นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย

นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย

last updateLast Updated : 2026-05-10
By:  นิพานันOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
58Chapters
2.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แค่อยากลองวันไนท์แสตนด์ ใครจะคิดว่าจะไปนอนกับซุปตาร์ดัง! ‘โซดา’ เจ้าของร้านเหล้าสาวสวยวัย 28 ปี คิดอยากวันไนท์แสตนด์กับใครสักคน หลังถูกคนคุยตราหน้าว่าใช้ชีวิตน่าเบื่อ เล่นตัวก็เก่ง ถ้าไม่ยอมให้มีอะไรกันสักที เพราะงั้นก็เชิญเธอขึ้นคานแก่ตายลำพัง คำพูดนั้น กลายเป็นชนวนความคิดให้ตกตะกอน เพราะหลังจากสาดน้ำใส่หน้าผู้ชายเฮงซวยไป เธอก็อยากลองใช้ชีวิตโลดโผนดูบ้าง โดยการคิดอยากมีวันไนท์แสตนด์กับใครสักคนดู แต่ใครจะคิด ชายหนุ่มที่เธอคุยถูกคอ ลากขึ้นห้องและจบด้วยการเสพรักกันทั้งคืน เขาจะคือซุปตาร์หนุ่มชื่อดังอย่าง ‘ฮันเตอร์’ วง HACKIT ที่กำลังโด่งดังยิ่งกว่าพลุแตก เธอไม่ชอบคนเด็กกว่า จึงปฏิเสธซุปตาร์หนุ่มรุ่นน้องทุกทาง หากแต่เด็กนี่ก็หล่อร้ายไม่เบา เข้ามาอ่อยเธอที่ร้านเหล้าแทบทุกวัน “ผมทำถึงใจพี่ขนาดนั้น... ไม่รับรักไว้พิจารณาหน่อยเหรอ”

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ไม่เสียดายผู้ชายเฮงซวย

"Tolong saya, Mas. Bawa saya pergi dari tempat ini!" Pinta Kenang Kinanti, perempuan berusia 27 tahun kepada Devan Angkasa, laki-laki yang baru ditemuinya yang usianya juga sepertinya sama dengannya, seorang vokalis band.

Devan yang sedang membasuh wajahnya di wastapel toilet klub malam, terlihat bingung dan tak tahu apa yang harus dilakukannya, begitu dihampiri Kenang. Perempuan asing yang tiba-tiba hadir dan meminta bantuan kepadanya. 

"Tolong, Mas." Kenang kembali memohon kepada Devan sambil memegang erat tangannya.

Dalam ketakutan yang menaungi wajah Kenang, terdengar sayup-sayup dari arah luar seorang pria bersuara berat dan serak berteriak memanggil-manggil namanya.

"Cewek sialan, jangan kabur. Saya sudah bayar kamu mahal." teriak orang itu.

"Tolong saya." pinta kenang meratap kepada Devan yang masih terpaku dalam kebingungannya. Suara Kenang lirih dan  melemah seiring air mata yang jatuh.

Langkah orang itu semakin dekat dan suaranya semakin therdengar jelas, ia tak berhenti meracau.

Akhirnya Devan tersadar dari kebingungannya, langsung ia menarik lengan Kenang, membawanya masuk ke dalam toilet yang berada di samping mereka. 

"Sayang, keluarlah. Mari kita bersenang-senang." kata orang itu sambil mendobrak satu persatu pintu toilet.

Kenang menengelamkan tubuhnya di punggung Devan dengan wajah yang masih diselimuti ketakutan. Laki-laki itu belum mengeluarkan sepatah kata pun sejak Kenang menghampirinya.

"Saya tahu kamu di sini, perempuan jalang. Mau keluar sendiri atau saya hancurkan pintu ini." suara orang itu persis berada dihadapan pintu toilet yang menjadi tempat persembunyian Kenang dan Devan.

"Baiklah, saya hancurkan pintu ini." teriak orang itu setelah tidak ada jawaban dari dalam toilet.

"Tunggu." Devan berseru dari dalam. Kenang menggelengkan kepalanya dengan raut mata yang sayu meminta kepada laki-laki itu untuk tidak membuka pintunya.

"Kamu tenang, ya." kata Devan memegang kedua bahu Kenang.

Dibukalah pintu toilet oleh Devan. Terlihat seorang pria yang usianya sekitar 45 tahun, rambutnya hampir diselimuti uban dan memiliki perut buncit. Perlahan Devan dan Kenang berjalan ke luar, masih dengan raut wajah yang sama di balik punggung Devan. kenang menundukkan pandangannya.

