บททั้งหมดของ Sold To The Ruthless Billionaire: บทที่ 121 - บทที่ 130

Clara Santos POV Alas-siyete pa lang ng umaga pero ramdam ko na ang init ng araw sa batok ko habang naglalakad sa bagong latag na semento sa likod ng shed. Patuyo na ito, at proud na proud si Sebastian habang tinitingnan ang kinalabasan ng extension. Maayos na ang flooring, at nakatayo na ang mga matitibay na shelves na gawa sa bakal at kahoy. "Hon, tignan mo. Kasya na rito ang almost one thousand jars kung i-stack natin nang maayos," sabi ni Sebastian habang sinusukat ang distansya ng bawat shelf. "Hindi na tayo magsisiksikan sa kusina tuwing may big order." "Mabuti naman, kasi nahihirapan na ako magluto ng dinner kapag puro boxes ang nakaharang sa dinadaanan ko," tawa ko habang iniaabot sa kanya ang baso ng malamig na tubig. Lumabas si Diana mula sa main house, bitbit ang kanyang tablet at may nakasukbit na ballpen sa tenga. "Kuya, Ate! Dumating na 'yung invoice para sa shrink wrap machine. If we pay today, ma-de-deliver nila by Friday. Sakto sa schedule natin for the next batch

Clara Santos POV "Sebastian, dahan-dahan! Madulas na 'yung ladder, kanina pa umaambon!" sigaw ko habang nakatayo sa may veranda, pilit na tinatanaw ang asawa ko na nasa itaas ng bagong extension ng shed. Alas-tres pa lang ng hapon pero sobrang dilim na ng langit. Akala namin ay makakaligtas kami sa ulan ngayong araw, pero mukhang nagkamali ang weather app ni Sebastian. Kasalukuyan silang nagkakabit ni Rico ng huling piraso ng yero para siguradong hindi mababasa ang mga bagong dating na sako ng bote at labels. "Kaya ko 'to, Hon! Isang turnilyo na lang 'to!" sagot ni Sebastian. Kita ko ang pag-igting ng panga niya habang pilit na ibinabaon ang screw gamit ang drill. Ang t-shirt niya ay basang-basa na ng pawis at ambon, dumidikit na sa likod niya. "Sir, ako na po dyan sa kabilang side! Hawakan ko po 'tong yero para hindi liparin!" sigaw ni Rico mula sa kabilang dulo ng bubong. Mas mabilis kumilos ang bata, parang hindi natatakot sa taas. "Sige, Rico! Ingat ka dyan sa edge!" balik-si

Clara Santos POV "Sebastian, sigurado ka bang dyan mo ilalagay 'yan? Baka matakpan 'yung view ng mga sili sa bintana," puna ko habang nakatayo sa tapat ng back door, pinapanood ang asawa ko at si Rico na nagtutulungan sa pagbuhat ng isang malaking asul na water tank. Alas-nuwebe na ng umaga at medyo matindi na ang sikat ng araw. Ito ang solusyon ni Sebastian sa naging problema namin sa water pressure nung isang linggo. Dahil balak naming dagdagan ang plots para sa Christmas order ni Michelle, kailangan na talaga ng mas malakas na supply ng tubig para sa misting system. "Dito lang 'to sa gilid ng shed, Hon. Hindi naman tatakip sa greenhouse. Kailangan kasi medyo mataas 'yung elevation para natural 'yung daloy ng tubig kahit mawalan ng kuryente," paliwanag ni Sebastian habang pinupunasan ang pawis sa leeg gamit ang suot niyang towel. "Rico, dahan-dahan dyan sa kanto. Baka sumabit sa yero." "Opo, Sir. Konting pilit na lang po, mai-aakyat na natin 'to sa platform," sagot ni Rico. Namu

Clara Santos POV "Diana, pakicheck nga ‘yung inventory list sa tablet. Sigurado ba tayong three hundred jars ang nakalagay sa Box A to E?" Inayos ko ang suot kong apron habang naglalakad sa gitna ng sala na puno na ngayon ng mga karton. Bukas na ang simula ng Regional Trade Fair, at kahit ilang beses na naming binilang ang mga paninda, parang hindi pa rin ako mapakali. "Chill lang, Ate. Naka-counter check na kami ni Ben dyan kaninang madaling araw bago niyo pa mapakuluan ‘yung huling batch ng bawang," tawa ni Diana habang hindi inaalis ang tingin sa screen. "Look, green na lahat ng status. Relax ka lang, masyado kang tense." "Paano namang hindi ako mate-tense? This is the regional level, Diana. Hindi na lang ‘to sa covered court ng bayan natin. Iba na ang crowd doon, baka pati mga exporter nandoon," sagot ko habang sinisiguradong mahigpit ang packing tape sa isang box. Pumasok si Sebastian mula sa back door, bitbit ang isang stack ng mga bagong print na flyers. "Hon, calm down. N

Clara Santos POVAlas-otso pa lang ng umaga sa ikalawang araw ng Regional Trade Fair, pero mas relax na ang pakiramdam ko kaysa kahapon. Nandito na kami sa loob ng convention center, nag-a-unpack ng mga extra boxes na dinala nina Ben at Rico mula sa sasakyan. Ramdam pa rin ang lamig ng aircon na humahalo sa amoy ng kape mula sa katabing booth."Ate, check mo 'yung stocks natin. Parang mas mabilis maubos 'yung Extra Hot kaysa sa Original ngayong umaga," sabi ni Diana habang naglalagay ng presyo sa mga bagong labas na bote."Kasi 'yung mga bumili kahapon, nag-post yata sa Facebook group ng foodies dito sa probinsya. May mga nagpunta rito kanina, hinahanap specifically 'yung pinakamaanghang," sagot ko habang inaayos ang pagkakalinya ng mga flyers.Lumapit si Sebastian na may bitbit na dalawang tray ng mainit na pandesal. "O, breakfast muna habang wala pang masyadong crowd. Rico, Ben, kain na muna kayo.""Salamat po, Sir!" sabay na sabi nung dalawa. Naupo sila sa gilid, sa may likod ng co