All Chapters of เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย 18+ (Set 4 Just Only You 4/5): Chapter 11 - Chapter 20

Chapter 12“ถ้าไม่เอาเงิน ก็เอาบัตรนี่ไป” ธาวินยื่นแบล็กการ์ดให้แก้วตา“อะไรคะเนี่ย” “บัตรเครดิตไง” “อ๋อ งั้นหนูเอาบัตรนี้เก็บไว้ก็ได้ค่ะ” เพราะแก้วตาคิดว่าแบล็กการ์ดเป็นแค่บัตรเครดิตธรรมดา ๆ เธอจึงยอมรับมาใส่กระเป๋าให้จบ ๆ เขาจะได้เลิกยัดเยียดเงินให้เธอเสียที โดยหญิงสาวไม่รู้เลยว่าแบล็กการ์ดเป็นบัตรเครดิตที่ไม่จำกัดวงเงิน อีกทั้งมีแค่คนรวย ๆ เท่านั้นที่มีแบล็กการ์ดใช้“งั้นก็ไปกินข้าวเถอะ หิวอะไรก็ซื้อกินให้อิ่ม อยากได้อะไรก็ซื้อเอา” “งั้นถ้าหนูกินข้าวอิ่มแล้ว หนูขอกลับเพนต์เฮาส์ก่อนนะคะ” “จะรีบกลับไปไหน เพนต์เฮาส์ของฉันไม่ย้ายหนีเธอไปไหนหรอก” “นี่มันก็บ่ายสามโมงแล้ว ถ้าหนูไม่รีบกลับ วันนี้จะได้ทำความสะอาดเพนต์เฮาส์กี่โมงคะ” “ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้ทำงานหรอก ไปกินข้าวให้อิ่มท้องก่อนเถอะ” ธาวินที่เริ่มขี้เกียจเถียงกับแก้วตา เขาจึงไล่เธอไปกินข้าวทันที“ก็ได้ค่ะ” แก้วตาพยักหน้าทำตามคำสั่งของเขาพร้อมทั้งเปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินเข้าไปในห้างสรรพสินค้า“เล่นตัวฉิบหาย กะแค่แดกข้าวด้วยกันจะตายหรือไงวะ” ธาวินบ่นด้วยความหงุดหงิดพร้อมกับมองตามแก้วตา จนกระทั่งเธอเดินหายลับสายตาไป เขาจึงได้ล

Chapter 14‘จะเอาทุกที่เลยเหรอ? สำส่อนชะมัด’ แก้วตาต่อว่าธาวินในใจ แต่ดูเหมือนว่าธาวินจะได้ยินความคิดของเธอหรือเปล่า? ถึงได้เอามือดันใบหน้าสวยของผู้หญิงคนนั้นผละออกห่าง แล้วหันมามองแก้วตา แก้วตาที่จ้องมองธาวินอยู่ก่อนแล้ว เธอยังคงจ้องมองธาวินไม่วางตาท่ามกลางความมืดสลัวในโรงหนัง แต่เมื่อรู้ตัวว่าเผลอมองเขานานเกินไป แก้วตาจึงยิ้มแห้งด้วยสีหน้าเลิ่กลั่ก ก่อนจะพูดขึ้นว่า...“ทำต่อเลยค่ะ ไม่แอบมองแล้ว” พูดจบ แก้วตาก็หันหน้าตรงดูหนังอย่างตั้งใจ แต่ก็จ้องจอหนังไปอย่างนั้นแหละ ความจริงหญิงสาวดูหนังไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ เพราะสมองมันเบลอ ตื้อตันไปหมด เมื่อตั้งใจมาแอบนอนในโรงหนัง แต่พอรู้สึกตัวตื่น กลับเห็นธาวินจูบกับผู้หญิงของเขาอย่างดูดดื่ม ทั้งที่ก่อนหน้านี้ปากของเขาสัมผัสร่างกายของเธอทุกส่วน ถึงแก้วตาจะไม่ได้รักเขา แต่พอได้เห็นเขาจูบคนอื่น เธอก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกใจห่อเหี่ยวแปลก ๆ จนใจแฟบไปหมด“จะให้ฉันทำอะไรต่อ?” ธาวินถามแก้วตาที่ทำหน้าจ๋อยใส่เขา “ชู่...เงียบ ๆ ค่ะ หนูจะดูหนัง” แก้วตาไม่ต่อความยาว แต่หันมาหาธาวินพร้อมกับเอานิ้วชี้ทาบริมฝีปากตัวเอง ทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไ

Chapter 16แอ๊ด ~หลังจากแก้วตาผลักเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องพัก กลิ่นชาบูหอม ๆ ก็โชยเข้าจมูก เพราะเมษาพาเพื่อนต่างสาขาสามคนมาตั้งหม้อไฟฟ้ากินชาบูในห้องพัก แก้วตาที่เห็นแบบนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร เธอเพียงแค่ยิ้มอย่างเป็นมิตรให้เพื่อน ๆ ที่กำลังนั่งกินชาบูอย่างเอร็ดอร่อย“เฮ้...มากินชาบูด้วยกันมา” ถึงจะไม่ได้สนิทกัน แต่เพื่อนต่างสาขาของเมษาก็เอ่ยเรียกแก้วตาอย่างเป็นกันเอง“พวกแกกินกันเลย ฉันกินข้าวอิ่มแล้ว” แก้วตาปฏิเสธด้วยรอยยิ้มหวานพร้อมกับเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าของตัวเอง จากนั้นก็หยิบชุดนักศึกษา ชุดนอน ชุดลำลองใส่กระเป๋าเป้อย่างละสองชุด“แกจะไปไหนเหรอแก้วตา” เมษาเอ่ยถามพร้อมกับคีบหมูเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างเอร็ดอร่อย“ฉันจะไปนอนค้างกับแม่น่ะ” “แฮม...แค่พาเพื่อนสาขาอื่นมากินชาบูที่ห้อง แกถึงกับต้องหนีไปนอนที่อื่นเลยเหรอ?” เมษาพูดหยั่งเชิงแก้วตา เพราะอยากรู้ว่าแก้วตาไปนอนกับแม่จริงหรือเปล่า? “หนีไปนอนที่อื่นอะไรกันเล่า ฉันแค่จะไปช่วยแม่ทำงาน” “อ๋อ...แล้วนี่จะไปนอนค้างกับแม่กี่คืนล่ะ”“ไม่แน่ใจอะ” แก้วตาส่ายหน้าปฏิเสธ เพราะเธอไม่รู้ว่าธาวินจะบังคับให้เธออยู่กับเขาที่เพนต์เฮาส์กี่วัน “หื้อ

Chapter 18“ซนเป็นลิงจนได้เรื่อง” พูดจบ ธาวินก็อุ้มหญิงสาวออกจากเพนต์เฮาส์ ก่อนที่จะพาเธอไปโรงพยาบาล ซึ่งหญิงสาวไม่ได้เป็นอะไรมาก เพียงแค่ข้อเท้าแพลงเท่านั้น หมอจึงใช้ผ้าพันเท้าทางด้านขวาเอาไว้ และหลังจากรับยาเสร็จเรียบร้อย ธาวินก็อุ้มหญิงสาวขึ้นรถ ก่อนที่จะถามแก้วตาด้วยน้ำเสียงดุ “ถามจริง เธอปีนขึ้นไปทำอะไร” ธาวินถามทั้งที่รู้อยู่แล้วว่า แก้วตากำลังมองหากล้องวงจรปิดที่เขาติดไว้ เพราะในตอนที่แก้วตาขอนอนห้องเล็ก ธาวินก็เปิดกล้องดูความเคลื่อนไหวของเธอ จนได้เห็นว่าแก้วตาปีนเก้าอี้จะไปจับโคมไฟ เขาที่เห็นแบบนั้นจึงรีบเอากุญแจไขห้องเล็กทันที“หนูก็จะขึ้นไปดูโคมไฟน่ะสิคะ ว่าคุณแอบติดกล้องวงจรปิดไว้หรือเปล่า” “ถ้าฉันติดกล้องไว้แล้วเธอจะทำยังไง”“ก็จะเอาผ้าคลุมไว้ไง คุณจะได้ไม่เห็นว่าหนูทำอะไรในห้องนั้น” “หึ...คิดอะไรไม่เข้าท่า” ธาวินส่ายหัวให้กับแก้วตา เพราะไม่ว่าเธอจะอยู่มุมไหนของเพนต์เฮาส์ก็ไม่มีทางรอดพ้นสายตาเขาได้หรอก ยกเว้นในห้องน้ำ หลังจากที่ขับเคลื่อนรถจากโรงพยาบาลมาถึงเพนต์เฮาส์ แก้วตาก็รีบเปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินกะเผลกขาเข้าตึก ธาวินที่เห็นแล้วรำคาญตาก็เลยอุ้มหญิงสาวเดินไปที่ล

Chapter 20“เรากำลังคุยเรื่องเดียวกันอยู่ไหมคะ” เมื่อเขาวกมาเรื่องบนเตียง แก้วตาก็รีบเบรกเขาทันที “เรื่องเดียวกันนั่นแหละ” “...” แก้วตาไม่ได้ตอบกลับอะไร เพราะดูเหมือนเขาจะหมกมุ่นกับเรื่องเซ็กซ์มากที่สามารถโยงเรื่องอาหารกับเรื่องอย่างว่าให้เป็นเรื่องเดียวกันได้ “อะกินยาคุมก่อน แล้วค่อยกินยาแก้ปวดกับยาคลายกล้ามเนื้อ” เมื่อเห็นว่าแก้วตาเงียบ ธาวินก็ยื่นยาคุมฉุกเฉินพร้อมกับยาแก้ปวดที่ข้อเท้าให้แก้วตากิน หลังจากแก้วตากินยาเรียบร้อย เขาก็ยื่นยาคุมแบบรายเดือนให้เธอ“อะไรคะ” “ยาคุมรายเดือนไง”“ทำไมหนูต้องกิน” เธอรู้ว่าเป็นยาคุมรายเดือน แต่แล้วทำไมเธอถึงต้องกินทุกวันด้วย“เธอไม่น่าถามนะ เพราะเธอน่าจะรู้ดีอยู่แล้ว ว่าฉันต้องเอากับเธออีก” ธาวินตอบกลับหน้าตาเฉยอย่างไม่กระดากปาก “แต่คุณก็มีผู้หญิงของคุณอยู่แล้ว ทำไมถึงต้องมาเอากับหนูด้วย” ตอนนี้แก้วตารู้สึกเหมือนถูกเขาเอาเท้าบดขยี้ที่หัวใจ จนรู้สึกจุกอกไปหมด ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและธาวิน ความจริงมันควรจบตั้งแต่คืนนั้นแล้ว แต่ทว่าธาวินกลับไม่ยอมจบ ธาวินยังเอาคลิปมาขู่ให้เธอทำตามใจเขา ทั้งที่ธาวินก็มีผู้หญิงของเขาอยู่แล้ว “มันคนละคนกัน”“แต่ห