"Cepat serahkan dia sama saya. Saya sudah bayar dia mahal." kata pria itu. Mulutnya bau minuman keras.

"Jangan, Mas. Tolong saya. Bawa saya pergi." bisik Kenang kepada Devan.

"Mbak tenang, ya." Devan berkata pelan, berusaha menenangkan tanpa melihat lawan bicaranya.

Dengan langkah gontai pria dengan perut bucit itu mendekat, mengulurkan satu tangannya ke depan. Hati-hati Devan menggerakan langkah kakinya menjauh dari pria itu sebelum akhirnya melakukan tendangan keras ke alat vitalnya.

"Ayo, Mbak." Devan membawa Kenang lari keluar dari toilet. Sementara pria paruh baya itu tergeletak dilantai sambil menahan linu di bawah perutnya.

Begitu tiba di parkiran, saat Devan hendak melajukan mobilnya, ia dihadang oleh dua pria berpakaian serba hitam dengan postur tubuh tinggi besar. Satu berkepala plontos satunya lagi berambut gondrong. Mereka sepertinya masih ada hubungan dengan pria yang ditoilet tadi. Dari tampilannya mereka semacam pengawal.

"Turun." kata pria berambut gondrong sambil memukul-mukul kaca depan.

Devan pun turun, keluar dari mobilnya dan menghampiri dua orang itu. Sementara Kenang masih terbenam dalam ketakutannya di dalam mobil. 

"Siapa kalian? Ada urusan apa sama saya?" tanya Devan.

"Serahkan wanita itu pada Bos saya kalau tidak anda tidak akan selamat." jawa pria berambut gondrong

"Kalau saya tidak mau." kata Devan.

"Hajar saja sudah." kata pria yang berkepala plontos.

Mereka pun berkelahi. Beberapa kali Devan terjatuh tapi ia mampu bangkit kembali. Meski tubuhnya tak sebesar dua orang ini, ia cukup menguasai pertarungan yang terjadi. Pukulan dan tendangan berhasil Devan lesakkan sebelum ia mengeluarkan jurus pamungkasnya, sebuah tendangan maut yang membuat linu alat vital. Kedua orang itu akhirnya terkapar juga. Devan buru-buru masuk ke dalam mobil lalu melajukan mobilnya keluar dari area parkir. Bertemulah mobil yang mereka tumpangi dengan jalan raya yang tak terlalu ramai. Mobilnya meluncur dengan mulus di jalan aspal. Berderet gedung-gedung, pusat perbelanjaan, dan mini market.

"Mbak, sudah aman." kata Devan kepada wanita yang duduk disampingnya, tubuhnya bergetar seperti orang menggigil. "Kita cari minum dulu ya. Devan membelokkan mobilnya ke mini market. Lalu ia turun sendiri untuk membeli air mineral.

"Ini, Mbak." Devan menyerahkan sebotol air mineral.

"Makasih." kata Kenang.

"Saya Devan. Nama Mbak?" Devan memberikan tangannya untuk bersalaman setelah Kenang meneguk air.

"Kenang," ucap Kenang mengabaikan salam perkenalan. "Kenang Kinanti." tambahnya.

Devan mendekatkan tubuhnya kepada Kenang yang membuatnya replek mendorong tubuhnya kebelakang dan tangan membentuk pertahanan.

"Saya akan memasangkan sabuk pengaman." kata Devan "Tenang ya, Mbak saya bukan orang jahat." sambungnya sambil memasangkan sabuk pengaman pada Kenang.

"Bisa antar saya ke rumah sakit?" kata Kenang pelan.

"Boleh, rumah sakit mana?" jawab Devan yang sedang fokus menyetir mobil.

"Nanti saya tunjukin, Mas ikutin arahan dari saya saja."

"Baik."

Mobil itu melaju deras di tengah lorong malam dengan arahan dari Kenang. Setelah sampaidan memarkirkan mobilnya di area parkir rumah sakit, Kenang langsung bergegas berlari menuju dalam rumah sakit. Devan mengekor di belakang. Ia tiba di sebuah kamar dimana sang ibu dirawat. seorang wanita memeluk Kenang dari belakang sambil menangis.

"Ibu harus disegera dioperasi, Mbak." kata perempuan itu lirih. Namanya Tiara, adiknya Kenang. 

"Tapi Mbak belum ada uangnya, Dek."

"Kasian Ibu, Mbak." pecah lagi tangis Tiara.

Mereka berpelukan erat dalam tangis. Dalam dinginnya lorong rumah sakit. 

