《อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!》全部章節:第 111 章 - 第 120 章

380 章節

บทที่ 111 ให้ฉันไปก่อนนะ

ท่านเชษฐ์ตกใจไม่น้อย เมื่อลูกสาวเรียกชื่อคนรับใช้อย่างชัดเจน "ชลิตา! เมื่อกี้ลูกพูดว่าอะไรนะ?" ท่านเชษฐ์ท้วงขึ้น ดวงตาเบิกกว้าง ชลิตาชะงักไปทันที เพิ่งรู้ตัวว่าหลุดปากเรียกชื่ออาทิตย์ต่อหน้าผู้เป็นพ่อ"เอ่อ คือไม่ได้หมายความแบบนั้นนะคะพ่อ เมื่อกี้หนูแค่คิดถึงลูก ๆ ของอาทิตย์ที่อยู่กับแม่ยายเขา น่าสงสาร พวกเขาคงคิดถึงพ่อมากเลย" ชลิตารีบแก้ตัว "อาทิตย์มีลูกกี่คน?" ท่านเชษฐ์ถามอย่างสนใจ "สามคนค่ะ แต่สองคนเป็นลูกเลี้ยง เด็ก ๆ ของอาทิตย์น่ารักมากเลยนะพ่อ ถ้าพ่อได้เจอ พ่อต้องชอบแน่ ๆ! เอ่อ พ่อคะ ให้พวกเขามาอยู่ที่นี่กับอาทิตย์ได้ไหม? หนูรู้สึกไม่ดีเลยที่ทำให้พ่อลูกต้องแยกกัน เด็กๆ ยังต้องการพ่อนะคะ โดยเฉพาะ 'นิรันดร์' ลูกคนเล็ก!" ชลิตาขอร้อง ท่านเชษฐ์นวดขมับเบา ๆ ไม่อยากเชื่อว่าลูกสาวจะมาออกปากขอให้ลูกของคนรับใช้เข้ามาอาศัยอยู่ในบ้าน"โอ๊ย ชลิตา ถ้าเด็กพวกนั้นมาอยู่ด้วย พ่อกลัวว่าจะทำให้ลูกกับชาตรีลำบากนะ" ท่านเชษฐ์พูด แต่ชลิตากลับรีบออกตัวปกป้องอาทิตย์และเด็กๆ ทันควัน "เชื่อหนูเถอะพ่อ พวกเขาเป็นเด็กดี หนูมั่นใจว่าพวกเขาไม่ทำให้หนูลำบากหรือรบกวนพี่ชาตรีหรอก อีกอย่างมีพวกเข
閱讀更多

บทที่ 112 กล้วย

ชลิตาพูดออกมาอย่างหนักแน่น สำหรับเธอแล้ว พ่อคือทุกสิ่งทุกอย่าง เธอจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายพ่อของเธอเด็ดขาด หากเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมา เธอจะทำให้คนคนนั้นต้องชดใช้"พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ ลูกรัก ลูกคือสิ่งมีค่าที่สุดของพ่อ เอาล่ะ พ่อวางสายก่อนนะ พักผ่อนเยอะ ๆ แล้วก็ดูแลหลานของพ่อดี ๆ!"ในที่สุด ชลิตาก็วางสาย ก่อนจะกดปุ่มเรียกอาทิตย์ให้เข้ามาในห้องอีกครั้งขณะเดียวกันที่ด้านนอก อาทิตย์บังเอิญเจอกับธีรเนติและสายชลที่กำลังนั่งพักอยู่ในห้องรับแขก ตอนนั้นอาทิตย์กำลังรีบไปห้องน้ำ เพราะรู้สึกไม่สบายตัวจากผิวสังเคราะห์ที่โดนเหงื่อ จนเกิดอาการคันยุบยิบ หลังจากเพิ่ง “ออกแรง” กับชลิตาไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน"บ้าชะมัด ต้องถอดหน้ากากเวรนี่ออกแล้ว!" เขาบ่นโดยไม่ทันมองรอบข้าง จนกระทั่งหยุดชะงักเมื่อได้ยินธีรเนติเรียก"เฮ้ อาทิตย์! จะรีบไปไหนของนาย?" ธีรเนติร้องทัก เมื่อเห็นเจ้านายของตัวเองเพิ่งลงมาจากบันได พร้อมเสื้อยืดที่เปียกเหงื่อชุ่มจนแนบตัวอาทิตย์หันไปมองทั้งสองคน"ซวยแล้ว ทำไมต้องทักตอนนี้ด้วยนะ หน้าฉันก็คันจะตายอยู่แล้ว!" เขาบ่นในใจ แต่ก็ฝืนยิ้มทักทาย"อ๋อ คุณธีรเนติ คุณสายชล ผมกำลังจะเอาจานพว
閱讀更多

