All Chapters of เลขาร้อนรัก: Chapter 41 - Chapter 50

  เสียงเข้มตวาดดังขึ้น พร้อมกับจับเอวคอดเล็กเด็กของตนเหวี่ยงออกจากหญิงสาวอีกคน ที่เธอกำลังจะพุ่งเข้าหากันอีกรอบ ทำให้ทุกอย่างที่กำลังเคลื่อนไหวเริ่มสงบหลง เปรี้ยวหวานหยุดการกระทำนั้น แล้วใช้มือปัดผมที่ลงมาปรกหน้าตัวเองออกไปด้านข้างลวกๆ พลางจ้องหญิงสาวตรงหน้าตาเขม็ง โดยมือหนาของชนกยังจับยังเอวเธอไว้อยู่ "..." มีเพียงเสียงเพลงที่ยังคงเปิดดัง และเสียงหอบหายใจแรงของเปรี้ยวหวาน ที่เริ่มจะสงบลงเพราะถูกเจ้านายปรามไว้ "พอได้แล้ว" เสียงเข้มของชนกอ่อนลง เมื่อเห็นว่าร่างเล็กเริ่มยอมลงบ้าง "ถ้าจะหวงขนาดนี้ ทีหลังไม่ต้องปล่อยออกมานอกบ้าน ฮึ่ย!" หญิงสาวที่เพิ่งจะโดนเปรี้ยวหวานจับเหล้ากรอกปากไป ตะโกนลั่นก่อนจะเดินฟึดฟัดออกไปอย่างหัวเสีย "เปรี้ยวเป็นไงบ้าง?" ณัฐชาซึ่งยืนดูเหตุการณ์อยู่ไม่ไกล รีบเดินเข้ามาหาเพื่อนสาว พลางใช้สายตาสำรวจตามร่างกายของเธอ ว่าบาดเจ็บอะไรตรงไหนบ้าง ขณะเดียวกัน ลูกค้าภายในผับก็หันไปสนใจกับกิจกรรมที่ทำก่อนหน้า หลังจากเหตุการณ์ทะเลาะวิวาทจบลง ชนกคลายแขนออกจากเอวร่างเล็กปล่อยให้เธอเป็นอิสระ ก่อน

  "ก็ทำให้ฉันรักเร็วๆ สิ" "แล้วทุกวันนี้เปรี้ยวไม่ทำให้บอสรักยังไงคะ?" เธอถาม ในขณะที่เขาเริ่มเลื่อนฝ่ามือมาถูยังก้อนกลมกลึงตรงหน้า สลับซ้ายขวาอย่างอ้อยอิ่ง "ก็ดื้อไง วันนี้เธอทำตัวไม่น่ารัก ฉันควรจะลงโทษเธอดีไหม?" มือที่จับฝักบัวค่อยๆ เลื่อนกลับไปวางที่ฐาน ก่อนปิดวาล์วน้ำให้หยุดไหล เขาหันมาจ้องตาคนตัวเล็กตรงหน้า มืออีกข้างสอดประคองหลังเธอ ดันให้ร่างเพรียวบางแนบชิดกับเขา จนทั้งสองร่างติดกันแทบไร้ช่องว่างให้อากาศลอดผ่าน "ไม่ดีค่ะ เปรี้ยวทำเพราะว่าเปรี้ยวรักบอส คนที่ผิดคือยัยผู้หญิงคนนั้นต่างหาก" "แล้วถ้าฉันอยากลงโทษเธอ โดยที่ไม่มีความผิดล่ะ?" มือหยาบเริ่มลูบไล้บั้นท้ายกลมงอนและบีบเคล้นอย่างมันมือ จนเนื้อขาวเหลวเผละไปตามง่ามนิ้ว ดวงตาก็คอยจดจ้องไปยังหน้าอกใหญ่ สลับกับใบหน้าสวยของร่างเล็กอย่างมีเลศนัย "เอาแต่ใจตัวเอง..." "แต่เธอก็ควรเอาใจฉันนะ อยากให้รักไวๆ ไม่ใช่รึไง?" "...คนอะไรเอาได้ทุกวี่ทุกวัน" "แล้วคนอะไร ให้ฉันเอาทุกวี่ทุกวัน" เขาเลิกคิ้วย้อนกลับ 

  เวลาในช่วงเช้าผ่านไปเร็ว จนตะวันเริ่มเคลื่อนตัวมาอยู่ใกล้จะกลางหัวแล้ว ร่างเล็กซึ่งนอนหลับสลบไสลรู้สึกตัว ก่อนจะเอามือควานหาร่างหนากำยำที่เธอนอนซบทั้งคืน สะเปะสะปะไปทั่วเตียงนอนด้านข้างตน โดยที่ตาสองข้างยังปิดสนิทอยู่ แต่เมื่อไม่พบเจอสิ่งที่ต้องการหา แก้วตาใสก็ลืมขึ้นทันที ก่อนจะสอดส่องสายตาไปทั่วห้องแต่ก็ไม่พบผู้เป็นนายอยู่ดี จนสายตามาหยุดอยู่ที่ระเบียงกว้าง ซึ่งมีทั้งสระน้ำขนาดกลางและเคาน์เตอร์บาร์ไว้นั่งดื่มสังสรรค์ ที่ที่เขาและเธอเคยทำกิจกรรมรักด้วยกัน เปรี้ยวหวานยกยิ้มนิดหน่อย ก่อนจะก้าวขาลงจากเตียง พร้อมกับเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบอกตัวเองไว้ แล้วเลื่อนประตูกระจกออกไปหาคนด้านนอก เขายืนหันหลังเอามือเท้าราวระเบียงไว้อยู่ ร่างเล็กเดินเข้าไปประชิดตัวคนตัวสูงที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบเอวสอบไว้อย่างหมิ่นเหม่ พร้อมกับกอดรัดอีกฝ่ายจากข้างหลังและจูบลงที่แผ่นหลังกว้าง ซึ่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออย่างหลงใหล จนคนที่ยืนอยู่รู้สึกตัว เขาพ่นควันบุรี่ออกจากปากและจมูกหันมามองร่างเล็กทันที "ตื่นแล้วเหรอ?" 

