جميع فصول : الفصل -الفصل 30

36 فصول

ตอนที่ 21 : สงครามเย็นขนาดย่อม

“ครีมริน ไป เก็บของกลับบ้าน”ผมเดินเข้ามาในห้องทำงานหลังจากการประชุมที่ยาวนานจบลง แล้วผลสรุปก็ให้โบนัสพนักงานไป 4 เดือน พอก้าวเข้าในห้องผมก็เตรียมเก็บของแล้วก็เรียกยัยตัวแสบที่นั่งเล่นนอนเล่นบนโซฟาให้เตรียมตัวกลับบ้าน“…”ผมเลิกคิ้วก่อนจะเดินมาดูที่โซฟาเพราะเห็นทุกอย่างมันเงียบผิดปกติ พอเดินมาถึงก็เห็นว่ายันตัวแสบนั้นนอนหลับไปแล้ว แล้วตอนนอนหลับเหมือนคนละคนอะ เหมือนเด็กน้อยน่ารัก ไม่ดื้อ แต่พอตื่นมาแม่งคนละเรื่อง ผมใช้มือสะกิดที่ตัวก่อนจะเรียกอีกครั้ง“ครีมริน ครีมริน ตื่นได้แล้ว กลับบ้าน”“อืออ”ฉันครางออกมาในลำคอเบา ๆ หลังรู้สึกว่ามีใครเรียก ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาและพยายามทำให้ชินกับความสว่างของแสง พอลืมตาขึ้นมีสติก็เห็นว่าแดดดี้ยืนอยู่ ฉันเลยลุกขึ้นนั่ง ใช้มือขยี้ตาเล็กน้อย และลุกขึ้นยืนเดินตรงมาที่ห้องน้ำ ใช้น้ำตบหน้าเบา ๆ หยิบทิชชูขึ้นมาซับหน้า จัดการธุระส่วนตัว แล้วก็เดินออกมาหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพาย แล้วก็หมุนตัวเดินออกมาหน้านิ่ง ๆ “วันนี้กินอะไร”หลังจากเข้ามานั่งในรถผมก็สตาร์ทรถแล้วก็ขับออมหาจากบริษัท ในขณะที่ตอนนี้ฝนตก รถก็ติดเรียบร้อย ผมเลยเอ่ยถามยันตัวแสบที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ออกไป
اقرأ المزيد

ตอนที่ 22 : ครีมรินไปผับ

วันต่อมาเวลา 22.50 น.“ลา ลา ลา”ฉันพึมพำทำนองของดนตรีออกมาอย่างมีความสุข ตอนนี้ฉันอาบน้ำ ดัดผมลอนใหญ่ ปล่อยผมสยาย กลางหลัง สวมชุดแรรสสีดำแบบเกาะอกรัดรูป รอบเท้าส่วนสูงห้านิ้วสีดำแบบรัดสายรัดเปิดหัวเท้า หยิบกระเป๋าแบรนด์เนมสีดำขึ้นมาคล้องที่ไหล่ เห็นเนินอกรำไร เอวบางไร้ไขมัน สะโพกสวย ถือโทรศัพท์ของตัวเองไว้ในมือ แต่งหน้าเบา ๆ โทนชมพู แล้วฉันแต่งหน้าแบบเหมือนไม่ได้แต่ง ใส ๆ สมวัย ฉีดน้ำหอม แล้ววันนี้ฉันนัดกับเพื่อนไปปาร์ตี้ที่ผับกับเพื่อน ๆ แล้วแดดดี้เขาออกไปไหนไม่รู้ ทางเลยสะดวกมาก ๆ เมื่อแต่งตัวเสร็จฉันก็เดินลงมาที่ชั้นล่าง “จิ๊ แล้วจะไปยังไง ยังขับรถไม่เป็น เรียกรถก็กว่าจะมา”ฉันบ่นพึมพำออกมาเบา ๆ แล้วตอนนี้ก็รู้สึกโมโหตัวเอง เพราะลืมเรียกรถให้เข้ามารับ รถยนต์ รถอะไรก็ขับไม่เป็น “คุณหนู จะไปไหนครับ แล้วชุด ถ้าเฮียเห็นจะโดนดุเอานะครับ”การ์ดที่ขับรถมาจอดที่โรงรถหลังไปตรวจงานให้เจ้านายเสร็จเรียบร้อย เมื่อเดินลงจากรถก็เห็นคุณหนูครีมรินยืนอยู่บริเวณหน้าบ้าน แล้วคุณหนูน้อยของบ้านไม่เคยมียุคมืดเลย น่ารักตั้งแต่ตอนยังเด็กแล้วตอนนี้ยิ่งโตก็ยิ่งสวย แต่เมื่อเห็นชุดที่คุณหนูสวมใส่ตาขวาก็เหม
اقرأ المزيد

