LOGIN“แด๊ดดี้ ที่หนูบอกว่ารักแด๊ดดี้ หนูไม่ได้หมายความรักเหมือนพ่อ หนูรักแด๊ดดี้แบบผัว แด๊ดดี้เข้าใจปะ” “เด็กบ้า” ไคน์ มาเฟียที่รู้จักกันโลกนักธุรกิจที่ได้รับการยอมรับ เขารับผิดชอบชีวิตลูกน้องและธุรกิจของตัวเองตั้งแต่อายุ 22 ปี ใครก็ต่างเกรงกลัว มีอำนาจ มีอิทธิพล ใครหักหลัง หรือคิดอยากลองดี คิรัน สั่งเก็บทุกคน จนวันหนึ่ง ในขณะที่มือเปื้อนเลือดเพราะจัดการบางอย่างเสร็จเรียบร้อยกำลังเดินขึ้นรถ ไคน์ ได้พบกับเด็กผู้หญิงวัย 8 เดือน ที่มีผ้าเก่า ๆ ห่อหุ้มและนอนร้องไห้ ทั้ง ๆ ที่ชีวิตไม่ชอบความวุ่นวาย แต่ ไคน์ กลับตัดสินใจพาเด็กผู้หญิงคนนั้นกลับมาด้วย ผู้ชาย อายุ 22 ปี ตั้งตัวเองเป็นพ่อให้กับเด็กตัวน้อยวัย 8 เดือน ที่ยังพูดไม่ได้แม้แต่คำเดียว เด็กน้อยถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีโดยที่ ไคน์ มอบโลกสดใสให้เท่านั้น ส่วนโลกมืดมิดเขาไม่คิดจะให้เธอมารับรู้ เด็กน้อยเติบโตมาอย่างดีและสวยงามจนใครต่างให้ความสนใจ นั่นทำให้ความรู้สึกของ ไคน์ เริ่มเปลี่ยนไป จากแค่เอ็นดูเริ่มรู้สึกหึงหวงแล่นเข้ามาในหัวใจ ความผูกพันแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกต้องห้ามเมื่อศีลธรรมยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับหัวใจ ความรักครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร ฝากโปรดติดตาม…
View More“คือ หนู หนูรักแดดดี้ค่ะ”ฉันเม้มปาก มองหน้าแดดดี้ แล้วก็พูดออกไป คือหัวใจมันเต้นแรงมาก ๆ ถ้ามันออกมาเต้นข้าวนอกได้คงจับมันไม่ทันอะ แล้วก็มองหน้าแดดดี้ ซึ่ง หน้าแดดดี้เขาก็ปกติ “อืม แดดดี้รู้แล้ว แดดดี้ก็รักเราเหมือนกัน แล้วอยากได้อะไรหรือเปล่า ถึงมาอ้อนแดดดี้แบบนี้”ผมพยักหน้าแล้วก็ใช้มือลูบศีรษะของยัยแมวน้อยครีมรินเบา ๆ แล้วครีมรินบอกรักผมแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว สงสัยอยากได้อะไรพิเศษเลยอ้อนนั่นแหละ“แดดดี้ มันไม่ใช่แบบนั้นค่ะ”ฉันถอนหายใจ หมดกัน ความตื่นเต้นที่มี ไม่น่าบอกรักแดดดี้บ่อยเลยอะ มันเลยเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่วันนี้มันไม่ใช่ปกติไง ฉันเลยใช้มือจับหน้าของแดดดี้ให้หันมามองแล้วก็พูดออกไปแบบชัดเจน ว่าที่บอกรัก หมายถึงรักในรูปแบบไหน“แดดดี้ ที่หนูบอกว่ารักแดดดี้ หนูไม่ได้หมายความรักเหมือนพ่อ หนูหมายความว่า รักแบบผัว แดดดี้เข้าใจปะ” “อะไรนะ”ผมมองยัยตัวแสบครีมรินก่อนจะเลิกคิ้วและถามออกไปอีกครั้ง ว่าสิ่งที่ได้ยินมันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง “คือหนูรักแดดดี้ แบบผู้หญิงรักผู้ชาย ไม่ได้รักแบบพ่อ”“เรารักกันแบบนั้นไม
