“เจ้าเอย วันนี้หนูจะกินไอติมก่อนเข้าเรียนเลยเหรอคะ” ผู้เป็นมารดาเอ่ยเสียงนุ่มพลางบังคับพวงมาลัยด้วยท่วงท่าสง่างาม“ค่ะคุณแม่...เจ้าเอยอยากกินมาหลายวันแล้ว” เด็กน้อยเงยหน้ามอง อ้อนวอนด้วยสายตาปริบ ๆ จนคนเป็นแม่ใจอ่อนยวบ แม้จะนึกห่วงเรื่องสุขภาพที่เพิ่งฟื้นไข้ และกังวลเรื่องการประชุมใหญ่ในเช้านี้“แต่ร้านนี้คิวเยอะไม่ใช่เหรอลูก...เอาไว้ตอนเย็นดีกว่ามั้ย เดี๋ยวหนูไปสายแล้วถูกคุณครูทำโทษ แม่ไม่รู้ด้วยน้า!”“ไม่ต้องห่วงค่ะคุณแม่ หนูมีผู้ช่วย” ผู้เป็นมารดาลอบยิ้มพลางส่ายหน้า ในใจคิดเพียงว่าคงเป็นเพื่อนตัวน้อยสักคนที่โรงเรียน ทว่าเมื่อรถจอดสนิทหน้าโรงเรียนอนุบาล ภาพที่ปรากฏกลับทำเอาหัวใจของหญิงสาวกระตุกวูบ ในขณะที่เธอกำลังจะก้าวลงจากรถชายหนุ่มในชุดนักศึกษาที่ดูสะอาดสะอ้านทว่าแฝงไปด้วยมัดกล้ามภายใต้เนื้อผ้าขาวสะอาดยืนรออยู่ตรงนั้นพร้อมไอศกรีมในมือ พอลงจากรถได้เด็กน้อยก็ดีใจที่ได้กินไอติมโดยไม่ต้องเข้าแถวรอ และนั่นก็คือสิ่งที่เจ้าเอยบอกคุณแม่เมื่อสักครู่ว่า มีตัวช่วย เขายิ้มที่มุมปาก สายตาที่เขามองเธอไม่ใช่แค่การทักทายผู้ปกครอง แต่มันมีความหมายบางอย่างซ่อนอยู่ในความนิ่งลึกนั้น“ไอติมครับ...เจ
Last Updated : 2026-01-26 Read more