ตอนที่ 23 : แดดดี้ไม่รักครีมริน

“อะไรของพวกมึงกัน ทำหน้ายังกับเจอแม่มาตามที่ผับ“ผมเลิกคิ้วก่อนจะวางแก้วเหล้าลงแล้วมองเพื่อนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม หรือเพราะผู้หญิงที่มันมองไว้จะสวยแต่ข้างหลัง หันหน้ามาแล้วไม่ตรงกับที่คิดไว้หรือเปล่า พวกมันเลยเป็นแบบนั้น“เปล่าหรอก”แมตซ์กับเรย์พากันหันกลับมา ถ้าเป็นเรื่องอื่นก็คงบอกเพื่อนไปแล้ว แต่เรื่องนี้จะบอกยังไง เพราะผู้หญงิทีาขมว่าสวนมากเมื่อกี้พอหันหน้ามาคือครีมริน ถ้าบอกไคน์ไปพวกเขารู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ถ้าไม่บอก ครีมรินสวยมากขนาดนั้น ผู้ชายก็พากันมองด้วยความสนใจแล้วอาจจะเป็นอันตรายได้ อีกอย่างก็ไม่อยากจะปิดบังเพื่อนสนิทแบบไคน์“กูว่าไอ้สองคนนั้นต้องมีอะไร”ผมพึมพำออกมาและขมวดคิ้ว เพราะอย่างที่บอก ผมคบกันมานาน ยี่สิบกว่าปีแล้ว ใครคิดอะไร หรือมีเรื่องอะไรแค่มองหน้ากันก็รู้สึกได้ แล้วมันต้องมีอะไรที่ไอ้สองคนนั้นไม่อยากจะบอกแน่ ๆ“เออ อันนี้กูเห็นด้วย”กังหันและเพื่อนคนอื่น ๆ พยักหน้าเห็นด้วยกับไคน์ เพราะมันต้องมีอะไรแน่ ๆ แล้วพอลุกตามไคน์ไปยืนดูผ่านกระจกเท่านั้นแหละ เมื่อสายตาหาจุดโฟกัสที่ทำให้แมตซ์กับเรย์เงียบไปนั่นก็คือครีมริน สาวสวย ผิวที่ขาวมาก สวมชุดเดรสรัดรูปสีดำเลยท
اقرأ المزيد