1 เดือนต่อมาฉันใช้หวีหวีผมยาวที่เพิ่งดัดลอนใหญ่เสร็จ รวมผมช่อเล็ก ๆ ด้านหน้าสองช่อ คิดกิ๊บไข่มุกแท้สีขาว จากนั้นก็สวมชุดเดรสสานเดี่ยวสีขาวมีการตกแต่งเป็นชั้น กระดุมช่วงหน้าอกสีขาว 4 เม็ด แล้วก็เสื้อแขนยาวไหมพรมสีชมพูอ่อน สะพายกระเป๋าผ้าสีขาวแบรนด์คนไทยราคาหลักร้อยแต่ตัดเย็บดีมาก ๆ ถุงเท้า แล้วก็รองเท้าผ้าใบจากนั้นก็เดินลงมาจากบนห้องมายังชั้นล่าง เพราะวันนี้แดดดี้จะเข้าบริษัทน้ำดื่ม ฉันเลยจะไปด้วย“แดดดี้ เสร็จแล้วค่ะ”“อืม มานั่งทานข้าว จะได้ไปกัน”“วันนี้ลูกสาวมาม๊าจะไปไหนเอ่ย”คุณหญิงเนตราที่นั่งไขว่ห้างตัวตรงยิ้มและเอ่ยถามลูกถามลูกสาวคนสวยออกไป โดยที่แม่บ้านนั้นกำลังตักข้าวใส่จานให้กับสมากชิกในครอบครัว“วันนี้หนูจะไปเป็นเด็กฝึกงานที่บริษัทของแดดดี้ค่ะ”“ฮึ เห็นทำงานแค่ 7 ขวบ เท่านั้นแหละ หลังจากนั้นไปก็ไปนอนเป็นหมูอยู่บนโซฟา”ผมยกยิ้มที่มุมปากเมื่อได้ยินคำตอบจากยัยตัวแสบว่าจะเป็นไปเด็กฝึกงาน ปกติไปก็ไปนั่งเล่นแล้วก็นอนอยู่บนโซฟารอเวลากลับบ้าน“แดดดี้ ดีนะคะว่าอยู่กับคนในครอบครัว ถ้าอยู่ข้างนอกแดดดี้หักหน้าหนูไม่ได้นะ เดี๋ยวเครดิตหนูเสีย”“ไม่ต้องหักหน้าก็หักอยู่แล้วปะ”“ปาป๊า ดูแด
หลายเดือนต่อมา ฉันตื่นอาบน้ำแต่งตัว ใส่ชุดนักเรียนตามปกติ แล้วก็มีชุดครุยของโรงเรียนแทบสีเลือดหมู แต่งหน้าเบา ๆ โทนชมพู ทาลิปสติกแบบฉ่ำวาว ผมยาวดัดลอนใหญ่ให้มีวอลลุ่ม เมื่อเรียบร้อยแล้วก็หมุนดูตัวเองหน้ากระจกพร้อมรอยยิ้ม แต่ก็แอบหวิว ๆ เหมือนกัน เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเป็นนักเรียนแล้ว สถานีต่อไปคือเป็นนักศึกษา “โตแล้วนะครีมริน” ฉันมองตัวเองจากกรอบรูปหน้าโต๊ะกระจก เป็นเด็กตัวน้อยอ้วนกลม พุงยื่นนิดหน่อย แขนขาเป็นปล้อง แก้มยุ้ย ยิ้มจนเห็นเหงือกและมีฟันสองซักข้างหน้า อีกภาพเป็นภาพวัย 3 ขวบ ตัวก็ยังอ้วนกลมอยู่ในชุดว่ายน้ำที่เซ็กซี่มาก ๆ ถ่ายรูปยิ้มกว้างทำท่าทางต่าง ๆ ในสวนน้ำที่ครอบครัวพาไปเที่ยว จากเด็กน้อยในวันนั้น วันนี้กำลังโตขึ้นเป็นวัยรุ่น และวัยนักศึกษา ฉันมองตัวเองก่อนจะวางกรอบรูปลง สะพายกระเป๋า แล้วก็เดินออกมา ส่วนชุดครุยป้าละออเอาไปซักและเตรียมให้แล้ว “คุณหนู เรียบร้อยแล้วเหรอคะ ป้ากำลังจะเคาะเรียกอยู่พอดี วันนี้คุณหนูของป้าสวยที่สุดเลย” “ขอบคุณนะคะป้าละออก ก็หนูโตแล้วนี่คะ ต้องสวยเยอะ ๆ” ป้าละออยกยิ้มและพยักหน้า และมองคุณครีมรินตัวน้อยที่สวมชุดนักเรียนของโรง