"Bagaimana Ibu saya, Dok?" tanya Dokter kepada Kenang yang baru saja memeriksa Bu Fatma, ibunya Kenang.

"Ibu Fatma harus segera dioperasi. Kankernya sudah menyebar."

"Iya Dok, saya usahakan segera."

"Ya sudah, kalau gitu saya permisi."

"Iya, Dok makasih."

Kakak beradik itu pun masuk ke dalam ruangan, melihat kondisi ibunya yang sudah beberapa hari menginap di rumah sakit karena penyakit kanker otak yang dideritanya. Kondisinya sangat memprihatinkan. Tubuhnya kurus, rambutnya sudah habis akibat kemo.

"Ibu, maafin Kenang ya." 

"Sayang, nggak apa-apa. Ini sudah takdir Ibu. Ibu Ikhlas menerima semua ini. Sini peluk Ibu. Ibu kangen banget sama kalian" pintanya merentangkan kedua tangan dalam pembaringannya.

Mereka pun merasuk dalam pelukan ibunya. Bersama air mata yang mengalir tak terbendung. 

"Jangan nangis, dong." kata Fatma sedangkan diwajahnya sendiri mengalir air mata.

"Ibu pasti bisa sembuh. Kita akan kumpul bareng-bereng lagi seperti dulu." balas Kenang.

Begitu Kenang keluar dari ruang ibunya dirawat. Ia kaget begitu melihat Devan, laki-laki yang telah menolongnya semalaman ini ternyata masih berada di area rumah sakit. Ia tertidur pulas di bangku tunggu dengan tangan yang terlipat di dada dan kepala yang tersender di tembok. Lelah, terlihat dari wajahnya.

"Mas," Kenang menepuk lengan Devan untuk membangunkan. Devan pun terperanjat dan terbangun dari tidurnya.

"Eh, maaf saya ketiduran." kata Devan.

"Saya yang minta maaf karena sudah buat repot, Masnya."

"Gak apa-apa, Mbak. Sesama manusia kan kita harus saling tolong-menolong. Oh, iya gimana kondisi ibunya?." tanya Devan

"Beliau harus segera dioperasi, Mas." jawab Kenang sambil duduk di samping Devan.

"Kalau boleh tahu sakit apa?"

"Kanker otak, stadium 4."

"kenapa gak langsung saja dioperasi?"

"Saya belum punya uang, Mas."

"Mbak yang sabar, Ya."

"Iya, mas."

"Ada yang bisa saya bantu lagi?"

"Nggak Mas, ini sudah lebih dari cukup. Mas pulang saja, takut istri dan anak Mas nyariin."

"Saya belum menikah, Mbak."

"Orang tua Mas pasti nyariin."

"Orang tua saya sudah gak ada. Waktu saya SMA, kecelakan."

"Maaf ya Mas, saya gak bermaksud."

"Iya, gak apa-apa Mbak. Ya sudah kalau gitu, saya pamit." Devan bangkit dari duduknya, disusul kenang yang juga ikut berdiri.

"Iya Mas, sekali lagi terima kasih."

"Sama-sama, Mbak."

Devan melangkahkan kakinya. Tapi baru beberapa pijakan, lahkahnya terhenti. Tubuhnya mematung sejenak. Lalu ia membalikkan badannya kembali kepada Kenang yang sedang duduk dengan wajah tertunduk lesu.

"Apa kita akan bertemu lagi?" tanya Devan.

Kenang menegakkan kepalanya, menyoroti wajah Devan. Lalu bangkit berdiri. Mensejajarkan tubuhnya.

"Mas bisa datang ke sini, jika ingin ketemu." jawab Kenang.

"Pasti saya akan datang lagi. Kalau gitu saya pamit pulang dulu." kata Devan sambil tersenyum tipis.

Bersambung...

