All Chapters of เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย 18+ (Set 4 Just Only You 4/5): Chapter 31 - Chapter 40

Chapter 31“...” แก้วตานิ่งเงียบไปพร้อมกับคิดตามสิ่งที่ธาวินเอ่ยบอก โดยที่เธอมองตามธาวินทุกย่างก้าว เมื่อเขาเดินเข้าไปบีบคอมีนา แล้วพูดกับมีนาว่า... “การที่กูระงับบัตรเครดิตและตัดขาดกับมึง ไม่ใช่เพราะแก้วตา แต่เป็นเพราะความสำส่อนของมึง” ย้อนกลับไปในช่วงสาย ๆ ของวันนี้ ในขณะที่เขานั่งเซ็นเอกสารอยู่ที่ห้องทำงาน จู่ ๆ เลขาก็ยื่นซองสีน้ำตาลให้เขา เมื่อเขาเปิดดูทำให้เห็นว่าเป็นรูปถ่ายที่มีนาคั่วกับเสี่ยแก่มากหน้าหลายตา เขาจึงตัดสินใจโทรสั่งธนาคารระงับบัตรเครดิตที่ให้มีนาใช้ทันทีและตัดขาดกับมีนาทุกช่องทางคราแรกที่ได้ยินมีนากล่าวโทษแก้วตาเรื่องนี้ เขาถึงกับขมวดคิ้วทันที แต่พอเห็นว่าแก้วตาสวนกลับมีนาแบบกวนประสาท เขาจึงปล่อยให้แก้วตาพูดไป เพราะมันก็จริงอย่างที่แก้วตาพูดว่า ‘มีนาไม่ใช่สำหรับเขาแล้ว’ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับมีนาเกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเพียงแค่ครั้งเดียวด้วยยาปลุกเซ็กซ์ที่เกิดจากมีนามอมยาเขา ถึงเขาจะรู้แบบนั้น ธาวินก็ปล่อยผ่านเพียงเพราะมีนาตรงสเปกเขาทุกอย่าง แต่สเปกเขากลับเปลี่ยนไป เมื่อได้เจอกับแก้วตา หญิงสาวตัวเล็ก ผิวขาว นมไข่ดาวที่มีเซ็กซ์กันเพียงครั้งเดียว อีกทั้งลีลาไ

Chapter 33หลังจากธาวินไล่เพื่อนออกจากห้องพักผู้ป่วยไปแล้ว จนกระทั่งกลับมานั่งที่เดิม แก้วตาจึงเอ่ยถามธาวินว่า... “พวกเขาเป็นเพื่อนของคุณเหรอคะ?” “พวกเวรกรรมน่ะ” นอกจาก ธีโอ สายลม ซีวิคและสกายจะเป็นเพื่อนสนิทของเขาแล้ว พวกมันยังเป็นเวรกรรมจอมขี้เสือกอีกด้วย“เวรกรรมของคุณหล่อทุกคนเลยนะเนี่ย” “เธอชมเพื่อนฉันหล่องั้นเหรอ?” ธาวินขมวดคิ้วใส่แก้วตาราวกับว่าหญิงสาวพูดอะไรผิดอย่างนั้นแหละ“ค่ะ” แก้วตาพยักหน้ายืนยันคำพูดตัวเองว่าเธอนั้นพูดความจริง“ในสายตาของเธอ ใครหล่อที่สุด” “คุณค่ะ” ความจริงเขาและเพื่อน ๆ หน้าตาหล่อเหลาคนละแบบ แต่ที่แก้วตาตอบธาวิน เป็นเพราะเขาจ้องมองเธอด้วยแววตากดดันสุด ๆ ประมาณว่า ‘ถ้าเธอไม่ตอบฉัน เธอเจอดีแน่’ อะไรเทือกนั้น“หึ...ใคร ๆ ก็พูดแบบนั้น” “...” พอเห็นเขาอวยตัวเองฉ่ำ แก้วตาก็ได้แต่คิดในใจว่า ใคร ๆ ที่ว่านั้นคือใครเหรอ? “มา ๆ กินข้าวต่อให้หมด” หลังจากได้รับคำชมที่ถูกใจ เขาก็ป้อนข้าวต้มใส่ปากเล็กอย่างอารมณ์ดี จนข้าวต้มหมดชาม “ขอน้ำดื่มด้วยค่ะ” “อะ...กินยาหลังอาหารไปด้วยเลย” ธาวินส่งยาพร้อมน้ำดื่มให้หญิงสาว “ขอบคุณค่ะ” แก้วตารับยาป้อนเข้าปากก่อนจะดื่มน้ำกลื

