《อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!》全部章節：第 221 章 - 第 230 章

ชลิตาชอบใช้เวลาอยู่คนเดียวมาก หลังจากทำกิจกรรมมาทั้งวันและต้องดูแลลูกทั้งสองคน ตอนนี้เธอกำลังดูแลร่างกายของตัวเอง โดยไม่สวมเสื้อผ้าเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ชลิตากำลังโกนขนบริเวณลับของเธอ เธอมักจะรักษาความสะอาดและความสวยงามของร่างกายตัวเองอยู่เสมอ ถึงแม้เธอจะเป็นแม่ม่าย แต่ชลิตาก็ยังรักและดูแลตัวเองเสมอเธอค่อย ๆ ตัดมันอย่างระมัดระวัง บังเอิญมากที่กล้องแอบถ่ายตัวนั้นจับภาพตรงด้านหน้าของชลิตาพอดี ขณะที่เธอกำลังอ้าขาทั้งสองข้างออกกว้าง เพื่อให้ตัวเองตัดขนพวกนั้นได้ง่ายขึ้นขณะเดียวกัน ที่อีกที่หนึ่ง เกรียงไกรเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่ ในฐานะผู้ชายปกติคนหนึ่ง ความหมกมุ่นอย่างบ้าคลั่งที่เขามีต่อชลิตาทำให้เขาลืมตัว ผู้ชายคนนั้นกำลังจับความเป็นชายของตัวเองไว้ พลางจ้องมองความงดงามของร่างกายชลิตาที่เย้ายวนใจอย่างมากปรากฏว่า เรื่องเดียวกันก็เกิดขึ้นกับเธอเช่นกัน จู่ ๆ เธอก็รู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมา เมื่อนิ้วของเธอเผลอไปสัมผัสปุ่มเล็ก ๆ สีชมพูบริเวณลับของตัวเอง อีกอย่าง เธอก็ไม่ได้รับการสัมผัสจากผู้ชายมานานมากแล้ว ครั้งสุดท้ายที่เธอทำเรื่องนั้นกับอาทิตย์ คือเมื่อตอนที่เธอตั้งครรภ์ได้สี่เดือนมีความรู้สึก

กิตติบูรณ์พาชลิตาออกไปจริง ๆ เจตนาร้ายของชายคนนั้นดูเหมือนจะถูกเกรียงไกรจับได้แล้วเกรียงไกรรีบตามกิตติบูรณ์ไป และชิงตัวชลิตามาจากชายคนนั้น กิตติบูรณ์กำลังจะพาชลิตาไปที่บ้านของเขา ที่นั่นเขากับชลิตาจะได้ทำอะไรตามใจ และแน่นอนว่าจะไม่มีใครมาหยุดเขาได้ใครจะรับมือกับเกรียงไกรได้กัน? ไม่ว่าอะไรที่ชายคนนี้ต้องการ มันก็ต้องเกิดขึ้นต่อหน้าเขาในตอนนั้นทันที"ฉันต้องการแค่ชลิตาเท่านั้น!" เกรียงไกรพึมพำกับตัวเอง ขณะที่ยังพยายามเอาชลิตากลับมาจากมือของกิตติบูรณ์ให้ได้แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ กิตติบูรณ์ยังไม่ทันได้พาร่างของชลิตาขึ้นรถของเขา จู่ ๆ ชายคนนั้นก็ต้องตกใจเมื่อมีพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งโผล่มาขวางหน้า เขาก็คือพนักงานในร้านอาหารที่เขาเพิ่งแวะไปเมื่อครู่นี้"มีอะไร? ทำไมนายมาอยู่ตรงนี้ ฮะ? มาขวางทางคนอื่นอยู่ได้!" กิตติบูรณ์บ่นอย่างหงุดหงิด ทั้งที่ยังอุ้มชลิตาอยู่"ขอโทษครับ คุณผู้ชาย! แต่ผมคิดว่าคุณผู้หญิงคนนี้ต้องการความช่วยเหลือนะครับ!" เกรียงไกรตอบ ทันใดนั้นกิตติบูรณ์ก็หันไปมองชลิตาที่กำลังหมดสติอยู่"เธอน่ะเหรอ? เธอไม่เป็นอะไรหรอก เมื่อกี้แค่เป็นลม แล้วฉันก็กำลังจะพาเธอกลับบ้าน อีก

ถึงตอนนี้เกรียงไกรจะไม่ได้อยู่ในตัวตนของอาทิตย์ แต่โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาก็คือผู้ชายคนเดียวกันในวิญญาณเดียวกัน ชลิตาเองยังคงอยู่ภายใต้ฤทธิ์ยาปลุกอารมณ์ที่กิตติบูรณ์ให้เธอ เธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่กับอาทิตย์คนโปรดของเธอจริง ๆ หญิงสาวยังคงครางเรียกชื่ออาทิตย์ไม่หยุด จริง ๆ แล้วเธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังร่วมรักกับเขาอยู่จริง ๆ ชลิตาถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละชิ้นอย่างไม่อายและไม่ลังเล จนสุดท้ายร่างเปลือยเปล่าอันเย้ายวนก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเกรียงไกร ที่พยายามอดกลั้นอย่างสุดกำลังมาตลอดยิ่งไปกว่านั้น ชลิตายังกล้ามากขึ้น เธอขยับตัวเองอยู่บนเตียงในท่าทางที่ท้าทายความเป็นชายของเกรียงไกรอย่างรุนแรง หญิงสาวราวกับคนกระหายน้ำกลางทุ่งสะวันนา ต้องการได้รับความสุขสมเพื่อดับความกระหายแห่งรักที่มีต่ออาทิตย์ ผู้ที่จากเธอไปนานแสนนานหญิงสาวจงใจกางขาทั้งสองข้างออก เพื่อให้ตัวตนของอาทิตย์ที่อยู่ในความคิดของเธอรีบเข้ามาสัมผัส ลูบไล้ และครอบครองเธอเหมือนเมื่อก่อน"อาทิตย์ รีบมานี่สิ! สัมผัสฉันเดี๋ยวนี้!" น้ำเสียงออดอ้อนของชลิตาดังขึ้น พร้อมกับการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของมือเธอที่เผยให้เห็นส่วนสำคัญของร่าง