ตอนที่ 24 : ปรับความเข้าใจ

“ครีมริน แดดดี้บอกให้ลุกขึ้นมาคุยกัน”ฉันนอนตะแคงข้างอยู่ใต้ผ้าห่ม แอบเบะปากใส่เขา และตอบเขากลับไป เพราะตอนนี้ฉันไม่อยากคุยหรอก“ไม่ หนูจะนอน หนูไม่คุยกับแดดดี้ มันดึกแล้ว ถ้าพรุ่งนี้หนูตื่นไปโรงเรียนสายเดี๋ยวหนูก็โดนบ่น แล้วเดี๋ยวจะกลายเป็นเด็กไม่น่ารักอีก”“จะลุกหรือไม่ลุก”“ไม่”ผมถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องนอนของยัยเด็กตัวแสบ จากนั้นก็มาอาบน้ำสระผม เช็ดตัว ไดร์ผมจนแห้ง ใช้เวลาไม่นานก็เสร็จเรียบร้อย ผมใส่กางเกงขาสั้นเสื้อคอกลมแขนกุดสีขาวผ่าด้านข้างลำตัวลึกลงมาถึงเอว เดินกลับมาที่ห้องนอนของครีมริน ผมยกมือเท้าเอวหลังจากปิดประตูและกดล็อก ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นยัยตัวแสบรีบดึงผ้าห่มคลุมมิดศีรษะอีกครั้งอย่างรวดเร็ว“ฮึ”ฉันฟึดฟัดออกมาอย่างอดไม่ได้เมื่อเห็นว่าแดดดี้เดินเข้ามาในห้อง ส่วนฉันก็รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มจนมิดศีรษะเหมือนเดิม โดยที่นอนตะแรงข้างหันฝั่งซ้าย เป็นท่านอนที่หลับเร็วมากในทุกวันพรึ่บ!“ครีมริน แดดดี้รู้นะว่าเรายังไม่หลับ มาคุยกันก่อน”ผมล้มตัวนอนลงบนเตียงก่อนจะขยับเข้ามากอดยัยตัวแสบเอาไว้ แล้วก็ใช้ขาก่ายไป เหมือนกอดตุ๊กตาตัวใหญ่อะ เพราะมีผ้าห่มผืนหนานุ่ม
اقرأ المزيد

ตอนที่ 25 : ไคน์ที่กำลังโดนควบคุม

เช้าวันต่อมา เวลา 07.15 น.“แดดดี้ อรุณสวัสดิ์ค่ะ ป้าละออ อรุณสวัสดิ์นะคะ ว่าแต่ วันนี้แดดดี้ไปไหนไหมคะ”ฉันอาบน้ำสระผมแต่งตัวลงมาจากบนห้องโดยใส่เสื้อคอกลมคอแขนสั้นพอดีตัวสีฟ้านม ๆ เส้นขอบสีเหลือง คู่กับกางเกงขาสั้นสีขาว ก่อนจะเอ่ยถามแดดดี้และนั่งลงบนเก้าอี้รอทานข้าว “วันนี้ไม่ได้ไปไหน แต่พวกไอ้เรย์จะมาหา ยังไงแล้ว ขออนุญาตคุณหนูครีมรินพาเพื่อนมาดื่มและสังสรรค์ที่บ้านนะครับ”ผมละสายตาจากจอไอแพดที่กำลังดูข่าวช่วงเช้าหันมาบอกยัยตัวแสบหลังจากได้ยินเสียงหวาน ๆ เอ่ยทักทาย ผมเลยยิ้มมุมปากก่อนจะตอบกลับไป และเอ่ยขออนุญาตถึงเรื่องพาเพื่อนมาปาร์ตี้ที่บ้าน เพราะถ้าไม่ผ่านการอนุมัติจากยับตัวแสบนี่ยังไงเพื่อนผมก็คงต้องเลี้ยวรถกลับไป แต่โดยปกติก็ไม่มีปัญหาอะไร ถ้าผมนัดเพื่อนมาสังสรรค์ที่บ้าน แต่ถ้าในตอนทะเลาะกันก็ไม่แน่“คิก ๆ อนุมัติค่ะ แต่ห้ามแดดดี้จ้างเด็กเอ็นมาเด็ดขาดนะ ห้ามแบบห้ามเลย”“แล้วถ้าเพื่อนแดดดี้จ้างมาล่ะ”“มาดูแลเพื่อนแดดดี้ได้ แต่ห้ามดูแลแดดดี้ เพราะแดดดี้โตแล้ว แดดดี้ดูแลตัวเองได้แล้ว ส่วนเพื่อนแดดดี้ไม่ใช่แดดดี้ หนูเลยไม่มีปัญหา เพราะเพื่อนของแดดดี้ ๆ น่ะ พกเด็กเอ็นติดตัวกันทุกที
اقرأ المزيد

