All Chapters of ซือซือฮองเฮาพันโฉม : Chapter 21 - Chapter 30

เมื่อคุณชายสามยืนยันจะเป็นผู้ป้อนข้าวและยานางเอง หงซือซือจึงได้แต่ยกส้นมือขึ้นทุบที่ขมับสองสามที“เจ้าทำท่านี้อีกแล้ว!” เขาจำได้ว่าตอนที่ดื่มสุราจนเริ่มเมานางก็ยกมือขึ้นทำเช่นนี้ “ท่านทำให้ข้าปวดกบาลนี่นา!” นางแหวใส่ เขาจึงทำหน้าเจื่อนเล็กน้อย “ข้าเป็นคนมีจิตสำนึก รู้จักคุณคนจึงอยากจะทดแทนเจ้า เห็นว่าเจ้าเป็นคนดีที่พึ่งพาได้ หากเจ้ามีน้องสาวก็คงจะดีข้าจะได้ขอไปเป็นภรรยาเราจะได้เป็นครอบครัวเดียวกัน” ใบหน้าของเขายิ้มน้อยๆ เมื่อสบตานางขณะยกช้อนข้าวต้มที่เป่าแล้วจนจรดริมฝีปากสีผลอิงเถา หงซือซือได้ยินก็แทบจะสำลักข้าวต้ม “แค่กๆ พี่สามท่านจะบ้าหรือไร ข้าแค่ไปช่วยท่าน มิได้อยากให้ท่านมาเป็นคนในครอบครัวเสียหน่อย” “เจ้าอย่าเพิ่งหงุดหงิด ดื่มน้ำเสียก่อน” เขารีบกุลีกุจอยกจอกน้ำชาให้นางดื่มก่อนลูบหลังให้อย่างถือวิสาสะ “หรือว่าเจ้ามีน้องสาวจริงๆ” “ข้าไม่มีน้องสาว ข้ามีแต่พี่ชาย” น้ำเสียงของนางดูหงุดหงิด “อืม...เช่นนั้นข้าก็คงได้แต่เป็นพี่น้องกับเจ้า” น้ำเสียงเขาเจือความเสียดายในขณะที่พยายามสบตานาง หงซือซือเสมองถ้วยข้าวต้ม “ท่าน

หงซือซือในคราบของไป๋อ้ายฉิงเมื่อได้ฟังสิ่งที่ไป๋เพ่ยเจินเล่าแล้วจึงหาทางไปยังตำหนักหรงซิ่งของเสิ่นกุ้ยเฟยคราวนี้นางรอบคอบพอที่จะไปซื้อยารมให้สิ้นสติจากตรอกคนโฉดมาหลายสูตร สามารถรมกลิ่นให้ผู้คนหลับใหลได้ตามระยะที่ต้องการตั้งแต่สองเค่อขึ้นไปจนถึงสองวัน นางลอบสังเกตนางกำนัลที่เดินผ่านไปมาว่าผู้ใดที่สมควรจะนำไปแปลงโฉมแล้วจึงค่อยรมกลิ่นคนผู้นั้น จอมยุทธ์หงลากเอานางกำนัลผู้หนึ่งเข้าไปเก็บไว้ในห้องเล็กด้านหลังที่เอาไว้เก็บของแล้วแปลงโฉมเข้าไปในตำหนักเสิ่นกุ้ยเฟย พระสนมที่ได้ชื่อว่าได้รับความโปรดปรานมากที่สุดของฮ่องเต้ในยามนี้ที่กล่าวกันว่าโปรดปรานนั้นก็มิได้มากไปกว่าเหม่ยเฟยสักเท่าใด พวกนางล้วนแล้วแต่สร้างข่าวลือในหมู่นางกำนัลและคอยติดสินบนขันทีให้เอาป้ายชื่อตำหนักของตนเองไว้ใกล้ๆ สายพระเนตรของฮ่องเต้ในยามให้เลือกตำหนักไปประทับ ตระกูลเสิ่นนับว่าเป็นหนึ่งในห้าตระกูลสำคัญของแคว้นหมิงที่ได้ร่วมก่อตั้งแคว้น บิดาของเสิ่นกุ้ยเฟยปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้ากรมการคลังจึงได้ถวายบุตรีให้มาเป็นพระสนม ครานั้นเป็นเพราะอำนาจในราชสำนักสู้ตระกูลเถียนมิได้ทำให้บุตรสาวมิได้ขึ้น