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าเสียงของเกรียงไกรที่เป็นเอกลักษณ์นั้นเหมือนจะอยู่ในตัวเขา จู่ ๆ คนรับใช้ทั้งสองคนก็เดินจากไปเฉย ๆ พร้อมกับยิ้มแห้ง ๆ เสียงของเกรียงไกรทำให้พวกเขาคิดไปเองอย่างแรงว่าเขาก็เป็นคนแบบเกรียงไกรเหมือนกัน"เอ่อ ฮะ ๆ ๆ คือว่าฉันจะไปห้องครัว ขอตัวก่อนนะ!""ค่ะ ฉันก็จะไปด้านหลังเหมือนกัน ยังมีผ้าที่ตากไว้ยังไม่ได้เก็บ ขอตัวก่อนนะคะ!"จู่ ๆ คนรับใช้สองคนที่ตอนแรกมั่นใจมากตอนดูถูกเขา สุดท้ายก็กลัวขึ้นมา ทั้งที่ได้ยินแค่เสียง ยังไม่เห็นหน้าจริงด้วยซ้ำ ไม่แน่ว่าสองคนนั้นอาจตกใจจนฉี่ราดตรงนั้นเลยก็ได้เกรียงไกรหัวเราะเบา ๆ แต่ซ่อนมันไว้ภายใต้สีหน้าเรียบเฉย จากนั้นชายหนุ่มก็รีบออกจากบ้านของชลิตาก่อนสี่ทุ่ม แต่แล้วเขาก็ต้องตกใจอย่างกะทันหัน เมื่อเห็นทารกสองคนที่กำลังถูกพี่เลี้ยงเด็กซึ่งเขาเป็นคนสั่งให้มาดูแลอุ้มอยู่ใช่แล้ว เกรียงไกรได้พบหนูน้อยพิรุณและหนูน้อยรวิวรรณ ลูกแฝดทั้งสองที่น่ารักของตัวเองเป็นครั้งแรก หลังจากที่พวกเขาเกิดมา ฝีเท้าของเกรียงไกรหนักอึ้ง ราวกับกระดูกขาของเขาอ่อนแรงจนไม่อาจรับน้ำหนักตัวเองไหวขณะเดียวกัน เด็กทารกฝาแฝดทั้งสองคนถูกพี่เลี้ยงเด็กแต่ละค

"ผมไม่มีทางโกหกหรอกครับ คุณผู้หญิง โกหกมันบาปหนักนะครับ ผมพูดความจริง เพื่อนของคุณผู้หญิงตั้งใจจะเล่นงานคุณจริง ๆ โชคดีที่มีผมผู้มีจิตใจดั่งเทพบุตรเห็นเข้า แล้วพาคุณผู้หญิงกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย!" เกรียงไกรตอบพลางก้มหน้าลง เหมือนกับที่อาทิตย์เคยทำไม่มีผิดแม้แต่วิธีพูดของเขาก็แทบจะเหมือนกับอาทิตย์ เพียงแต่น้ำเสียงและใบหน้าเท่านั้นที่ต่างกันจู่ ๆ ชลิตาก็นึกถึงคนรับใช้คนนั้นขึ้นมา ภาพของอาทิตย์แวบผ่านขึ้นมาตรงหน้าใบหน้าของสมหร หญิงสาวจึงรีบกะพริบตา แล้วสั่งให้เกรียงไกรออกไปจากตรงหน้าเธอทันที เพราะเธอเอียนที่จะเห็นหน้าเขาเต็มทนแล้ว"ไปซะ!"ชลิตาหันหลังกลับทันที"คุณผู้หญิงอยากให้ผมไปเหรอครับ?" เกรียงไกรถามกลับ"ใช่ ไปสิ! นายหูหนวกหรือไง? รีบไป! ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีกแล้ว สมหร!" ชลิตายังคงพูดอย่างหยาบกระด้าง หญิงสาวรู้สึกเอียนกับใบหน้าของคนรับใช้คนนั้นจริง ๆเกรียงไกรถอนหายใจ และเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไป แต่ก่อนจะไป เกรียงไกรยังเอ่ยชมใบหน้าของลูกแฝดทั้งสองของชลิตาที่น่ารักน่าเอ็นดูมาก"ไม่ต้องห่วงครับ ผมไปแน่ คุณผู้หญิง แต่จะว่าไป ผมชื่นชมลูก ๆ ของคุณผู้หญิงมากเลยนะครั