ตอนที่ 26 : อยากได้ต้องมาง้อกู

“สวัสดีค่ะ ขอบคุณสำหรับคนที่เข้ามาดูไลฟ์ของครีมรินนะคะ แม่ค้าชื่อครีมรินนะคะ วันนี้มีสิบตะกร้าเท่านั้นค่ะ เป็นขนมปังเนยหนึบ นี่เลยค่ะ ห่อแพ็คเกจสวย ๆ มินิมอลสีขาวแบบนี้ เป็นแบรนด์ของแม่ค้าเอง โดยมีป้า ๆ ช่วยทำให้ นี่เลย แกะออกมาแบบนี้ ลอกกระดาษไขด้านบนออกแล้วก็ อืมม”ฉันนั่งพูดอยู่หน้ากล้องโดยแกะขนมแล้วก็กินโชว์หน้ากล้อง ปักตะกร้าแล้วเรียบร้อย ใช้มือป้องปากเล็กน้อย แล้วป้า ๆ เขาทำอร่อยมาก ๆ สูตรฉันก็เอามาจากคนที่เขามาสอน เปิด YT ให้ป้า ๆ ดู ทำออกมาแล้วอร่อยมาก หวาน หอม หนึบ แล้ววันแรกฉันทำแค่ 10 ถ้ามีคนสนใจก็เปิดพรีออเดอร์ไว้ แล้วเดี๋ยวจะลงขายทางแอปฟ้า แอปส้ม แล้วก็แอปเขียวด้วย คนเข้ามาดูก็น่ารักมาเลยนะ เขาให้ของขวัญด้วย “ขอขอบคุณสำหรับของขวัญด้วยนะคะ ฝากกดที่ตะกร้าหน่อยนะคะ สำหรับลูกค้าท่านใดที่เลือกเก็บเงินปลาทาง ขอลูกค้าที่สะดวกรับสินค้าจริง ๆ นะคะ หากตีของกลับขนมไม่สามารถเก็บได้นะคะ ขอบคุณทุกคนที่กดตะกร้าด้วยนะคะ เดี๋ยวเราจะแพ็คและจัดส่งให้เลยในทันทีนะคะ”ฉันมองสินค้าในตะกร้าที่กดไปจนตอนนี้ขึ้นว่าสินค้าหมดแล้ว ฉันก็เลยยิ้ม แล้วก็ไลฟ์ต่อ ในขณะที่ไลฟ์ก็แพ็คสินค้าไปด้วย โดยการนำห่อท
اقرأ المزيد

ตอนที่ 27 : แหย่แมวน้อยครีมริน

“ป้าละออ ป้าสายใจ วันนี้เรากินแซลมอนกันดีกว่าค่ะ”ฉันเดินมาที่โซนของสด แล้วก็เห็นปลาแมลมอนสดนอร์เวย์ เลยรู้อยากกินขึ้นมา เมื่อเรารู้อยากกิน เรากินเลยดีกว่า “หึหึ ได้ค่ะ ๆ คุณหนูอยากกินเมนูอะไรบ้าง บอกป้าได้เลย เดี๋ยวป้าจะบอกแม่บ้านให้”“แต่ว่า ก่อนอื่น หนูโทรขอเงินแดดดี้ก่อนนะคะ”Rrrrrrr“ใครโทรมาวะ”“ครีมริน”ผมหยิบมือถือก่อนจะกดรับสาย เมื่อเห็นว่ายัยตัวแสบโทรเข้ามาหาผ่านไลน์ เลยกดรับสายและขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า“ฮัลโหล”“แดดดี้ หนูอยากกินปลาแซลมอน แดดดี้อยากกินไหมคะ”“อืม ถ้าเราอยากกินก็ซื้อมา”“งั้นหนูขอเงินหน่อยค่ะ หนูจะซื้อปลาแซลมอน ไปฝากแดดดี้ เพื่อนแดดดี้ แล้วก็ป้าละออ แล้วก็พวกพี่การ์ดด้วย”“เท่าไหร่”“มันชิ้นละประมาณ 1,300 หนูคนเดียวครึ่งตัว ประมาณ 20,000 ค่ะ นอกนั้นหนูจะออกเอง”ฉันลองคำนวนแล้วก็ตอบแดดดี้กลับไป แล้วถ้ามันเกินจากนี้ฉันจะออกเอง เงินตัวเองก็มีแหละ แต่อยากขอ เพราะว่า ค่าใช้จ่ายที่บ้านเป็นของแดดดี้ “อืม งั้นเดี๋ยวแดดดี้โอนไปให้”“ขอบคุณค่ะ”“มีไรวะ น้องเค้าเงินไม่พอเหรอ”“ฮึ มีเหรอที่เงินคุณหนูครีมรินจะไม่พอ แต่ไม่อยากออกเองน่ะสิ จะซ
اقرأ المزيد

