All Chapters of HIS SECRET OBSESSION [A.G.S #1] : Chapter 81 - Chapter 90

173 Chapters

Chapter 80

ELOWEN GARCIA'S POV Tahimik ang aming naging biyahe. Hindi niya din sinabi sa akin kung saan pa talaga kami pupunta, habang sa likuran ng kanyang kotse ay nakalagay halos lahat ng gamit ko. Hindi ko alam kung gaano katagal kaming nasa sasakyan. The city lights outside the window blurred past me like distant memories I couldn’t hold onto. My eyes were swollen from crying, and even though the tears had stopped for now, the heaviness in my chest was still there. Jacob never rushed me. Hindi siya nagsasalita nang kung anu-ano. Paminsan-minsan lang ay sumisilip siya sa akin, parang sinisigurado kung okay pa ako. And somehow… that silence was comforting. After a while, huminto ang sasakyan sa harap ng isang mataas na building. Glass walls reflected the night lights of the city, elegant and intimidating at the same time. Napakurap ako habang tumitingala roon. “Jacob…?” mahina kong tanong. He stepped out first, then walked around the car and opened the door for me. “We’re here,” mah

Chapter 81: MATURE CONTENT 🔞

ELOWEN GARCIA'S POV The condo was quiet. The kind of quiet that made every thought in my head louder. I had taken a quick shower earlier, trying to wash away the weight of the day, but nothing really changed. The exhaustion was still there, heavy in my bones. I was now sitting on the edge of the couch, wrapped in a loose sweater Jacob had found in the closet for me. City lights shimmered beyond the glass window. Behind me, I heard the soft footsteps of Jacob. He had stepped out earlier to make a call, saying he needed to check on something. I didn’t ask what it was. Right now, I didn’t have the strength to ask anything. “You should be resting,” he said quietly. I looked up at him. He was leaning against the wall now, sleeves rolled slightly, his tie already gone. He looked tired… but his eyes were focused on me like he was making sure I hadn’t disappeared while he was gone. “I tried,” I said softly. “I just… couldn’t sleep.” For a moment, neither of us spoke. Th

Chapter 82: MATURE CONTENT 🔞

ELOWEN GARCIA'S "A~~~h!!!" paghiyaw ko sa sarap nang naramdaman ko na ang paglabas ng puting likido sa aking pagkabab∆e... Habol-habol ko ang aking paghinga, nararamdaman ang paglubog ng aking katawan sa malambot na kama. Dahil sa muling paggapang ni Jacob sa ibabaw ko. Halos hindi ko naimulat nang maayos ang mga mata ko nang muli niyang pinatakan ng halik ang bawat sulok ng aking mukha."Baby.... I just got started and you're this tired already?" reklamo niya. Kinunutan ko siya ng noo at nang tuluyan ko nang naimulat ang mga mata ko ay nagtama ang paningin naming dalawa. Bumuntong-hininga ako at unti-unti ay ibinaba ko ang tingin ko sa aking t'yan. Nararamdaman ko kasi na tumutusok doon ang matigas niyang pagkalal∆ki.. at gaya nga ng inaasahan ko ay tayong-tayo na ito at handa ng sumugod sa laban."Now... can you open your legs wider... for me?" mapanuksong bulong niyo sa aking tainga.Napakagat labi ako at ginawa ang sinabi niya. Pinaghiwalay ko ang kanyang hita at mariing napap

Chapter 83

ELOWEN GARCIA’S POV Dahan-dahan akong nagmulat ng mga mata. For a moment, hindi ko agad maalala kung nasaan ako. The room was quiet, the soft morning light slipping through the curtains and painting the walls in warm gold. My body felt heavy. Sobrang pagod. But not the painful kind of exhaustion. It was the kind that came after a long night... one that felt overwhelming, emotional… and strangely comforting. Napapikit ako ulit sandali, humihinga nang malalim habang pinapakinggan ang katahimikan ng condo. Then instinctively, I turned my head. The other side of the bed was empty. Napakunot ang noo ko. “Jacob…?” mahina kong tawag, my voice still thick with sleep. Ngunit wala akong sagot na natanggap. Unti-unti ay bumangon ako hanggang sa nakaupo na ako sa kama. Hinayaan kong bumagsak ang mahaba kong buhok sa aking balikat. The blanket slipped slightly from my body, revealing the oversized long-sleeved shirt I was wearing. Jacob’s shirt. Hindi ko na matandaan kung kailan niya

Chapter 84

ELOWEN GARCIA'S POV (CONTINUATION) Tumawa siya nang mahina, parang aliw na aliw sa reaksyon ko. “What?” he said innocently. “That's a simple and normal question that you'll ask someone after a long... long night," nakangisi nitong banat. I glared at him, still chewing the garlic fried rice. “Don’t ask questions like that in the morning,” reklamo ko. “Why not?” sagot niya agad. “Morning is the best time to ask those kinds of questions.” “Jacob Aldeguire!” mas malakas kong sabi. He chuckled again, shaking his head slightly before taking a sip of his coffee. “Relax,” he said, amused. “You look like you’re about to throw that spoon at me.” Napabuntong-hininga ako at umiling. “Ang kulit mo kasi. Hindi ka na lang kumain at sabay mo ako..." suhestyon ko. He watched me quietly for a moment while I continued eating. Then his eyes narrowed slightly. “You’re eating too slow.” Napatingin ako sa kanya. “What?” “You’re just pushing the rice around,” he pointed out. “I’m eating,"

