《อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!》全部章節：第 231 章 - 第 240 章

ชลิตากลับมายืนเท้าสะเอวอีกครั้ง พลางจ้องหน้าพนักงานเสริ์ฟที่ชื่อสมหร ซึ่งทำตัวเหมือนสนิทสนมกับเธอนักหนา แต่เสียงร้องของทารกทั้งสองคนก็ทำให้ความตั้งใจที่ชลิตาจะด่าเกรียงไกรต้องสะดุดลง เธอรีบหันหลังกลับทันทีโดยไม่สนใจเกรียงไกรเธอรีบเดินไปหาลูกทั้งสองคนที่ตกใจเพราะได้ยินเสียงตะโกนของเธอ ใช่แล้ว หนูน้อยพิรุณกับรวิวรรณร้องไห้พร้อมกัน ทำให้พี่เลี้ยงเด็กของพวกเขาตกใจลนลานเมื่อชลิตาไปถึง เธอก็รีบอุ้มหนูน้อยพิรุณขึ้นมา แต่ไม่สิ หนูน้อยรวิวรรณเองก็ต้องให้เธอปลอบเหมือนกัน"โอ๋ ๆ ลูกรัก แม่ขอโทษนะ... ตกใจกันใช่ไหม! เป็นเพราะพนักงานเสริ์ฟบ้า ๆ คนนั้นแท้ ๆ โอ๋ ๆ นะลูก!" คำพูดของชลิตาค่อนข้างได้ผล หนูน้อยพิรุณเริ่มสงบลงเล็กน้อยหลังจากได้ยินเสียงอ่อนโยนของแม่ แต่ไม่ใช่กับหนูน้อยรวิวรรณ เด็กหญิงตัวน้อยยังคงร้องไห้อยู่ เพราะไม่อยากให้ลูกทั้งสองคนร้องไห้ ชลิตาจึงส่งหนูน้อยพิรุณให้พี่เลี้ยง แล้วเปลี่ยนไปอุ้มรวิวรรณแทน"ชู่ววว รวิวรรณลูกรัก... แม่อยู่นี่นะลูก! ใจเย็น ๆ นะ ไม่เป็นไรนะ รวิวรรณอยู่กับแม่ตรงนี้แล้ว โอ๋ ๆ!" ชลิตาพยายามปลอบลูกสาวตัวน้อยของเธอ แต่ในตอนนั้นเอง พี่ชายอย่างพิรุณก็กลับมาร้องไห้

ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ และเขารู้ดีว่าสิ่งที่เธอหมายถึงคือรอยดูด ใช่แล้ว นั่นคือผลงานชิ้นเอกของเขาเอง ความคิดถึงที่มีต่ออดีตเจ้านายสาว ทำให้เขาเร่าร้อนจนเผลอกัดไปทั่ว รวมถึงฝากรอยไว้มากมายบนหน้าอกของชลิตา"เธอต้องตกใจแน่ ๆ ที่เห็นรอยกัดของอาทิตย์ ชลิตา! นั่นก็แค่รอยกัดธรรมดาเอง ยังไม่ใช่รอยกัดตรงที่อื่นด้วยซ้ำ แถมเธอยังดูจะชอบมันมากด้วยนะ ที่รัก!" เกรียงไกรคิดในใจนิธากับมาลาเงียบไปทันที แล้วรีบเอ่ยขอโทษ"ขอโทษค่ะ คุณผู้หญิง พวกเราไม่ได้ตั้งใจจะหัวเราะคุณนะคะ แค่สงสัยว่าคุณผู้หญิงไปกินอะไรมา ทำไมตัวถึงแดง ๆ แบบนั้น? เท่าที่จำได้ คุณผู้หญิงไม่มีประวัติแพ้หรือคันอะไรนี่คะ!" นิธาพูด ชลิตาเริ่มลนลานอีกครั้ง เธอต้องหาเหตุผลที่เหมาะสมให้ได้ เพื่อไม่ให้พี่เลี้ยงเด็กทั้งสองคิดไปไกล"อ๋อ อันนี้น่ะเหรอ ใช่ เมื่อกี้ฉันเพิ่งกินซีฟู้ดตอนมื้อเย็นมา อาจจะเพราะแบบนั้นเลยขึ้นแดง ๆ แบบนี้ ช่างเถอะ ไม่ต้องพูดถึงแล้ว เดี๋ยวก็กินยาแล้วหายเอง!" ชลิตาตอบโดยหาเหตุผลมาอ้างขณะเดียวกัน น้องพิรุณดูดนมแม่อย่างเอร็ดอร่อยมาก ราวกับเด็กน้อยกำลังกระหายน้ำจริง ๆ เสียงดูดนมอันเป็นเอกลักษณ์ของทารกทำให้ชลิตายิ้มออกมา แ