ตอนที่ 28 : แมวน้อยเอาจริง

“ลุงแมตซ์ มานี่ค่ะ”ฉันถอนหายใจก่อนจะบอกลุงแมตซ์ ยกแก้วน้ำแตงโมปั่นดูดด้วยอารมณ์โมโห กินแทนเหล้าแหละ เพราะกินเหล้ายังไม่เก่ง วางแก้วลงที่โต๊ะแล้วก็เรียกลุงแมตซ์เดินมาที่กลุ่มของแดดดี้ ไหน ๆ เพื่อนเขาก็เพื่อนกินเพื่อนตายกันอยู่แล้ว ไม่ต้องพิธีรีตองอะไรมากมายหรอก เข้าเรื่องเลย“แดดดี้อยากมีแฟนมาก ๆ เลยใช่ไหมคะ”“…”“ฉิบหายแล้วพวกเรา”เรย์กระซิบไคน์เบา ๆ เมื่อเห็นใบหน้าสวยของครีมริน ตอนนี้ไม่มีแล้วรอยยิ้มที่สดใสและดวงตาสระอิเวลายิ้ม ตอนนี้บึ้งตึงมาเลย ดูเหมือนไอ้แมตซ์จะชักศึกเข้าบ้านไคน์สำเร็จเรียบร้อยไปแล้ว“อ่าว เวลาถามก็เงียบ แล้วบ่นทำไม ลุงแมตซ์ เราก็รู้จักกันมาตั้งแต่หนูยังเด็ก นั่น หลักฐาน ภาพถ่ายมีเต็มไปหมด ที่สำคัญไปกว่านั้นลุงแมตซ์มีผู้หญิงมาแนะนำให้แดดดี้ทุกซีซั่นเลยนะคะ คนนั้นดี คนนี้ดี ถ้าผู้หญิงที่ดีเพรียบพร้อมมากมายเยอะแยะขนาดนั้นทำไมลุงแมตซ์ไม่ลองคบเองล่ะคะ เห็นพูดแต่จะให้แนะนำให้แดดดี้คนเดียวอยู่แบบนั้น ส่วนตัวเองควงเด็กเอ็นทุกวัน”ฉันเท้าเอวถามลุงแมตซ์ แล้วสนิทกันมาก แต่ถ้าจะโกรธ แล้วมองว่าฉันก้าวร้าวก็ต้องปล่อยให้มองแบบนั้นไป เพราะตลอดเวลาฉันก็คิดในใจกับตัวเอง จนวันนี้แ
اقرأ المزيد

