใช่ทั้งแฟน หรือผู้หญิงที่เขาจ่ายเงิน เพื่อซื้อบริการทางเพศสักหน่อย“โซจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกแต่... อย่าให้เขาเสียหายเลยนะคะ” โซดาที่เอ่ยร้องขอศรันย์ครั้งแรก ทำเอาเขาไม่อยากเชื่อหู ว่าคนที่เย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีมานาน วันนี้จะมาอ้อนวอนให

หายไปแล้ว...สูญหายจากการมองเห็น เลือนหายไปจากการที่เคยสัมผัสไม่ใช่แค่หายจากชีวิตของกันและกัน แต่ทว่าตัวเขาเอง ยังหายไปจากการมองเห็นของเหล่าแฟนคลับ ที่รอให้กลับมาปรากฏตัวอีกต่างหาก“ผลของมหาลัยใกล้ออกหรือยัง” โซดาชวนเลม่อนที่นั่งข้างๆ คุย หลังจากที่เธอถูกความคิดมากเข้าเล่นงาน ในหัวไม่เคยได้พัก ตั้งแต่วันที่เจอหน้าเขา เราก็ไม่ได้เจอกันอีกตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจากวันก็เคลื่อนเป็นสัปดาห์ จนตอนนี้ ครึ่งเดือนแล้วที่เราห่างกันไป“ใกล้แล้วค่ะเจ่เจ้”“แล้ววันนี้อยากกินอะไร”“ซูชิกันดีไหมคะ ม่อนอยากกินแซลม่อนมากเลย”เลม่อนยิ้มหวาน แต่สายตายังว้าวุ่นกับหน้าจอมือถือ ไถฟีดอ่านข่าวคราวของศิลปินวงโปรด โดยที่โซดาแอบถือวิสาสะชำเลืองมอง ก่อนจะเม้มปากแล้วก็สูดลมหายใจเข้าไม่เต็มปอด“แต่เจ้โซ...”“หือ”“ประเด็นข่าวล่าสุดของแฮกอิท ผู้หญิงในข่าวเหมือนเจ้โซมากเลยรู้มั้ย”คราวนี้เลม่อนช้อนตามองอย่างใสซื่อ ทว่า ร่างบางที่ขับรถไปรับน้องสาวที่โรงเรียน นั่งตัวแข็งทื่อเหมือนโดนน้ำเย็นสาดเข้าใส่“แต่เจ้โซจะไปรู้จักพี่เขาได้ยังไงใช่มั้ยล่ะคะ” เลม่อนก็ตัดบท พลางยักไหล่แล้วส่ายหน้าว่ามันจะเป็นไปได้ยังไงพี่สาวเธอกับซ

“ฮัน...”เธออึ้งไปกับคำพูดของเขา ประกอบกับสีหน้าและท่าทาง โอนเอียงไปทางที่ทำให้ใจเธอหวั่นไหวหรือไม่... หัวใจของเธอก็ให้เขาไปตั้งแต่แรก ตอนนี้การที่ได้สวมกอดหรือที่ได้สบตา บรรยากาศก็เลยพาให้ใจมันสั่นแรง วินาทีที่เธอสบตาเขา ริมฝีปากก็หนักอึ้งพูดไม่ออกตามใจคิด“คำตอบล่ะ” ฮันเตอร์เร่งเร้า หลังเห็นว่าเธอไม่ยอมตอบสักที“คำตอบเหรอ”“แล้วจะไม่ตอบผมจริงดิ”โซดากัดปากแล้วมุ่นคิ้ว เธอกำลังรวบรวมความกล้าอยู่น่ะสิมันง่ายที่ไหนยากจะตาย“ก็แค่ไม่รู้จะตอบอะไรไง”ใช่... จะให้เธอตอบเขายังไงตอนนี้สมองเธอตื้อตัน คิดอะไรไม่ออกแล้วครั้นโซดาเงียบไปอีกครั้ง คนตัวสูงก็พลอยใจหาย กลัวว่าจะแพ้ให้กับใครบางคนที่เป็นประธานบริษัทเจ้าของค่าย“นี่พี่เลิกชอบผมเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ”“ไม่ใช่”“งั้นก็แปลว่ายังชอบอยู่”“ก็ไม่... เชิง”“ถ้างั้นผมจะให้เวลาพี่คิดคำตอบ”ฮันเตอร์ลอบถอนหายใจ ไหนๆ วันนี้เขาก็แบกหน้ามาเจอเธอแล้ว เวลามีให้เธอทั้งคืนนั่นแหละ พอคิดแบบนั้น มือหนาก็รั้งเอวบางมาประชิดตัว ก่อนจะรวบคนตัวเล็กขึ้นไปนั่งบนตักที่โซฟาเขาวาดวงแขนล็อคเอว เอาหน้าเกยไหล่ของโซดาที่นั่งตัวแข็งทื่อ“อ่ะนี่! ทำอะไรของนายเนี่ยฮัน”

