Semua Bab ท่านอ๋องเป็นของข้า: Bab 51 - Bab 60

“เจ้าดู! มันเรียกนางว่า เฟิ่งเอ๋อร์” จวิ้นอ๋องกัดฟันกรอดๆ ขณะนั้นเสียงดนตรีกำลังบรรเลง เหล่านางรำก็เริ่มออกมาแสดงกันอีกครั้ง จวิ้นอ๋องจึงมิได้ยินสิ่งใดอีก เพียงเห็นว่า สิงจิ้งถิงไปนั่งอยู่ข้างเฟิ่งเอ๋อร์ของเขา และพูดคุยกับนางอย่างสนิทสนม ไม่ว่าเขาพยายามส่งจิตไปหา หวังให้นางหันมาสบตาเพียงใด นางก็มิหันมาแลสักน้อย จวิ้นอ๋องถึงกับคอตก ‘มังกรเจ้าเล่ห์ นี่คิดจะผลักดันข้าให้ออกหาสุสานขุมทรัพย์สินะ ร้ายกาจนัก’ ครั้นมองไปทางจินอ๋องกับพระชายาหงเหม่ยจิง เขาก็รู้สึกว่า ทั้งคู่น่าจะรู้เห็นกับหมิงฮ่องเต้ ‘จะว่าไป เรื่องเมื่อกี้คล้ายกับฉากงิ้วที่ข้าเป็นเหยื่อไม่มีผิด’ “พี่วั่งซู ข้าว่าเราคงโดนฮ่องเต้เล่นงานเสียแล้ว” “หือ!” จวิ้นอ๋องป้องปากกระซิบกับญาติผู้พี่ จินวั่งซูฟังจบพยักหน้าแล้วตบพัดงูดำดังพรึ่บ!“นั่นสินะ ข้าก็ว่ามันแปลกๆ” พวกเขามองไปทางใต้เท้าจาง ก็เห็นฝ่ายนั้นมองกลับมาด้วยแววตามีเลศนัย “จากนี้ เจ้าคิดว่าเราควรทำสิ่งใดต่อ ” จวิ้นอ๋องยิ้มน้อยๆ “เราจะทำสิ่งใดได้ ข้าก็ต้องหาสุสานขุมทรัพย์เพื่อเฟิ่งเอ๋อร์ของข้า เอาไว้ส่วนความดีความชอบนี้เราค่

แม่ทัพจินจ้องมองกุนซือสองพี่น้องเขม็ง “พวกเจ้าจงใจปกปิดชื่อแซ่ที่แท้จริงแก่ข้า โกหกข้า!” น้ำเสียงของแม่ทัพจินแฝงด้วยความโกรธเคือง “ที่นี่คือกองทัพเรามีกฎเกณฑ์ที่เข้มงวดยิ่งนัก หากยังคิดจะทำงานร่วมกันต่อไปพวกเจ้าก็ต้องรับโทษ หรือไม่ก็เดินออกไปจากที่นี่เสียในวันนี้” จวิ้นอ๋องหน้าเจื่อน เขาไม่อยากจะไปจากกองทัพ เพราะที่นี่เป็นที่เดียวที่เขาจะได้พบกับจินเฟิ่งส่วนตัวได้ “ข้ายอมให้ท่านลงโทษ” “จวิ้นอ๋อง!” จินวั่งซูหน้าเสีย เขาไม่อยากถูกลงโทษ เคยได้ยินมาว่า จินหลี่หมิโหดเหี้ยมนัก ยามลงโทษนายทหารไม่เคยรอมชอมสักครั้ง “พี่วั่งซู เราทำผิด ยอมรับโทษแต่โดยดีจะดีกว่า” จวิ้นอ๋องหันมาบอกกับญาติผู้พี่ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แล้วหันกลับไปสบตากับแม่ทัพจิน “ท่านสั่งลงโทษพวกเราได้เลย” “ทหาร! เอากุนซือทั้งสองคนไปขังเดี๋ยวนี้!” ทหารหน้าห้องแม่ทัพจินเข้ามาโค้งศีรษะให้กับกุนซือทั้งสอง “เชิญพวกท่านตามข้ามา” แม้จะถูกสั่งขัง แต่เป็นไปตามกฎของกองทัพ เหล่าทหารจึงให้เกียรติเขาสองพี่น้อง เมื่อเข้าไปในคุก จินวั่งซูได้แต่แปลกใจที่คนอย่างจวิ้นอ๋องจอมแผนการยอมติด

จินหลี่หมิงก้าวเข้าไปในห้องขังพร้อมหยางหมิงและเหยียนเหลย รองแม่ทัพคู่ใจทั้งสอง จวิ้นอ๋องกับจินวั่งซูนั่งอยู่บนตั่งเคียงคู่กัน คล้ายกับรู้ว่าเขาจะมา “พวกเขารอข้าอยู่หรือ ” “ได้เวลาที่ท่านจะมาตัดสินโทษพวกข้าแล้วนี่ ” จวิ้นอ๋องยกยิ้มมุมปาก “อันที่จริงโทษของพวกเจ้า ต้องถูกกักขังสิบห้าวันและโบยอีกคนละห้าสิบครั้ง” “หา!” จินวั่งซูอุทานเสียงดัง กำลังจะผุดลุกขึ้น จวิ้นอ๋องจึงคว้าแขนของเขาไว้ให้นั่งลง “พี่วั่งซู ท่านใจเย็นก่อน” จินวั่งซูเห็นท่าทางน้องชายนั่งนิ่งดูใจเย็นก็สบายใจขึ้น จึงยอมนั่งลงแต่โดยดี จวิ้นอ๋องหันมามองญาติผู้พี่ยกยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก เขาหันกลับไปสบตากับแม่ทัพจิน “ท่านให้รองแม่ทัพทั้งสองออกไปรอด้านนอกก่อนได้หรือไม่ ” จินหลี่หมิงอึกอักอยู่ครู่หนึ่งจึงหันไปสั่งให้สองคนด้านหลังออกไปตามที่จวิ้นอ๋องขอร้อง เขาเหล่หางตามองอ๋องหนุ่มแห่งแคว้นหมิง หลังจากฐานะของอีกฝ่ายถูกเปิดเผยต่อหน้าพระที่นั่ง เขาเพิ่งสังเกตว่า เจ้าหนุ่มกุนซือหมิงเฉินกงผู้นี้ ใบหน้าคมคาย บุคลิกสง่างาม วิธีการพูดดูสุขุมรอบคอบเหนือคนทั่วไปนัก ลักษณะเช่น

