Semua Bab Nextdoor สกิดรักสาวข้างบ้าน: Bab 21 - Bab 30

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา ท้องฟ้าเหนือมหาสมุทรดูจะสดใสกว่าทุกวัน เมื่อฉลามพาพิมมาดาและเจ้าเอยออกเดินทางสู่ประเทศฟินแลนด์เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เขาตั้งใจไว้ เจ้าเอยตื่นเต้นที่สุดในชีวิต หนูน้อยเกาะหน้าต่างมองก้อนเมฆราวกับหลุดเข้าไปในโลกนิทาน โดยไม่รู้เลยว่าการเดินทางครั้งนี้ ฉลามมีแผนการใหญ่ที่จะไปเซอร์ไพรส์ครอบครัวของเขาที่เฮลซิงกิ แม้พิมมาดาจะยังกังวลกับวิธีมัดมือชกของเขาอยู่บ้างก็ตาม“เจ้าเอยจะหลับก่อนมั้ยครับ อีกนานเลยนะกว่าจะถึงเฮลซิงกิ” ฉลามเอ่ยถามพลางลูบศีรษะเด็กน้อยอย่างเบามือ บนชั้นเฟิร์สคลาสที่หรูหราและเงียบสงบ แสงไฟในห้องโดยสารที่ถูกปรับให้สลัวลงช่วยสร้างบรรยากาศราวกับโลกทั้งใบมีเพียงพวกเขาสามคน ฉลามทอดสายตามองเด็กน้อยที่ยังตาใสแป๋วอย่างเอ็นดู “เฮลซิงกิที่ไหนกันเหรอคะ แล้วเราไม่ได้ไปฟินแลนด์กันเหรอคะพี่ฉลาม” เด็กน้อยถามตาใส“ไปฟินแลนด์นั่นแหละครับ แต่เฮลซิงกิเป็นเมืองหลวง เราต้องไปลงเครื่องที่นั่นไงครับ อีกตั้ง 12 ชั่วโมงแหนะ พี่ถึงบอกให้หนูหลับก่อน”“เจ้าเอย ต่อไปนี้แม่อยากให้เจ้าเอยเรียกพี่ฉลามเค้าเสียใหม่นะ”“เรียกกว่าอะไรเหรอคะคุณแม่”“เรียกว่าพ่อซิ”“พ่อเหรอคะ?” เสียงใสถามย้

ฉลามเดินออกจากห้องนอนด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง ความเงียบเชียบในทางเดินคฤหาสน์ดูจะกดดันกว่าทุกที ทว่าเพียงไม่กี่ก้าวเขาก็พบร่างสูงสง่าของ คุณพงษ์เพชร ผู้เป็นบิดาที่ยืนดักรออยู่ราวกับรู้ใจ“คุณพ่อครับ...ผมมีเรื่องจะคุยด้วย” ฉลามกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตามุ่งมั่นไม่มีวี่แววของความลังเล“งั้นก็ตามพ่อมาทางนี้” คุณพงษ์เพชรพยักหน้า ก่อนจะเดินนำลูกชายออกจากตัวคฤหาสน์ทั้งคู่เดินผ่านสวนดอกไม้เมืองหนาวที่ถูกจัดแต่งอย่างวิจิตรบรรจง ความเย็นของอากาศยามค่ำคืนที่ฟินแลนด์ทำให้อารมณ์ที่คุกรุ่นของฉลามสงบลงได้บ้าง จนกระทั่งมาหยุดยืนอยู่ริมสระน้ำนิ่งสนิทที่สะท้อนแสงจันทร์รำไร คุณพงษ์เพชรหันกลับมามองบุตรชายด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเข้าใจในฐานะผู้ชายด้วยกัน ฉลามจึงไม่รอช้าที่จะเปิดอกเล่าความสัมพันธ์ทุกอย่างระหว่างเขากับพิมมาดา ตั้งแต่จุดเริ่มต้นจนถึงความตั้งใจในอนาคต“แต่แม่ของลูกเขาก็เป็นเพื่อนรักกับแม่ของเลน่า... ลูกต้องเข้าใจนะ อยู่ที่นี่แม่ไม่มีเพื่อนที่ไหน แล้วที่แม่ทำไปทั้งหมดน่ะ ก็เพราะรักและหวังดีกับลูกนะฉลาม” คุณพงษ์เพชรอธิบายด้วยโทนเสียงราบเรียบแต่ทว่ากังวล แฝงด้วยความลำบากใจในฐานะคนกลาง“ผมไ

ภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์ที่เคยเงียบสงบ บัดนี้กลับระอุไปด้วยอารมณ์ที่รุนแรงจากการโต้เถียงของคุณพงษ์เพชรและคุณพราวตะวัน แสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงส่องให้เห็นใบหน้าดุดันของผู้เป็นสามีที่ยืนจ้องมองภรรยาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง“ก็ลูกอุตส่าห์พาแฟนกลับบ้านมาหาเราทั้งที แล้วเจ้าฉลามก็ไม่ได้มาคนเดียวสักหน่อย พาพิมกับลูกมาหาเราด้วย แล้วคุณไปพูดแบบนั้นได้ยังไง! คิดถึงหัวอกลูกผู้หญิงด้วยกันบ้างสิพราว! และอีกอย่างเจ้าฉลามก็ไม่ได้รักยัยหนูเลน่าของคุณเลยสักนิด ผมบอกไว้ตรงนี้เลย” พงษ์เพชรตวาดเสียงกร้าว“แต่ผู้หญิงคนนั้น... เธอกำลังจะหลอกลูกชายเรานะคะ” พราวตะวันเริ่มเสียงสั่น ยอมออ่อนข้อลงเมื่อเห็นสามีเอาจริง“คุณรู้ได้ยังไงว่าเขาหลอก! หนูพิมอาจจะรักลูกเราจริง ๆ ก็ได้ แล้วมันก็คือความสุขของลูก คุณไม่ควรเข้าไปขวาง” พงษ์เพชรเอ่ยถึงพิมมาดาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง เขาเห็นความอ่อนน้อมและกิริยาที่พิมมาดาสอนเจ้าเอยมาอย่างดี เด็กน้อยน่ารักไร้เดียงสาคนนั้นทำให้เขารู้สึกถูกชะตาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เล่นด้วย“ก็ปลาวาฬบอกว่าเธออายุมากกว่าลูกเรานะคะพราวว่าแม่คนนี้ต้องเป็นไก่แก่แม่ปลาช่อนแน่ ๆ เจ้าฉลามคงไม่ทันเล

“โห่ ฮี้ โห่ ฮี้ โห่ ฮิ้ววว!” เสียงโห่ร้องกึกก้องกังวาลไปทั่วคุ้งน้ำดำเนินสะดวก ขบวนกลองยาวรัวจังหวะสนุกสนานเร้าใจ นำขบวนโดยเรือพายลำใหญ่ที่มี เพชรตะวัน หรือ ฉลาม ในชุดไทยประยุกต์สีขาวครีมดูหล่อเหลาสง่างามราวกับพระเอกวรรณคดี เขานั่งอยู่บนหัวเรือด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขที่สุดในชีวิต เบื้องหลังคือขบวนเรือนับสิบลำที่บรรทุกขันหมาก เงินทองสินสอดมหาศาล และพานพุ่มคาวหวานที่ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจงมุ่งตรงสู่คุ้มรีสอร์ตไม้สักทองภายในงานพิมมาดา เจ้าสาวที่สวยสง่าในชุดไทยจักรีสีชมพูกลีบบัว ยืนกระวนกระวายด้วยความตื่นเต้นอยู่หลังบานเฟี้ยมไม้ นี่คืองานวิวาห์ครั้งที่สองที่เธอเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ หัวใจดวงน้อยสั่นรัวเมื่อได้ยินเสียงกลองยาวที่ใกล้เข้ามาทุกที“มาแล้วครับ! ขบวนเจ้าบ่าวมาแล้ววว!”เตโช เพื่อนสนิทของฉลามที่เป็นต้นเสียงตะโกนอย่างคึกคะนองอยู่บนเรือลำหนึ่ง เขาตื่นเต้นจนรีบยืนขึ้นกวักมือเรียกแขกเหรื่อ แต่ด้วยจังหวะที่เรือโครงเครงบวกกับการทรงตัวที่ไม่ดีพอ ร่างสูงหนาของเตโชจึงเสียหลักเซไปกระแทกกับหญิงสาวร่างเพรียวระหงที่ยืนอยู่ใกล้ๆ จนพากันล้มตึงตูมมมม!เสียงน้ำแตกกระจายพร้อมกับ

“พิม... คุณแพ้ท้องหรือเปล่า?” ฉลามเอ่ยถามขณะที่มองใบหน้าซีดเซียวของภรรยา พิมมาดาตวัดหางตาค้อนเขา แต่สายตานั้นไม่อาจทำให้เขารู้สึกเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย“ยังไม่แน่ใจค่ะ”“ผมอยากมีลูกกับคุณจังเลย พิมจ๋า” เขากระซิบเสียงพร่า พลางซุกหน้าเข้าหาซอกคอหอมกรุ่น“มีน้ำยาก็ทำสิคะ แต่เดี๋ยวค่ะ... ยังไม่ใช่ตอนนี้นะคะ” หญิงสาวพยายามดันใบหน้าของสามีออกห่างจากร่องอกอวบอิ่มของเธอ“โธ่... ผมก็อุตส่าห์ดีใจ” ฉลามถอนหายใจช้า ๆ ก่อนจะได้ยินเสียงเคาะประตู เขาเดินไปเปิดก็เห็นปลาวาฬยืนอยู่ตรงหน้า มือถือจานมะม่วงส่องประกายยั่วยวน“พี่เตรียมมาให้แล้ว เห็นบอกว่าอยากทานของเปรี้ยวใช่ไหม!” ปลาวาฬตะโกนบอกน้องสะใภ้ที่นั่งหน้าซีดอยู่บนโซฟาด้านใน ฉลามรีบรับจานมะม่วงมาถือไว้ก่อนที่พี่สาวจะได้เดินเข้ามาในห้อง“ขอบคุณครับพี่ เดี๋ยวผมป้อนเมียผมเอง” เขาพูดพลางส่งยิ้มกวน ๆ“แหม่! บริการทุกระดับเชียวนะ” ปลาวาฬอดแซวไม่ได้ ก่อนจะเดินจากไป ปล่อยให้สองสามีภรรยาได้อยู่กันตามลำพังฉลามเดินกลับมานั่งข้างพิมมาดา ป้อนมะม่วงเปรี้ยวจี๊ดเข้าปากภรรยาอย่างเอาใจ ไม่นานนักคุณพราวตะวันก็เดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเป็นห่วง“เป็นอะไรหรือเปล่าพิม ด