All Chapters of ฝ่ามิติมาเลี้ยงทายาทอ๋อง: Chapter 21 - Chapter 30

160 Chapters

21 คลับคล้ายคลับคลา

“แม่นาง เจ้าปาได้แม่นยำขนาดนี้ เหตุใดจึงชักช้าอยู่อีกเล่า ปาต่อได้เลย” ท่านผีเหนือเอ่ยยิ้มๆเขารู้สึกว่าพลังของนางช่างน่าประหลาด ดูๆ ไปนางไม่น่าจะมีวรยุทธ์เพราะตอนที่เดินเข้ามาในกระโจม น้ำหนักเท้าของนางก็พอๆ กับสตรีผู้อื่น แต่ตอนที่ปาโลหะกลับเหมือนคนมีพลังภายใน“อืม ได้” นางเงยหน้าขึ้นเอ่ยยิ้มๆยามนี้จะเป็นเช่นไรก็ช่างเถิด นางควรจะรีบตกลงกับวงเน็กซ์ เอ๊ย! ท่านสามผีให้เสร็จหลี่หยวนหยวนเล็งไปยังเป้าวงกลมที่ทำจากฟางขดม้วนอีกครั้ง ยกมือขึ้นระดับสายตา แล้วปาแท่งโลหะออกไปทันที เป็นอีกครั้งที่แท่งโลหะเรียวปักเข้าเป้าอย่างแม่นยำ“คุณหนู แม่นยำมากเจ้าค่ะ” ไป๋เยว่ปรบมืออย่างตื่นเต้น นางหันไปพยักเพยิดกับซุนมามาและไป๋ซวงยิ้มกว้างอยู่ใกล้ๆฟิ้ว! ฉึก!แท่งโลหะอันที่สามถูกปาออกไปอย่างรวดเร็ว บุรุษรูปงามนามสามผีถึงกับผุดลุกขึ้นยืนพร้อมกัน ทั้งสามเดินไปดูที่เป้าแล้วหันไปสบตากัน“แม่นาง เจ้าฝึกปาเป้าด้วยแท่งโลหะมาก่อนหรือไม่” ท่านผีใต้ออกปากหลี่หยวนหยวนเชิดหน้าขึ้นน้อยๆ เอ่ยขึ้นด้วยความภูมิใจ “จะว่าอย่างนั้นก็ได้ แต่ก่อนข้าฝึกซ้อมทุกวัน”สาวใช้ทั้งสามขมวดคิ้ว พวกนางไม่เคยเห็นพระชายาปาเป้าเลย
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

22 ทำให้อาย

บ่ายวันนั้น หยางหลีเหว่ยขี่ม้านำขบวนรถม้าห้าคันออกจากจวนอ๋อง ยังไม่ทันจะถึงประตูเมือง เซียวหว่านในชุดสีส้มงดงามก็มายืนอยู่ข้างทางอย่างโดดเด่น ด้านหลังมีสาวใช้สี่คนยืนกุมมือเฝ้าคอยดูแล ลมพัดชายกระโปรงของนางพลิ้วไสว ใบหน้านั้นถูกแต่งไว้อย่างประณีตนางดักรอขบวนของอ๋องหยางอยู่ราวครึ่งชั่วยามแล้ว สายตาสอดส่ายมองหาบุรุษรูปงามบนหลังม้าหยางหลีเหว่ยในชุดดำปักลายอินทรีสีเทาสง่างามและดูทะมัดทะแมง ในยามเดินทางเขามักจะเตรียมพร้อม ในตัวซ่อนอาวุธเอาไว้หลายแห่ง ชายหนุ่มมองดูโฉมสะคราญ ที่ยืนอยู่ข้างทางแล้วยกยิ้มมุมปากอ๋องหยางหยุดม้าตรงหน้าเซียวหว่าน เขาไม่ยอมลงจากหลังม้าแต่ก้มหน้าลงไปมองนาง “เจ้ามารอส่งข้าหรือ” “เจ้าค่ะ ข้าเห็นว่าท่านกับไท่เฟยจะเดินทางไกลจึงได้เป็นห่วง หวังว่าท่านจะเดินทางปลอดภัย” หยางหลีเหว่ยพยักหน้ารับ หากเขาลงจากหลังม้าไปคุยกับนาง ผู้คนในเมืองหลวงก็คงเก็บไปลือกันว่าเขากับเซียวหว่านเป็นคู่รักที่ถูกแย่งชิงวาสนาจนต้องมาร่ำลากันอย่างอาลัยอาวรณ์ พอนึกถึงถ้อยคำของคนขายเบื้องหลังข่าวลือที่ได้ฟังในตลาดผีเมื่อคืนก่อน ชายหนุ่มก็หน้าตึงขึ้นมา
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

