เนยเปิดเปลือกตาหนักขึ้นช้าๆ ตั้งแต่เมื่อวานเธอมุ่งมั่นทำปริญญานิพนธ์จนลืมง่วง เงยหน้ามองนาฬิกาปลุกอีกทีก็ตีสี่เข้าไปแล้ว แม้จะรู้สึกหิวตะหงิดๆ แต่ก็ฝืนไม่ไหว หงายตัวลงเตียงนอนด้านหลังแล้วก็เหมือนวูบไปเลย ผ้าม่านสีน้ำตาลอ่อนมีชายย้อยระย้าอยู่ริมสองด้าน หน้าต่างโค้งบานสูงสีขาวมีกระจกสี่เหลี่ยมแทรกอยู่ ‘นี่มันปราสาทยุโรปนี่นา หรือว่าจะฝัน’ “ตื่นได้แล้ว” เสียงทุ้มลึกของชายหนุ่มในผ้าขนหนูสียาวผืนใหญ่ พันอยู่เพียงท่อนล่าง ลอนร่องกล้ามเนื้อส่วนบนนูนเน้นส่วนที่ควรเน้นได้อย่างน่าดู หยดน้ำที่ยังเกาะพราวอยู่บางส่วนของท่อนบนทำเอาเธอต้องลอบกลืนน้ำลายรูปร่างที่สูงมากกว่าคนทั่วไปในยามโค้งตัวลงมาใช้มือค้ำพื้นเตียงอยู่ตรงหน้า ราวกับจะปิดร่างเธอมิดชิด “พี่ใหญ่” เธอหลุดปากเรียกคำนั้นอย่างตื่นตระหนก ยังไม่ทันจะได้ต่อปากต่อคำ หญิงวัยกลางคนในชุดกระโปรงสีฟ้า มีผ้ากันเปื้อนมีระบายสีขาวกุ๊นอยู่โดยรอบก็เดินเข้ามา “คุณใหญ่คะ เสื้อผ้าของคุณเนยนำมาแล้วค่ะ”‘หือ...ไปเอามาจากบ้าน ตายล่ะ! คุณพ่อก็รู้แล้วสิ’ สายตาคมกริบนั้นตวัดมาทางเธออย่างเหยียดเล็กน้อย “
Última actualización : 2026-01-27 Leer más