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

BooM
BooM
เนื้อหาดี น่าติดตาม รอตอนถัดไปอยู่นะคะ
2026-04-01 01:55:00
1
0
58 Chapters
ตอนที่ 1 ไม่เสียดายผู้ชายเฮงซวย
เสียงเปียโนบรรเลงสดดังขึ้น ภายในร้านอาหารหรูหราใจกลางเมือง มีร่างบางที่นั่งตรงข้ามกับหนุ่มหน้าตาดี ใส่เชิ้ตเรียบตึงผูกไทเส้นราคาแพง เขากำลังม้วนเส้นสปาเก็ตตี้ใส่ช้อนเข้าปากหญิงสาวที่ชื่อ ‘โซดา’ วัย 28 ปีบริบูรณ์ เธอมาออกเดทกับประธานหนุ่มที่เป็นคนคุยมาสักพัก เขาชื่อ ‘ศรันย์’ อายุมากกว่าเธอ 2 ปี ส่วนใหญ่เธอชอบคบคนที่โตกว่าเสมอ เพราะเธอก็ไม่ใช่วัยนักศึกษาจบใหม่แล้วเพื่อนบางคนรอบตัว มีลูกมีเต้า แต่งงานเข้าพิธีวิวาห์หวานชื่นกันหมดเหลือแค่เธอ...คานยังคอยอีกไม่ไกล“คืนนี้ไปดูหนังที่ห้องพี่มั้ย วิวจากห้องพี่ตอนกลางคืนสวยมากนะ” ศรันย์วางมือหลังอิ่มแล้ว พอวกเข้าเรื่องนี้เขาก็ยกยิ้มมุมปาก พลางหยิบแก้วไวน์ขาวใกล้มือขึ้นมาจิบแก้เลี่ยน“ไม่ดีกว่าค่ะ พอดีคืนนี้โซต้องไปดูร้าน”“อีกแล้วเหรอ”“ก็โซเป็นเจ้าของร้านนี่คะพี่ศรันย์ ก่อนคุยกับโซก็แจ้งทุกอย่างแล้ว”โซดาพูดไปตามความจริง เธอเป็นเจ้าของบาร์เหล้า ZODAMONX ที่มาก็คือชื่อเธอกับน้องสาวอย่างเลม่อนมารวมกัน รายนั้นอายุห่างจากเธอหนึ่งรอบทศวรรษเลยทีเดียวคืนนี้จัดสรรเวลามาได้แค่ทานข้าวนี่แหละ เธอต้องกลับไปตรวจตราความเรียบร้อยที่ร้าน มีลูกน้องหลายชีวิ
Read more
ตอนที่ 2 สวยสะบึ้มแต่โสดได้ไง
ZODAMONX BARร่างบางนั่งหน้าหมดอาลัยตายอยาก อยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ข้างเพื่อนสนิทชื่อโนอาร์ โดนประธานบริษัทยักษ์ใหญ่เทตั้งแต่วันนั้น หลังจากที่เธอไม่สามารถตอบสนองความต้องการบนเตียงได้จนตอนนี้ก็กลับมานั่งคิดดู ไม่วายหน้าชาจนคิ้วขมวดเป็นปม“ทำไมแกนั่งหน้าบูดแบบนั้นวะ”“ไอ้ประธานเฮงซวยนั่น...”“อย่าบอกนะว่าโดนผู้ชายเทมาอีกแล้ว”โซดาลอบถอนหายใจ เธอยังไม่ได้เล่าเหตุการณ์วันนั้นให้ฟังหรอกคำพูดของประธานศรันย์แทงใจดำเป็นบ้า ทำเธอไม่สามารถลืมน้ำเสียงกับสายตาเขาได้เลยไม่ใช่ว่าเขาหยั่งเชิงเธอเป็นนัยน์เหรอ...เขาคงปรามาสเธออยู่ในใจสิท่า อายุปูนนี้แต่ไม่เคยเสียบริสุทธิ์มาก่อน“ไม่สิ ฉันว่าแกน่าจะเป็นต้นเหตุให้โดนเทมากกว่า” โนอาร์มองหน้าเพื่อนสนิทปราดเดียวก็รู้ คุยกับผู้ชายคนไหนไม่ได้นานหรอก“ฉันเนี่ยนะเป็นต้นเหตุ” โซดาทำหน้าไม่อยากเชื่อว่าเธอคือต้นเหตุ“พวกโสดด้วยความสามารถไง”“โสดด้วยความสามารถคืออะไร”เธอไม่อยากโทษตัวเองว่าเป็นฝ่ายผิด ในเมื่อโดนเทเพราะไม่ยอมขึ้นห้องคนคุย ทั้งที่ความสัมพันธ์ยังไม่พัฒนาไปไหน อีกอย่าง เธอไม่ใช่เด็กน้อยที่ดูไร้เดียงสาขนาดนั้นหรอกแค่ยังไม่เคยมีใคร...ทำให้เธออยากม