บทที่ 113 เหมือนบริสุทธิ์

"โธ่ แค่ตอบมาก็จบแล้ว มันจะยากอะไรนักหนา!" สายชลพูดขึ้นมา ทำเอาทุกคนที่อยู่ตรงนั้นปวดหัวกับคำตอบของอาทิตย์ "พอ ๆ เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ จะไปสงสัยอะไรกับกล้วยของอาทิตย์กันนักหนา อย่าคิดมากกันเลยนะพวกเธอ แม่ผ้าตาด้วย ไม่ต้องไปใส่ใจคำพูดของอาทิตย์มากหรอก เขาก็เป็นแบบนั้นแหละ!" ธีรเนติพูดแทรกขึ้นมา เขาเองก็ไม่คิดว่าการกลับมาของเจ้านายในวันแรก จะทำให้ภรรยาและแม่บ้านรุ่นใหญ่ในบ้านของชลิตาวุ่นวายขนาดนี้ "โธ่เอ๊ยบอส ได้โปรดอย่าโชว์กล้วยให้คนอื่นดูเลยครับ ขอสงวนไว้แค่ให้คุณชลิตาคนเดียวเถอะ!" ธีรเนติคิดในใจ อาทิตย์หัวเราะเบา ๆ หลังจากเดินเข้าครัวไป จากนั้นเขาก็วางถาดลงที่อ่างล้างจาน แล้วรีบเดินเข้าห้องน้ำเพื่อถอดผิวปลอมที่ใส่อยู่ ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกอึดอัดอย่างมาก เขาเข้าไปในห้องน้ำที่อยู่ใกล้ครัวและล็อกประตูด้วยความรวดเร็ว จากนั้นก็ถอดหน้ากากผิวปลอมออกจากใบหน้า "บ้าชะมัด อึดอัดสุด ๆ ดูท่าจะต้องเปลี่ยนผิวใหม่แล้ว!" อาทิตย์บ่นกับตัวเอง พลางดึงหน้ากากออก เมื่อถอดหน้ากากออก ใบหน้าที่แท้จริงของเขาก็เผยให้เห็น เขารีบล้างหน้า เตรียมจะเปลี่ยนหน้ากากใหม่อย่างรวดเร็ว เขามองหน้าตัวเองใ
閱讀更多

