All Chapters of You Tricked Me with a Fake Marriage, So I Married a Tycoon: Chapter 111 - Chapter 120

“Anong ibig ninyong sabihin?” nalilitong tanong ni Felix, bakas ang pagkalito at pag-aalinlangan sa kanyang mukha.Tinapunan siya ng malamig na tingin ni Cynthia, tila ba ang tanong ay isa pang bagay na dapat sana’y alam na niya.“Tinatanong mo pa ako kung anong ibig kong sabihin? Nawawala ka na ba sa sarili mo?” matalim niyang sagot. “Ang kasal ninyo ay peke lang. Makikita ba siya ng mga kamag-anak at kaibigan natin? At ano naman ang gagawin mo kapag nanganak na si Ann-ann? Paano mo siya ipakikilala—paano mo ipakikilala ang anak mo sa kanila?”Humigpit ang panga ni Felix, ngunit bago pa siya makasagot ay muling suminghal si Cynthia.“Pero ipapaalam ko ito sa stepfather niya at sa kapatid niya. Kapag nandoon sila, mapipilitan siyang manahimik kahit gaano pa siya kaagrabyado.”“Hinding-hindi ko kayang gawin iyon kay Laide,” apuradong sabi ni Felix, halos pabulong ang tinig.“Kailangang pakinggan mo ako rito,” mariing giit ni Cynthia. “Hangga’t nagtutulungan tayo, pwede mo itong itago sa

Napakatindi ng eksenang ito.Parang unti-unting nawawala sa katinuan ang mga dressmaker sa dami ng mga rebelasyong nasasaksihan nila. Isang pekeng kasal, pekeng pamilya, at isang bride na tila alam ang lahat—pero patuloy na nagpapanggap na inosente habang pinaiikot ang lahat sa kanyang mga palad.Isang palabas na masyadong totoo para sabihing biro.Habang sinusukat ng bride ang kanyang wedding dress, unti-unti ring nabubunyag ang katotohanan: pekeng asawa, pekeng biyenan, ngunit may isang tunay na kaibigan sa gitna ng lahat. Ang pekeng biyenan ang nagpilit ng engrandeng pekeng kasal, samantalang ang pekeng asawa ay nagsabing tunay ang kanyang pag-ibig—pero pumayag pa rin sa kasunduan.At mas lalo pang gumulo ang lahat nang lumabas na ang pekeng asawa at ang tunay na matalik na kaibigan ng bride ay magkasintahan pala.Kung sa paningin ng iba ay mukhang biktima ang bride, sa likod ng ngiti niya ay malinaw na hindi rin siya ganap na inosente. Hawak niya ang sitwasyon sa isang kamay, at sa

Nagkunwari si Adelaide na walang naiintindihan. “Ano pong ibig ninyong sabihin?”“Kapag pinal na ang proyekto ng Yuchengco at pirmado na ang kontrata, kailangan mo nang magbitiw sa trabaho at bumalik sa Villareal.”“Magbitiw… at bumalik sa Villareal?”Bahagyang napangiti si Adelaide, pero walang kislap sa kanyang mga mata. Kanina pa niya napapansin ang direksiyon ng usapan. Una, ang proyekto ng Yuchengco. Sunod, ang pagpapasa raw ng kumpanya sa kanya ni Felix. Malinaw ang gusto nilang mangyari—ipasakamay niya sa Villareal ang proyekto para makinabang ang pamilya.Pero alam niyang walang katotohanan ang lahat ng iyon.Hindi siya tunay na tinatratong kapamilya ng mga ito, at lalong hindi nila balak ibigay sa kanya ang kumpanya. Ginagamit lang siya habang may pakinabang pa siya sa kanila.At ngayong malapit nang makuha ang proyekto, gusto na siyang alisin. Kapag nagbitiw siya, siguradong ilalantad nila ang totoo at iiwan siyang walang-wala.Hindi iyon simpleng panloloko. Sadyang pinaplano

“Itapon mo ’yung nasa pinakakaliwa. Halata naman,” sabi ni Adelaide.“Tiyak ka?” tanong ni Yohan habang nakatitig sa mga baraha.“Oo naman. Pero kapag natalo ka rito, huwag mo akong sisisihin.”Bahagyang ngumiti si Yohan. “Kapag natalo ako, ikaw ang paglalaruan ko pag-uwi.”“Ano ba ’yan!” agad na reklamo ni Adelaide. “Hindi na tuloy ako sigurado. Sandali lang—”Pero hindi na siya pinatapos ni Yohan. Kinuha nito ang barahang nasa pinakakaliwa at diretsong itinapon sa mesa. Pagkababa na pagkakababa ng baraha, biglang inilapag ni Andreau ang hawak nitong cards at ngumisi nang malaki.“Napakabait talaga ni Mr. Galvez,” natatawang sabi nito. “Isang baraha na lang kulang ko. Panalo na sana ako, pero ibinigay mo pa talaga.”Natigilan si Adelaide. Nanlaki ang mata niya sa gulat at kabadong napatingin kay Yohan.Dahan-dahang napasinghal si Yohan bago muling tumingin sa screen. “Maghintay ka lang,” malamig nitong sabi. “Pagbalik ko sa loob ng dalawang araw, paparusahan kiya.”Agad namang napasim

Kumunot ang noo ni Felix at napatingin kay Angela na tila naghihintay ng paliwanag.“Siya ang Mama ko,” mahinang sagot ni Angela. Kitang-kita sa mukha niya ang kaba—ayaw niyang magalit si Felix, pero hindi rin niya magawang pigilan ang ina niya.“Bakit nandito ang Mama mo?” tanong ni Felix, malamig ang tono.“Bakit hindi ako puwedeng nandito?” agad na balik ni Eliza, lalo pang lumakas ang boses niya. “Ako ang ina niya! Dapat lang na kilalanin mo ako!”Lumapit pa siya nang kaunti, nakaturo pa rin kay Felix.“Ikaw ang nag-udyok sa anak ko na magpakasal, tapos nabuntis pa siya nang hindi man lang ako sinabihan! Ikaw at ang pamilya mo, may utang kayo sa akin na paliwanag!”Halatang galit na galit si Eliza, parang ayaw magpatalo kahit kanino. Hindi niya aakalain na sa iba niya pa malalaman na ikinasal ang anak niya. Hindi man lang siya inimbita, at higit sa lahat ay buntis pa ito? Napabuntong-hininga si Felix at tumingin kay Angela na tila dismayado. “Ang lakas ng loob mong sabihing bastos