Read more
ตอนที่ 3 ชวนผู้ชายขึ้นห้องครั้งแรก
ฮันเตอร์ยังยิ้มแก้เขินไม่หาย เห็นเธอจ้องเขาตาไม่หยุด เลยแอบคิดว่าเธอต้องรู้จักชื่อเสียงเรียงนามกันมาบ้าง พอเจอคำตอบก็อึ้งเลยสิ กลัวว่าอีกฝ่ายจะมองว่าเขาเป็นคนประเภทหลงตัวเองน่ะ“ขอโทษทีครับ เมื่อกี้ผมเสียมารยาทกับคุณแย่เลย” เขาขำแก้เก้อเขิน มือก็จับแก้วชนกับเธอ ขณะยกแก้วขึ้นดื่ม หางตาคมดุก็แอบชำเลืองมองโซดา“ไม่หรอกค่ะ”“อ่า”เธอสวยตรงสเปคเขาเลย...หน้าหมวยผิวขาวผ่องเป็นยองใย ดวงตาเรียวเฉี่ยวแต่เจือความน่ารัก ดูมีเสน่ห์จนเขาเผลอมองนานแล้วยิ้มอย่างลืมตัวเขาหยุดหัวเราะ แต่ยังมีรอยยิ้มเจือจางปรากฏ“คุณโซดาชอบแมวมั้ย” ฮันเตอร์ชวนคุย ท่าทางเขาเป็นธรรมชาติมาก เธอก็พลอยไม่เกร็งแต่ยังเว้นระยะห่างไว้“ก็ชอบนะคะ น้องสาวฉันเลี้ยงแมวเหมือนกัน”“ผมอยากอวดลูกชายผมให้ดู อยากดูมั้ยครับ”อวดแมวงั้นเหรอ...ใบหน้าสวยกระตุกคิ้วเข้าหากัน มุกเก่าในการจีบสาวของเขางั้นเหรอโซดาแค่นยิ้มจืดเจื่อน ปกติก็เคยเจอผู้ชายใช้มุกนี้ชวนเข้าห้อง แต่พอเธอพยักหน้าว่าอยากดูแมวเขา เจ้าตัวก็เปิดรูปให้ดู พร้อมบรรยายความน่ารักของแต่ละตัวให้ฟังสำลีตัวสีขาวเฉาก๊วยสีดำฮันเตอร์เล่าว่าพวกมันเป็นแมวจร เจออยู่ข้างถังขยะวันฝนตก ตอน
Read more
ตอนที่ 4 วันไนท์แสตนด์แค่ครั้งเดียว NC
คำว่าวันไนท์แสตนด์ สร้างความพอใจให้ฮันเตอร์อย่างมาก เธอคงไม่รู้ว่าเขาใจสั่นแค่ไหน ตอนที่กระซิบข้างใบหูชวนขึ้นห้อง เหยื่ออันโอชะมารอให้กินขนาดนี้แล้วพ่อจะแทะให้ไม่เหลือกระดูกเลย...“เคยจูบมาก่อนมั้ย”“ไม่เคย”“ถ้างั้น... อยากเริ่มจากจูบก่อนดีมั้ย”ร่างบางที่นั่งปลายเตียง งุดหน้าเขินอายแล้วก็บิดช่วงบน กระมิดกระเมี้ยนเก้อเขินเพราะไม่เคยผ่านมือชายมาก่อนแม้แต่จูบก็ไม่เคย...ชีวิตจริงเธอใช้ปากด่าผู้ชายเฮงซวยมากกว่า ฮันเตอร์จับประคองข้างใบหน้าเรียวเล็ก ก่อนจะเชยคางขึ้นแล้วเอานิ้วบดคลึงที่กลีบปากเธอเธอช้อนดวงตาสบกับเขา นั่งตัวแข็งทื่อไม่ได้หันหนีไปไหน“อึก...”โซดาตัวสั่นเทิ้ม ขนลุกชูชันไปทั้งร่างเฉียบพลัน เมื่อเขาโน้มตัวเข้ามาหาจนกระทั่ง ฮันเตอร์เขาจรดริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทามลงมา พัดพากระแสความร้อนในเลือดเธอให้ไหลเวียน จนรู้สึกตัวร้อนผ่าวราวกับจะเป็นไข้เขาหล่อเกินไปหรือเปล่า...ตอนที่ถูกจูบเธอลืมตามองเขาอยู่ ฮันเตอร์เขาหล่อเหมือนกับรูปปั้นที่งามวิจิตรเชียว เกิดมาจากการปั้นแต่งด้วยหัตถ์ของพระเจ้า ก่อนเธอจะหลับตาปี๋ให้เขาบดคลึงกลีบปากล่างสลับขึ้นลง“ฮึก- แฮ่ก” โซดาหอบหายใจสั่นรัว หลังเผลอ
