All Chapters of ซือซือฮองเฮาพันโฉม : Chapter 41 - Chapter 50

“ตรากระเรียนทองคำของแคว้นผิง” นินจาหานซูลี่พยักหน้ารับครานั้นท่านฝู่กั๋วกงแห่งแคว้นผิงผู้เป็นท่านตาของอ๋องเก้าตามหาตรากระเรียนทองคำมาจนถึงแคว้นหมิง ตรากระเรียนทองคำเป็นตราประจำแคว้นมีความสำคัญในฐานะสิ่งที่ใช้แสดงพระราชอำนาจของท่านอ๋องแห่งแคว้นผิง เมื่อหายออกจากแคว้นมานานราชสำนักจึงสั่นคลอน ท่านฝู่กั๋วกงชราได้ว่าจ้างให้สำนักคุ้มภัยหงส์ไฟเป็นผู้ออกค้นหาโดยให้รางวัลอย่างงาม คราวนั้นนินจาหานซูลี่เป็นผู้หาพบและนำมาให้กับท่านโจวฝู่กั๋วกงเอากลับแคว้นผิง สามารถระงับการเกิดสงครามกลางเมืองในแคว้นได้สำเร็จ “ข้าเพิ่งรู้ว่าตรากระเรียนทองคำชิ้นนั้นเกี่ยวพันกับขุมทรัพย์อดีตฮ่องเต้” “เล่าให้ละเอียดที” หงซือซือทำหน้าฉงน นางสุดจะคะเนความสัมพันธ์ระหว่างสองแคว้นนี้ได้ ยิ่งคนในราชวงศ์โจวของแคว้นผิงกับราชวงศ์หมิงด้วยแล้ว นางเคยได้ยินเพียงมารดาของท่านอ๋องเก้ามาจากราชวงศ์โจว แต่ก็มิได้เกี่ยวกับอดีตฮ่องเต้ “ยังไม่แน่ชัดว่าด้วยเหตุใด แต่ท่านอ๋องบอกข้าว่าหากมีตรากระเรียนทองคำชิ้นนั้นจะทำให้เปิดขุมทรัพย์อดีตฮ่องเต้ได้” “ตรากระเรียนทองคำเป็นของแคว้นผิง แล้วอด

พระราชพิธีอภิเษกสมรสครั้งที่สองของฮ่องเต้ แม้จะจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ก็เป็นเพียงการประกาศให้ราษฎรได้รับรู้เท่านั้น พิธีการล้วนถูกจัดขึ้นภายในพระราชวังหลวงแห่งแคว้นหมิงเจ้าสาวในชุดสีแดงปักลวดลายหงส์สีทองตั้งแต่บ่าไหลไปจรดชายกระโปรงที่ลากยาว เครื่องประดับศีรษะงดงามของว่าที่ฮองเฮาเป็นเครื่องประดับที่ฮองไทเฮาทรงยอมเปิดคลังสมบัติส่วนพระองค์นำเอาออกมาให้พระสุณิสาคนใหม่ได้สวมใส่ นัยว่าเป็นเครื่องประดับที่ฮองไทเฮาได้รับพระราชทานมาจากฮองไทเฮาพระองค์ก่อนในคราที่อภิเษกสมรสเช่นกัน การส่งต่อของเครื่องประดับศีรษะล้ำค่าเช่นนี้ก็เหมือนประกาศให้ทุกคนได้รู้ถึงความสำคัญขององค์หญิงหลวนชิงซือ ฮ่องเต้หมิงเฟยหลงในชุดเจ้าบ่าวสีแดงสดรู้สึกตื่นเต้นเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เคยเข้าพิธีอภิเษกสมรสและแต่งสตรีเข้าสู่วังหลัง“อ๋องเก้า เจ้าเห็นเหมือนข้าหรือไม่ พิธีวันนี้ช่างงดงามยิ่งนัก ข้าสั่งให้อู๋กงกงควบคุมงานอย่าให้ขาดตกบกพร่อง”“พี่สาม หากข้าไม่รู้ว่าท่านแต่งหลอกๆ นี่ ข้าก็คิดว่าท่านหลงรักฮองเฮาหลวนจนหัวปักหัวปำแล้ว” อ๋องเก้าทรงยิ้มน้อยๆ พลางเอ่ยกระเซ้าฮ่องเต้ชินอ๋องที่กลับจากเมืองฉู่จิ้งได้พักใหญ

