All Chapters of You Tricked Me with a Fake Marriage, So I Married a Tycoon: Chapter 131 - Chapter 140

Sinagot niya ang tawag at bumungad agad si Yohan sa screen. Kagagaling lang nito sa shower—basa pa ang buhok at may manipis na hamog na bumabalot sa paligid mula sa singaw ng banyo. Dahil doon, mas luminaw ang itsura nito sa ilaw. Ngunit bago pa siya tuluyang makatitig, biglang lumihis ang camera at kaswal na ibinagsak ni Yohan ang phone sa ibabaw ng mesa.“Kaninang hapon, napirmahan ko na ang kontrata sa Madriaga. Ililipat nila ang headquarters nila sa Commercial Street, kaya may ilang kailangang baguhin sa mall project ninyo. Naipasa ko na ang detalye, at makikipag-ugnayan sila para sa meeting kasama ang representatives ng kumpanya ninyo.” Kalma at diretso ang boses nito. “Sinasabi ko na agad sa’yo para hindi ka mabigla. Hindi naman ganoon kalaki ang mga pagbabago, kaya sana maayos ninyong mapag-usapan sa side ninyo.”Pagkarinig noon, naging seryoso rin si Adelaide. Alam niyang kahit maliit lang tingnan sa plano ang isang pagbabago, puwede pa rin itong makaapekto sa buong proyekto.I

“Ikaw… ikaw ang nagpahiya sa akin nang sobra!” humahagulgol na sabi ni Angela, basag ang boses sa matinding sama ng loob.Sa halip na maawa, mas lalo pang uminit ang ulo ni Eliza. “Hindi ba’t kasalanan mo rin ‘yan? Wala ka namang silbi. Tingnan mo si Adelaide—bibili lang ng gusto, gumagastos na parang walang bukas. Ikaw, ni wala kang direksiyon. Kaya pati ako nadadamay sa kahihiyan mo.”“Ma!” sigaw ni Angela, sabay punit ng sariling pagtitimpi.“Ano ba, huwag kang sumigaw!” balik ni Eliza habang marahas na hinahablot ang mga gamit na hindi pa naibabalik ni Angela. “Gusto ko ‘yan. Hindi mo ‘yan pwedeng isauli!”“Pinapabayad ako ni Felix sa utang niya. Sa tingin niyo ba may pera ako para do’n?”“Ilang taon ka na niyang kasama sa iisang bubong, wala ka man lang nakuha sa kanya? Kahit singko?”“Pinakasalan ko siya, hindi ko ibinenta ang sarili ko!” giit ni Angela. “Mahal ko si Felix. Hindi ko siya piniperahan!”“Sana ibinenta mo na lang talaga ang sarili mo!” mariing sagot ni Eliza. “Ikaw

“Ang kitid ng isip mo, Adelaide. Selosa ka, kaya ka naghihiganti sa amin! Gusto mong lumuhod kaming lahat sa harap mo para lang mapasaya ka!”“Angela, bakit mo nasasabi iyan sa akin?” sagot ni Adelaide, halatang naguguluhan.“‘Wag mo nang ipagpatuloy ang pagpapanggap mo,” matigas na tugon ni Angela. “Alam ko na ang totoo sa’yo.”“Anong totoo ang sinasabi mo?”“Akala mo ba hindi ko napapansin? Sinasabi mong kaibigan mo ako, pero kailanman, hindi mo ako itinuring nang pantay. Noong estudyante pa tayo, kahit anong paligsahan ang salihan ko, sasali ka rin—para siguraduhing mauuna ka sa akin.”Humigpit ang boses niya habang nagpapatuloy.“Nang makapasok ka sa Villareal, akala ko tutulungan mo ako. Isinama mo ako, oo, pero naging assistant lang ako sa design department, habang ikaw…”Napahinto siya sandali, saka itinuro si Adelaide.“Ikaw ang project manager. Ang sahod ko, kulang-kulang iilang libo lang, pero ikaw, isang proyekto pa lang, daan-daan na ang kita mo.”Napangiti nang bahagya si

Hindi na napigilan ni Adelaide ang maikling tawa, malamig at walang init. Para bang sa bawat salitang binitiwan ng mga tao sa paligid niya, lalo lang nagiging katawa-tawa ang sitwasyon.“Sinasabi n’yo na pumatay ako ng tao, ‘di ba?” tinaasan niya ng kilay ang lahat. “Kung ganoon, bakit hindi kayo tumawag ng pulis?”Nagkatinginan ang ilang miyembro ng pamilya Villareal at ang mag-inang si Eliza at Angela. May bahid ng pagkabigla sa kanilang mga mukha, na para bang hindi nila inaasahang ganoon ang magiging sagot niya.“’Ikaw… may lakas ka pa ng loob na hamunin kaming tumawag ng pulis?” uyam ni Cynthia, pilit itinatago ang kaba sa likod ng galit. “Iniisip lang namin ang pinagsamahan natin. Ayaw ka naming mabulok sa kulungan!”“Halos mapatay ko na ang apo n’yo, pero pinapahalagahan niyo pa rin ang pinagsamahan natin?” balik ni Adelaide, malamig ang boses.Natigilan si Cynthia.“Sa huli, manugang ka pa rin ng pamilya kaya kami…” hindi niya natapos ang sasabihin, tila naipit sa sariling sali

Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Adelaide nang makita si Yohan. Pilit niyang pinakalma ang sarili bago dahan-dahang lumapit.“Mr. Galvez… anong pagkakataon naman at nagkita tayo rito.”Bahagyang tinaasan siya ng kilay ni Yohan. “Anong klaseng lugar ba ’to?”“Bar po…”“Heh.” Bahagya itong umismid. “At anong ginagawa mo rito?”“Nagutom po kasi ako,” mabilis na sagot ni Adelaide. “Kaya napadpad ako rito para kumain.”“Talaga?” Bahagyang kumurba ang labi ni Yohan. “Sa lahat ng lugar, bar pa talaga ang napili mong kainan?”“Masarap po kasi ang black truffle fried rice nila,” depensa niya. “Paborito ko po ’yon.”Tahimik siyang tinitigan ni Yohan bago biglang abutin ang kamay niya.Nagulat si Adelaide ngunit hindi na nakapalag nang akayin siya nito papasok. Dumiretso sila sa isang private room, saka kaswal na um-order si Yohan sa waiter.“Isang black truffle fried rice.”“Yes, sir.”Pagkatapos noon, tumingin ito kay Adelaide. “Maghintay ka rito.”“Mabilis lang naman po akong kumain…”“Edi