23 คนรู้จัก

หลี่หยวนหยวนชะงัก ละสายตาจากเซียวหว่านกลับมามองหน้าซุนมามา “เจ้าว่า สตรีผู้นั้นคือคุณหนูสามเซียวหรือ” “เจ้าค่ะ เป็นนาง”หลี่หยวนหยวนนิ่งอึ้ง ไม่เพียงแต่หยางหลีเหว่ยที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนหัวหน้าหยางไม่ผิดเพี้ยน แต่ยังมีเซียวหว่านผู้นี้ที่หน้าตาเหมือนกับเพื่อนที่เข้ามาทำงานในแผนกคลังสินค้าพร้อมกัน‘นางชื่อเซียวหว่าน มีหน้าเหมือนหวานหว่านและยังชื่อเหมือนกันด้วย เพียงแต่คนละแซ่’“เฮ้อ! นี่ความจำของท่านเลอะเลือนมากทีเดียว จำศัตรูของตนก็ไม่ได้” ขณะนั้นเซียวหว่านจ้องมายังรถม้าอย่างไม่ละสายตา หลี่หยวนหยวนสบตากับเซียวหว่านแล้วก็เห็นว่าอีกฝ่ายมองตนอย่างเป็นศัตรู หญิงสาวถอนหายใจ นางมาในยุคโบราณด้วยใบหน้าและรูปร่างที่ต่างจากติงหยวนหยวนอย่างมาก แต่กลับต้องมาเจอกับคนที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับคนรู้จักถึงสองคน หลี่หยวนหยวนปิดผ้าม่านหน้าต่างรถม้าลง “น่าเสียดายที่ข้าต้องไปจากเมืองหลวงแล้ว หากมีโอกาสข้าจะต้องไปคุยกับนางสักครั้ง” “หวางเฟยคิดจะไปเอาเรื่องที่นางสร้างข่าวลือเลวร้ายให้ท่านอย่างนั้นหรือเจ้าคะ” ซุนมามาทำตาโต “ก็ไม่เชิง ข้ามีเรื่อ
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

24 ศัตรูมากมาย

“อ๊า!” คนร้ายที่กระโจนเข้ามาถูกยิงเข้าที่หน้าอกด้านซ้ายอย่างแม่นยำ มือที่ถือกระบี่ถึงกับกุมเอาไว้ไม่อยู่ เคร้ง! กระบี่คนผู้นั้นหล่นลงพื้น จังหวะเดียวกัน กุนซือเฉาก็ใช้กระบี่แทงเข้าด้านหลัง ฉึก! คนร้ายตาเหลือกลาน ล้มลงไปข้างหน้าในท่าคล้ายกำลังคารวะพระชายาด้วยการโขกศีรษะกับพื้น สาวใช้ทั้งสามกรีดร้องออกมาพร้อมกันจนหลี่หยวนหยวนสะดุ้ง “หวางเฟย ท่านบาดเจ็บหรือไม่” เฉาเฟิงร้องขึ้น “ไม่ต้องห่วง ข้าสบายดี เจ้ารีบช่วยพวกเขาต่อสู้เร็วเถอะ” หลี่หยวนหยวนหันไปมองด้านหลัง องครักษ์สี่คนกำลังถูกคนร้ายล้อมเอาไว้ “หวางเฟย ดูแลตัวเองด้วย” กุนซือหนุ่มรีบผละไปหลี่หยวนหยวนกับสาวใช้สองคนรีบยิงอาวุธลับต่อทันที พวกนางกำจัดคนร้ายไปได้อีกสามคน บัดนี้เหลือคนร้ายเก้าคน นับว่าสูสีกับฝ่ายองครักษ์ที่มีห้าคนแล้ว “ให้ข้าช่วยอีกคนก็แล้วกันเจ้าค่ะ” ซุนมามาที่เริ่มหายตกใจกลัวมายืนอยู่ข้างหลี่หยวนหยวน “ถ้าอย่างนั้นช่วยกันยิงคนที่อยู่ห่างจากกลุ่มที่ต่อสู้อยู่ก็แล้วกัน” หลี่หยวนหยวนชี้เป้าหมาย สตรีทั้งสี่ช่วยกันยิงอาวุธลับใส่ค
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