บทที่ 114 ลอกคราบ

"อาทิตย์ เร็วหน่อยสิ ฉันจะฉี่ราดแล้วเนี่ย!" ลุงกานต์ตะโกนลั่น เพราะกลั้นแทบไม่ไหวแล้ว"ครับ ๆ!" อาทิตย์ตอบจากด้านใน พอเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย เขาก็เปิดประตูออกมา เสียงลูกบิดดังขึ้น ไม่นานนัก ป้าผ้าตากับลุงกานต์ก็สะดุ้งสุดตัว เมื่อเห็นสิ่งที่ออกมาจากห้องน้ำจะไม่ตกใจได้อย่างไร ในเมื่อศีรษะของอาทิตย์ถูกคลุมด้วยผ้าขนหนูสีขาว ทำเอาทั้งสองคนถึงกับอึ้งไปเลย แวบแรกเผลอนึกว่าโดนผีหลอกกลางวันแสก ๆป้าผ้าตาร้องเสียงดังลั่น รีบขยับหลบไปหลังลุงกานต์ ส่วนลุงกานต์เองก็ขาสั่นจนแทบยืนไม่อยู่ เพราะรูปร่างสูงใหญ่ของอาทิตย์ยิ่งทำให้ดูน่ากลัวกว่าเดิม"กรี๊ด นั่นมันตัวอะไรน่ะลุงกานต์! ป้ากลัว!" ป้าผ้าตาตะโกน ขณะที่เกาะเสื้อเขาแน่น"ผะ...ผี! โอ๊ย!" ลุงกานต์พูดเสียงสั่น แล้วก็ฉี่ราดออกมาจริง ๆ ขาของเขายังสั่นพั่บ ๆ น้ำปัสสาวะไหลเปียกกางเกงอาทิตย์ถึงกับงง ไม่รู้จะอธิบายกับทุกคนยังไงดี"เอ่อ ลุงกานต์ ป้าผ้าตา นี่ผมเองครับ อาทิตย์ไง! อย่ากลัวกันขนาดนั้นสิ!" เขาพูดพลางเดินเข้าไปหาทั้งสองคน ทั้งที่ใบหน้ายังถูกปกคลุมด้วยผ้าขนหนู และท่อนบนเปลือยเปล่าเพราะเสื้อเปียก"อย่ามายุ่งกับพวกเรานะ!" ลุงกานต์ยังกลัวจ
閱讀更多

บทที่ 115 ฉันบ้าไปแล้ว

อาทิตย์ชะงักไปทันที ความลนลานฉายชัดบนสีหน้า จะไม่ให้ตกใจได้ยังไง ก็หน้าของเขายังถูกพันด้วยผ้าขนหนูอยู่เหมือนเดิม และมีโอกาสที่ชลิตาจะเห็นหน้าจริง ๆ ของเขาได้ "ซวยแล้ว! ทำไมชลิตาถึงมาอยู่ตรงนี้ได้!" อาทิตย์บ่นในใจ ชลิตาเดินเข้ามาใกล้เขา ด้วยความดีใจที่เห็นอาทิตย์ในสภาพไม่ใส่เสื้อ เผยแผงอกเปลือย ภาพลักษณ์ของผู้ชายที่ทั้งเซ็กซี่และแข็งแรงกำยำยิ่งขับให้เสน่ห์ดิบ ๆ ของเขาดูโดดเด่นขึ้นอย่างประหลาดแต่เธอก็ต้องสะดุด เมื่อเห็นว่าศีรษะของอาทิตย์ถูกพันด้วยผ้าขนหนู"อาทิตย์ นายหายไปไหนมา เมื่อกี้ฉันเรียกให้ขึ้นไปหาที่ห้อง ไม่ได้ยินเหรอ?" ชลิตาถาม อาทิตย์ยังไม่กล้าหันหน้าไปหา พลางพยายามจับผ้าขนหนูให้แน่นกว่าเดิม"เอ่อ รู้แล้วครับ แม่ผ้าตาบอกเมื่อกี้นี้เอง ผมเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ ไม่ได้ยินที่คุณเรียก ขอผมไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะครับ แล้วเดี๋ยวจะตามไปหาคุณทันที!" เขาตอบอย่างลุกลี้ลุกลน"อ๋อ แบบนี้นี่เอง แล้วทำไมต้องพันหัวแบบนั้นด้วยล่ะ ไปทำอะไรมา?" ชลิตาถามอย่างสงสัย เธอเดินเข้าไปใกล้ แล้วจับตัวเขาหันมาเผชิญหน้าก่อนจะยิ่งตกใจมากกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าเขาพันผ้าปิดทั้งใบหน้า เหลือแค่ดวงตาเท
閱讀更多

