ท่านเชษฐ์ตกใจไม่น้อย เมื่อลูกสาวเรียกชื่อคนรับใช้อย่างชัดเจน "ชลิตา! เมื่อกี้ลูกพูดว่าอะไรนะ?" ท่านเชษฐ์ท้วงขึ้น ดวงตาเบิกกว้าง ชลิตาชะงักไปทันที เพิ่งรู้ตัวว่าหลุดปากเรียกชื่ออาทิตย์ต่อหน้าผู้เป็นพ่อ"เอ่อ คือไม่ได้หมายความแบบนั้นนะคะพ่อ เมื่อกี้หนูแค่คิดถึงลูก ๆ ของอาทิตย์ที่อยู่กับแม่ยายเขา น่าสงสาร พวกเขาคงคิดถึงพ่อมากเลย" ชลิตารีบแก้ตัว "อาทิตย์มีลูกกี่คน?" ท่านเชษฐ์ถามอย่างสนใจ "สามคนค่ะ แต่สองคนเป็นลูกเลี้ยง เด็ก ๆ ของอาทิตย์น่ารักมากเลยนะพ่อ ถ้าพ่อได้เจอ พ่อต้องชอบแน่ ๆ! เอ่อ พ่อคะ ให้พวกเขามาอยู่ที่นี่กับอาทิตย์ได้ไหม? หนูรู้สึกไม่ดีเลยที่ทำให้พ่อลูกต้องแยกกัน เด็กๆ ยังต้องการพ่อนะคะ โดยเฉพาะ 'นิรันดร์' ลูกคนเล็ก!" ชลิตาขอร้อง ท่านเชษฐ์นวดขมับเบา ๆ ไม่อยากเชื่อว่าลูกสาวจะมาออกปากขอให้ลูกของคนรับใช้เข้ามาอาศัยอยู่ในบ้าน"โอ๊ย ชลิตา ถ้าเด็กพวกนั้นมาอยู่ด้วย พ่อกลัวว่าจะทำให้ลูกกับชาตรีลำบากนะ" ท่านเชษฐ์พูด แต่ชลิตากลับรีบออกตัวปกป้องอาทิตย์และเด็กๆ ทันควัน "เชื่อหนูเถอะพ่อ พวกเขาเป็นเด็กดี หนูมั่นใจว่าพวกเขาไม่ทำให้หนูลำบากหรือรบกวนพี่ชาตรีหรอก อีกอย่างมีพวกเข
閱讀更多