25 ไม่ใส่ใจ

“ดีนะเจ้าคะ ที่หวางเฟยให้พวกเราเตรียมชุดบุรุษมาด้วย แต่ว่ามีคนละชุด เห็นทีไปถึงตำบลข้างหน้าต้องหาซื้อเพิ่ม” หลี่หยวนหยวนมองไปยังซุนมามาที่กำลังเดินเข้ามาในห้อง แต่ปากกลับขยับสั่งความกับไป๋เยว่ “เสี่ยวเยว่เจ้าจัดการให้ซุนมามาด้วย พวกเราซื้อคนละห้าชุดก็แล้วกัน”​ ซุนมามาได้ยินประโยคสุดท้ายของพระชายาก็ขมวดคิ้ว “ข้าด้วยหรือเจ้าคะ” “ใช่ เราทุกคนต้องดูแลตัวเองให้ดี นี่ไม่ใช่เมืองหลวง เราต้องรอนแรมไปอีกไกล แต่งกายเป็นบุรุษปลอดภัยกว่า” “เจ้าค่ะ” ซุนมามารับคำ หน้าม่อยลงไป หลี่หยวนหยวนนึกถึงเรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึ้นกับตนเองแล้วพลันรู้สึกหวาดกลัว ตั้งแต่นางทะลุมิติมาถึงที่นี่วันแรกก็ถูกคนลอบสังหารในห้องหอ ครั้งที่สองคือครั้งนี้ก็มีคนคิดจะมาลักพาตัว“ดีที่ครั้งนี้เรามีจักรสังหาร ไม่เช่นนั้น องครักษ์สี่คนกับกุนซือเฉาก็อาจจะต้านไม่ไหว” “หวางเฟยเจ้าคะ กุนซือเฉาเก่งมากเลยทีเดียว หนึ่งต่อสามก็ยังสู้ได้สบาย” ไป๋เยว่เอ่ยอย่างชื่นชม “แต่หากคราวหน้า มีคนร้ายมากกว่าขึ้นเดิม เราก็อาจจะไม่รอด” สีหน้าของหลี่หยวนหยวนครุ่นคิด “ข้าเคยได้ยินว่าพ
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

26 เมืองเฉินม่าย

“ท่านอ๋องสั่งให้องครักษ์หยกทมิฬทั้งหมดตามคนที่ถูกจับได้ครั้งก่อนไปเจ้าค่ะ” ไป๋เยว่กลืนน้ำลายก่อนเอ่ยต่อ “ได้ยินว่าสังหารจนเหลือแค่หัวหน้าโจรคนเดียวก็เลยจับกลับมาเจ้าค่ะ” หลี่หยวนหยวนยิ้มเฝื่อน ตั้งแต่ทะลุมิติมายังที่แห่งนี้ นางต้องเผชิญหน้ากับการต่อสู้และคนตายอยู่บ่อยครั้ง ‘ในละครกับนิยายก็มีแต่พวกหมอทะลุมิติกันถึงจะเหมาะไม่ใช่เหรอ มาปุ๊บก็ช่วยรักษาพระเอกงี้ รักษาโรคให้คนสำคัญงี้ สวรรค์เอาฉันมาทำไมกันนะ’ ตอนที่คนร้ายกลุ่มนั้นโผล่มาชี้ตัวต้องการลักพาตัว ใช่ว่านางจะไม่ตกใจและหวาดกลัว เพียงแต่ต้องทำใจดีสู้เสือ ต่อหน้าสาวใช้ทั้งสี่จะทำตัวขี้ขลาดไม่ได้ หากคิดจะอยู่ที่นี่ก็คงต้องทำใจให้ชิน “ท่านอ๋องทำอย่างไรกับคนผู้นั้น” “ถูกสังหารไปแล้วเจ้าค่ะ” คำตอบของไป๋เยว่ทำให้หลี่หยวนหยวนกลืนน้ำลายอีกครั้ง...ความตายของคนยุคโบราณช่างง่ายดายเหลือเกิน ไม่ต้องไต่สวนซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างยุคปัจจุบัน เพียงแค่ถูกฝ่ายตรงข้ามจับตัวได้ก็มีโอกาสสิ้นชีพได้ทุกเวลา “อืม ก็ดี ข้าจะได้นอนหลับสนิทเสียที” ตั้งแต่วันที่เจอคนร้ายลักพาตัวกลุ่มนั้น
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