เวลา 20.35 น.ฉันอาบน้ำเป่าผมจนแห้ง ใส่ชุดนอนสีขาวผ้าลื่นแขนสั้นมีกระดุมด้านหน้าและกางเกงนอนขายาวเข้าคู่กัน ก่อนจะเม้มปาก นั่งลงบนเตียง ตัดสินใจอยู่กับตัวเอง ก่อนจะส่งข้อความไปหามาม๊าว่าท่านนอนหรือยัง เอาจริง ๆ ก็ไม่อยากไปรบกวนเพราะท่านเพิ่งกลับมา แต่พอมาม๊าบอกว่าสะดวกฉันก็เลยเดินมาที่ห้องนอนของมาม๊า เคาะประตู พอประตูเปิดเลยเดินเข้ามาหาท่านทั้งสอง“ปาป๊า มาม๊า”“ว่ายังไงคะลูก คนสวยของมาม๊า ดูทำสิ ใครทำอะไรหนู หรือหนูมีเรื่องหนักใจอะไร อยากปรึกษาเรื่องอะไรบอกมาม๊ากับปาป๊าได้เลยนะลูก”“ถ้าหนูบอกมาม๊ากับปาป๊า หนูกลัวมาม๊าปาป๊าแล้วก็ทุกคนจะเกลียดหนูค่ะ”คุณหญิงเนตราขมวดคิ้วก่อนจะหันไปมองทางสามี ในขณะที่ห่าวซวนนั้นก็มีสีหน้าที่ไม่ต่างกันเท่าไหร่ เพราะเป็นห่วงว่าลูกสาวมีเรื่องหนักใจอะไร มือสวยของคุณหญิงจับที่ใบหน้าสวยของครีมรินก่อนจะยิ้มให้ ห่าวซวนเองก็ใช้มือลูบศีรษะของลูกสาวเบา ๆ เพื่อปลอบประโลม“ครีมริน มาม๊ากับปาป๊ารักหนูมาก ถึงแม้มาม๊าจะไม่ได้คลอดหนูออกมา แต่มาม๊าเลี้ยงหนูมาเพราะความรักนะลูก ไม่ว่าหนูจะทำอะไร จะเป็นยังไง มาม๊ากับปาป๊าจะไม่มีวันเกลียดหนูหรอกนะลูก แล้วม๊าเองก็ดีใจที่หนูคิ
การ์ดหันไปมองยังเจ้านายของตนเองที่เดินเข้ามาหา แล้วเขารู้สึกสงสารเด็กน้อยคนนี้ หากเอาไปทิ้งไว้ข้างถนนก็กลัวว่าเด็กคนนี้จะถูกรถเหยียบ เพราะค่ำมืดดึกดื่นคงไม่ค่อยมีใครสังเกตหรือใส่ใจระหว่างข้างทางมากนัก“จิ๊”ผมส่งเสียงจิ๊ในลำคออย่างขัดใจและปรายตามองไปยังเด็กตัวเล็กที่ถูกเอามาถึงไว้ ตอนนี้ร้องไห้จนหน้
"เฮีย มันหักหลังเราจริง ๆ ครับ ตอนนี้ผมจับมันไว้ที่โกงดังสุดท้าย"นิ้วเรียวยาวหยิบมือถือแบรนด์ผลไม้รุ่นล่าสุดตัวท็อปความจุสูงสุดกดรับสาย ไคน์ เจ้าของใบหน้าคมเข้มราวกับงานปั้น สันกรามชัดเป็นเส้นทำให้บุคลิกดูแข็งกร้าวแต่กลับดึงดูดอย่างประหลาด ดวงตาเรียวยาวหางตาคมทอดมองนิ่ง ๆ ก็เหมือนกดอารมณ์คนถูกมองให
เวลา 20.20 น. ผมพันผ้าขนหนูเดินเออกมาจากห้องน้ำ ตรงเข้าห้องแต่งตัว เช็ดตัวจนแห้งแล้วก็เดินออกมาเลย ไม่ได้ใส่เสื้อผ้า ส่วนน้ำผึ้งก็อาบน้ำใส่ชุดนอนอยู่บนที่นอน แล้วผมโตแล้ว น้ำผึ้งก็ไม่ใช่เด็ก ชวนมานอนด้วยก็ต้องมีเรื่องบนเตียงอยู่แล้ว แต่ ก๊อก ก๊อก ก๊อก น้ำผึ้งที่นอนรออยู่บนเตียง พอเห็นไคน์เดินอ
[เอาล่ะ เจ้าหญิงน้อยของเราหลับไปแล้ว] [ว่าแต่ เราตั้งชื่อให้เจ้าหนูน้อยหรือยังล่ะ] ”ยังเลยครับป๊า นี่เป็นชื่อจริงกับนามสกุลในใบเกิดครับ” ผมละสายตาและวางมือถือที่กำลังกดเกมเล่น จากนั้นก็ส่งซองเอกสาร สมบัติชิ้นเดียวที่ติดตัวยัยเด็กตัวเล็กมาไปให้ป๊ากับม๊า [ไม่เอาหรอก มาอยู่กับเราแล้วก็ตั้งใหม่ไปเลย
reviews