Todos os capítulos de ชิงรักชิงร้าย : Capítulo 11 - Capítulo 20

เขาไม่พูดอะไรอีกจนกระทั่งจอดรถหน้าร้านเล็กๆ พี่ใหญ่เดินนำเธอเข้าไปหามุมเงียบๆ เลื่อนเมนูให้เธอเลือก“รีบสั่ง เราจะได้คุยธุระกัน” เนยฟังแล้วใจเต้นผิดจังหวะ ‘หรือว่า...เขาจะรู้เรื่องที่บ้านเรา?’เธอพยายามบังคับสีหน้าไม่ให้ผิดปกติ ต้องเชื่อในสัญชาตญาณนักเขียนของตัวเอง ไม่มีตัวละครตัวใดในเรื่องนี้ที่จะรู้ความเป็นไปมากกว่าตัวเธอ “พี่รู้ว่า เนยไม่ได้ตั้งใจจะแต่งงานกับพี่ เพราะคนที่เนยตั้งใจจะมาหาในคืนนั้น คือ เจ้าสอง” เขาเปิดปากโจมตีตรงประเด็นจนเธอผงะ “เอ่อ.....” “ที่เราแต่งงานกัน มันเป็นอุบัติเหตุ จริงไหม?” ‘มาตามบทเป๊ะ’ เนยพอจะเดาได้ว่า เขาจะพูดอะไรต่อ เพราะตอนนี้เธออ่านมาแล้ว “ในเมื่อต่างคนต่างไม่เต็มใจ พี่ก็จะพูดตามตรงว่า เราจะแยกกันนอน ไม่ข้องเกี่ยวกันเรื่องบนเตียง” ในนิยายของแยม พระเอกกับนางเอกจำเป็นต้องแต่งงานกันเพราะมีเพศสัมพันธ์กันจริง แต่พระเอกไม่ไว้ใจนางเอก เพราะสงสัยว่า นางเอกจะมาสืบความลับ จึงแยกเตียงกันนอน จากนั้นก็เกิดเรื่องราวตามมา ทำให้ทั้งคู่รู้สึกดีต่อกันจนกลายเป็นค

“ออกมาหน่อย ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ”สรรพนามของเขายังคงรักษาระยะห่าง แม้จะไม่ทำตาขวางเวลาที่เธอเรียก “พี่ใหญ่” แต่เขายังไม่วางใจในพฤติกรรมของเธอนักเนยสะดุ้ง ‘นี่แหละ ข้อเสียของการไม่มีประตู นึกอยากจะเข้ามาก็เข้า’ ได้แต่เถียงในใจ เวลานี้บทบาทของเธอ คือ ทำให้เขาลดกำแพงการป้องกันตัวลง เพื่อจะได้ล้วงข้อมูลได้ ต้องลองดูว่าวิธีไหนถึงจะสามารถผลักดันให้เขาทิ้งอำนาจการตัดสินใจในมือ ปล่อยไปให้กับคนพระเอกคนต่อไปที่เธอเลือกไว้“นั่งตรงนี้” เขาตบเตียงนอนเบาๆเนยหย่อนตัวลงนั่งข้างเขาอย่างว่าง่าย“ต่อไป ต่อหน้าคนอื่นเราต้องเล่นละครให้สมบทบาท พี่อาจจะมีโอบกอดเธอบ้าง เพื่อให้คนอื่นเชื่อว่า เราสองคนเป็นสามีภรรยาที่รักใคร่กัน เพื่อกลบข่าวลือเรื่องที่เธอคิดจะมาจับเจ้าสอง” เขาหันมาจ้องตาเธอ“คะ ค่ะ” เธอถึงกับอึกอัก“แล้วเนยก็ต้องแสดงความเอาใจใส่พี่ต่อหน้าคนอื่น แม้แต่เมดที่มาดูแลห้องนี้ก็ต้องทำให้เขาเชื่อให้ได้ว่า เราเป็นผัวเมียที่รักใคร่กัน ห้องนอนห้องนี้พี่ไม่ให้เมดมาทำความสะอาด เนยต้องทำความสะอาดเอง เพื่อรักษาความลับของเรา เสื้อผ้า พี่ที่ใส่แล้ว เธอต้องขนทั้งของพี่และของเธอไปตั้งไว้นอกห้องเพื่อให้เมดมา

เมื่อเดินกลับมาใกล้จะถึงตัวบอดี้การ์ดเขาก็คว้ามือเธอเดินจูงไปนั่งม้านั่งยาวใกล้เคาน์เตอร์“ได้เวลาแล้วครับ” เปรมบอก เมื่อเห็นพนักงานเดินมาปลดสายสีแดงที่ปล่อยให้ผู้โดยสารเดินเข้าแถวไปเช็คอิน เขาเดินจูงมือเธอนำไปเข้าแถวเป็นคนแรก ตามด้วยบอดี้การ์ดอีกสองคนที่ลากกระเป๋าตามหลัง จากนั้นก็เป็นขั้นตอนตรวจอาวุธและสิ่งของต้องห้าม จนกระทั่งไปรอขึ้นเครื่อง เขาจะปล่อยมือเธอเฉพาะเมื่อจำเป็น เมื่อเห็นท่าทีเธอขยุกขยิก เขาจะกระซิบข้างหูเตือนสติ “เป็นภรรยาที่ดี” ครั้งนี้เขาจองที่นั่งบิสสิเนสคลาสไม่ใช่เฟิร์สคลาสอย่างที่เคย เนยดูไม่มีปฏิกิริยากับการจะนั่งที่ไหน เธอดูตื่นเต้นไปกับทุกสิ่งทุกอย่าง เขาให้เธอนั่งติดหน้าต่าง ที่นั่งด้านหน้าของพวกเขาเป็นแบบสามคู่ต่อแถว ล้อเครื่องบินแตะสนามบินนานาชาติโตเกียว เนยชะโงกมองหน้าต่างกรอบวงรีอย่างตื่นเต้น “ถึงแล้ว” เธอเผลอพูดออกมาคุณใหญ่มองเธอที่ดูตื่นเต้นราวกับเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก เขาเช็คพาสปอร์ตเธอแล้ว ก็เคยมาญี่ปุ่นสองสามครั้ง อาการที่เขาเห็นกลับดูน่าแปลกซะจริง! “ว้าว! มาถึงญี่ปุ่นแล้วจริงๆ ด้วย” เธอพึ