27 โรงน้ำชาจาเรอ

ตอนเช้าหลังจากอ๋องหยางออกไปดูแลงานที่ศาลาว่าการเมืองแล้ว หลี่หยวนหยวนจะพาสาวใช้แต่งกายเป็นบุรุษย่องออกไปทางประตูด้านหลังจวนเพื่อสำรวจรอบๆ เมืองเฉินม่าย “คุณชาย พวกเราไปกันแทบทุกถนนแล้วนะขอรับ” ไป๋เยว่ทำหน้าฉงน นางก็อยู่ในชุดบุรุษ ดูแล้วคล้ายหนุ่มน้อย “ยัง ยังไม่ทุกตรอกซอกซอยเสียหน่อย อย่าเพิ่งบ่น” “เหตุใดเราต้องมาดูให้ครบด้วยขอรับ” ไป๋เยว่ทำหน้าฉงน นางเดินตามหลี่หยวนหยวนหลายวันจนปวดเท้า “ดูไม่รอบแล้วเราจะเข้าใจเมืองได้อย่างไร” ไป๋เยว่โคลงศีรษะ “คุณชายไม่ใช่ขุนนางในเมืองเฉินม่ายเสียหน่อยนะขอรับ เหตุใดต้องรู้จักเมืองนี้อย่างละเอียดด้วย” หลี่หยวนหยวนยิ้มน้อยๆ “เมืองเฉินม่ายใหญ่กว่าที่ข้าคิดเอาไว้มาก ผู้คนก็คึกคัก การค้าคล่องตัวและหลากหลาย เป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรือง การเงินสะพัด” “หวางเฟย ท่านคิดจะ...” ซุนมามาสีหน้าลังเล “ทำการค้า” หลี่หยวนหยวนต่อคำ ระหว่างทางนางขบคิดและตัดสินใจแล้ว ในเมื่อยังไม่รู้จะออกจากยุคโบราณได้อย่างไรก็ต้องมีเงินเอาไว้ใช้จ่ายอย่างไม่ขาดมือ ความทรงจำผุดขึ้นมาอีกครั้ง...พ่อของติ
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

28 วันเปิดร้าน

ศึกคราวที่แล้ว หยางหลีเหว่ยใช้ดาบหยกทมิฬฟันหัวหน้าเผ่าหมาป่าไปหลายแผล อาการสาหัส แม่ทัพแคว้นเว่ยรีบเข้ามาช่วยและพาหลบหนี ทัพแคว้นต้าหลงได้ทีตีกระหนาบจนฝ่ายนั้นกระเจิงรองแม่ทัพสวีที่ดูแลกำลังพลในเมืองจู๋หลิงขมวดคิ้ว “บางทีหมิ่นกังอาจจะไม่ตาย ท่านอ๋องจำไม่ได้หรือว่าหัวหน้าเผ่าหมาป่าทุกรุ่นจะมีผลึกสามชีวิตอยู่ด้วย” อ๋องหยางพยักหน้ารับ ตามตำนานเล่าขานกันว่าหัวหน้าเผ่าหมาป่าที่อยู่ชายแดนทางตอนเหนือของแคว้นเว่ยครอบครองผนึกสามชีวิตและมอบตกทอดกันต่อมาหมิ่นกังซึ่งเป็นหัวหน้าเผ่าคนปัจจุบันมีเรื่องเล่ากันว่าเคยตายมาแล้วหนึ่งครั้งแต่ก็ฟื้นคืนชีพกลับมาได้“หากว่าหมิ่นกังมีได้สามชีวิตจริงๆ ข้าก็คงทำให้เขาเหลือแค่หนึ่งแล้ว” หยางหลีเหว่ยเอ่ยอย่างมั่นใจในตอนที่รบพุ่งกันนั้น อ๋องหยางใช้ดาบหยกทมิฬฟันที่หน้าอกของหมิ่นกังเป็นแผลขนาดใหญ่ หากไม่มีองครักษ์หมาป่าทั้งสี่พุ่งเข้ามาช่วย เขาก็คงได้ตัดหัวคนผู้นั้นกลับมาด้วยแล้ว “พรุ่งนี้ข้าคงต้องกลับจู๋หลิงแล้วขอรับ เมื่อคืนมีข่าวเรื่องคนเผ่าหมาป่าเข้าปล้นชาวบ้าน” “ไปเถิด ข้ากลับมาคราวนี้จะวางแผนออกตรวจตราชายแดนให้ทั่วทุกแนวป้องกัน แต
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

