《อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!》全部章節：第 171 章 - 第 180 章

ชลิตาหน้าแดงเขินอายขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวเบือนหน้าที่แดงระเรื่อของตัวเองไปทางอื่นอีกด้านหนึ่ง มนัสกับอนงค์ยังคงเล่นของเล่นกันอย่างสนุกสนาน ส่วนชลิตากับอาทิตย์ก็กำลังย้อนความหลังถึงช่วงแรก ๆ ที่พวกเขาเริ่มสนิทกัน“อ้อใช่ แล้วอาการนายเป็นยังไงบ้าง? ยังคันยังแสบอยู่ไหม?” จู่ ๆ ชลิตาก็นึกถึงตอนที่อาทิตย์ถูกปลิงกัดที่สระว่ายน้ำเมื่อกี้ขึ้นมาได้“ยังอยู่! แต่ดีขึ้นนิดหน่อยแล้ว!” เขาตอบพร้อมอมยิ้ม“ค่อยยังชั่ว เมื่อกี้ฉันตั้งใจว่าจะพานายไปหาหมอให้ตรวจให้ละเอียด กลัวว่าปลิงนั่นจะมีพิษแล้วอาจเป็นอันตรายร้ายแรงได้!” ชลิตาพูดอย่างเป็นห่วง อาทิตย์ยิ้มอีกครั้งพร้อมกับมองใบหน้าสวยของชลิตา“แล้วถ้าปลิงนั่นมีพิษจริง ๆ จะเป็นอะไรเหรอ? เธอกลัวว่าฉันจะเสื่อมสมรรถภาพหรือไง!”ชลิตาถลึงตาใส่เมื่อได้ยินคำถามของอาทิตย์ ราวกับว่าเขากำลังชี้ว่าเธอกังวลว่าความเป็นชายของอาทิตย์จะใช้การไม่ได้จริง ๆ“อาทิตย์ นายพูดอะไรของนายเนี่ย! ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นสักหน่อย ก็เป็นเรื่องปกติที่ฉันจะเป็นห่วง ที่โดนกัดมันไม่ใช่มือ แต่มันคือไอ้นั่นของนาย มันต้องไวต่อความรู้สึกมากแน่ ๆ แล้วก็ต้องได้รับการรักษาจริงจังด้วย!” ชลิต

หนึ่งวันหลังจากลูก ๆ ของอาทิตย์มาถึง บ้านของชลิตาก็ไม่เงียบเหงาอีกต่อไป หญิงสาวมักจะเล่นกับพวกเขาในตอนที่อาทิตย์กำลังทำงาน ใช่แล้ว อาทิตย์ยอมทำงานบ้านทุกอย่าง ตั้งแต่ทำความสะอาดไปจนถึงปีนขึ้นไปซ่อมหลังคา ชายหนุ่มเหมือนกำลังคอสเพลย์เป็นผู้ชายว่าง่ายและซื่อ ๆมากไปกว่านั้น อาทิตย์ไม่ได้แค่ทำงานเท่านั้น แต่เขายังคอยจับตาดูพฤติกรรมของเชษฐ์ด้วย เพราะตอนนี้ลูก ๆ ที่เขารักมากกำลังอยู่ใกล้ชายคนนั้นชลิตาจงใจเรียกครูสอนพิเศษมาที่บ้านให้ลูก ๆ ของอาทิตย์ เพื่อไม่ให้พวกเขาเรียนตามไม่ทัน แน่นอนว่าเธอทำแบบนั้นเพื่อให้เด็กทั้งสองยังคงได้รับการศึกษาที่ดีระหว่างอยู่ในบ้านของเธอ และถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้พวกเขาอยู่ที่นั่นตลอดไปหนึ่งวัน สองวัน จนตอนนี้ผ่านไปกว่าหนึ่งเดือนแล้วที่มนัสกับอนงค์อยู่กับชลิตา เด็กทั้งสองยิ่งสนิทกับหญิงสาวมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงขั้นที่ชลิตายอมให้พวกเขากินข้าวร่วมโต๊ะกับเธอเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่สิ ชลิตาปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนเป็นลูกของเธอเองต่างหากแต่เรื่องนี้กลับยิ่งทำให้ชาตรีเอือมระอามากขึ้น ทุกวันเขาต้องเห็นชลิตาอยู่กับลูก ๆ ของอาทิตย์อยู่เสมอ ภาพนั้นทำให้เขาโมโหแทบทุก

หลังจากพูดกับอาทิตย์แล้วชาตรีก็หันไปมองภรรยาด้วยสายตาเลื่อนลอย “แล้วเธอล่ะ ชลิตา! ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะไล่ฉันออกจากบ้าน เพียงเพราะเธอเข้าข้างพวกเขา! ฉันหวังว่าเธอจะไม่เสียใจทีหลังนะ!” เขาพูดก่อนจะเดินออกจากบ้าน ชลิตาไม่ได้ตอบโต้ยืดยาว เพราะเธอเบื่อจะพูดกับสามีเต็มทีแล้ว มีเพียงไม่กี่คำเท่านั้นที่หลุดออกจากริมฝีปากของเธอ“แล้วเจอกันที่ศาลนะ!”คำพูดนั้นสั้น กระชับ และชัดเจนมาก ครั้งนี้ชลิตาไม่ได้พูดเล่นแม้แต่น้อย ชาตรีจึงเดินออกไปทันทีโดยไม่บอกลาสุดท้ายชายคนนั้นก็ออกจากบ้านที่เขาเคยอยู่ร่วมกับชลิตามาตลอดห้าปีหลังจากชาตรีออกไป มนัสและอนงค์ก็รีบวิ่งเข้าไปหาพ่อของพวกเขาที่กำลังบาดเจ็บ เห็นได้ชัดว่ามีเลือดไหลออกมาจากอกของอาทิตย์ค่อนข้างมาก จนเปื้อนเสื้อยืดที่เขาสวมอยู่“พ่อ พ่อบาดเจ็บ!” มนัสพูดด้วยความเป็นห่วงพ่ออย่างมาก อนงค์เองก็เช่นกัน เด็กหญิงถึงกับร้องไห้ออกมา“พ่อ พ่อไม่เป็นไรใช่ไหม! อกพ่อมีเลือดออก!” เด็กหญิงพูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย อาทิตย์พยายามยิ้มและปลอบลูกทั้งสองคน“พ่อไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงนะ แผลเล็กนิดเดียวเอง! เดี๋ยวก็หายแล้ว!” เขาพูดพร้อมกับย่อตัวลงไปกอดลูกทั้งสองคนอนง