Read more
ตอนที่ 5 เจิมครั้งแรกก็สาหัสเลย NC
ดวงตาคู่งามเหลือกลอยขึ้นข้างบน แรงตอกที่ถี่รัวราวกับปืนกล ส่งโซดาที่ครางเสียงกระสันซ่านดิ้นเร่าเมื่อเนื้อตัวกระตุกเกร็ง เสียงครางหวิวปลิวหายไปในอากาศหลังเสร็จสมเธอรู้สึกอึดอัดในร่องฉ่ำน้ำ ก็เลยบิดเร่าช่วงบนจะตะแคง แต่ก็ถูกฮันเตอร์จับขึงตึงร่างให้หงายไว้ ดันแก่นกายลึกจนเธอแขม่วท้องเกร็ง“เอาออกได้หรือยัง” ดวงตาเธอฉ่ำปรือ มองเขาที่โน้มตัวลงมาจูบสติโซดาเตลิดเปิดเปิง เมื่อฮันเตอร์แลบลิ้นเลียรอบปากเธอ ก่อนซุกไซ้ไล่ดมดอมตามซอกคอและเนินหน้าอก“คุณ... มันอึดอัด”“เดี๋ยวสิ”“เอาออกก่อนไม่ได้เหรอ”โซดาไม่มีแรงจะผลักเขาอออก ได้แต่หอบหายใจจนอกกระเพื่อม บิดเร่าช่วงบนไปมากับของแข็งที่เสียบคาอยู่ข้างใน“ผมยังไม่เสร็จเลยคุณ”“แต่มันจุกนี่นา...”เธอเริ่มงอแล้วใส่เขา ใบหน้าสวยบิดเบ้เหยเก ก่อนวางมือกดหน้าท้องช่วงสะดือ เพราะรู้สึกว่าความยาวของลำเนื้อจะยาวจุกถึงตรงนี้เลยโซดาหอบหายใจถี่กระชั้น กลอกตาไปมาว่าจะเอายังไงต่อ ก่อนจะถูกเขาจับเรียวแขนเธอไปคล้องลำคอเองเลย ฮันเตอร์ยกยิ้มมุมปาก หลุบตามองเรียวปากคนใต้ร่างสลับกันสบตาเขาคงรู้ตัวเองว่าหล่อมาก แถมยังรู้วิธีการบริหารเสน่ห์อีกเจ้าเล่ห์เพทุพาย...“ต่ออี
Read more
ตอนที่ 6 โซดาไม่ชอบกินเด็ก
เช้าวันต่อมาในช่วงสิบโมง โซดาที่ตื่นมาพร้อมอาการปวดเมื่อยเนื้อตัว นึกว่าโดนซ้อมจนน่วม หลังจากรู้สึกตัวเธอก็ผงกหัวดันร่างลุกขึ้นนั่ง โกยผ้าห่มมาคลุมร่างที่เปลือยเปล่าตอนร่างสูงเดินเข้ามา“ตื่นแล้วเหรอครับ”“อึก”“ยังเจ็บอยู่เหรอ ขอโทษที... เมื่อคืนผมเอาแต่ใจไปหน่อย”ฮันเตอร์รีบเข้ามาช่วยประคอง แต่โซดาเขินอายไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย เมื่อคืนมันมืดไง แต่แดดช่วงสายสว่างจ้าขนาดนี้ เธออยากมุดดินหนีด้วยซ้ำ“ไม่เป็นไร ฉันลุกเองได้ค่ะ” เธอเบี่ยงตัวไม่เข้าใกล้เขา ทั้งที่เมื่อคืนทั้งคู่ทำมากกว่านี้กันแล้ว“ทานยานี่ก่อนสิ เมื่อคืนเราสองคนไม่ได้ป้องกัน”“อ่า...”โซดามองยาคุมฉุกเฉินที่เขาส่งมา ตามด้วยแก้วน้ำจากเขาที่นำเข้ามาให้“กินเลยมั้ย นี่น้ำครับ” ฮันเตอร์ยื่นแก้วน้ำ กึ่งยัดเยียดให้เธอรีบกินมัน“กลัวฉันปล่อยท้องหรือไง”“ถ้าบอกว่าไม่กลัวก็โกหกสิ”ร่างบางกระชับผ้าห่มคลุมร่าง ก่อนจะรับแก้วน้ำกับยามาเตรียมกิน เพราะก็ไม่ได้อยากให้มีเรื่องใหญ่ตามมา หลังด่วนตัดสินใจไปหรอก“คงไม่มีใครกล้าจับผู้ชายที่แค่วันไนท์ฯ หรอกม
