Alle Kapitel von แดดดี้ไม่ใช่พ่อเท่ากับผัว {NC25+}: Kapitel 31 – Kapitel 36

เวลา 14.50 น.ฉันเปิดล็อกเกอร์หยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพาย และตอนนี้ไม่ได้อยู่ในชุดนักเรียนนะ อยู่ในชุดเทนนิสแบบผู้หญิงสีขาวคาดแดงคอปกแขนกุดประโปรงพลีสสั้นมีซับในของโรงเรียน เพราะช่วงบ่ายก่อนกลับบ้านเป็นวิชาพละ แล้วฉันไม่ได้โม้นะ แต่ฉันเล่นเทนนิส และแบดมินตันเก่งมาก แล้วก็ร้องเพลงเพราะ เนื่องจากแดดดี้ส่งเรียนตั้งแต่เด็ก นอกจากนี้ยังมีเปียโน ไวโอลิน เทควันโด บัลเลต์ และศิลปะ ซึ่งแดดดี้ ปาป๊า มาม๊า และเฮียทั้งสามคนสนับสนุนให้เรียนตั้งแต่เด็ก ๆ จนเก่งหมดทุกอย่าง สายวิชาการเองก็ด้วย พอโรงเรียนเลิกฉันแล้วก็กลุ่มเพื่อนเลยพากันเดินมาซื้อน้ำที่คาเฟ่ของแบรนด์ดัง รอสักพัก เมื่อช็อกโกแลตปั่นได้เรียบร้อย ฉันก็เดินมานั่งรอที่เก้าอี้ใต้ร่มไม้มองไปเห็นรถของแดดดี้แน่นอนถ้าแดดดี้มารับ“ครีมริน ขนมแกอร่อยมาก หวาน หอมนม อร่อย หยุดกินไม่ได้อะ ห่อหนึ่งมี 22 ชิ้น ฉันเหลือแค่ 2 ชิ้นเองอะ สั่งได้ไหม ฉันสั่ง 10 ห่อเลย”“ฉันด้วย ๆ อร่อยจริง แบบ รู้เลยอะ ว่าไม่หวงวัตถุดิบ”“ได้เลยจ้ะเพื่อนรัก แล้วไม่หวงแน่นอน แถมวัตถุดิบฉันเลือกอย่างดีด้วยนะ ใครเอากี่ห่อไลน์ไปบอกได้เลย แต่ว่า ถ้าสั่ง 12 ห่อใหญ่ ฉันจะให้ในราคาส่ง”ฉัน

เวลา 20.35 น.ฉันอาบน้ำเป่าผมจนแห้ง ใส่ชุดนอนสีขาวผ้าลื่นแขนสั้นมีกระดุมด้านหน้าและกางเกงนอนขายาวเข้าคู่กัน ก่อนจะเม้มปาก นั่งลงบนเตียง ตัดสินใจอยู่กับตัวเอง ก่อนจะส่งข้อความไปหามาม๊าว่าท่านนอนหรือยัง เอาจริง ๆ ก็ไม่อยากไปรบกวนเพราะท่านเพิ่งกลับมา แต่พอมาม๊าบอกว่าสะดวกฉันก็เลยเดินมาที่ห้องนอนของมาม๊า เคาะประตู พอประตูเปิดเลยเดินเข้ามาหาท่านทั้งสอง“ปาป๊า มาม๊า”“ว่ายังไงคะลูก คนสวยของมาม๊า ดูทำสิ ใครทำอะไรหนู หรือหนูมีเรื่องหนักใจอะไร อยากปรึกษาเรื่องอะไรบอกมาม๊ากับปาป๊าได้เลยนะลูก”“ถ้าหนูบอกมาม๊ากับปาป๊า หนูกลัวมาม๊าปาป๊าแล้วก็ทุกคนจะเกลียดหนูค่ะ”คุณหญิงเนตราขมวดคิ้วก่อนจะหันไปมองทางสามี ในขณะที่ห่าวซวนนั้นก็มีสีหน้าที่ไม่ต่างกันเท่าไหร่ เพราะเป็นห่วงว่าลูกสาวมีเรื่องหนักใจอะไร มือสวยของคุณหญิงจับที่ใบหน้าสวยของครีมรินก่อนจะยิ้มให้ ห่าวซวนเองก็ใช้มือลูบศีรษะของลูกสาวเบา ๆ เพื่อปลอบประโลม“ครีมริน มาม๊ากับปาป๊ารักหนูมาก ถึงแม้มาม๊าจะไม่ได้คลอดหนูออกมา แต่มาม๊าเลี้ยงหนูมาเพราะความรักนะลูก ไม่ว่าหนูจะทำอะไร จะเป็นยังไง มาม๊ากับปาป๊าจะไม่มีวันเกลียดหนูหรอกนะลูก แล้วม๊าเองก็ดีใจที่หนูคิ

1 เดือนต่อมาฉันใช้หวีหวีผมยาวที่เพิ่งดัดลอนใหญ่เสร็จ รวมผมช่อเล็ก ๆ ด้านหน้าสองช่อ คิดกิ๊บไข่มุกแท้สีขาว จากนั้นก็สวมชุดเดรสสานเดี่ยวสีขาวมีการตกแต่งเป็นชั้น กระดุมช่วงหน้าอกสีขาว 4 เม็ด แล้วก็เสื้อแขนยาวไหมพรมสีชมพูอ่อน สะพายกระเป๋าผ้าสีขาวแบรนด์คนไทยราคาหลักร้อยแต่ตัดเย็บดีมาก ๆ ถุงเท้า แล้วก็รองเท้าผ้าใบจากนั้นก็เดินลงมาจากบนห้องมายังชั้นล่าง เพราะวันนี้แดดดี้จะเข้าบริษัทน้ำดื่ม ฉันเลยจะไปด้วย“แดดดี้ เสร็จแล้วค่ะ”“อืม มานั่งทานข้าว จะได้ไปกัน”“วันนี้ลูกสาวมาม๊าจะไปไหนเอ่ย”คุณหญิงเนตราที่นั่งไขว่ห้างตัวตรงยิ้มและเอ่ยถามลูกถามลูกสาวคนสวยออกไป โดยที่แม่บ้านนั้นกำลังตักข้าวใส่จานให้กับสมากชิกในครอบครัว“วันนี้หนูจะไปเป็นเด็กฝึกงานที่บริษัทของแดดดี้ค่ะ”“ฮึ เห็นทำงานแค่ 7 ขวบ เท่านั้นแหละ หลังจากนั้นไปก็ไปนอนเป็นหมูอยู่บนโซฟา”ผมยกยิ้มที่มุมปากเมื่อได้ยินคำตอบจากยัยตัวแสบว่าจะเป็นไปเด็กฝึกงาน ปกติไปก็ไปนั่งเล่นแล้วก็นอนอยู่บนโซฟารอเวลากลับบ้าน“แดดดี้ ดีนะคะว่าอยู่กับคนในครอบครัว ถ้าอยู่ข้างนอกแดดดี้หักหน้าหนูไม่ได้นะ เดี๋ยวเครดิตหนูเสีย”“ไม่ต้องหักหน้าก็หักอยู่แล้วปะ”“ปาป๊า ดูแด