สองมือของอาทิตย์ลูบเอวของนายหญิงของเขาอย่างอ่อนโยน แล้วค่อย ๆ เลื่อนลงมาถึงหน้าท้องของชลิตาที่เริ่มนูนขึ้น ลูบมันราวกับว่าเขากำลังเล่นกับลูก ๆ ของตัวเองอีกด้านหนึ่ง ชลิตายังคงทำความสะอาดแผลที่หน้าอกของอาทิตย์ต่อไป บางครั้งอาทิตย์ก็เบ้หน้าเพราะเจ็บ ตอนที่ชลิตาเผลอไปโดนแผลเปิดเข้าโดยไม่ตั้งใจ"เจ็บเหรอ?" ชลิตาถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าของอาทิตย์ที่ดูเหมือนกำลังเจ็บ"เจ็บครับ!""ขอโทษนะ ฉันจะระวัง!"ชลิตากลับมาทำต่ออย่างระมัดระวังมากขึ้น อาทิตย์เอาแต่จ้องมองใบหน้าของนายหญิงโดยไม่กะพริบตา ดวงตาทั้งสองของเขามองตามชลิตาไปทุกที่ส่วนชลิตา ผู้หญิงคนนั้นยังคงยุ่งอยู่กับการทายาหลังจากทำความสะอาดแผลเรียบร้อยแล้ว ตอนที่ยาถูกแตะลงบนรอยแผลนั้น อาทิตย์ก็เบ้หน้าอีกครั้งเพราะเจ็บแสบมาก และรู้สึกร้อนแสบไปหมด"ทนหน่อยนะ! มันจะแสบหน่อย แต่เดี๋ยวก็จะไม่รู้สึกแล้ว เดี๋ยวก็ชินเอง!" ชลิตาพูดปลอบคนรับใช้หนุ่มของเธอ หลังจากนั้นชลิตาก็ปิดแผลด้วยผ้าก๊อซปลอดเชื้อและพลาสเตอร์"ตอนนี้เสร็จแล้ว! ทางที่ดีอย่าเพิ่งอาบน้ำนะ แผลจะได้แห้งเร็ว!" ชลิตาพูดพลางเก็บยาต่าง ๆ ลงในกล่องให้เรียบร้อย"ไม่ต้อ

ชลิตาดูสนิทสนมกับผู้หญิงที่ชื่ออรชุนมาก ลูก ๆ ของอาทิตย์ยืนอยู่กับพ่อของพวกเขา เพราะไม่อยากไปรบกวนชลิตาที่กำลังเจอเพื่อนอีกด้านหนึ่ง อาทิตย์ยังไม่ยอมหันไปมอง ชายหนุ่มแกล้งทำเป็นมองผู้คนที่กำลังเดินผ่านไปผ่านมาอยู่รอบ ๆ“พ่อ มีเพื่อนของคุณชลิตาด้วย เพื่อนเขาสวยจังเลยนะพ่อ ทำไมคนเมืองหน้าตาสวย ๆ กันทั้งนั้นเลย ขาว สะอาด ไม่เหมือนที่บ้านนอก พี่ ๆ ผู้หญิงที่หมู่บ้านหน้าไม่ใสขนาดนี้เลย!” มนัส ลูกชายของอาทิตย์พูดขึ้น เด็กชายเริ่มรู้จักมองแล้วว่าผู้หญิงสวยเป็นอย่างไร“เอ๊ะ คนเมืองเขาบำรุงกันแพงนะลูก บางคนหมดไปเป็นร้อยล้านเลยก็มี เพราะงั้นหน้าจะเนียนใสก็ไม่แปลก แมลงวันมาเกาะยังลื่นตกได้เลย ส่วนผู้หญิงบ้านนอกหน้าก็ของแท้ ธรรมชาติไง ดูหน้าย่าของพวกหนูสิ ถึงจะแก่แล้วแต่หน้ายังสะอาดและดูธรรมชาติ เพราะไม่โดนสารเคมี แต่พ่อก็ชอบผู้หญิงบ้านนอกนะ หลักฐานก็คือพ่อแต่งงานกับแม่ของพวกหนูไง!” อาทิตย์ตอบพลางขยี้ผมลูกชายเล่นจากนั้น อนงค์ ลูกสาวของอาทิตย์ก็พูดโพล่งขึ้นมา เมื่อเห็นหน้าอกของอรชุนที่มีขนาดใหญ่มากและดูโดดเด่นสุด ๆ ใหญ่กว่าของชลิตาที่ไม่ได้ใหญ่มากนักเสียอีก“พ่อ หน้าอกผู้หญิงเมืองต้องใหญ่เท่