  เวลาเดินผ่านไปนานพอสมควร ที่ปล่อยให้ลูกชายและว่าที่ลูกสะใภ้อยู่ในห้องกันสองต่อสอง ฤดีจัดการกลับไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านของเธอกลับมาให้ลูกชาย โดยที่ไม่ได้บอกอะไรเขาสักคำ ก่อนจะเปิดประตูห้องผู้ป่วยเดินเข้าไปข้างในพร้อมกับแม่ของอีกฝ่าย "เป็นไงบ้างจ๊ะหนูแพรว พี่ชนกดูแลดีไหม?" ฤดีเดินไปหยุดอยู่ข้างเตียงของหญิงสาว เอ่ยถามเธอพร้อมกับยกมือขึ้นลูบผมเบาๆ "ค่ะคุณป้า เมื่อกี้พี่ชนกก็เพิ่งจะปอกผลไม้ให้แพรวทาน" "ดีเลยจ้ะ งั้นก็ให้พี่เค้าดูแลหนูคืนนี้เลยแล้วกันนะ" "แม่~" ชายหนุ่มที่นั่งอยู่โซฟาด้านข้าง เอ่ยเรียกมารดาเบาๆ อย่างไม่ค่อยพอใจนัก "ป้าฝากน้องด้วยนะชนก" ประภาแม่ของแพรว พูดต่อเชิงสนับสนุนอยากให้ลูกชายของเพื่อนเป็นคนดูแลลูกสาวตน แพรวเหลือบมองหน้าชายหนุ่มอย่างนึกเกรงใจ ที่ดูท่าแล้วอีกคนดูไม่อยากจะอยู่ดูแลเธอเท่าไหร่นัก "เอ่อ..จริงๆ แพรวไม่ได้เป็นอะไรแล้วนะคะ ยังไงก็มีพี่พยาบาลมาคอยดูตลอด ไม่ต้องให้พี่ชนกอยู่หรอกค่ะ" "ไม่ได้นะคะน้องแพรว เผื่อมีอะไรฉุกเฉินจะได้มีคนช่วยทันไง พยาบาลเค้าก็มี

  "นี่! นังเปรี้ยวหวาน แกไปทำอิท่าไหนฮะ!? ทำไมบอสถึงย้ายโต๊ะทำงานแกเข้าไปอยู่ในห้องของบอส?" เปรี้ยวหวานซึ่งเดินออกจากห้องทำงานของเจ้านาย เพื่อมาเอาข้าวของเอกสารต่างๆ ที่ยังเหลืออยู่ในตู้และชั้นวางขนาดเล็กใกล้ๆ กับโต๊ะทำงานของคัพเค้ก ต้องหยุดชะงักลง และเหลือบมองหญิงสาวที่เอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะพอใจนัก "ก็เปรี้ยวจะมาเป็นเลขาอีกคนของบอสน่ะสิคะ แต่จะเป็นเลขาที่พิเศษนิดนึงนะ เพราะเปรี้ยวจะได้ทำอะไรๆ กับบอส อุ๊ย! พูดผิด ทำงานกับบอส ใกล้ชิดกับบอสมากขึ้นน่ะ" เธอพูดอย่างมีจริตจะกร้านเยาะเย้ยอีกคนเป็นนัยๆ ซึ่งก็ได้ผลดีทีเดียว ที่ทำให้คัพเค้กหูตาร้อนด้วยความอิจฉา กัดฟันกรอดจ้องเปรี้ยวหวานตาเขม็งด้วยความหมั่นไส้ "แล้วอีกอย่าง...เปรี้ยวก็ทำทุกท่า แต่จะติดใจท่าไหน จนถึงขั้นยอมให้เปรี้ยวย้ายโต๊ะทำงานเข้าไปอยู่ในห้องบอส อันนี้ต้องถามเค้าเองนะคะ เพราะเปรี้ยวคิดว่าบอสก็น่าจะติดใจทุกท่า…" ยิ้มร้ายกระตุกขึ้นที่มุมปากของเด็กฝึกงาน ก่อนจะแสร้งเก็บของที่เหลือต่อ "ร้ายมากนะนังเปรี้ยว ฉันจะฟ้องคุณผู้หญิง ว่าแกหลอกล่อให้บอสหลงกลแก นี่คงอยากจะรวยทางลั