Lahat ng Kabanata ng You Tricked Me with a Fake Marriage, So I Married a Tycoon: Kabanata 71 - Kabanata 80

Napapikit siya at agad na tinakpan ang kanyang mga mata gamit ang dalawang kamay. Nang wala na siyang marinig na anumang galaw, dahan-dahan siyang sumilip sa pagitan ng kanyang mga daliri.Doon niya nakita si Yohan na nakatiklop ang mga braso, nakasandal nang bahagya, at may nakakalokong ngiti habang nakatitig sa kanya.Napagtanto agad ni Adelaide na pinaglalaruan lang siya nito, kaya mabilis niyang ibinaba ang kanyang mga kamay.“I-ikaw! Huwag kang magbibiro ng ganyan! A-ako… may fiancé ako!” Pinanlakihan niya pa ito ng mata ngunit hindi man lang natinag ang binata.Tumaas ang kilay ni Yohan at napangiti. “Fiancé?”Hindi ba siya iyon?“Anong tinatawa mo?” depensa ni Adelaide, medyo namumula ang mukha. “Tapat ako sa fiancé ko. Kahit na… kahit na magustuhan mo ako, hindi kita pagbibigyan!”Mas lalo pang lumapad ang ngiti ni Yohan. Noong una at pangalawang beses silang nagkita, hindi pa alam ni Adelaide ang tungkol doon. Pero hanggang ngayon, wala pa rin siyang ideya na ang tinutukoy nit

"Wala ni isa?" paniniguro ni Adelaide. “Kahit iyong pinaka mahal na room? O kaya iyong pinaka cheap na room. As long as pwede akong matulog roon?”"Peak season po ng turismo ngayon, at weekend pa, kaya fully booked na po ang lahat ng kwarto."Napabuntong-hininga si Laide. "Sige, sa ibang na lang akong hotel.""Malamang fully booked din po ang ibang hotels, Ma’am. Gaya ng sabi ko ay peak season ngayon, maraming turista sa isla.”Kailangan niyang magtanong, kung hindi, saan siya matutulog ngayong gabi? Umaasang makakakuha ng bakanteng kwarto, tinanong ni Laide ang lahat ng hotels sa isla. Wala talagang bakante.Bumalik siya sa labas ng unang hotel at naupo sa bench. Hindi niya alam ang gagawin, lugong-lugo siya. Hindi pa nga niyang lubusan nakakausap si Yohan, ay may problema na naman siyang iisipin.Sa mga sandaling iyon, nagtext si Felix sa kanya, "May bakante sa kama ko. Pwede mong gamitin."Napangiwi si Laide. Kinansela nito ang booking niya, para mapilitan siyang pumunta sa kwarto n

“Sa totoo lang, hindi naman kailangang maging mahinhin. Mag-aanak naman sila, hindi maiiwasan ang mga ganitong bagay.”“Ipikit mo ang iyong mga mata,” sabi ni Yohan sa mababa ngunit may halong panunukso na boses.“Ha?”“Kung makikita mo ako, ako ang kawawa, ‘di ba?”Natigilan si Adelaide. Pagkatapos ay biglang nag-init ang ulo niya at tinanggal ang kamay ni Yohan.“Ikaw—”“Huwag kang mag-alala,” putol ni Yohan sa sasabihin niya. “Ayoko ng walang kwentang gawain. Kaya sa loob ng tatlong buwan na umiinom ka ng gamot, hindi kita gagalawin.”Walang kwentang gawain? Ano ang ibig niyang sabihin? Pinilit ni Adelaide na paandarin ang kanyang utak na halos antukin na dahil sa alak. Ilang sandali pa bago niya tuluyang naunawaan.Ang relasyon nila ay may iisang layunin lang—ang magkaroon ng anak. At dahil hindi pa maayos ang kondisyon ng kanyang katawan, hindi pa siya maaaring mabuntis.Kaya para kay Yohan, ang pagiging malapit sa kanya ngayon… ay walang saysay.Nang maunawaan niya iyon, napangiw

“Talaga?” Hindi napigilan ni Adelaide na matawa.“Kaya payo ko sa’yo,” patuloy ni Angela, “’wag ka nang magulo. Makipag-ayos ka na sa mga manugang mo at kay Felix. Baka patawarin ka pa nila, at baka sakaling tanggapin ka nila ulit. At malay mo, ibalik ka p sa kompanya.”“Ano bang kasalanan ko?” tanong ni Adelaide.Nagkunot ang noo ni Angela, tila hindi makapaniwala na hindi iyon naiintindihan ni Adelaide.“Malaki ang kasalanan mo. Ang dapat gawin ng isang mabuting asawa ay alagaan ang biyenan, sundin ang asawa, at gawing sentro ng mundo ang lalaki.”Napanganga si Adelaide.“Taga saang panahon ka ba galing?” balik niya. “Ilang daang taon nang ipinaglalaban ng kababaihan ang kanilang karapatan, tapos ikaw pa ang kusang nagsusuot ng tanikala? Ano pa pala ang silbi ng mga ninuno nating babae na pinaglaban ang karapatan natin bilang babae kunggm ganyan pa rin ang takbo ng utak mo?”“Wala ka talagang kwenta!” galit na sabi ni Angela. “Kaya ayaw sa iyo nila, Tita. Dahil masyado kang bastos! M

Napairap na lang si Adelaide. Nauna naman siya rito, 'di ba? Kaya paano nila maiisip na sinusundan niya ang mga ito?"Laide, huwag mong sabihing dito ka kakain ng tanghalian?" Umiling si Angela at halatang dismayado sa presensya niya."Kung hindi ako kakain, ano pa ang gagawin ko rito?" Nakangising tugon ni Adelaide."Hindi lahat ng tao ay makakakuha ng upuan dito,” giit nito."Huwag na kayong mag-alala."Napabuntong-hininga si Felix. "Wag ka nang magpahiya rito, okay?""Kahit magpahiya ako, wala ka nang pakialam doon, 'di ba?""Adelaide, hindi na maibabalik sa'yo ang project na ito! Hindi dahil sa iba, kundi dahil wala kang kakayahan!"Tumango si Adelaide sa sinabing ito. "Oo nga, wala nga akong kakayahan na tulad ninyong dalawa."Isang simpleng panloloko lang, hindi pa nila makita."Mr. Villareal, sino po ito?" tanong ng babaeng lider."A-asawa ko,” kabadong tugon ni Felix.Nagulat ang babae, "Talaga? Akala ko po si Miss Angela ang asawa ninyo.""Hi-hindi po." Naiilang na sagot ni A