All Chapters of คนที่ไม่คู่ควร(รัก): Chapter 121 - Chapter 130

ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนรถแท็กซี่เพื่อมุ่งตรงไปโรงพยาบาลเพราะช่วงนี้ฉันมีอาการเพลียๆแล้วก็คอยจะเวียนหัวอยู่บ่อยๆ ฉันคิดว่าตัวเองพักผ่อนไม่เพียงพอเพราะเขาชอบจับฉันกินทุกคืน และกินนานค่อนคืนกว่าจะปล่อยฉันนอนแต่วันนี้ฉันเกิดเป็นหนักกว่าทุกวัน เพราะอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุง ไปตรวจดูสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน กลัวจะเป็นโรคร้าย บริษัท เลิศชัยทรัพย์ประเสริฐ ตอนนี้ก็เกือบจะห้าโมงเย็นผมพึ่งจะคุยรายละเอียดโครงการและลงนามเซ็นสัญญากันพึ่งจะเสร็จ รายละเอียดค่อนข้างเยอะเพราะเงินลงทุนโครงการนี้หลายร้อยล้านผมจึงต้องคุยรายละเอียดข้อตกลงกันให้ชัดเจนถือว่าคุยตกลงกันได้ลงตัว “ยินดีที่ได้ร่วมลงทุนกันครับ” “ยืนดีที่ได้ร่วมลงทุนเช่นกันค่ะ” ก๊อก ก๊อก ก๊อก “ขออนุญาตค่ะท่านประธาน คุณคชากรมาขอพบค่ะ” “เชิญครับ” ผมยังนึกสงสัยว่าไอ้คชามันจะมาหาผมทำไมที่บริษัท เราไม่ได้นัดกันด้วยซ้ำ เพราะหลังจากที่น้ำอิงมาอยู่กับผมที่คอนโดผมก็ไม่ได้ออกไปดื่มกับเพื่อนเลยอ้างกับพวกมันว่าเหนื่อยงานอยากพักผ่อน ที่จริงแค่ติดเมียไม่อยากห่างไปไหน

“มึงจะรีบไปไหน ตอบคำถามกูมาก่อน” ผมไม่ยอมปล่อยมันไปทั้งที่ยังไม่ได้คำตอบที่ผมสงสัยให้หายข้องใจก่อน ไม่อย่างนั้นผมนอนไม่หลับแน่ “มึงมีอะไรก็พูดมาเร็วๆกูรีบ” “น้ำอิงที่มึงกับเลขาพูด ใช่น้ำอิงเด็กที่บ้านมึงมั้ย” “ใช่แล้วมึงจะทำไม” ผมพูดตอบมันออกไปพร้อมกับมองจ้องหน้ามันเขม็งที่มันมาถามถึงน้ำอิงผมยิ่งไม่ชอบเวลาที่มันมองเมียผมอยู่ “โห ไอ้แพกซ์มึงนี่มันโคตรร้ายเอาเขามาไว้ใกล้ตัวเลยนะมึง” “แล้วมึงจะทำไมกู” “ไม่ทำไม กูก็แค่สงสัย ว่าใช่แบบที่กูคิดมั้ย” “มึงหายสงสัยแล้วใช่มั้ย กูรีบ” “ทำไมจะรีบไปดูน้องเขาหรือไง ทำตัวเหมือนเป็นผัวน้องเขานะมึง” ผมละนึกหมั่นไส้เพื่อนตัวเองไม่ได้ที่มันทำตัวห่วงเขาเกินหน้าเกินตาทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกับน้องเขาด้วยซ้ำ “ใช่ กูรีบไปดูเมียกู คราวนี้กูไปได้รึยังไอ้เวร” “เชี่ย มึงนี่มันจริงๆ เรื่องนี้ต้องถึงหูไอ้คิม” “แล้วแต่เลย กูไปละ เมียกูไม่สบายต้องรีบกลับไปดู” พูดจบผมก็เดินออกไปทา

“คนไข้ โอเคหรือเปล่าคะ ถ้าคนไข้ไม่พร้อมที่จะตั้งครรภ์ทางโรงพยาบาลมีการยุติการตั้งครรภ์แบบถูกกฎหมายนะคะ การตั้งครรภ์อยู่ในช่วงที่สามารถยุติการตั้งครรภ์ได้ค่ะ” “ไม่ค่ะ หนูไม่มีวันทำร้ายลูกที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของหนูเด็ดขาดค่ะ หนูแค่สับสนที่เขามาไม่ให้หนูได้ทันตั้งตัวและตั้งรับกับเหตุการณ์นี้ไม่ทันค่ะ แล้วต้องทำยังไงต่อคะ” ฉันไม่มีวันทำร้ายลูกของฉันเด็ดขาดไม่ว่าอนาคตข้างหน้าของฉันจะเป็นยังไงฉันก็จะเลี้ยงเขาให้ดีที่สุดเท่าที่แม่คนนี้จะทำได้ ฉันดีใจที่มีเขาแต่ก็อดกังวลถึงพ่อของเขาไม่ได้อยู่ดี ว่าจะบอกเขาหรือไม่บอกเขาดี เอาไว้ก่อนแล้วกันตอนนี้ฉันต้องทำตามขั้นตอนของการตั้งครรภ์เพื่อเจ้าจิ๋วในท้องของฉันก่อน “เชิญคุณ อันธิยา ไปฝากครรภ์และอัลตร้าซาวน์ตรวจครรภ์ที่แผนกสูติค่ะ จะได้ดูว่าเด็กในครรภ์สมบูรณ์หรือมีความผิดปกติอะไรหรือเปล่า” “ค่ะ” ฉันเช็ดน้ำตาออกจนหมดสิ้นแล้วลุกขึ้นเดินตามพยาบาลสาวไปที่แผนกสูติเพื่อไปทำการฝากครรภ์และไปอัลตร้าซาวน์ดูว่าเจ้าจิ๋วในท้องแข็งแรงดีหรือเปล่า รู้สึกเป็นกังวลกลัวว่าลูกจะเป็นอันตรายเพราะฉั

