เลขาร้อนรัก

13.00 น.เสียงแซดแซ่ดังอยู่ทั่วมหาวิทยาลัย เกิดจากการสนทนาของเหล่านักศึกษาซึ่งรวมตัวกันปรึกษาหารือเรื่องเรียนบ้าง งานกลุ่มบ้างหรือแม้กระทั่งเรื่องสับเพเหระทั่วไป ซึ่งมักเกิดขึ้นในกลุ่มคนดังกล่าว หนึ่งในนั้นก็คือกลุ่มของ'เปรี้ยวหวาน'แต่จะเรียกกลุ่มก็ไม่เชิง เพราะมีกันอยู่แค่สองคน เธอเป็นบุคคลที่ได้รับความสนใจทั้งจากหนุ่มๆ และผู้หญิงด้วยกัน ด้วยความสวยโดดเด่นและรูปร่างเพอร์เฟค ทำให้เปรี้ยวหวานเป็นที่รู้จักในมหาวิทยาลัยไม่น้อยเลยทีเดียวแต่ความสวยที่ดูเหมือนจะมีภาพลักษณ์เป็นคุณหนูมากๆ กลับตรงข้ามกับความเป็นจริง เพราะเธอเป็นแค่เด็กพาร์ทไทม์ที่ต้องหาเงินส่งตัวเองเรียน จน ณ ตอนนี้เธอก็ใกล้จะจบแล้วเหลือแค่เพียงฝึกงานไม่กี่เดือนก็เป็นอันเสร็จสิ้น"สรุปแกเลือกที่นั่นจริงเหรอ?" เสียงเล็กของ'ณัฐชา'เพื่อนสาวคนสวยของเปรี้ยวหวาน ถามขึ้นเมื่ออีกคนนั่งลงบนม้าหินอ่อนข้างหน้าตึกบริหารธุรกิจที่ทั้งสองคนเรียนอยู่"อือ ทำไมแกไม่ไปกับฉันอ่ะ~ฉันไม่มีเพื่อน" เปรี้ยวหวานตัดสินใจลงฝึกงานที่บริษัทซึ่งเธอได้สัมภาษณ์ไว้ ทำเสียงกระเง้ากระงอดใส่อีกคนที่เลือกลงอีกบริษัทนึง"ฉันขอโทษนะแก ก็อิพี่ฐาน่ะสิอยากให้ฉันไปฝึก

ร่างเล็กอรชรในชุดเกาะอกสีขาว เว้าลงลึกโชว์เนินนมที่เต่งตึง กำลังนั่งชงเครื่องดื่มให้ลูกค้าประจำของคลับ ก่อนจะส่งแก้วให้เขาไป "หนูเปรี้ยวไม่สนใจข้อเสนอของเสี่ยจริงๆ เหรอ?" หนุ่มใหญ่ซึ่งเรียกแทนตัวเองว่าเสี่ย เอ่ยกับสาวสวยข้างกาย ขณะรับแก้วเครื่องดื่มที่เธอเพิ่งจะชงเสร็จให้ มือก็พลันเลื่อนมายังเอวคอดเล็กของเธอ เปรี้ยวหวานสะดุ้งนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ปัดมือเขาออกอย่างที่ใจอยากจะทำ ได้แต่ชำเลืองมองมือของชายแก่ที่ลูบขึ้นลงยังเอวของเธออย่างอึดอัด "ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะเสี่ย แค่นี้เปรี้ยวก็รู้สึกขอบคุณเสี่ยมากๆ แล้วที่เอ็นดูเปรี้ยว" หญิงสาวพูดตอบไปอย่างมีจริต ยิ่งทำให้เสี่ยชูชัยเอ็นดูเธอมากกว่าเดิม "ก็จะไม่ให้เอ็นดูได้ไง ก็หนูน่ารักขนาดนี้อ่ะ ฮึ?" มือหยาบเริ่มวางแก้วลงบนโต๊ะ ก่อนจะยกขึ้นมาสัมผัสปลายคางของเปรี้ยวหวาน หญิงสาวได้แต่ยิ้มแห้งให้อีกคน "ถ้าอยากได้อะไรบอกเสี่ยได้นะคะ เสี่ยพร้อมจะหาให้หนูทุกอย่าง "สายตาคมปนเจ้าชู้ของเสี่ยชูชัยไล่มองตั้งแต่ดวงหน้าเล็กของหญิงสาวข้างกาย ลงไปยังลาดไหล่ขาวเนียนน่าสัมผัสจนไปถึงขาอ่อนที่โผล่พ้นชายกระโปรงสั้นกุดออกมา พลางส่งยิ้มให้อย่างมีเลศนัย "ขอบคุณมากนะคะ