Read more
ตอนที่ 7 เด็กยั่วอย่าหลวมตัวเข้าไป
“เอ่อ... นายก็ควรถามพี่สิ”โซดาเถียงไม่ออกเลย เธอเองก็มีส่วนผิดที่ไม่ถามไถ่เรื่องนี้ก่อนเหมือนกันทว่าสำหรับฮันเตอร์แล้ว สถานการณ์กระชั้นชิดขนาดนั้น เขามีแต่อารมณ์หื่นกามครอบงำสมองเท่านั้นล่ะเมาเต้าอวบอิ่มกับความขาวหมดแล้วฮันเตอร์ชอบคนตัวเล็กผิวขาว หุ่นเอ็กซ์นี่เข้าทางเขาเลย อีกอย่างการที่อีกฝ่ายชวนเขาขึ้นห้อง เขาก็คิดว่าเธอเป็นพวกมากประสบการณ์ ช่ำชองมากกว่าที่เคยผ่านมาซะอีกทว่าถึงเธอจะอ่อนประสบการณ์ แต่เรือนร่างกับเสียงครางเร้าใจเอาเรื่อง“แต่ว่าก็จริง พี่เองพลาดไปหน่อยที่ไม่ถามอายุนายก่อน”“เห็นผมใส่สูทก็คิดว่าเป็นประธานบริษัทเหรอครับ”ฮันเตอร์ป้องปากขำ ก่อนมุมปากจะแคบลงทันที หลังโดนสายตาพิฆาตที่โซดามองมาส่วนเธอก็คิดว่าเขาเป็นประธานบริษัท เห็นใส่สูทดำมานั่งดื่มที่ร้านดิบดี นี่ถือว่ายังโชคดีที่เขาบรรลุนิติภาวะแล้ว ติดคุกหัวโตขึ้นมา ใครจะดูแลเลม่อนที่กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยล่ะ“พี่โกรธเหรอ” “ก็...”“อย่าโกรธผมเลยนะ”ฮันเตอร์ย้ายมานั่งที่โซฟาตัวเดียวกับเธอ เขาอ้อนเหมือนรู้ว่าการที่ทำสีหน้า ประกอบกับสายตาเหมือนหมาบ้อกแบ้ก มันจะทำให้คนมองใจเต้นแรงใจเย็นไว้โซดา…เขาเด็กกว่าเธอก็จริง
Read more
ตอนที่ 8 หนึ่งคืนแต่กลับลืมไม่ลง
โซดาร่างพังยับเยิน ทีแรกยังไม่ผิดปกติอะไร แต่หลังจากแยกย้ายกับฮันเตอร์ไป เธอก็เดินขาถ่างกลายเป็นคนหัดเดินใหม่ ผิวกายใต้เสื้อผ้ามีแต่รอยดูดที่เขาทิ้งเอาไว้ตอกย้ำว่าเธอเพิ่งเสียบริสุทธิ์ไปภาพเหตุการณ์เมื่อคืนขาดหายไปบางช่วง ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เหมือนอยากลองของก็เจอของใหญ่ที่จุกแน่นเต็มคำพอได้ลองก็มานั่งตกตะกอนอีก เป็นครั้งแรกที่ร่างกายเธอผ่อนคลายน่าจะเป็นคืนแรกด้วยซ้ำ ที่โซดาหลับสบายไม่ฝันอะไร ปกติเธอชอบสะดุ้งตื่นยามดึกเพราะความเครียดสะสม กอปรกับปมความหวาดระแวงอีกแต่นี่หลับสนิทตลอดทั้งคืนมันคือเซ็กส์บำบัดงั้นเหรอ...“อาการหนักอยู่นะยัยโซ”โนอาร์ขับรถมาหาเพื่อนสาวถึงที่ อยากรู้จะแย่ว่าอีกฝ่ายเสียซิงหรือยัง มัวแต่หวงซิงเหมือนจะเอาไปชิงโชคอยู่ได้ เธอไม่อยากซ้ำเติมนะ แต่เพื่อนเธอคนนี้ใช้ชีวิตได้น่าเบื่อจริงนั่นแหละอยากมีแฟนแต่รักไม่เป็น ออดอ้อนก็ไม่เก่งอีกต่างหาก อย่างโซดาแค่ลองขยิบตายั่วนิดหน่อย ผู้ชายก็เดินตามกันเป็นพรวนแล้วสวยแต่ลืมหยิบคู่มือการใช้มาด้วยน่ะสิ“ทำหน้าบูดเป็นตูดอีกแล้ว ผู้ที่ได้ไปลองชิมไม่เริ่ดเหรอวะแก” โนอาร์บอกแล้วรีบทิ้งตัวนั่งบนโซฟาข้างโซดา อีกฝ่ายหมดแรงนอน