องค์หญิงจินเฟิ่งจำต้องเดินออกจากอาคารนั้น สิงจิ้งถิงฉวยโอกาสที่นางออกไปก่อนหันมากล่าวกับจวิ้นอ๋อง“เจ้าต้องรู้ไว้ข้อหนึ่ง นับตั้งแต่นางอยู่ในครรภ์นางก็เป็นคนของเผ่าเหยี่ยวภูผาแล้ว นางถูกจับจองไว้เพื่อข้า” ใบหน้าผอมเพรียวคมสันยื่นเข้ามาใกล้คล้ายจะข่มขู่ จินวั่งซูที่เพิ่งเดินเข้ามาร้องเอะอะขึ้น“หากเจ้าแน่ใจเช่นนั้นก็ไปจับนางให้อยู่มือเถอะ” ญาติผู้พี่รีบเดินมาประจันหน้ากับสิงจิ้งถิงคล้ายจะปกป้องน้องชาย รองหัวหน้าเผ่าเหยี่ยวภูผา เหยียดร่างยืนเต็มความสูง แล้วก้มหน้าลงมามองจินวั่งซูอย่างคนเหนือกว่า“ข้ากับนางมีสัญญากันไว้ในวัยเยาว์ว่าจะแต่งงานกัน เช่นนั้นก็ย่อมเหนือกว่าบุรุษทุกคนอยู่แล้ว” ร่างสูงปรายตาปะทะกับจวิ้นอ๋องที่สูงไล่เลี่ยกันจวิ้นอ๋องยกยิ้มมุมปาก “ทุกอย่างขึ้นกับองค์หญิง หากนางเลือกใคร ผู้นั้นจึงถือว่าเป็นบุรุษของนาง”สิงจิ้งถิงมองใบหน้าท้าทายของจวิ้นอ๋อง นับตั้งแต่เห็นบุรุษรูปงามผู้นี้ในงานเลี้ยงคืนนั้น เขาก็นึกชังน้ำหน้ามาโดยตลอด ในแคว้นจินนี้ไม่มีผู้ใดคุณสมบัติเพียบพร้อมเท่าชายผู้นี้ นี่คือคู่แข่งที่เขานึกกลัว“หากเจ้าไม่เชื่อคำเตือนของข้าก็ตามใจเจ้า” สิงจิ้งถิงได้แต่แสร้งกล่า

จวิ้นอ๋องควงทวนวงเดือนช้าๆ อานุภาพของการทำลายศัตรูเป็นที่รู้กันอยู่แล้วความคมของใบมีดที่คล้ายพระจันทร์เสี้ยวทั้งด้านซ้ายและขวา สามารถสร้างแผลฉกรรจ์ให้กับผู้ที่โดนคมของมัน ส่วนใบมีดปลายแหลมนั้น ก็สามารถปักเสียบเข้าไปได้ลึกจนอาจแทงทะลุร่าง นายทหารทั้งหมดนั่งมองอยู่ครึ่งเค่อยังไม่เห็นว่า ทวนวงเดือนนั้นจะถือเป็นอาวุธใหม่ได้อย่างไร พลันกุนซือหนุ่มกลับหมุนส่วนปลายของทวนออกมาทั้งชิ้น ส่วนปลายของมันมีโซ่เล็กๆ ติดเชื่อมอยู่กับด้ามของทวน เขาแกะใบมีดวงเดือนซ้ายและขวาออกมาขว้างไปยังเป้าหุ่นไล่กา จากนั้นก็ขว้างใบมีดปลายแหลมออกไป เมื่อปักลงยังหุ่นไล่กาแล้ว ก็กระชากโซ่นั้นให้ลากเอาหุ่นไล่กามาด้วย “อา....ทำได้หลายอย่างจริง!” แม่ทัพจินร้องออกมา เขารบทัพจับศึกมานานกลับไม่เคยคิดจะเอาทวนวงเดือนมาแยกออกเป็นชิ้นๆ เพื่อใช้ประโยชน์เช่นนี้ จวิ้นอ๋องสมกับเป็นคนในราชวงศ์หมิงที่ขึ้นชื่อว่าเจ้าเล่ห์และชาญฉลาดเสียจริง นายทหารที่ยืนดูอยู่ล้วนหันไปวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความสนใจ หยางหมิงที่ยืนคู่กับเหยียนเหลย ปรบมือเสียงดังกว่าผู้ใด “คราวนี้ล่ะ! หากอยู่ห่างข้าศึกข้าก็จะถอดเอาใบมีดมาขว้