“จัดไป!” แยมเองก็หมั่นไส้เนยอยู่เป็นทุนเดิม หากร่วมมือทำลายคืนฮันนีมูนของคู่แค้นคนนี้ได้ก็สะใจอยู่ไม่น้อยแอมมี่เดินกลับมาที่โต๊ะ คุณสามกับคุณสี่ช่วยกันชนจอกจนเจนนิสเริ่มนั่งโอนเอน จนคุณอินต้องมาชนจอกแทน “น้องเนย ไม่ดื่มกับแยมสักหน่อยเหรอคะ” ‘ชิ ยายตัวร้าย คงจะมีแผนมอมเหล้าฉันสินะ’ เนยมองดูแยมที่นั่งสลับที่กับแอมมี่ กลายเป็นว่า แยมขยับมาอยู่ข้างน้ำค้างถัดจากเธอไปไม่ไกล เนยมองดูจอกสาเกเบื้องหน้า จะว่าไปเธอก็คอแข็งพอใช้ได้ เวลาร่วมวงกับเพื่อนในคณะ เธอมองหน้าแยมที่ท้าทายโดยการยกจอกขึ้นเบื้องหน้า “เอาสิคะ” เนยยกสาเกขึ้นแตะปลายจอกของแยม แล้วยกดื่มรวดเดียว คุณใหญ่นั่งอยู่หัวโต๊ะ มองภรรยาที่นั่งอยู่ซ้ายมือด้วยความเป็นห่วง ข้อมูลของเนยบอกไว้ว่า เธอเป็นคนคออ่อนดื่มไม่กี่แก้วก็เมาเละ ไม่งั้นคงไม่เมาเลอะเทอะจนบุกเข้าห้องเขาไปในคืนนั้นแน่ ตอนนี้ตัวเขาเองก็เริ่มมึนไม่น้อย แยมยกดื่มรัวๆ ทำให้เนยต้องพลอยดื่มตามไปด้วย คุณใหญ่นั่งยิ้มน้อยๆ ‘ยายแสบเอ๊ย! จะไหวไหม รู้ว่าตัวเองดื่มไม่ได้ยังคิดจะสู้กับเขาอีก’ เนยดื่มไปไม่กี่จอกก็รู้

“ที่รัก พี่ทำรอยนี้เองไม่ได้หรอกนะ เมื่อคืนบุกเอาๆ พี่ห้ามไม่ทัน” เขาหยอดเสียงสองใส่ภรรยา เสียงนั้นไม่ได้ดังมากแต่ทุกคนก็ได้ยินถ้วนทั่ว ทำเอาผู้หญิงทั้งสี่คนหน้าร้อนผ่าว“ตกลงว่า พี่ใหญ่สู้ไม่ได้เหรอครับ” คุณสามถามยิ้มๆ“ใครบอกล่ะ?” คุณใหญ่ยกแขนเนยขึ้น เขารูดเสื้อไหมพรมจากข้อมือเธอขึ้นไปครึ่งแขน เปิดให้เห็นรอยพับที่แขน มีคิสมาร์กสองรอย “พี่ก็ต้องตอบแทนความรักภรรยาเต็มที่อยู่แล้ว”เนยก้มลงมองรอยนั้น หน้าเธอเหมือนโดนฉีดสีระเรื่อขึ้นทั่วหน้า“คุณใหญ่!” เธอเอ็ดเสียงดังตอนอาบน้ำเมื่อรุ่งสางเธออาบน้ำรีบร้อนจนไม่ได้สังเกตว่า มีรอยนี้“ต้องขอบใจทุกคนที่ช่วยมอมเหล้าเนยนะ ฮันนีมูนนี้พี่คงลืมไม่ลง”คุณใหญ่หัวเราะร่า เขาเหล่มองหทัยกับเปรม เห็นสองคนนั้นแอบยกมือถือขึ้นถ่ายบรรยากาศในห้องอาหารอยู่นานแล้ว ‘ซีนนี้น่าจะสมบูรณ์แบบ’ เนยซุกหน้ากับต้นแขนสามีในนาม เธอไม่กล้ามองหน้าใคร“ภรรยาพี่อายแล้ว ไม่พูดต่อดีกว่า พี่นำหน้าไปก่อนนะ”เขาก้มลงกระซิบเบาๆ ข้างหูเนย แล้วจูงเธอออกจากห้องอาหารไป หทัยกับเปรมเดินตามหลังมาติดๆ“วันนี้เปลี่ยนโปรแกรมเราไปไหน?”“คุณเนยอยากไปหมู่บ้านน้ำใสไหมคะ?”เนยตาเป็นประกายพราว “อ