All Chapters of เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย 18+ (Set 4 Just Only You 4/5): Chapter 21 - Chapter 30

Chapter 21@มหาวิทยาลัยเอกชน07.50 น.เมื่อรถสปอร์ตหรูจอดหน้าตึกคณะอักษรศาสตร์ แก้วตาก็ยกมือไหว้ธาวินทันที “ขอบคุณนะคะที่กรุณามาส่ง” “อืม...ตั้งใจเรียนล่ะ” “ค่ะ” แก้วตาตอบรับสั้น ๆ จากนั้นเธอก็เปิดประตูลงจากรถและเดินกะเผลกขาเข้าคณะอักษรศาสตร์ “เฮ้ย ๆ แกเป็นอะไรยัยแก้ว” ทอฝัน เพื่อนสาวหน้าหมวยรีบเดินเข้ามาประคองแก้วตาที่เดินกะเผลกเข้าคณะ“ฉันล้มน่ะ” เมื่อทอฝันที่ช่วยประคองเธอมานั่งที่โต๊ะใต้อาคารเรียน แก้วตาก็ไม่ลืมที่จะขอบใจเพื่อนสาว “ขอบใจนะฝัน” “อืม...ว่าแต่ทำไมไม่ลาป่วยไปเลยล่ะ”“มันไม่ค่อยเจ็บแล้ว” “โอ๊ย...อิจฉาคนบางคนจัง ขนาดเจ็บขาก็ยังมีหนุ่มขับรถสปอร์ตมาส่ง” เมษาเอ่ยแซวขึ้นด้วยสีหน้าล้อเลียน “หนุ่มที่ไหนกัน นั่นน่ะเจ้านายแม่ของฉัน” “แกเนี่ยสร้างเรื่องเก่งจริง ๆ นะยัยแก้วตา อยากไปนอนค้างกับผู้ชายก็บอกกันตรง ๆ สิ ไม่เห็นจะต้องโกหกฉันว่าไปนอนค้างกับแม่เลย” “ฉะ...ฉันไม่ได้สร้างเรื่องนะ” แก้วตาทำสีหน้าเลิ่กลั่กเมื่อถูกจับได้ว่าไปนอนค้างกับผู้ชายตามที่เมษาพูดขึ้นมาจริง“หึ...แก้ตัวลนลานแบบนี้ แกโป๊ะแตกแล้วแหละ” “ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย” “มีแฟนไม่เห็นต้องน่าอายเลย ฉันก็ไปนอนค้า

Chapter 23“พวกมึงทำเชี่ยอะไรเพื่อนของแฟนกู!” บอลผู้เป็นแฟนหนุ่มของทอฝัน เมื่อเห็นผู้หญิงสามคนกำลังรุมทำร้ายแก้วตา บอลก็ยกเท้าถีบไปที่ข้อมือมีนาอย่างแรง จนมีดคัตเตอร์หลุดร่วงลงพื้น “โอ๊ย!! กูเจ็บนะ” มีนานิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับสลัดมือไปมา เมื่อโดนเตะที่ข้อมืออย่างแรง“เจ็บเป็นเหมือนกันเหรออีสัด” บอลยกมือง้างขึ้นทำท่าจะตบมีนา จนมีนาหลับตาปี๋ด้วยความกลัว“ถ้าไม่อยากโดนผัวกูตบ มึงปล่อยแก้วตาเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นกูจะส่งคลิปนี้ให้อธิการบดี” ทอฝันเอ่ยแทรกขึ้นพร้อมกับถ่ายวิดีโอไปด้วย“ถอยก่อนดีกว่าอีมีนา กูไม่อยากให้เรื่องถึงอธิการบดี เดี๋ยวแม่งโดนไล่ออกยกแก๊งแน่” เพื่อนของมีนาเอ่ยบอกเพื่อนของตัวเอง“เออ ๆ ถอยก็ถอย” มีนาพยักหน้าอย่างขัดใจ ก่อนที่จะชี้หน้าแก้วตา “คราวนี้มึงรอดตัวไป แต่คราวหน้ามึงไม่รอดแน่” มีนาขู่แก้วตาเหมือนหมา จากนั้นมีนาและเพื่อนก็พากันเดินออกจากห้องน้ำ“เป็นยังไงบ้างแก้วตา” ทอฝันเข้าไปลูบหัวลูบหน้าแก้วตาที่ใบหน้าเนียนใสมีแต่รอยฟกช้ำและมีเลือดไหลที่มุมปากจากการโดนทำร้าย“ไม่เป็นไร ขอบใจมาก ๆ นะที่ตามมาช่วยฉัน” พอแก้วตาเห็นทอฝันตามมาช่วยเหลืออย่างหวุดหวิด แก้วตาก