เปรี้ยวหวานทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จแล้ว จึงขอเสี่ยชูชัยกลับก่อน เพราะพรุ่งนี้เธอต้องลงฝึกงาน รายนั้นก็คะยั้นคะยอจะมาส่งเธออย่างเดียว แต่เธอก็ปฏิเสธไป ก่อนจะหนีเข้ามาอยู่ในห้องแต่งตัวสักพัก รอให้เขากลับไปก่อน "เขากลับไปหรือยังคะพี่อร" เปรี้ยวหวานซึ่งยืนหลบอยู่ข้างหลังประตูเอ่ยถามเพื่อนร่วมงานอีกคนที่ไหว้วานให้เธอช่วยดูต้นทางให้ "กลับไปแล้วจ้ะ" "เฮ้อ~ขอบคุณมากนะคะ" "ฮึ!คนสวยก็งี้แหละน๊า~ไม่ลองเปิดใจให้เสี่ยดูอ่ะ เผื่อเปรี้ยวจะเปลี่ยนใจชอบเค้าก็ได้นะ" "ไม่เอาหรอกค่ะ ขนลุก~พี่อรสนพี่อรก็เอาไปสิคะ" "เราหนิ พี่ก็ไม่เอาหรอก พี่มีแฟนแล้ว อีกอย่างเสี่ยนั่นก็รุ่นพ่อเรา พี่ก็ขนลุกเหมือนกันแหละ ยังหนุ่มๆ หล่อๆ รวยๆ ก็ว่าไปอย่าง" คำพูดของเพื่อนร่วมงานทำให้เธอต้องกลับไปนึกถึงอีกคน ที่มอบจูบเร่าร้อนให้เธอเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา จนเผลอหลุดยิ้มเขินออกมา "เปรี้ยวหวาน! เป็นอะไรฮึ? ยืนยิ้มอยู่ได้" อรยกมือขึ้นมาสะกิดไหล่เล็ก จนคนหญิงสาวต้องหลุดออกจากภวังค์ "เอ่อ..เปล่าค่ะ งั้นเปรี้ยวกลับก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ" เปรี้ยวหวานรีบยกมือไหว้อีกคน ก่อนจะหยิบกระเป๋าที่เก็บไว้ในตู้และเดินออกไป หญิงสาวมาหยุดย

น้ำในกายสาวถูกขับออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ไหลอาบฝ่ามือของชนกและหยดไปตามเบาะรถ ร่างเล็กหอบหายใจถี่เมื่อได้ปลดปล่อยอารมณ์ออกมาเต็มที่ พลันมองคนระหว่างขาตัวเองที่ชักนิ้วมือเปื้อนน้ำหวานขึ้นมาดูดเลียตามง่ามนิ้วมือจนหมดเกลี้ยง หัวใจดวงน้อยๆ เต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเห็นว่าอีกคนกลืนกินน้ำหวานของเธออย่างไม่นึกรังเกียจ ชนกเอานิ้วปาดน้ำในร่องสวาท ก่อนจะยื่นนิ้วมาใกล้ปากคนตัวเล็ก เปรี้ยวหวานมองหน้าของเขาสลับกับนิ้วมือที่จ่ออยู่ตรงหน้า เธอเหมือนจะเข้าใจการกระทำดังกล่าวแต่ก็ชั่งใจอยู่สักพัก จนชนกต้องเร่งปฏิกิริยาอีกคนด้วยการเอานิ้วแตะที่ปากนิ่มเบาๆ เธอจึงอ้างับนิ้วมือของเขาและดูดเลียน้ำหวานของตัวเองทันที ภาพของคนตัวเล็กดูดเลียนิ้วเขา ยิ่งทำให้จินตนาการในหัวพลุ่งพล่านไปอีก ว่าถ้าหากเป็นแท่งร้อนที่กำลังแข็งนูนอยู่ใต้กางเกงคงจะเสียวน่าดู "เก่งมาก" ชนกดึงนิ้วออกจากปากเล็กและเลื่อนมือไปจับที่ต้นขาของร่างบางให้แหวกออกอีก ก่อนจะก้มลงไปดูดเลียทำความสะอาดร่องสวาทให้กับเธอ พลางเอาฟันขบติ่งกลีบดอกไม้ให้เธอเสียวเล่น "อ๊ะ อืมม~" เปรี้ยวหวานครางฮึมฮัมในลำคอ เชิดหน้าพร้อมกับสอดมือเข้าไปในเส้นผมคนด้านล่าง ที่ใ

เปรี้ยวหวานกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่ออีกฝ่ายพูดจาแทะโลมตอกย้ำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน และยังทิ้งร่องรอยไว้ให้เธอดูต่างหน้า "บะ..บอสปล่อยฉันเถอะค่ะ นี่มันห้องทำงานนะคะ" "หรือจะไปห้องอื่น?" ชนกช้อนตามองร่างเล็กที่ใบหน้าอยู่สูงกว่าเขานิดหน่อย ก่อนจะถอดกระเป๋าที่เธอสะพายอยู่วางไว้ที่โต๊ะด้านข้าง พลางเอามือมาปลดกระดุมของอีกคน จนมันหลุดออกมาครึ่งนึงแล้ว ถึงแม้ว่าคนตัวเล็กจะพยายามดึงมือเขาออกก็ตามที "ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้นค่ะ ฉันหมายถึงให้บอสหยุดลวนลามฉันได้แล้ว" ร่างเล็กทำหน้ากระเง้ากระงอดใส่เขา เมื่ออีกคนยังคงใช้มือปลดกระดุมลงมาเรื่อยๆ จนหมดทุกเม็ด ก่อนจะดึงชายเสื้อด้านในเอวออกมาพร้อมบราเซียสีเข้ม โชว์เนินนมขาวอวบอิ่มต่อสายตาชายหนุ่ม "รอยยังชัดอยู่เลย " นิ้วเรียวใหญ่ของเขาแตะสัมผัสไปที่ร่องรอยแดงช้ำซึ่งทำไว้เมื่อคืนเบาๆ เปรี้ยวหวานมองดูการกระทำของคนตรงหน้าโดยไม่คิดต่อต้าน ขณะที่มือเล็กก็คอยค้ำยันตัวเองไว้ข้างลำตัว "ถ้าไอ้เสี่ยนั่นเห็นรอยดูดบนหน้าอกเธอ อยากรู้จริงๆ ว่ามันจะทำยังไง" ว่าจบเค้าก็ซุกหน้าไปที่ซอกคอขาว ไล้สูดดมความหอมของคนตัวเล็กอย่างกระหายอยาก "อื้อ~บอสคะ ปล่อยค่ะถ