"Mas gusto nila ng tahimik na buhay," kalmadong dagdag ni Dominic, "Ayaw nila ng amoy ng ospital kaya binigay ko ang lugar na ito sa kanila."Biglang bumigat ang hangin sa pakiramdam.Napatigil si Evelyn, tapos ay kumuha muli ng carrots at pinakain sa rabbit.Sa oras na iyon, ang pagiging delikado at katibayan ng buhay ay magkahalo, nagsisimula ng estrangherong kalungkutan."Gusto mo ba siyang iligtas?" tanong ni Evelyn na hindi pa rin tumitingin kay Dominic.Natahimik ng ilang segundo si Dominic."Oo," sagot niya, "Pero hindi ako Diyos," dagdag niya, ang tono ay may kalakip na kalamigan, "May limit din ang gamot."Napayuko si Evelyn, pinapanood ang tahimik na pagnguya ng rabbit."Oo....limitado," pagsang-ayon niya.Naisip niya ang maraming bagay, maraming sandali na wala siyang lakas."May isang Dr. N lang sa mundo," patuloy ni Dominic, na para bang iyon ang totoo, "Kahit nandito pa si Dr. N, ano naman ngayon? Isang tao lang siya na may dalawang kamay. Ilang buhay ang kaya niyang ili
더 보기