บทที่ 116 ทุกอย่างใหญ่โต

"อ๋อ เมื่อกี้คงใช้เวลานานไปหน่อยน่ะ เธอก็รู้สภาพพี่ตอนนี้นี่นา แต่ก็ยังดีที่อาทิตย์กลับมาอยู่ที่บ้าน แล้วก็คอยเกลี้ยกล่อมให้พี่กินข้าว ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมสุดท้ายพี่ถึงยอมกิน อาจเป็นเพราะเด็ก ๆ อยากให้อาทิตย์อยู่ด้วยก็ได้!" ชลิตาตอบด้วยสีหน้าลุกลี้ลุกลนสายชลที่จริง ๆ รู้อยู่แล้ว ก็แค่ยิ้มบาง ๆ ออกมาเป็นเชิงเข้าใจ ในใจเธออยากถามพี่สะใภ้มาก ว่าความสัมพันธ์แปลก ๆ ระหว่างเธอกับอาทิตย์มันเกิดขึ้นได้ยังไง แต่ก็เกรงใจเพราะสามีนั่งอยู่ข้าง ๆ"มานั่งก่อนสิ ฉันก็กำลังรออาทิตย์อยู่เหมือนกัน เขาไปเปลี่ยนเสื้อผ้า!" ชลิตาพูด พลางชวนทั้งสองคนนั่งลงธีรเนติที่เริ่มสงสัย ก็เลยขอตัวไปห้องน้ำ อ้างว่าจะไปเข้าห้องน้ำ แต่จริง ๆ แล้วตั้งใจไปดูเจ้านาย เพราะเพิ่งได้รับข้อความจากปัญญาให้ไปเช็กสถานการณ์"เอ่อ เดี๋ยวผมไปห้องน้ำแป๊บนึงนะ"สายชลพยักหน้า เปิดโอกาสให้ตัวเองได้คุยกับชลิตาแบบส่วนตัวพอธีรเนติเดินออกไปไกลแล้ว สายชลก็ขยับเข้าไปใกล้"ตอนนี้พี่ชลิตาดีขึ้นแล้วใช่ไหม?" เธอถามพอเป็นพิธี"อืม ก็ดีขึ้นนิดหน่อยแล้วล่ะ" ชลิตาตอบสายชลมองซ้ายมองขวา พอเห็นว่าปลอดภัยไร้คน ก็รวบรวมความกล้าถามออกไป"พี่คะ
閱讀更多

บทที่ 117 ผิดปกติ

สายชลหัวเราะเบา ๆ พลางมองหน้าชลิตาที่ทำตัวไม่ถูก "เห็นไหมล่ะ ว่าฉันพูดถูกใช่ไหมพี่?" เธอถามพร้อมแซวเล่น ไม่รู้ทำไมบทสนทนาที่ตอนแรกจริงจังถึงได้กลายเป็นเรื่องขำขันไปได้"อืมม ก็คงประมาณนั้นแหละ!" ชลิตาตอบ"ว่าแต่ ถ้าถามได้ รู้สึกยังไงกับอาทิตย์อะ? ดีกว่าตอนอยู่กับพี่ชาตรีไหม? เล่าให้ฟังหน่อยสิพี่ ฉันอยากรู้มากจริง ๆก็มีแค่พี่ชลิตานี่แหละที่รู้ว่าของอาทิตย์มันเป็นยังไง!" คำถามทะลึ่ง ๆ ของสายชลทำให้ชลิตาเขินจนหน้าแดง"โอ๊ย อะไรของเธอเนี่ย สายชล มันก็...เหมือน ๆ กันนั่นแหละ!""ไม่เชื่ออะ ยังไงก็ต้องต่างกันอยู่แล้ว ดูจากรูปร่างยังต่างกันลิบลับเลย ถ้าเปรียบก็เหมือนนิ้วก้อยกับนิ้วโป้งอะ ของอาทิตย์ต้องดีกว่าแน่ ๆ ใช่ไหมพี่?" สายชลยังคงเซ้าซี้ด้วยความอยากรู้"สายชล เธอนี่นะ! เอาของอาทิตย์ไปเทียบกับพี่ชาตรีได้ยังไง ก็ต้องต่างอยู่แล้วสิ!" ชลิตาพูดออกมาโดยไม่ทันคิด"นั่นไงล่ะ! ว่าแล้วเชียว พี่ชลิตาต้องโดนเล่นงานจนหมดแรงแน่ ๆ เฮ้อ ทำไมสามีฉันไม่คิดแบบพี่ชาตรีบ้างนะ จะได้ให้ฉันลองสัมผัสความเก่งกาจของผู้ชายคนอื่นแบบพี่บ้าง อย่างอาทิตย์อะไรแบบนั้น!" คำพูดของสายชลทำให้ชลิตารีบตีแขนเธอทันที"ชู่ว
閱讀更多