ตอนที่ 29 : ดีกว่ารักไม่เป็น

“หึหึ ถ้าไม่ฉลาดผมจะเป็นนักธุรกิจที่ร่ำรวยเป็นหมื่นล้านเหรอครับ คุณครีมริน”“เชอะ คุณแดดดี้กรุณาออกไปเลยค่ะ แล้วก็เอาไก่ทอดไปด้วย หนูไม่กินของใครหรอก ถ้าจะกิน หนูจะสั่งมาเอง”ผมยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะใช้มือบีบแก้มนุ่ม ๆ เข้าหากัน จากนั้นก็พูดถึงเรื่องที่ตั้งใจจะมาพูด เพราะไม่อยากให้ยัยตัวเล็กเข้าใจไปว่าผมอยากมีแฟนมากอะไรขนาดนั้น“นี่ เลิกงอลแดดดี้ได้แล้ว ไอ้แมตซ์มันก็แค่อยากรู้ว่าถ้าถามถึงเรื่องนี้เราจะโกรธไหม ก็แค่นั้น แล้วอีกอย่างแดดดี้ยังไม่ได้มีแฟน เอาไว้ให้เราอนุญาตก่อน เหมือนที่ตกกันไว้เมื่อคืนแดดดี้ถึงจะมี ทีนี้โอเคหรือยัง”“โอเคอะไร หนูไม่ได้เป็นอะไร แล้วหนูบอกไปแล้ว ถ้าแดดดี้จะมีก็มีไปเลย”ฉันตอบแดดดี้กลับไป แต่มันก็ดีใจที่ได้ยินแดดดี้บอกว่ายังไม่ได้คิดจะมีใคร แต่ก็ดีใจข้างใน ไม่ได้แสดงออกมามากมายจนเกินไป เดี๋ยวแดดดี้จะได้ใจ แล้วคิดว่าจะง้อง่าย“แต่หนูจะขีดเส้นแบ่งกับแดดดี้แบบชัดเจน ห้ามมายุ่งเรื่องของหนู”ผมเลียนแบบเสียงและประโยคของที่ยัยตัวแสบพูดตอนที่อยู่ข้างล่าง แล้วบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรนะ ถ้าเป็นอะไรจะขนาดไหน“ก็นั่นแหละ ตามที่หนูได้บอกไป ถือเป็นข้อตกลงของเรา”ฉันเม้มปากก่อ
اقرأ المزيد

ตอนที่ 30 : ไคน์จัดการ

หลายวันต่อมา เวลา 07.30 น. “ครีมริน ทานอิ่มหรือยัง” “อิ่มแล้วค่ะ แต่ว่า หนูขอเวลา 5 นาที นะคะ” ฉันพยักหน้า ก่อนจะลุกขึ้นและเดินเข้ามาในครัว จากนั้นก็มามองป้าละออและป้าสายใจ และแม่บ้านคนอื่น ๆ ที่กำลังเตรียมทำขนมปังเนยหนึบ และฉันเอาวางขายบนแอพฟ้าและแอพส้มด้วย อีกไม่กี่เดือนฉันเรียนจบ กว่ามหาวิทยาลัยจะเปิดก็มีเวลาอีกมากที่จะปั้นธุรกิจของตัวเอง “ป้าละออคะ หนูขอขนมปังเนยหนึบหน้านม 10 ห่อค่ะ ใส่ถุงกระดาษนะคะ” “ได้เลยค่ะ คุณหนูจะเอาไปฝากเพื่อนเหรอคะ” “หื้อ ของซื้อของขาย เราต้องเอาไปขายสิคะ ธุรกิจเราเพิ่งเปิด เอาไปแจกเดี๋ยวกำไรเราติดลบ” ป้าละออและป้าสายใจนั้นหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะช่วยกันเรียงห่อขนมที่ห่อและติดสติ๊กเกอร์อย่างสวยงามให้กับคุณหนู เมื่อเรียบร้อยก็ส่งถุงให้ “ให้ป้าถือไปให้ไหมคะ” “ไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้เอง หนูถือเองได้ค่ะ หนูไปโรงเรียนแล้วนะคะ ป้าละออสวัสดีค่ะ ป้าสายใจสวัสดีค่ะ ป้า ๆ น้า ๆ พี่ ๆ สวัสดีค่ะ” ฉันสวัสดีทุกคน ในมือถือกุงกระดาษที่บรรจุห่อขนมออกมา ตามทางถ้าเจอพี่ ๆ คนงานของแดดดี้ฉันก็ยกมือไหว้ทักทายก่อนไปโรงเรียน เป็นแบบนี้ตั้งแต่ฉันเด็ก ๆ แล้ว “ยังกับผู้ว่าล
اقرأ المزيد
السابق
1234
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status