ศึกหนักเมื่อคืน จบลงที่โซดาขึ้นขย่มฮันเตอร์ สุดท้ายก็ฟุบตัวหลับคาแผงอกเขาไป ที่เหลือเป็นฮันเตอร์จัดการทั้งหมด ทั้งทำความสะอาด หาเสื้อผ้ามาใส่ให้โซดา พร้อมห่มผ้าหนาๆ แล้วดึงเธอมากอดจนเช้าเก้าโมงเช้าของวัน เป็นวันที่เขาไม่เร่งรีบเพราะวันนี้ไม่มีตารางงาน...นายซุปตาร์หมาเด็กตื่นสักพักแล้ว แต่เขายังไม่ลุกจากเตียงไปไหน ปล่อยให้ร่างบางที่ยังหลับตาพริ้ม นอนซุกบนท่อนแขนแทนหมอนใบใหญ่“อือ...”เสียงครางงัวเงียดังในลำคอโซดา เธอขยับตัวแล้วสูดลมหายใจเข้า พลางผ่อนออกมาช้าๆ แล้วเบ้หน้าเหมือนรู้สึกไม่สบายตัวพอเธอทำท่าจะพลิกตัวหันหลังให้ ฮันเตอร์ก็โอบแผ่นหลังร่างบาง ไม่ยอมให้เธอนอนหันหลังให้เขาตอนตื่นเด็ดขาด ทว่า โซดาที่รู้สึกตัว ปรือปรอยตาขึ้นมองคนตรงหน้าอย่างช้าๆ“ฮัน...” เธอเรียกชื่อเขาเสียงอ่อย สีหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่เลยด้วยฮันเตอร์มุ่นคิ้ว หลังเห็นเธอมุ่นคิ้วแล้วครางครือในลำคอ“เป็นอะไรครับ”“ป่วยแน่เลย”“ป่วยเหรอ”ร่างบางในอ้อมแขนพยักหน้าหงึกหงัก พาลให้เขาตกใจ รีบเอามืออังเข้าที่หน้าผากของเธอ ก่อนจะสอดประคองข้างพวงแก้มขาว ลูบไล้เบาๆ แล้วไถ่ถามต่อด้วยความห่วงใย“ถ้างั้นเดี๋ยวผมดูแลพี่เอง”“หือ

“ท้องเหรอ…”พอพูดถึงเรื่องท้องขึ้นมา โซดาก็เอามือแตะที่หน้าท้อง ในหัวจินตนาการถึงภาพอนาคตของการมีอีกหนึ่งชีวิต ซึ่งเป็นอีกหนึ่งชีวิตที่เธอไม่ได้วางแผนการมีมาก่อนถ้าท้องจริงเธอจะทำยังไงต่อดีล่ะพร้อมที่จะเป็นคุณแม่แล้วจริงเหรอโซดาเริ่มคิดไม่ตกขึ้นมา ทั้งที่ไม่เคยคิดเรื่องนี้ในหัวมาก่อนเลย“ตรวจมั้ยยัยโซ” โนอาร์นั่งไม่ติดโซฟา ขยับตัวเข้าประชิดอย่างห่วงใย“หะ” ใบหน้าสวยเหยเก แค่วิงเวียนกับอาเจียนเล็กๆ เอง บางทีอาจจะแค่อาหารเป็นพิษก็ได้นี่คิดในแง่นี้ก็ได้ไม่ใช่เหรอ“แกหมายถึงตรวจอะไร”“ตรวจครรภ์ไงแก”“ไม่… ไม่ดีกว่าโนอาร์”เสียงของเธอเริ่มตะกุกตะกัก ขยับตัวหนีราวกับคนปกปิดความผิด หลังที่ก้อนเนื้อกลางอกบีบรัด จนรู้สึกหายใจเริ่มติดขัด รู้สึกใจคอไม่ดีเลย ช่วงนี้เธอยิ่งติดต่อกับแฟนหนุ่มยากด้วยไม่ใช่อะไรหรอก งานของเขาล้นมือมากต่างหาก เส้นทางความฝันของเขากำลังไปได้สวย ชีวิตที่โลดแล่นบนเวทีการแสดง การร้องเพลงหรือเต้น เธอรู้ว่ามันเป็นจิตวิญญาณของฮันเตอร์ให้พูดตามตรงเลยก็คือ… เธอไม่อยากทำลายเขา“แล้วถ้าเกิดแกท้องขึ้นมาจะทำยังไง”“จะท้องได้ยังไงในเมื่อฉันป้อง…”พูดยังไม่ทันขาดคำ โซดาก็ชะงักเหม