บทที่ 118 ไม่เหนื่อย

ในอีกด้านหนึ่ง ธีรเนติที่ทำทีเหมือนจะไปห้องน้ำ แท้จริงแล้วเขาแอบไปที่ห้องของอาทิตย์ตามคำสั่งของปัญญา ซึ่งตอนนี้เจ้านายของพวกเขากำลังต้องการความช่วยเหลืออาทิตย์ที่ตอนนั้นกำลังยุ่งอยู่กับการติดหน้ากากปลอม จู่ ๆ ก็สะดุ้งกับเสียงเคาะประตูจากด้านนอกก๊อก!ก๊อก!ก๊อก!อาทิตย์รีบหันไปทั้งที่ยังจับผิวหน้าที่ยังติดไม่สนิท"เวรเอ๊ย! ใครอีกวะ! ขออย่าให้เป็นชลิตาเลย!" อาทิตย์พูดอย่างตื่นตระหนก เขากังวลว่าคนที่มาจะเป็นชลิตา ถ้าเธอเห็นเขาในสภาพนี้ ทุกอย่างคงพังไม่เป็นท่าเขารีบหาของมาปิดบังใบหน้าที่ยังไม่สมบูรณ์ มือคว้าอะไรก็ได้มา สุดท้ายหยิบพัดไม้ไผ่สำหรับพัดเตาถ่านมาบังหน้าส่วนที่ยังปิดไม่สนิทอาทิตย์เปิดประตูอย่างระมัดระวัง พอประตูเปิดออก ทั้งสองฝ่ายกลับชะงักไปพร้อมกันอย่างไม่คาดคิด"เฮ้ย โคตรตกใจ!" ธีรเนติพูดพลางลูบอกตัวเอง"บ้าชะมัด!" อาทิตย์สวนกลับ เพราะเกือบคิดว่าเป็นชลิตา"นายครับ ทำไมถือพัดแบบนี้ล่ะ จะย่างหมูเหรอ?" ธีรเนติถามเมื่อเห็นเกรียงไกรใช้พัดไม้ไผ่บังหน้าบางส่วน"โอ๊ย ฉันก็นึกว่าใคร ที่แท้ก็แกนี่เอง!" เกรียงไกรพูดพลางเอาพัดออกจากหน้า"ครับ เมื่อกี้ปัญญาโทรมาแล้วสั่งให้ผม
閱讀更多

