บททั้งหมดของ ชิงรักชิงร้าย : บทที่ 31 - บทที่ 40

พนักงานเดินนำหน้าทั้งคู่ขึ้นลิฟต์เล็กและแคบไปชั้นสี่ ห้องพักเป็นห้องเดี่ยวมีห้องน้ำอยู่ด้านขวามือของประตูทางเข้า แม้จะไม่กว้างมากนักแต่ห้องน้ำก็มีอ่างอาบน้ำให้ คุณใหญ่มัวแต่เลื่อนกระเป๋า เนยจึงเดินแทรกเข้าไปด้านใน ตรงข้ามเตียงมีโต๊ะติดผนังสำหรับแต่งหน้าเพราะมีกระจกบานใหญ่อยู่ เมื่อเห็นเตียงนอนเธอจึงยิ้มอีกมา แต่เมื่อหันหลังกลับ ก็เห็นสามีตัวโตทำหน้าบึ้ง เพราะเตียงนอนเป็นแบบเตียงคู่และแยกกันด้วยโต๊ะหัวเตียง “พี่ใหญ่จองห้องได้เหมาะจริงๆ ค่ะ” เธอยิ้มหวาน มองเตียงทั้งสองอย่างสาสมใจ ในขณะที่สามีตัวโตนึกคาดโทษมงคลอยู่ในใจ ‘ไอ้หมงนะไอ้หมง บอกให้จองเตียงเดี่ยว อุตส่าห์เลือกโรงแรมแบบห้องแคบๆ แล้ว’ “เนยนอนด้านก็แล้วกัน พี่นอนเตียงด้านนอก” เขาแสร้งไม่มองเธอ ‘สงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร คืนนี้ยังอีกยาวไกล’ “เนยขออาบน้ำก่อนนะคะ” “ระวังแผลที่แขนด้วยล่ะ” เนยหยิบเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนเข้าไปในห้องน้ำ นึกสงสัยในตัวคุณใหญ่คนนี้ที่เลือกมาพักในโรงแรมขนาดสองดาว ด้วยฐานะทางสังคมและความร่ำรวยติดอันดับต้นๆ ของประเทศ สามารถพักโรงแรมห้า

เธอไม่กล้าซักไซ้ต่อ ในเมื่อเขาไม่ยอมอธิบาย เธอก็จำต้องนิ่งเฉย ‘นี่อาจจะเป็นความลับทางธุรกิจก็ได้ มังกรกรุปทำธุรกิจทั่วทั้งภูมิภาคเอเชีย น่าจะวางคนทำงานไว้ทุกประเทศ’ “เราต้องไปเข้าคิวซื้อตั๋วไหมคะ?” เธอหันไปดูแถวเรียงยาวจากหน้าประตู “ไม่ต้อง ผมเตรียมไว้แล้ว” เขาควักบัตรออกมาสองชุด แล้วเดินนำหน้าเธอไปยังแถวที่ต่อเข้าสวนสนุก “เดี๋ยวฉันโอนเงินค่าบัตรคืนคุณก็แล้วกัน” “ไม่จำเป็น พอเราชนะผมจะหักเอาค่าบัตรและค่าอาหารจากเงินรางวัลของคุณเอง ผมเป็นคนงกนะ ถ้าไม่ใช่คู่เดท ผมก็ไม่เปย์หรอก” เขายิ้มมุมปากตอนเหล่ตามองเธอ “ดีค่ะ เราจะได้ไม่ติดค้างกัน” น้ำค้างไม่อยากจะต่อปากต่อคำกับเขานัก เธอมีลางสังหรณ์แปลกๆ ตั้งแต่เริ่มโดนเขาจับคู่ในการเล่นเกมนี้แล้ว เหมือนกับจะมีบางสิ่งซ่อนอยู่เบื้องหลัง แต่ยังคิดไม่ออกว่าอะไร แม้เธอจะเคยเข้ามาในโตเกียวดิสนีย์แลนด์แล้วหนึ่งครั้ง แต่ก็ไม่ได้เล่นเครื่องเล่นมากนัก คราวนั้นนักท่องเที่ยวหนาแน่นกว่าครั้งนี้ กว่าจะต่อแถวเล่นได้แต่ละอย่างดูจะใช้เวลานานเกินไป จึงทำได้แค่เข้าไปดูว่า เครื่องเล่น

