جميع فصول : الفصل -الفصل 70

เที่ยงวันต่อมา ห้องประชุมก็กลายเป็นห้องบุฟเฟ่ต์ย่อยๆ เมื่อ คุณใหญ่สั่งให้ร้านอาหารญี่ปุ่นเรียงอาหารหลากแบบหลายชนิดไว้จนเต็มโต๊ะ แล้วเรียกให้พนักงานเข้ามาเลือกหยิบตามใจชอบ “ว้าว! นี่มันมหกรรมเจ้านายใจดีเหรอ? เมื่อวานคุณสองเลี้ยงขนมเค้ก วันนี้คุณใหญ่เลี้ยงอาหารญี่ปุ่น”หนิงเดินนำหน้าเข้ามาในห้องประชุม ทุกคนมองดูอาหารที่วางเรียงรายละลานตาแล้วฮือฮาออกมา กลิ่นชาเขียวร้อนส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั้งห้อง เที่ยงนั้นกลายเป็นอีกครั้งหนึ่งที่ทุกคนจะต้องถ่ายรูปโชว์บนโลกโซเชียล แยมและพนักงานจากบริษัทอื่นที่เข้ามาร่วมทำโครงการต่างเกรงใจ จึงรอให้พนักงานในออฟฟิศหลักของคุณสองรับประทานอิ่มแล้วจึงเดินเข้ามา อาหารชุดใหม่ถูกนำมาเสิร์ฟไว้บนโต๊ะคุณสองที่กำลังก้าวเท้าเข้ามาในห้องประชุมมองเห็นเธอหยิบเบนโตะถาดใหญ่มาวางตรงหน้าก็ยิ้มออกมา‘ยายตะกละ นี่คงกลัวไม่อิ่มล่ะสิ’ “คุณสองยังไม่รับประทานอาหารเที่ยงเหรอคะ?” แอมมี่หันไปเห็นชายหนุ่มก่อนทุกคน เขาพยักหน้าน้อยๆ มองกวาดไปให้ห้องให้ครบถ้วน “ครับ! ก็ว่าจะมากินอาหารญี่ปุ่นของพี่ใหญ่ดู เห็นว่าสั่งเจ้าอร่อยมาด้

ร่างอวบอิ่มที่นอนกระสับกระส่ายทำให้คุณใหญ่รับรู้ได้ถึงระดับความกังวล เขาหันไปกอดเอาร่างของเธอมาไว้แนบอก กดริมฝีปากลงบนหน้าผากเบาๆ“เป็นอะไรอีก? อย่าเพิ่งคิดมาก ไม่ว่าเรื่องอะไรพี่ก็จะจัดการให้เนยเอง นอนนะคนดี” แม้ร่างกายและคำพูดของเขาจะอบอุ่นยิ่งนัก แต่เนยก็ยังข่มตาลงอย่างยากเย็น โลกที่เธออยู่กับเขานี้มิใช่โลกจริงที่เธอควรจะอยู่ ทบทวนไปมาเนยเริ่มสงสัยว่าการที่เธออยู่ในนิยายของแยมนานเกินไปจะมีผลลัพธ์อันตรายใดหรือไม่? คำพูดของแยมดูเหมือนเพื่อนจะรับรู้ถึงความผิดปกตินี้แล้ว “แต่งตัวแต่เช้าเชียว มีธุระร้อนขนาดนั้นเลยหรือ?” เนยที่สวมสูทกางเกงสีครีมเรียบร้อยชะโงกหน้ามาจูบแก้มสามีแรงๆ“พี่ใหญ่คะ เนยขอไปบริษัทก่อนได้ไหม? มีเรื่องต้องไปคุยกับแยมด่วนเลยค่ะ” เมื่อภรรยาเอ่ยชื่อแยม คุณใหญ่ก็พยักหน้า เขาสืบมาแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นไม่มีพิษสงอะไร เนยได้รับอนุญาตก็รีบร้อนออกไปสั่งพ่อบ้านให้เตรียมรถให้เธอ “เข้ม สั่งคนติดตามคุณเนยไปห่างๆ อย่าให้เธอรู้ตัว” “ครับ!” เนยมาถึงร้านกาแฟก่อนเวลานัดเกือบชั่วโมงเธอที่ม้าน

หทัยกับเปรมไปดักรอคุณสองใกล้ที่จอดรถหลังเลิกงาน ชายหนุ่มมองเห็นทั้งสองก็มิได้ประหลาดใจสักเท่าใด เขาบอกให้ทั้งสองคนไปคุยที่ร้านกาแฟใต้ตึก “พวกคุณทำให้แอมมี่สารภาพไม่ได้สินะ!” “ค่ะ แต่ดิฉันยืนยันนะคะว่าคุณแอมมี่จ่ายเงินให้ดิฉันห้าหมื่นเป็นค่าจ้างจริงๆ เพราะวันนั้นดิฉันเอาเงินทั้งหมดไปตัดจ่ายบัตรเครดิตค่ะ คุณสองได้โปรดช่วยดิฉันด้วยเถิด ไม่งั้นคุณวิราเอาตายแน่ๆ” คุณสองมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความเวทนา เขาเองก็เห็นหทัยทำงานรับใช้คุณแม่มาหลายปี พอจะได้ยินพฤติกรรมการใช้เงินเกินตัวของเธอจากเรื่องซุบซิบนินทาระหว่างพนักงานมาบ้าง นี่คงเป็นสาเหตุให้หญิงสาวผู้นี้ตกไปในบ่วงของแอมมี่ “เธอจ่ายเงินให้คุณที่ไหน?” “ร้านกาแฟหน้าซอยยี่สิบสามค่ะ” “ร้านที่เปิดในบ้านไม้หลังเล็กนั่นใช่ไหม?” “ใช่ค่ะ!” “คนอย่างแอมมี่คุณจับเธอไม่ได้ง่ายๆ หรอกนะ เรื่องที่เธอทำไว้ไม่ได้มีเรื่องเดียว เราแค่ต้องจัดฉากให้เธอสักหน่อย” คุณสองนึกถึงเรื่องลิฟต์ที่ถูกตัดสาย‘เห็นทีเรื่องนี้พี่ใหญ่จะต้องออกโรงเอง ไม่งั้นคงกำจัดแอมมี่ไม่