บทที่ 119 กลัวถูกเลีย

อาทิตย์ไม่สนใจคำแซวของธีรเนติ เขาใส่กางเกงวอร์มตัวนั้นเลยโดยไม่ใส่กางเกงใน แล้วก็สวมเสื้อยืดรัดรูปที่แนบลำตัว ทำให้เห็นหุ่นซิกแพ็กดูเซ็กซี่ชัดเจน"เงียบ ๆ ไปเลย อย่าพูดมาก ฉันรู้ว่าควรทำยังไง กางเกงวอร์มนี่แหละใส่สบายที่สุด ไม่รัดแล้วก็ไม่หลวมเกินไป ถ้าไม่ได้วิ่งไปวิ่งมาก็ปลอดภัยอยู่แล้ว!" อาทิตย์ตอบอย่างสบาย ๆ ธีรเนติยิ้มมุมปากเหมือนกลั้นขำ"ฮ่า ๆ ถูกต้องเลยครับนาย ที่บ้านผมก็ใส่แบบนี้เหมือนกัน นอกจากจะสบายแล้ว เมียผมยังชอบมาก เพราะจับง่าย ไม่ใช่แค่นั้นนะ ถ้าอยากเมื่อไหร่ก็แค่ดึงลงแล้วลุยได้เลย!" คำพูดนั้นทำให้อาทิตย์ชะงัก ก่อนจะหันมามองทันที"เมื่อกี้นายว่าอะไรนะ?" อาทิตย์จ้องธีรเนติด้วยสายตาจริงจังจนอีกฝ่ายหน้าซีดเหมือนคนป่วย ธีรเนติรู้ทันทีว่าอารมณ์ของอาทิตย์เริ่มเปลี่ยน"ฮะ ๆ ไม่มีอะไรครับนาย แค่ล้อเล่นครับ ล้อเล่น!" ธีรเนติรีบตอบด้วยความกลัว กลัวว่าอาทิตย์จะลงมือกับเขาหัวใจของธีรเนติแทบจะหลุดออกมาอยู่แล้ว แต่จู่ ๆ อาทิตย์กลับหัวเราะเบา ๆ แล้วตบไหล่เขา"นายพูดไม่ผิดหรอก เพราะมันคือเรื่องจริง! ชลิตาก็ชอบแบบนั้นเหมือนกัน!" คำตอบของอาทิตย์ทำให้ธีรเนติอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเ
閱讀更多

บทที่ 120 แค่เล่น

ในขณะเดียวกัน ที่ด้านนอก ชลิตาได้มายืนรออยู่หน้าประตูห้องของอาทิตย์แล้ว หญิงสาวรออยู่นานมากจนไม่อยากรอต่อ จนสุดท้ายต้องเดินมาหาที่ห้องเอง บางทีผู้ชายคนนั้นอาจต้องการความช่วยเหลืออะไร หรือเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ได้ชลิตาเคาะประตูพร้อมเรียกชื่อคนรับใช้"อาทิตย์ นายอยู่ข้างในใช่ไหม?"ชลิตารอคำตอบจากด้านใน เพราะเธอตามหาอาทิตย์ไปทั่วก็ไม่เจอ และเธอมั่นใจมากว่าอาทิตย์ต้องอยู่ในห้องแน่ ๆส่วนภายในห้อง อาทิตย์กับธีรเนติยิ่งพากันลนลาน อาทิตย์จึงจำเป็นต้องขานตอบเพื่อไม่ให้ชลิตาสงสัย"อยู่ครับ ชลิตา แป๊บนึงนะ ฉันขอใส่เสื้อผ้าก่อน!" อาทิตย์พูดโกหก ขณะที่ธีรเนติก็ยิ่งสับสน และอ้อนวอนอย่างหนักว่าอย่าให้อาทิตย์สั่งให้เขาออกไปทางหน้าต่าง"ผมขอร้องนะครับนาย อย่าให้ผมออกทางหน้าต่างเลย ผมกลัวงูจริง ๆ ช่วงหน้าฝนแบบนี้มันต้องออกมาแน่ น่ากลัวมาก ผมโคตรขยะแขยงงูเลย โอ๊ย!" ธีรเนติอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร สุดท้ายอาทิตย์ก็ยอมตามคำขอของธีรเนติ แม้สถานการณ์จะยากลำบากก็ตาม"โธ่เอ๊ย ก็มีงูอยู่แล้วจะไปกลัวงูอะไรอีก!" อาทิตย์สวนกลับพลางมองหาที่ซ่อนให้ธีรเนติ"โห งูมันคนละงูกันครับ งูผมไม่กัด แต่ชอบมุดเข้ารูเมีย เอ๊ย
閱讀更多
上一章
1
...
1011121314
...
38
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status