คุณสามมองสองสาวข่มกันด้วยคำพูดแล้วก็หันไปดูหน้าพี่ชายคนโตที่ยังไม่เปลี่ยนสีเขายกมุมปากนิดๆ“มิน่า พวกคุณถึงได้ยอมผิดกติกา เพราะพี่ใหญ่เคยพูดไว้นี่เอง เฮ้อ! เกือบผมจะพลาดแล้วสินะ”เจนนิสกับแอมมี่ขอตัวไปห้องน้ำ ส่วนแยมเริ่มจิบน้ำและหันไปตักของหวานใส่ปากต่อ คุณสามมองเธอแล้วยิ้มกว้าง‘อย่างน้อยก็น่าจะมีคนหนึ่ง ที่ดูเหมือนไม่ใส่ใจเรื่องขัดแย้งพวกนี้เอาซะเลย’“แยม ยังไม่อิ่มอีกเหรอ?” มีเพียงเนยกับแยมที่อายุต่างจากพวกเขามากเท่านั้น ที่คนกลุ่มนี้ไม่เรียกว่าคุณ สองสาวที่อายุเพิ่งจะเลยยี่สิบปีในสายตาพวกเขาถือว่า ยังเด็กนักที่จะกระโจนสู่สมรภูมิธุรกิจ เธอหันมามองคุณสามแล้วส่ายหน้าแทนคำตอบ “เด็กหนอเด็ก” คุณสามอมยิ้มแล้วหันไปมองคุณใหญ่ “พี่ใหญ่ดูสิ วัยยังกินยังนอนอยู่เลยรุ่นนี้ พี่ก็เลี้ยงดูไปก่อนล่ะกันนะ” เขาอดไม่ได้ที่กระเซ้าพี่ชาย เพราะเนยเองก็อายุเท่ากันกับแยม หากพี่ชายเขาจะกินรวบภรรยาตัวน้อยก็ดูจะเป็นผู้ใหญ่รังแกเด็กไปหน่อยคุณใหญ่หรี่ตามองน้องชายแล้วชะโงกหน้าไปใกล้หู กระซิบเบาๆ“รุ่นนี้หอมหวาน เคี้ยวได้ทั้งกระดูกนะ” เนยเดินออกจากห้องน้ำมารอพี่สาวอยู่ที่ด้านหน้า พลันกลุ่มทัวร์ต่างช

“คืนนี้กินข้าวบนห้องก็แล้วกัน พี่จะโทร.สั่งให้เขาเอาขึ้นมา เนยอยากกินอะไร?” “ข้าวหน้าปลาไหลค่ะ?” “ได้” สามีปิดประตูแล้วออกไปรอ เนยเริ่มอาบน้ำอุ่นทีล่ะส่วนจนทั่วตัว ยกเว้นล้างเท้าข้างที่บวมด้วยน้ำเย็น ระหว่างนั้นเธอคิดทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้ สัญชาตญาณนักเขียนแนวบู๊ล้างผลาญทำให้รู้สึกสงสัยตะหงิดๆ ว่า เรื่องนี้มีความผิดปกติ อาจจะต้องถามพี่สาวเธออีกครั้งเพื่อหาร่องรอย หรือไม่แน่ว่า คุณใหญ่กับคุณสามน่าจะช่วยคิดหาร่องรอยได้ “แต่งตัวเสร็จหรือยัง? พี่จะเข้าไปอุ้ม” “ไม่ต้องค่ะ เดี๋ยวเนยเดินออกไปเอง” เธอรีบร้องสวนกลับไป แต่ไม่ทันแล้ว ตาลุงยักษ์ของเธอบุกเข้ามาในห้องน้ำ ช้อนร่างเธอที่แต่งชุดนอนเรียบร้อยไปนั่งที่เตียงนอน “ผมเนยตรงปลายยังเปียกอยู่เลย” แม้เธอจะใส่หมวกพลาสติกคลุมผมอาบน้ำแต่เพราะเก็บปลายผมไม่มิดชิดทำให้มีบางส่วนเปียก คุณใหญ่เดินเข้าไปเก็บกระเป๋าเธอออกมาเปิดข้างเตียงหยิบปลั๊กสามตาและไดร์เป่าผมออกมา “พี่จะเป่าผมให้” “ไม่เป็นไรค่ะ เนยทำเองได้” เขายังคงไม่รับฟ

พี่สามต่างกับเขา เพราะพี่สามมักจะแสดงออกว่าไม่สนใจอำนาจและตำแหน่งใดๆ ในบริษัทอย่างชัดเจน จึงมักจะโต้แย้งกับทุกคนโดยไม่สนใจภาพพจน์ใดๆ พฤติกรรมส่วนตัวที่ทำตัวเป็นเพลย์บอยเต็มขั้นทำให้คุณวิราส่ายหน้า และเจ้าสัวเองก็เคยโมโหถึงขนาดที่เอ่ยปากห้ามไม่ให้ใครมาเสนอตำแหน่งด้านการบริหารระดับสูงกับเขาความจริงคุณสี่อิจฉาพี่ชาย เขาอยากมีอิสระอย่างนั้นบ้าง แต่นั่นอาจจะเป็นเพราะมารดาของพี่สามเป็นอดีตนักแสดงที่ชอบชีวิตอิสระ แม้จะยอมมาเป็นคุณนายที่สามของมังกรกรุป แต่กลับไม่ได้ยึดติดกับสามีเท่าใดนัก ขอเพียงมีเงินให้ใช้กับอิสรภาพในการเที่ยวเตร่ก็พอใจแล้ว “แล้วผมล่ะครับคุณพ่อ” คุณสามเอานิ้วชี้เข้าหาตัวเอง “ตามใจแกสิ” เจ้าสัวสะบัดเสียง เขาไม่อยากคาดหวังอะไรกับลูกชายคนนี้ “งั้นผมเข้าประชุมด้วย” เขาทำหน้ายั่วเย้า “ก็ดี” คุณใหญ่เลิกคิ้วเมื่อเห็นคุณสามยั่วโมโหเจ้าสัว ส่วนคุณวิราทำหน้าตึง คุณนายใหญ่ไม่เคยชอบใจลูกเลี้ยงคนนี้ ทั้งทะลึ่งตึงตังและไม่เกรงกลัวอะไร แม้จะเคยโดนเจ้าสัวลงโทษหลายครั้งตั้งแต่วัยรุ่นเพราะพฤติกรรมแหกคอก แต่อย่างน้อยก็ยังเรียนจบวิศวก