29 บริการตนเอง

คนทั้งแปดในกลุ่มอ๋องหยางทำหน้างวยงง ที่ผ่านมาพวกเขาเคยชินกับการไปนั่งที่ร้าน แล้วมีเสี่ยวเอ้อคอยมารับคำสั่งและนำอาหารมาส่ง แต่ร้านนี้เป็นร้านที่ต้องบริการตนเองเฉาเฟิงมองคอกไม้ขนาดยาวสูงระดับเอวที่มีเสี่ยวเอ้อยืนรอรับรายการอาหารสองคน และบนกระดานใหญ่ด้านหลังเขียนรายการอาหารและราคาเอาไว้เสร็จสรรพ“เถ้าแก่จง ร้านใหม่ของเจ้าช่างแปลกดีเสียจริง”“ขอรับ ท่านกุนซือก็ดูสิ ราคาอาหารร้านเราถูกกว่าร้านอื่นเพราะไม่ต้องจ้างเสี่ยวเอ้อเพิ่ม ใช้คนเท่าเดิมแต่ทำงานได้มาก เพราะเหตุนี้ ลูกค้าจึงต้องบริการตนเองขอรับ”“อืม ก็จริง ถูกกว่าที่อื่นตั้งเยอะ” เฉาเฟิงรีบหันไปมองให้องครักษ์ซู “เจ้าไปข้า ไปเลือกอาหารกัน ส่วนพวกที่เหลือให้ไปเก็บจาน ช้อน ตะเกียบ และน้ำชามา”ซูจิ้งเห็นแล้วก็รู้สึกสนใจ เขารีบลุกตามเฉาเฟิงไป ส่วนองครักษ์คนอื่นๆ ก็รีบลุกทำตามที่กุนซือเฉาสั่ง เมื่อเขียนรายการอาหารเสร็จ ซูจิ้งก็เป็นผู้นำกระดาษสองใบไปต่อแถวยื่นให้กับเสี่ยวเอ้อที่อยู่ในคอกไม้องครักษ์เจิ้งเดินไปยกถาดน้ำชามาวางตรงหน้าอ๋อง หยาง พร้อมด้วยจาน ช้อน และตะเกียบเมื่อมีถาดอาหารถูกยกออกมาวางที่บนโต๊ะหน้าคอกอีกฝั่ง เสี่ยวเอ้ออีกคนที่ยื
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

30 เลือกชายารอง

“เถ้าแก่จง วันพรุ่งนี้ เตรียมอาหารเพิ่มอีกครึ่งหนึ่งของวันนี้ เราไม่ต้องขายทั้งวันหรอก” “เพราะเหตุใดหรือขอรับ” “ขายถึงช่วงเลยกลางวันนิดๆ ก็พอ ทำให้พวกเขารู้สึกว่าต้องรีบมาเพราะของจะหมด เราก็จะได้ทำงานน้อยลง ไม่ต้องเสียเวลานั่งรอขายของทั้งวัน”เถ้าแก่จงยิ้มออกมา “คุณชายหมายถึง เราเตรียมอาหารที่พอขายแค่ค่อนวันก็พอ เพื่อให้ลูกค้ารู้สึกว่าต้องรีบมาซื้อ อย่างนั้นหรือขอรับ”หลี่หยวนหยวนพยักหน้า “ใช่ นี่เป็นการจัดการเวลาให้มีประสิทธิภาพ”“ประสิทธิภาพ คืออันใดหรือขอรับ” เถ้าแก่จงขมวดคิ้ว คำพูดของคุณชายหลี่ช่างประหลาดเหลือเกิน“เอ่อ...” หลี่หยวนหยวนนึกอยากจะเขกหัวตนเอง นางไม่ควรใช้คำศัพท์ที่พิสดารเหล่านี้กับคนยุคโบราณ “ข้าพพูดผิดน่ะ หมายถึงว่าเราต้องใช้เวลาให้คุ้มค่า เพราะทุกคนต้องตื่นเช้ามืดเพื่อมาเตรียมของขายแล้ว หากให้ทำงานจนเย็นย่ำค่ำมืดจะเหนื่อยเกินไป ต้องเผื่อเวลาให้ทุกคนไปพักผ่อนให้เต็มที่”“จริงขอรับ ที่ผ่านมา ข้าเฝ้าร้านตั้งแต่เช้าจรดเย็น กว่าจะได้กลับบ้านก็มืดค่ำ แทบจะไม่ได้อยู่กับครอบครัวจนบุตรสาวกับภรรยาบ่นแล้วบ่นอีกไ คุณชายหลี่รูปงามคลี่ยิ้ม “อาหารร้า
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more
PREV
123456
...
16
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status