Chapter 25“งั้นฉันขอเล่าย้อนไปตั้งแต่วันเสาร์ก็แล้วกัน คือตอนเช้าฉันหนีเขาออกจากโรงแรม พอตกเย็นฉันเดินทางไปนอนค้างกับแม่ของฉันที่ห้องพักคนงานคฤหาสน์คนรวย ทำให้ฉันได้เจอกับเขาอีกครั้ง เขาชื่อว่า ธาวิน เป็นลูกชายเจ้าของคฤหาสน์ตระกูลเลิศทรัพย์ไพบูลย์ คือที่บังเอิญเจอเขาอีกครั้ง เพราะเขาพาบอดี้การ์ดมาค้นห้องพักแม่บ้านที่ทำความสะอาดเพนต์เฮาส์ประจำให้เขา แต่กลับขโมยนาฬิกาคุณธาวินไปขาย คุณธาวินโมโหมากก็เลยส่งแม่บ้านคนนั้นให้ตำรวจ หลังจากนั้นคุณธาวินก็บอกคุณแม่ของเขาให้หาแม่บ้านคนใหม่ไปทำความสะอาดเพนต์เฮาส์แทนแม่บ้านคนเก่า คุณแม่ของเขาก็เลยถามฉันว่า ‘อยากทำงานพิเศษเป็นเมดที่เพนต์เฮาส์ในวันเสาร์อาทิตย์ไหม? ฉันยังไม่ทันได้ตอบเลยด้วยซ้ำ แม่ของฉันกลับตอบตกลงแทนฉันไปแล้ว ทำให้ฉันต้องกลายเป็นแม่บ้านประจำเพนต์เฮาส์ของเขาไปโดยปริยาย หลังจากที่ตกลงกันเสร็จสรรพว่าฉันต้องเป็นเมดที่เพนต์เฮาส์ของเขาในวันเสาร์อาทิตย์ เช้าวันอาทิตย์ฉันก็รีบตื่นแต่เช้ากลับหอพัก แล้วเดินทางไปเพนต์เฮาส์เพื่อไปทำงานนั่นแหละ แต่ยังไม่ได้ทำความสะอาดเลยด้วยซ้ำ คุณธาวินก็หิวข้าว เขาก็เลยพาฉันไปกินข้าวด้วย พอมาถึงห้าง มีนาเดินมา

Chapter 27หลังจากโดนธาวินขู่ทั้งข้อความและคลิปร่วมเซ็กซ์ แก้วตาก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความกังวลใจ ตอนนี้สองทุ่ม เขาส่งแชตมาตอนหนึ่งทุ่มครึ่ง เธอมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมงในการเดินทางไปเพนต์เฮาส์ให้ทันตามเวลาที่เขาขีดเส้นตายเอาไว้แก้วตาได้แต่พ่นลมหายใจด้วยความเครียดเพราะตอนนี้เธอเดินเหินก็ลำบาก อีกทั้งยังต้องแอดมิตที่โรงพยาบาลอีก มันไม่มีทางเลยที่จะไปหาเขาตามเวลานั้นได้ แต่หากไม่ไปก็กลัวเขาจะส่งคลิปให้แม่ตามที่ขู่ไว้ และถ้าแม่รู้...ท่านคงผิดหวังในตัวเธอมากแน่ ๆ อีกทั้งหากเรื่องนี้รู้ไปถึงคุณท่านและคุณหญิง พวกท่านคงรับไม่ได้และอาจจะไล่แม่ของเธอออกจากงาน หากเป็นอย่างนั้นคงแย่แน่ ๆ หญิงสาวนั่งคิดหาวิธีออกจากโรงพยาบาลด้วยสีหน้าเครียด จนกระทั่งเธอทอดมองออกจากหน้าต่างชั้น 8 ลงไปชั้นล่างแล้วเห็นสวนหย่อมของทางโรงพยาบาลที่เปิดไฟสว่างจ้าไปทั่วสวน ซึ่งตอนนี้ยังมีญาติผู้ป่วยบางคนพาคนไข้ไปสูดอากาศบริสุทธิ์ที่นั่นอยู่เลย แก้วตาที่เห็นแบบนั้น เธอคิดหาทางออกได้ทันที หญิงสาวจึงไม่รอช้าที่จะกดกริ่งเรียกพยาบาล รอไม่ถึงหนึ่งนาที พยาบาลก็เดินเข้ามาในห้องพิเศษหน้าตาตื่น“คนไข้เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ปวดขาเหรอคะ

Chapter 29“มีนาไม่ใช่เมียของฉัน” ธาวินปฏิเสธแล้วขบกรามแน่นจนเป็นสันด้วยความโกรธเคือง เมื่อรู้ว่าแก้วตาโดนมีนาทำร้ายร่างกาย “จะใช่หรือไม่ใช่ แต่หล่อนก็เป็นผู้หญิงของคุณ” แก้วตาสวนกลับทันควันพร้อมกันนั้นก็รีบยกแขนกอดลำคอธาวินไปด้วย เมื่อเขาอุ้มเธอเดินออกจากเพนต์เฮาส์“คุณจะพาหนูไปไหนอีก” “ไปโรงพยาบาลไง โดนทำร้ายปางตายขนาดนี้ ทำไมเธอไม่บอกฉัน จะหอบสังขารกลับเพนต์เฮาส์ทำไม” ถึงปากจะต่อว่าแก้วตา แต่ภายในใจกลับรู้สึกผิดไม่น้อยที่ขู่บังคับให้เธอกลับเพนต์เฮาส์ โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าแก้วตาโดนมีนาทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้ “ก็คุณขู่หนู” “ฉันขู่เธอก็จริง แต่เธอควรบอกฉันสิว่าอยู่โรงพยาบาล ไม่ใช่ส่งไลน์ไป อ่านแล้วไม่ตอบ” “สรุปว่าหนูผิดเหรอคะ” แก้วตาทำปากยู่ใส่ธาวินด้วยความน้อยใจ เมื่อธาวินโบ้ยความผิดมาให้เธอเสียอย่างนั้น ทั้งที่เขาเป็นตัวต้นเหตุของเรื่องที่ทำให้มีนาตบตีเธอ“เธอไม่ผิดหรอก แต่เธอมีสมอง มีปาก มีมือไว้พิมพ์แชต เธอควรจะอธิบายให้ฉันเข้าใจสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ที่ฉันขู่เพราะคิดว่าเธอไปเที่ยวเกเร ถ้ารู้ว่าเธอโดนทำร้ายจนเข้าโรงพยาบาล ฉันจะไม่ขู่เธอ แต่ฉันจะไปหาเธอเอง คนอย่าง