Read more
ตอนที่ 9 รักสนุกแต่ไม่อยากผูกพัน
ร่างแบบบางในชุดเดรสสั้นสีมุก ช่วงล่างมีหางปลายาวพลิ้วสวย โดนคนที่ไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีก ลากแขนเธอให้เดินออกจากหน้าเค้าน์เตอร์บาร์ พาเข้ามาหลบในมุมหลืบของร้าน ที่ทั้งไม่ค่อยสว่างแล้วคนก็ไม่พลุกพล่านโซดาบิดข้อมือให้เขาปล่อย ก่อนจะชักสีหน้าดุเขากลับคืนไป“อย่าดุสิ” ฮันเตอร์ทำเสียงอ่อย หน้าอ้อนราวกับกลัวว่าถูกดุอีก“แล้วมันน่าดุมั้ยล่ะ ลากกันออกมาที่แบบนี้น่ะ”“แต่ผมยังไม่ได้ทำมิดีมิร้ายพี่สักหน่อย”ร่างสูงยกมือทั้งสองข้างขึ้นเสมอใบหน้า แต่รอยยิ้มที่จุดตรงมุมปาก ยังไงก็ไว้ใจไม่ได้เลยสักนิด“นายลากพี่ออกมาทำไม ถ้าหิวแล้วไม่มีเงินล่ะก็... พี่จะสั่งให้คนทำให้ก่อนก็ได้ ไม่คิดเงิน” เจ้าของบาร์ไม่ติดปัญหาเรื่องเงิน แต่บางคนอาจมีเรื่องที่ทำให้ติดใจ“ตรงนั้นเสียงเพลงมันดังนี่ครับ ผมเลยอยากจะคุยกับพี่สองต่อสอง”เขาตอบคำถามก่อนหน้านี้ก่อน พลางสืบเท้าเชิงหยอกเย้าเข้าหาเธอ“อยากคุยอะไร ทำไมต้องลากมาคุยตรงนี้ด้วย”“ก็มันเป็นเรื่องที่ไม่มีควรมีใครได้ยิน
Read more
ตอนที่ 10 โปรดระวังหัวใจเต้นแรง
ความในใจของเขาหลังพูดออกไป แฝงไปด้วยความต้องการลึกซึ้ง ร่างสูงหน้าจืดเจื่อนแล้วซี้ดปากรู้สึกพลาดขึ้นมา เมื่อเห็นโซดาหน้านิ่ง ไม่มีทีท่าว่าเธอจะตอบรับคำขอเขาพอไม้หื่นสู้ไม่ได้ เขาก็ใช้ลูกอ้อนเข้าสู้ ทิ้งศีรษะซบที่ไหล่ร่างบางหนีความเขินอาย ไม่กล้าสบสายตาของโซดาที่มองมาแต่ก็อายได้ไม่นาน เมื่อความต้องการมันมากกว่า ใบหน้าที่ซุกอยู่ข้างซอกคอขาว เริ่มขยับซุกไซ้นวยนาดดูออดอ้อน ก่อนกระซิบถ้อยคำด้วยน้ำเสียงแหบพร่าข้างใบหูของโซดา“ผมคิดถึงพี่นี่ครับ...”ตึกตัก“นึกว่าพี่... จะคิดเหมือนกันซะอีก”ร่างบางอยู่ในโหมดน้ำท่วมปาก เธอลิ้นเปลี้ยไม่พอ ปากยังอ้าพะงาบ เสียงก็ถูกกลืนหายไปในลำคออีกต่างหากหัวใจเธอเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ โดนประโยคบอกคิดถึงทำลายล้างเต็มที่เด็กนี่เล่นกับใจเก่งเป็นบ้า...ฮันเตอร์ผละใบหน้าออก เชยปลายคางโซดาให้เงยขึ้น ก่อนจะหลุบสายตามองริมฝีปากสลับดวงตาคู่งาม ส่องสะท้อนเล่นแสงระยิบระยับน่ามองเหมือนดวงดาว“จูบนะ”ไม่ใช่คำขอจากเขา แต่เป็นประโยคบอกเล่าหลังพูดจบ ฮันเตอร์ก็ประคองใบหน้าเรียวเล็ก ก่อนจะทาบทามริมฝีปากประกบชิดบนริมฝีปากเธอ จังหวะจูบของเขาเบาเหมือนขนนก แต่ทำให้ในช่องท้องเธอร
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status