ฉันตัดสินใจกลับไปที่คฤหาสน์เพื่อจะกลับไปหาป้านา ไปบอกป้าเรื่องที่ฉันท้องเพราะยังไงป้าก็คือคนที่มีพระคุณของฉันมากที่สุดที่ท่านพาฉันมาอยู่ด้วยแม้เราจะไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันฉันก็รักป้านาเหมือนกับป้าคือแม่ของฉันอีกคน ที่ป้าทั้งใจดี และดูแลฉันดีมาอย่างดีโดยตลอดที่ป้าพาฉันมาอยู่ด้วยกัน ฉันจึงตัดสินใจที่จะบอกป้า และจะเอายังไงต่อกับชีวิตก็ค่อยว่ากัน ตอนนี้ผมเหมือนคนบ้าที่ว้าวุ่นใจไปหมดจนนั่งไม่ติด มือกดโทรศัพท์ออกหาเธอไม่รู้กี่สายต่อกี่สาย ส่งข้อความไปเป็นร้อยๆข้อความเธอก็ไม่เปิดอ่าน ตั้งแต่ที่ผมกลับมาที่คอนโดแล้วไม่เจอเธอ คิดว่าน่าจะไปหาหมอตามที่คุณมาริสาบอกแต่นี่ก็หลายชั่วโมงแล้วแต่เธอก็ยังไม่กลับมาจนผมเครียดไปหมดแล้วกลัวเธอจะเป็นอันตรายกลัวจะเป็นลมล้มหมดสติไปแล้วไม่มีคนเห็น ตอนนี้ไม่รู้จะทำอะไรแล้วเลยตัดสินใจไปที่บ้านพ่อกับแม่เผื่อเธอจะกลับไปหาป้าเพราะตอนนี้ผมมืดแปดด้านไปหมดแล้ว เมียหายไม่รู้ว่าหายไปไหน “อยู่ที่ไหนนะน้ำอิง พี่เป็นห่วงจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วรู้มั้ย” พูดจบผมก็รีบลงมายังลานจอดรถด้านล่างใต้คอนโดแล้วรีบเหยียบคันเร่งจนมิดไมล์ ด้วยใจท

“แม่ดีใจด้วยซ้ำที่ได้หนูน้ำอิงมาเป็นลูกสะใภ้ น้องเป็นเด็กน่ารัก เป็นเด็กดีกตัญญูรู้คุณ ไม่เคยทำอะไรให้เสียหาย ก็ตั้งแต่ลูกกลับมานั่นแหละที่พาน้องออกนอกลู่นอกทาง น้องจะไปตามคนเจ้าเล่ห์แบบลูกทันได้ยังไง” “หึ ก็ผมลูกพ่อนี่ครับ” ผมพูดพร้อมหันไปยิ้มกริ่มให้พ่ออย่างกวนประสาท ก็ผมกับพ่อเหมือนโคลนนิ่งกันมาทุกอย่างตั้งแต่หน้าตายันนิสัยใจคอ “พอเลยๆ แล้ววันนี้แกกลับบ้านมาทำไม แล้วน้องกลับมาด้วยหรือเปล่า” “ก็เพราะเมียหายนี่แหละพ่อเลยต้องกลับมาดูที่บ้าน แล้วเลขาผมบอกน้องไม่สบายด้วยแล้วก็ติดต่อไม่ได้เลยกลับมาดูที่นี่ ไม่อย่างนั้นผมไม่มาหรอกอยู่คอนโดนอนกอดเมียสบายใจไปแล้วครับ” “จริงๆเลยตาแพกซ์” “แม่ถามคนในบ้านให้ผมหน่อยว่าเมียผมกลับมาที่นี่มั้ย ใจจริงผมก็อยากจะเดินไปดูเองให้เห็นกับตาแต่ก็กลัวเธองอนถ้าผมทำประเจิดประเจ้อจนคนอื่นสงสัย” “ไม่ทันไรก็กลัวเมียแล้วเหรอลูกชายแม่” “ก็ผมลูกพ่อนี่ครับ กลัวเมียเหมือนกัน” “แล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน” “หึ” ผมหันไปยิ้มเยาะให้พ่อด้