เกรียงไกรรีบก้มหน้าลงทันทีและแกล้งทำเป็นกลัว ทั้งที่จริงแล้วเขาภูมิใจกับผลงานอันยอดเยี่ยมของตัวเองมาก"ขอโทษครับคุณผู้หญิง ผะ-ผมไม่ได้ตั้งใจจะมองครับ ผมแค่เป็นห่วงลูกสาวของคุณผู้หญิง กลัวว่าเธอจะตกใจอีกที่ได้ยินเสียงแม่ดังเหมือนฟ้าผ่า!" เกรียงไกรตอบไปตามตรง ชลิตายิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ เธออยากจะกระชากผมผู้ชายคนนี้เสียจริง ๆ แต่เธอต้องใจเย็นไว้ เพราะกำลังให้นมลูกอยู่"นายนี่มันเป็นพนักงานที่น่าหงุดหงิดจริง ๆ เลยนะ!" หญิงสาวสบถ ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังคาใจอยู่ดีว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่"กรุณาอย่าโมโหบ่อยนะครับ คุณผู้หญิง ผมกลัวว่าน้ำนมจะอุดตัน ไหลไม่สะดวก ลูก ๆ ของคุณผู้หญิงยังต้องกินนมแม่ล้วนจากคุณอยู่นะครับ น่าสงสารเด็ก ๆ" เกรียงไกรตอบ ทั้งที่ยังคงก้มหน้าอยู่ ราวกับเขากำลังพูดกับพื้นหินอ่อนในห้องนั้นครั้งนี้ความอดทนของชลิตากำลังถูกทดสอบ การได้เจอกับพนักงานเสิร์ฟของร้านอาหารคนนี้เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงจริง ๆ แต่ไม่รู้ทำไม เธอกลับรู้สึกว่าพนักงานคนนี้คุ้นเคยมาก แม้ว่าเขาจะน่าหงุดหงิดไม่น้อยก็ตามหญิงสาวถอนหายใจ และสุดท้ายเธอก็จำเป็นต้องควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้ได้ เพราะสิ่งที่เขาพ

"อาทิตย์!" เกรียงไกรตั้งใจพูดชื่อปลอมเก่าของตัวเองออกมา หวังว่าเขาจะปลุกความรู้สึกของชลิตาที่มีต่อเขาขึ้นมาได้ ซึ่งจริง ๆ แล้วตอนนี้คนคนนั้นก็กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอนี่เอง"ใช่ เขาชื่ออาทิตย์ เขาเป็นพนักงานเสริ์ฟที่ขยันมาก อดทน แล้วก็ทำงานหนักมาก!" ชลิตาตอบด้วยสายตาที่เหม่อมองออกไปไกล หากนึกถึงอาทิตย์ขึ้นมา เธอก็ไม่อาจห้ามความเศร้าและความคิดถึงอันมหาศาลที่มีต่อผู้ชายคนนั้นได้เลย"ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนดีและมีความรับผิดชอบมากนะครับ ถึงขนาดทำให้คุณผู้หญิงน้ำตาคลอเมื่อนึกถึงเขา""ใช่ นายพูดถูก เขาเป็นพนักงานเสริ์ฟที่ดีมาก ดีจนถึงขั้นยอมมอบลู..." ชลิตารู้สึกตัวขึ้นมาทันทีและไม่พูดต่ออีก"มอบอะไรครับคุณผู้หญิง?" เกรียงไกรแกล้งถาม"ไม่มีอะไร ลืมมันไปเถอะ! แล้วตอนนี้ฉันจะพูดเรื่องเมื่อกี้ต่อ!"ชลิตาตั้งใจเปลี่ยนเรื่อง เพราะเธอไม่อยากจมอยู่กับความเศร้านานเกินไป"ถ้าอย่างนั้นก็ได้ครับ แล้วแต่คุณผู้หญิงเลย เชิญครับ!""ตรงนั้นของฉันมันเปียก! หมายความว่าของฉันเหมือนมีน้ำเยอะมาก ทั้งที่เมื่อคืนฉันไม่ได้ทำอะไรเลย นายเองก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ! โอ๊ย เข้าใจไหมว่าฉันหมายถึงอะไร?" ชลิตาพูดพลางชี้

ชั่วขณะนั้น มาลาก็ตกใจจนลนลาน เกือบจะพูดเรื่องที่ละเอียดอ่อนมากออกไปแล้ว ถ้าความลับของคนรับใช้ที่ชื่อสมหรถูกเปิดโปงขึ้นมาล่ะ ถ้าความจริงแล้วเขาคือผู้ชายที่ชลิตาเกลียดที่สุด ซึ่งก็คือเกรียงไกร และก็เป็นอาทิตย์ ผู้ชายที่เธอก็รักด้วย ชลิตาจะต้องโมโหและโกรธสุด ๆ แน่นอนเกรียงไกร เองก็เบิกตากว้างเมื่อได้ยินคำพูดของพี่เลี้ยงเด็กที่เขาส่งมา"เอ่อ... หมายถึง น้องพิรุณรู้สึกสบายเหมือนถูกพ่อแท้ ๆ อุ้มค่ะ ขอโทษนะคะถ้าฉันพูดผิดไป แต่ถ้าให้ฉันออกความเห็น ฉันคิดว่าสมหรเหมาะมากที่จะเป็นบอดี้การฺ์ดให้ลูก ๆ ของคุณผู้หญิงนะคะ เพราะคุณผู้หญิงมักต้องทิ้งลูกแฝดไว้เพราะเรื่องธุรกิจ ถ้าให้เขาดูแลเด็ก ๆ ก็น่าจะปลอดภัยแน่นอนค่ะ ยิ่งน้องพิรุณแสดงให้เห็นเองแล้วว่าเขาชอบสมหร เด็กทารกโกหกไม่เป็นหรอกค่ะ คุณผู้หญิง พวกเขายังบริสุทธิ์ เลยรู้ว่าใครเป็นคนดีที่อยู่รอบตัวเขาบ้าง"ครั้งนี้คำพูดของมาลาฟังดูมีเหตุผลพอสมควร เพราะชลิตาเองก็รู้สึกว่าลูกชายของเธอดูสบายใจจริง ๆ เมื่ออยู่ในอ้อมแขนของเขา เธอควรจะรับคำแนะนำของพี่เลี้ยงเด็กเพื่อความปลอดภัยของลูกชายดีไหม เพราะเธอเองก็รู้ดีว่าข้างนอกนั่นเธอคงมีศัตรูอยู่มากมาย ยิ่งต