Chapter 85

ELOWEN GARCIA'S POV Habang naglalakad kaming dalawa ni Jacob sa malaking mall ay hindi ko maiwasang tumingin-tingin sa paligid. Naiilang ako, kinakabahan... hindi mapangalanan kung ano ba talaga ang nararamdaman ko. Sa t'wing may nalalagpasan kaming tao habang naglalakad ay napapansin ko ang kakaibang titig ng mga ito, hindi sa akin kundi kay Jacob. Paminsan-minsan ay nararamdaman kong humihigpit ang hawak niya sa kamay ko, para bang sinasabi nito na kumalma ako at wala akong dapat ipangamba dahil kasama ko naman siya. Some of them whispered. Some stared a little too long. And a few even looked like they were trying to remember where they had seen him before. Paminsan-minsan ay nararamdaman kong humihigpit ang hawak niya sa kamay ko, para bang sinasabi nito na kumalma ako at wala akong dapat ipangamba dahil kasama ko naman siya. But still… Hindi ko mapigilan ang kabang nararamdaman ko. Slowly, I glanced up at him. Jacob was walking beside me calmly, one hand inside the p

Chapter 86: Old Man

ELOWEN GARCIA'S POV Pagkapasok namin sa grocery section ng mall ay agad akong napatingin sa mga nakaayos na estante. Halos mapuno ang paningin ko sa dami ng pagpipilian... iba’t ibang brands, iba’t ibang kulay ng packaging. Para akong bata na unang beses nakapasok sa ganitong kalaking grocery. I stopped in front of one aisle and started looking at the shelves. “Do you like pasta?” tanong ko habang kinukuha ang isang pack. Behind me, Jacob was pushing the cart casually, his tall figure towering slightly over the handle. “I do,” he answered. “But I don’t think you cook.” Napalingon ako sa kanya. “Excuse me?” He raised an eyebrow. “You almost burned the egg this morning.” “Hey! Hindi naman nasunog!” depensa ko agad. “Almost..." muling sambit nito, gustong-gusto niya lang talaga akong asarin. Napairap ako at ibinagsak ang dalawang pack ng pasta sa cart. “Fine. I’ll prove you wrong next time.” He chuckled softly. Habang abala akong tumitingin ng kung ano pa

Chapter 87: JACOB'S FEAR

JACOB ALDEGUIRE’S POV Hindi pa man tapos ang kausap ko sa kabilang linya ay nagsimula na akong maglakad pabalik sa aisle kung saan ko iniwan si Elowen. “…I told you already. Handle it,” malamig kong sabi sa kausap ko. “Sir, but the investors—” “I said handle it. Use whatever you can, kung kailangan na takutin ay gawin mo. I know you can do it, Luis..." putol ko sa kanya. Pinatay ko ang tawag bago pa siya makapagsalita ulit. Wala na akong balak pakinggan pa ang iba nilang alalahanin. Ang totoo… wala akong pakialam sa kung anong nangyayari sa labas ng grocery na ito sa mga sandaling iyon. Ang iniisip ko lang ay kung nasaan si Elowen. Habang naglalakad ako pabalik sa aisle, awtomatikong hinanap ng mga mata ko ang mahabang buhok niya. Then I saw her. Nakatayo siya sa kabilang aisle. Pero hindi siya nag-iisa. My steps slowed. May kausap siyang lalaki. An older man. Matangkad pa rin ang tindig kahit halatang may edad na, at may ilang hibla na ng puting buhok sa

Chapter 88

JACOB ALDEGUIRE'S POV (Continuation) It felt like a promise. I watched him as he slowly turn his back on us. Nakasunod lang ang mga mata ko sa kanya at kahit kaunting detalye ay wala akong pinalagpas. Kalmado ang mga hakbang nito habang papalayo, para bang wala lang ang nangyari. Para bang isa lang itong simpleng pagkikita sa loob ng grocery. Pero alam kong hindi iyon gano’n kasimple. Hindi sa pagitan naming dalawa. Hindi sa pagitan niya… at ni Elowen. Ilang segundo pa ang lumipas bago ito tuluyang nawala sa paningin ko at doon ko lang napansin na nakatingin pala sa akin si Elowen. Nag-aalangan. Para bang hinihintay kung magsasalita ako. “Jacob…” maingat niyang tawag. Napabuntong-hininga ako nang bahagya bago ko siya tuluyang nilingon. “Who was that?” tanong niya. “You two… seem to know each other.” Sandali akong natahimik. Then I answered flatly. “Gregorio Hernandez.” Bahagyang kumunot ang noo niya. “Yeah, he told me that name," bulalas niya sa tabi ko

Chapter 89

THIRD PERSON’S POV Kalmado ang mga hakbang ni Gregorio Hernandez habang naglalakad palabas ng mall. Hindi siya nagmamadali. Hindi rin siya lumilingon. Para bang wala lang ang nangyari sa loob ng grocery. Sa likuran niya ay tahimik na sumusunod ang dalawa niyang bodyguards, bitbit ang mga grocery bags na pinamili niya kanina. Pareho silang nakasuot ng itim na suit, maayos ang postura, at alerto ang mga mata. Pagdating nila sa parking area ay agad lumapit ang isa pang lalaki upang buksan ang pinto ng kanyang sasakyan. Isang itim na luxury sedan. Ngunit bago pa siya tuluyang makasakay ay huminto si Gregorio. Napatingin siya sa malayo, tila may iniisip. Nakatiklop ang isang kamay niya sa likod habang ang isa naman ay bahagyang hawak ang cane na ginagamit niya paminsan-minsan—hindi dahil kailangan niya, kundi dahil nakasanayan na niya. Tahimik ang paligid sa loob ng ilang segundo. Then he spoke. “Ricardo.” Agad na tumuwid ang isa sa mga tauhan niya. “Yes, sir.”

...

7 8 9 10 11

...

SCAN CODE TO READ ON APP