All Chapters of Sold To The Ruthless Billionaire: Chapter 141 - Chapter 150

Clara Santos POV "Sebastian, ayun na yata sila. May puting van na pumapasok sa kanto," sabi ko habang hinihigpitan ang pagkaka-ipit ng ID ko sa bewang. Sabado ng hapon. Eksaktong alas-dos, dumating ang mga inaasahan naming bisita. Hindi ko maipaliwanag ang kaba ko, pero nang sulyapan ko si Sebastian, nakita kong kalmado lang siya habang inaayos ang pagkaka-set ng mga sample products sa table. Suot niya ang aming official navy blue polo shirt na may burdadong logo ng Sebastian’s Spice. Ganito rin ang suot nina Rico, Ben, at Diana. "Relax lang, Hon. Handa tayo," bulong ni Sebastian bago naglakad patungo sa gate para salubungin ang mga bisita. Bumaba mula sa van ang tatlong tao—isang lalaki na mukhang nasa mid-40s at dalawang babae na may bitbit na mga clipboards at digital cameras. Agad silang binati ni Sebastian nang may kasamang matamis na ngiti at maayos na pakikipagkamay. "Good afternoon po. I’m Sebastian Santos, owner and manager of the farm. This is my wife, Clara," pakilala

Clara Santos POVAlas-sais pa lang ng umaga, rinig ko na ang boses ni Sebastian sa baba. Iba talaga ang energy niya kapag Lunes; parang nakalimutan niya na kahapon lang ay nag-picnic kami at nag-relax sa ilalim ng puno. Pagbaba ko, nakita ko siyang kausap si Ben sa pintuan ng kusina, parehong may hawak na kape."Ben, 'yung irrigation system sa Plot C, paki-manual check mo muna bago mo i-on 'yung timer. Gusto ko siguradong pantay 'yung bagsak ng tubig sa mga bagong lipat na punla," bilin ni Sebastian."Opo, Sir. Chineck ko na rin 'yung pressure kanina, mukhang okay naman. Si Rico naman po, inuuna 'yung pag-spray ng organic fertilizer doon sa may bandang dulo," sagot ni Ben bago lumabas patungo sa greenhouse."Good morning, Hon. Ang aga natin ah," bati ko kay Sebastian habang kumukuha ng tasa."Morning, Clara. Kailangan nating mag-double time today. Sabi ni Chef Marcus, baka magdagdag sila ng order para sa weekend buffet nila, kaya kailangan nating i-ready 'yung extra batch ng Garlic-He

Clara Santos POV Miyerkules ng umaga, at ramdam na ramdam ko ang momentum sa loob ng aming munting compound. Hindi na lang kami basta pamilyang nag-e-experiment sa kusina; ngayon, may sistema na kami. Paglabas ko pa lang sa likod ng bahay, nakita ko na sina Ate Tess at Maricel na maagang dumating. Nakasuot na sila ng malilinis na apron at hairnets, handa nang sumabak sa binalatan naming tumpok ng bawang kagabi. "Ma'am Clara, good morning po! Ang sarap po magtrabaho rito ngayon, parang hindi po kami papawisan sa loob," bungad ni Ate Tess habang itinuturo ang bagong install na aircon sa garahe. "Good morning din, Ate Tess. Opo, i-maximize natin 'yung lamig para hindi rin kayo madaling mapagod. Pero siguraduhin niyo pa ring naka-mask kayo kapag nagsimula na tayong mag-gisa ng sili ha? Kahit malamig, matapang pa rin ang usok niyan," paalala ko habang binubuksan ang pinto ng processing area. Pumasok kami sa loob at agad naming naramdaman ang tuyo at preskong hangin. Iba talaga ang naga

Clara Santos POVBiyernes ng hapon, at sa halip na mag-relax dahil matatapos na ang linggo, lalong naging seryoso ang paligid. Nakatayo kami nina Sebastian at Diana sa loob ng processing area. Sa harap namin, nakahain ang tatlong magkakaibang mangkok ng chili garlic. Ito ang "test batch" gamit ang native garlic ni Mang Gusting, ang hybrid garlic mula sa bayan, at ang sili mula sa Plot B."Hon, tikman mo muna 'tong Batch A. Ito 'yung puro native garlic ang ginamit natin," sabi ko habang iniabot sa kanya ang isang maliit na ceramic spoon.Kumuha si Sebastian ng kaunti, dahan-dahang nginuya, at tumingin sa kisame na tila nag-a-analyze ng bawat flavor note. "Matapang. Sobrang tapang ng sipa ng bawang. Pero Clara, napansin mo ba? Mas mabilis siyang mag-brown sa mantika. Kung hindi tayo maingat sa apoy, baka maging mapait ang buong batch.""I noticed that too," sang-ayon ni Diana habang nagta-type sa kanyang tablet. "And look at the oil clarity. Mas malabo siya ng konti compared sa regular

Clara Santos POV Nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko. Nakakapanibago ang katahimikan ng Linggo ng umaga dito sa Maligaya. Walang ingay ng mga sako na hinihila, walang tunog ng aircon mula sa garage, at walang boses ni Rico na tumatawag kay Ben. Pagtingin ko sa tabi ko, wala na si Sebastian. Bumaba ako sa kusina at nakita ko siyang nakaupo sa hapag, may nakalatag na malaking piraso ng cartolina at mga markers. Hawak niya ang tasa ng kape habang seryosong nakatitig sa mga drawing niya. "Good morning, Hon. Ang aga yata niyan? Linggo ngayon ah, thought we agreed on a slow day," sabi ko habang humahalik sa pisngi niya bago dumeretso sa coffee maker. "Morning, Clara. Hindi ako makatulog eh. Iniisip ko kasi 'yung sinabi ni Kapitan Rey kahapon tungkol sa kooperatiba. Look," turo niya sa cartolina. "I tried to map out the compound. Kung mag-e-expand tayo para maging tourism spot, hindi pwedeng halo-halo ang processing area at ang walk-in area." Nilapag ko ang kape ko sa