“อืม...ก็ได้เจ้าค่ะ” นางก้มหน้ายิ้มเขินวันนี้ช่วงเข้าพิธียามเช้านางรู้สึกเหมือนตนเองได้แต่งงานจริงๆ ซ้ำเจ้าบ่าวยังเป็นพี่สามบุรุษที่นางเห็นว่าช่างสง่างามและยิ่งใหญ่ ยามนี้อยู่ในเรือนหอ เขาเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว และยังคล้องแขนดื่มสุรามงคลกับนางอีก นางและเขากราบไหว้ฟ้าดินกันแล้ว ในใจนางรู้สึกหวั่นไหวนักรู้สึกเหมือนตนเองมีสามีแล้ว เขายื่นจอกสุราให้นางแล้วจับมือนางขึ้นคล้องแขนกับเขา “ดื่มแล้วถือว่าพิธีแต่งงานครั้งนี้ครบถ้วนนะ” ทั้งสองวางจอกสุราลงบนโต๊ะ“นี่เจ้า แอบกินอาหารไปจนอิ่มแล้วล่ะสิ” ฮ่องเต้แย้มพระสรวลเมื่อสังเกตเห็นอาหารแต่ละจานพร่องไปพอสมควร เคร้ง! พระบาทของหมิงเฟยหลงเตะโดนถ้วยข้าวกับตะเกียบที่วางซ่อนไว้ใต้โต๊ะกลิ้งออกไป “นี่ผลงานของเจ้าใช่หรือไม่ ” หงซือซือพยักหน้ายิ้ม สารภาพอย่างอายๆ “กว่าพี่สามจะมา ข้าก็หิวแทบแย่แล้วคงหิ้วท้องรอท่านไม่ไหวหรอก” “เจ้าอิ่มก็ดีแล้ว เดี๋ยวข้าจะช่วยเจ้าถอดเครื่องประดับศีรษะ จะได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเข้านอน หรือว่าเจ้าอยากจะอาบน้ำก่อน”พอได้ยินเขาพูดคำว่าอาบน้ำ ใบหน้าของนางก็กลายเป็นสีชมพูจัด

ฮ่องเต้ทรงยิ้มขณะกวาดสายตามองไปรอบๆ งานเลี้ยง ฮองไทเฮาทรงนั่งถัดไปจากอ่องเต้ พระอนุชาทั้งหลายนั่งเรียงรายลดหลั่นกันทั้งด้านขวา ส่วนด้านซ้ายสามแถวซ้อนกันเป็นบรรดานางสนมในวังหลังเมื่อฮ่องเต้หันมามองผู้ที่นั่งอยู่ติดตนเองกลับเห็นหงซือซือในนามหลวงชิงซือฮองเฮาพระองค์ใหม่กำลังนั่งจิบชาและหยิบขนมแป้งกวนสอดไส้ขึ้นมากัดอย่างสบายใจ “พี่สาม ท่านว่างานนี้จะมีเรื่องเกิดขึ้นอย่างที่คาดไว้หรือไม่” “ถึงอย่างไรก็ได้สักเรื่องล่ะน่า ข้าลงทุนไปขนาดนี้แล้ว” หมิงเฟยหลงหันมามองสตรีงดงามข้างกายด้วยความภูมิใจ “เจ้าป้อนข้าสักหน่อยสิ พวกนางกำลังจับตามองอยู่”หงซือซือหันมาพยักหน้าแล้วหยิบขนมชิ้นใหม่ยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากของเขา หมิงเฟยหลงกัดขนมไปหนึ่งคำแล้วเลิกคิ้วใส่จอกน้ำชาเป็นนัยว่าอยากจะดื่ม นางจึงหยิบจอกน้ำชาจ่อริมฝีปากเขาคนที่นั่งด้านล่างเมื่อมองเห็นเช่นนั้นก็ล้วนรู้สึกแปลกใจในด้านที่แตกต่างกัน พระอนุชาล้วนยิ้มแย้มตื่นเต้นที่เสด็จพี่ฮ่องเต้ของตนมีความสุขกับสตรีที่นั่งเคียงข้างในฐานะภรรยา พวกเขาเพิ่งเคยเห็นฮ่องเต้แสดงออกแบบนี้ต่อหน้าธารกำนัล พระสนมทั้งสี่ต่างมองภาพหวานชื่น

เมื่อเก่อมามา ถูกจับกุมไป ตงเฟยในฐานะที่เป็นเจ้านายโดยตรงก็ไม่อาจปฏิเสธความรับผิดชอบนางจึงถูกเรียกตัวเข้าเฝ้าที่ตำหนักฮองไทเฮาหลังจากที่รักษาตัวหายแล้ว ฮ่องเต้ทรงมอบสิทธิ์ในการตัดสินพระทัยลงโทษให้กับฮองไทเฮา “ฝ่าบาท ทรงปัดความรับผิดชอบได้รวดเร็วนัก” “เสด็จแม่ช่วยหม่อมฉันด้วยเถิด คราวนี้พระสนมทั้งสองถูกวางยาพร้อมกัน แต่ที่เกินคาดคือเก่อมามา วางยาตงเฟยเจ้านายของตนเอง มันไม่แปลกไปหน่อยหรือ แม้จะหาตัวคนวางยาเหม่ยเฟยไม่ได้แต่หม่อมฉันคาดว่าคงจะเป็นหนึ่งในสามแน่” สีหน้าของฮ่องเต้ดูมีเลศนัยจนฮองไทเฮาต้องหันมามองซ้ำ “ฝ่าบาทคงมีแผนสินะ” “ทรงสมกับเป็นเสด็จแม่ของกระหม่อม” ฮ่องเต้ทรงค้อมพระเศียรเล็กน้อย “อืม...” ฮองไทเฮาทรงยิ้มน้อยๆ “เช่นนั้นก็ว่าไปตามแผนของเจ้าเถิด” “ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ” เก่อมามา ไม่ได้ให้การซัดทอดผู้ใด นางยอมรับว่าตนเองเป็นผู้วางยาพระสนมเพียงเพื่อให้ฮ่องเต้เกิดการหวาดระแวงในตัวพระสนมองค์อื่นเท่านั้น มิได้หวังทำร้ายหรือเอาชีวิตตงเฟยแต่อย่างใด เมื่อสอบสวนโดยละเอียดแล้วฮองไทเฮาทรงสั่งให้กักบริเวณตงเฟยหกเดือนใน