Chapter 35ครึ่งชั่วโมงต่อมา...“พี่แอลเป็นยังไงบ้างคะ” หลังจากธาวินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยอีกครั้ง แก้วตาก็เอ่ยถามถึงเลขาของเขาด้วยความเป็นห่วง “แค่ข้อเท้าพลิกน่ะ ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก แต่ฉันต้องไปส่งแอลที่คอนโดฯ นะ เพราะแอลขับรถเองไม่ได้ เธออยู่คนเดียวได้ไหม?”“ได้ค่ะ สบายมาก” แก้วตาพยักหน้าหงึก ๆ เขาคงไม่รู้ว่าเธออยากอยู่คนเดียวมากกว่าอยู่กับเขาเสียอีก ถ้าหากอยู่กับเขา แก้วตาคิดว่าอาจจะเป็นโรคหัวใจทั้งที่เอ็นข้อเท้าฉีกขาดอยู่ก็ได้ เพราะตั้งแต่เข้าโรงพยาบาล เขามักจะทำหัวใจของเธอเต้นแรงโครมครามผิดจังหวะครั้งแล้วครั้งเล่า“งั้นก็นอนพักผ่อนซะนะ” ธาวินลูบหัวแก้วตาอย่างอ่อนโยน แก้วตาจึงรีบหลับตาทันที เพื่อให้เขารีบออกจากห้องไป แต่ปิดเปลือกตาไม่ถึงนาที พอสัมผัสได้ว่าภายในห้องเงียบสงัด แก้วตาก็ค่อย ๆ ปรือตาตื่น แต่เมื่อเห็นเขายังยืนมองเธออยู่ แก้วตาจึงแกล้งลุกขึ้นนั่ง ก่อนที่จะยื่นมือไปหยิบไม้พยุงตัว เพื่อไม่ให้ธาวินจับได้ว่าเธอแอบมองเขาอยู่“จะไปไหน”“หนูจะเข้าห้องน้ำ หนูปวดฉี่” ความจริงก็ไม่ได้ปวดฉี่หรอก แต่หาทางหลบหน้าเขามากกว่า “ปวดฉี่ก็บอกฉันสิ”“ว้าย!” แก้วตาร้องเสียงหลง เมื่อธาวินอ

Chapter 3717.30 น.“อินขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันจูบฟินยิ่งกว่าพระเอกในซีรีส์อีกนะ” ธาวินจุมพิตปากเล็กอย่างมันเขี้ยว เมื่อหญิงสาวเอาแต่ดูซีรีส์ ถึงขนาดที่ว่า...เขาเดินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยแต่เธอกลับไม่สนใจเลยสักนิด“อื้อ ~” แก้วตาสะดุ้งตกใจที่โดนธาวินจูบโดยไม่ทันตั้งตัว จะว่าไปเขากลับมาตั้งแต่เมื่อไร เธอยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ถึงแม้แก้วตาจะดูซีรีส์ก็เถอะ แต่ในหัวของเธอเอาคิดถึงเรื่องเล่าของธาวินที่แอลเมาท์ให้ฟัง “คิดถึงฉันไหม? พอดีตอนไปส่งแอล ทางบริษัทมีประชุมด่วน ฉันก็เลยกลับมาหาเธอช้าไปเลย” ความจริงเขาแค่จะถามประโยคแรกเท่านั้น ส่วนเรื่องติดงาน เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องอธิบายละเอียดขนาดนั้น รู้แค่ว่าอยากบอกให้เธอรับรู้เฉย ๆ นี่แหละ“...” แก้วตาสตั้นกับประโยคแรกของเขา แล้วตอบในใจว่า “หนูคิดถึงคุณค่ะ” “ว่าไง คิดถึงฉันไหม?” แก้วตาที่ได้ยินธาวินจี้ถามซ้ำ หญิงสาวไม่ได้ตอบคำถามของเขา แต่เธอเลือกที่จะถามเขากลับแทน เมื่อเห็นว่าธาวินขนกระเป๋าล้อลากเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย “คุณขนกระเป๋าเสื้อผ้ามาที่นี่ทำไมคะ” “เอามาเปลี่ยนไง ถามแปลกนะเธอเนี่ย” “หมายความว่าคุณจะนอนเฝ้าหนูที่โรงพยาบาลเหรอค

Chapter 39สองสัปดาห์ต่อมาวันเสาร์13.00 น.นับจากวันที่แก้วตาเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาล จนกระทั่งวันนี้ก็ผ่านมาสองสัปดาห์แล้ว ตอนนี้ขาของเธอหายดีเป็นปกติ ซึ่งคนที่เธออยากขอบคุณเป็นพัน ๆ ครั้งก็คือธาวิน ตลอดระยะเวลาในการรักษาตัวที่โรงพยาบาล เขาดูแลเทกแคร์เธอเป็นอย่างดี อีกทั้งยังนอนเฝ้าเธอที่โรงพยาบาลทุกคืนอีกด้วย ตลอดสองสัปดาห์ที่ได้อยู่กับธาวิน แม้จะพยายามห้ามใจไม่ให้หวั่นไหวกับเขา แต่มันเป็นเรื่องยากมากกับการหักห้ามความรู้สึกตัวเอง เพราะในยามเจ็บป่วย การมีเขาคอยดูแล มีเขาคอยใส่ใจและมีเขาคอยอยู่เคียงข้าง ขอสารภาพเลยว่า... เธอตกหลุมรักเขาหมดทั้งใจ ถึงจะเป็นรักเขาข้างเดียวก็เถอะ อีกทั้งยังรู้อยู่แก่ใจว่าไม่คู่ควรกับเขาในเรื่องฐานะ แต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่อตอนนี้เธอรักเขาจนยากที่จะถอนตัวแล้ว“เราจะไปไหนกันคะ” แก้วตาเอนหัวซบแขนแกร่ง เพราะความรักที่มีต่อธาวินทำให้แก้วตากล้าที่จะออดอ้อนเขาเช่นนี้“พี่จะพาเธอไปสูดอากาศที่ทะเล” คำสรรพนามที่เขาแทนตัวเอง มันเปลี่ยนไปตั้งแต่สัปดาห์แรกที่เขาเฝ้าดูแลเธอที่โรงพยาบาลแล้ว“พี่วินใจดีจัง” ไม่ใช่แค่เขาที่เปลี่ยนสรรพนามแทนตัวเองว่าพี่ เธอเองก็เ