หงซือซือถือถาดสุราตามหลังขบวนมาถึงห้องบรรทมด้วยความสงสัยในท่าที จากที่นางเห็นพระองค์ทรงเศร้าสร้อยกลับดูคล้ายจะทรงคึกคักขึ้นมาในทันที‘แปลกจริงเมื่อหัวค่ำยังเหมือนคนหัวใจสลายอยู่เลย จู่ๆ ทำไมเปลี่ยนท่าทีรวดเร็วเช่นนี้’ หมิงเฟยหลงนั่งลงสรวลน้อยๆ “อู๋กงกงเจ้าให้คนทั้งหมดออกไป เหลือนางผู้นี้ไว้ปรนนิบัติเจิ้นเพียงคนเดียวก็พอ”อู๋กงกงทำตาเหลือก เขาติดตามพระองค์มานานก็พอจะรู้ว่าทรงไว้พระองค์ยิ่งนักมิเคยชายพระเนตรมองนางกำนัลคนใดไม่ว่าจะสวยงามน่ารักสักเพียงไหน ทรงร่วมเตียงแต่เพียงนางสนมที่ได้รับการคัดเลือกและแต่งตั้งแล้วเท่านั้น หากคืนนี้นางกำนัลผู้นี้ได้ร่วมเตียงบรรทมจริงๆ นางจะกลายเป็นสตรีคนแรกในวังหลังที่ได้กลายเป็นพระสนมในชั่วข้ามคืน “พะ พ่ะย่ะค่ะ”อู๋กงกงเห็นสายพระเนตรดุของฝ่าบาทแล้วก็ไม่กล้าขัดพระทัยจึงรีบถอยออกจากห้องพระบรรทมแต่โดยดี ปล่อยให้นางกำนัลปลายแถวที่ใบหน้าแสนจะธรรมดาผู้นั้นอยู่รับใช้เพียงลำพัง “เจ้ามานั่งตรงนี้สิ”หงซือซือตกใจที่เห็นเขาสั่งทุกคนออกไป นางรู้ดีกว่า ไป๋เพ่ยเจินนั้นมิใช่สตรีงดงามดังเช่นพระสนมที่พี่สามมี หากจะคิดว่าจู่ๆ เข

หงซือซือกลับไปนอนที่ห้องพักเดี่ยวหลังตำหนักเป่าฉี ความจริงฮ่องเต้ชักชวนให้นางอยู่นอนให้ห้องเล็ก แต่นางก็อิดออดเพราะคืนนี้มีนางอยู่เพียงคนเดียว อีกทั้งสายตาวาววามของพี่สาม ลึกๆ ก็ทำให้นางรู้สึกหวั่นไหว ใบหน้าหล่อร้ายนั้นมักจะยื่นเข้ามาใกล้ในยามเสนอข้อตกลง ดูไปแล้วก็เย้ายวนชวนให้เผลอไผล หงซือซือแอบหยิกตัวเองไปสองสามครั้งเพราะนางทั้งง่วงทั้งเคลิ้ม ‘พี่สามนะพี่สาม ท่านจะยื่นหน้ามาใกล้ข้าทำไมกันนักหนา ’ กว่านางจะตัดบทหนีออกมาได้ก็จนยามอิ๋นแล้ว นางซุกหน้าลงกับหมอน ‘ขอให้ได้พักผ่อนก่อนเถิดเรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง’ อู๋กงกงอดแปลกใจไม่ได้ที่ฮ่องเต้ไม่ตรัสถามถึงไป๋เพ่ยเจินแม้สักครึ่งค่ำจน อดรนทนไม่ไหวสอดปากทูลถาม“ฝ่าบาท เมื่อคืนนางกำนัลผู้นั้นถูกพระทัยหรือไม่ พ่ะย่ะค่ะ ” “อืม...” ฮ่องเต้ยังคงก้มหน้าอ่านฎีกาอย่างไม่เอาใจในคำถามนั้นนัก “เย็นนี้อย่าลืมตามนางมาให้ด้วย” อู๋กงกงพยายามประเมินความสำคัญของนางในพระทัยฮ่องเต้ แต่เมื่อไม่ทรงเงยพระพักตร์ขึ้นมาก็อดตัดสินเองไม่ได้ว่านางอาจจะมิได้สำคัญมาก แต่ก็ยังทรงเรียกหาอีกในค่ำคืนนี้แสดงว่านางก็ยังพอมีโอกาสได้รับการ

ในท้องพระโรงเช้าวันนั้นขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ต่างจับกุมสนทนากันอย่างออกรส พวกเขาวิพากษ์วิจารณ์เพราะได้ยินมาว่าเสนาบดีฝ่ายซ้ายฟ่านหลี่เจี๋ยจะถวายฎีกาเสนอชื่อผู้ที่สมควรจะได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮา “ใต้เท้าเจี่ยท่านเห็นด้วยกับใต้เท้าฟ่านด้วยหรือ ” มหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายหลี่ทำสีหน้าฮึดฮัดขัดใจ คราวก่อนที่เขาทูลถวายฎีกา ฮ่องเต้รับไปแล้วกลับไม่สนพระทัย แม้เขาจะไม่มีบุตรสาวที่เกิดจากฮูหยินเอก แต่ก็มีหลานสาวที่เป็นบุตรสาวขุนนางขั้นสามที่มีความงดงามมากพอที่จะเป็นฮองเฮาได้ไม่อายผู้ใด ‘นี่เป็นเพราะฝ่าบาททรงมีพระอนุชาคุมกองทัพใหญ่ของแคว้นจึงมิได้เกรงอำนาจในราชสำนักของข้า’ “ข้าเองก็ยังมิเคยเห็นท่านหญิงที่ว่านี้เหมือนกัน รูปร่างหน้าตาอย่างไรก็สุดรู้เอาแค่สืบประวัติครอบครัวของนางได้อย่างแน่ชัดเสียก่อนเถิดว่าเป็นราชนิกูลตัวจริง”มหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายเจี่ยได้แต่ส่ายหน้า เขาเองก็เคยเสนอบุตรสาวของตนขึ้นฮองเฮาแต่คราวนั้นไม่อาจสู้ใต้เท้าเถียนได้ บัดนี้บุตรสาวของเขาก็ออกเรือนไปแล้วจนนางมีหลานให้เขาได้เชยชมส่วนหลานสาวของเขาก็ไม่งดงามพอที่จะมาชิงตำแหน่งฮองเฮาจึงได้แต่ปล่อยให้ฟ่านหลี่เจี๋