สามีคว้ามือน้อยของเธอเดินลิ่วตรงไปยังห้องนอน เมื่อทรุดตัวลงบนเตียงได้ก็คว้าเอวภรรยามานั่งตัก เธอร้องกรี๊ดกร๊าดจนเขาอดไม่ได้ที่จะจูบแก้มนวลไปสองสามที “พี่ใหญ่คะ เอาของให้เนยดูก่อนเถอะค่ะ” “แต่พี่รีบกลับมาห้องเพื่อรำลึกความหลังกับเนยนะ” เขาตอบแล้วจูบปลายคางน้อยๆ เธอซ้ำอีก เนยยกมือขึ้นพยายามปิดปากเขาไว้ “เดี๋ยวก่อนสิคะ เอาหินก้อนนั้นให้เนยดูก่อน” เมื่อเห็นเธอยังดูกังวล เขาจึงถอนหายใจอย่างเสียไม่ได้“นี่ไง? พี่ใส่ไว้ในนี้”ชายหนุ่มล้วงเอาก้อนหินที่อยู่ด้านในสุดของลิ้นชักใต้โคมโฟหัวเตียงออกมา เนยรับก้อนหินสีดำมาดูอย่างงงๆ ขนาดของมันนูนแบนใหญ่ขนาดครึ่งฝ่ามือดูคล้ายรูปหัวใจขอบมนเรียบ มีเส้นสีขาวลากผ่านในแนวทแยง“ใช่ของเนยไหม?” “น่าจะใช่ค่ะ”เธอลูบก้อนหินสีดำช้าๆ ใจก็กำลังคิดถึงหนังสือปกแข็งสีแดงเล่มนั้นว่าได้กล่าวถึงวัตถุนำทางทะลุมิติยังไงบ้าง? เธอยังไม่ได้อ่านรายละเอียดจึงไม่แน่ใจว่าก้อนหินนี่นับว่าเป็นสิ่งของที่พาทะลุมิติได้หรือไม่? “ได้ของคืนแล้วก็มารำลึกคืนนั้นกัน”คุณใหญ่จูบด้านหลังไหล่ของเนย เสื้อนุ่มผ้

“อึ๋ย!” แม้เขาจะอุทานออกมา แต่แยมก็ไม่ได้ยินสิ่งใดเสียงเพลงที่เธอเปิดไว้ดังพอจะกลบทุกเสียง ตาของคุณสองค้างนิ่งที่ร่างของเนย เมื่อกี้เห็นเพียงครึ่งยามนี้เห็นเต็มตา บั้นท้ายงอนงามและช่วงขาเพรียวทำเอาเขาหายใจติดขัด ชายหนุ่มรีบล้มตัวลงทันทีเนยสวมเสื้อชั้นในกางเกงในเสร็จก็ร้องเพลงเดินไปมาในห้องนอน ผมยาวถูกรวบแล้วหนีบไว้ด้วยที่หนีบสปริงอันใหญ่ มองซ้ายมองขวาหาขวดโลชั่น เมื่อเห็นวางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงอีกด้านหนึ่งก็เดินอ้อมไปหยิบ “อ๊ายยยย......!!!” เธอร้องออกสุดเสียงกระโจนเข้าไปหาร่างที่นอนหงายใช้ฮู้ดคลุมหัวอยู่ที่พื้นก่อนจะยกเท้าขึ้นแตะอีกฝ่ายเต็มแรงซ้ำๆ “อ๊ากกก....!!!” ชายหนุ่มร้องออกมาอย่างตกใจ และเมื่อโดนเธอเตะเข้าเต็มแรงหลายครั้งแล้วก็รีบร้องออกมา “หยุดนะ! หยุดเตะเดี๋ยวนี้!” แยมได้ยินน้ำเสียงคุ้นเคยก็ชะงัก “คุณสอง!” ชายหนุ่มดึงฮู้ดออกจากศีรษะ เงยหน้าขึ้นมองนาง มือสองข้างของเขายึดข้อเท้าเธอไว้ข้างหนึ่ง เธอก้มลงมองดูตนเองก็กรีดร้องออกมา“ว้าย!”หญิงสาวสะบัดขาเต็มแรงแล้วกระโจนขึ้นไปบนเตียงนอนที่อยู่ด้านข้าง ดึงขอบผ้าห่มขึ้นมาม้วนต