All Chapters of อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!: Chapter 251 - Chapter 260

นิ้วโป้งของเกรียงไกรยังคงนวดเท้าของชลิตา คลายกล้ามเนื้อที่ตึงอยู่นั้น อีกด้านหนึ่ง ชลิตาก็ยิ่งจิกแขนของเกรียงไกรแน่นขึ้น ราวกับด้ายว่าวที่ถูกดึงไปทางนั้นทีทางนี้ที"โอ๊ยยย โอ๊ย... เจ็บ ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าแรง!" ชลิตาร้องลั่น เพราะเธอทนความเจ็บที่เท้าไม่ไหว แถมยังลามไปถึงเอวด้วย"นี่ผมก็เบาแล้วนะครับ คุณผู้หญิง แต่มันต้องนวดลึกหน่อย ถ้าไม่รีบนวด เดี๋ยวกล้ามเนื้อจะยิ่งตึง แล้วคุณผู้หญิงจะขยับตัวลำบากนะครับ!" เกรียงไกรพูด ชลิตาจึงจำใจยอม และต้องอดทนกับความเจ็บจากการนวดนั้นต่อไป"อ๊าาาาา!" ชลิตาร้องขึ้นมาอีกครั้ง และเสียงดังยิ่งกว่าเดิม"ทนหน่อยครับ คุณผู้หญิง!"หลังจากเกรียงไกรนวดเท้าของชลิตาได้สำเร็จ ชายหนุ่มก็ยิ้มออกมา เพราะกล้ามเนื้อที่เคล็ดกลับเข้าที่เดิมแล้ว"เสร็จแล้วครับ คุณผู้หญิง เป็นยังไงบ้าง ยังเจ็บอยู่ไหมครับ?" เกรียงไกรถามพลางหันไปมองชลิตา ที่ดูเหมือนกำลังสูดหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้งชลิตาขยับเท้าของตัวเอง และน่าอัศจรรย์มาก เธอไม่รู้สึกเจ็บอีกแล้ว ความรู้สึกเหมือนกลับมาเป็นปกติและหายดีแล้ว หญิงสาวตกใจมาก แน่นอนว่าเธอดีใจสุดๆ เพราะเท้าของเธอไม่เจ็บแล้วจริงๆ"ทำไมถึงไม่เจ็

หมอศิวกรตกใจกับท่าทีของคนรับใช้ที่จู่ ๆ ก็หยาบคายใส่เขา ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนทันที แล้วท้าทายเกรียงไกรด้วยการผลักอกเขา"เฮ้ย ไอ้เวร! ไอ้คนรับใช้บ้า! แกคิดว่าแกเป็นใคร หา?" คุณหมอหนุ่มตวาดอย่างไม่พอใจกับท่าทีของเกรียงไกรเกรียงไกรตั้งหลักทันที ร่างกำยำของชายหนุ่มยืนตัวตรงอยู่ตรงหน้าหมอศิวกรผู้หล่อเหลา แต่รูปร่างของเขาไม่ได้ดูแข็งแกร่งเท่าเกรียงไกรเลย"คุณหมอต่างหากที่ควรคิด ไอ้ผู้ชายลามก! คุณหมอคิดว่าผมไม่รู้เหรอว่าในหัวคุณคิดอะไรอยู่ หา! มือของคุณหมอไม่ได้กำลังตรวจเท้าคุณผู้หญิงชลิตา แต่คุณหมอตั้งใจอยากแตะต้องเธอใช่ไหมล่ะ!" เกรียงไกรโต้กลับอย่างไม่เกรงกลัว"ไม่จริง! แกนั่นแหละที่ไม่มีมารยาท! ฉันเป็นหมอ และฉันรู้ว่าต้องทำอะไรกับคนไข้ของฉัน!" หมอศิวกรเถียงกลับอย่างไม่ยอมรับ จากนั้นชายหนุ่มก็หันไปทางชลิตา "ชลิตา เธอจ้างคนรับใช้เลว ๆ ไร้มารยาทแบบนี้ได้ยังไง! เธอต้องไล่มันออกนะ!" เขาพูดต่อเกรียงไกรไม่ได้ตอบโต้คำพูดของศิวกร เขาเพียงมองหน้าชลิตาด้วยสายตาน่าสงสารที่สุด ซึ่งเป็นสายตาที่มีเพียงอาทิตย์ทำเท่านั้น"เธอยังต้องคิดอะไรอีก ชลิตา! เธอก็เห็นเองแล้วว่ามันหยาบคายกับฉันแค่ไหน!" หมอศิวกร

แน่นอนว่าเกรียงไกรทำแบบนั้นเพื่อไม่ให้ชลิตารู้ว่าเขากำลังปลอมตัวอยู่ จะเป็นยังไงถ้าผู้หญิงคนนั้นรู้ว่าสมหรก็คือเกรียงไกร แน่นอนว่าชลิตาต้องอาละวาดและฆ่าเกรียงไกรตรงนั้นทันทีแน่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าใบหน้าของชลิตาดูหงุดหงิด เธอยื่นสำลีนั้นให้นิธา"เอาไป รีบทำแผลให้เขา!" ชลิตาสั่งพร้อมเม้มปากเล็กน้อย นิธารับมา แล้วเหลือบมองหน้าเกรียงไกรกับชลิตาสลับกันเป็นระยะจากนั้นชลิตาก็ลุกขึ้นยืนโดยหันหลังให้พวกเขา แต่หญิงสาวไม่ได้เดินออกไปจากตรงนั้น และรอให้นิธาทำแผลที่ศีรษะของเกรียงไกรนิธารู้สึกสับสน เกรียงไกรจึงส่งสัญญาณให้พี่เลี้ยงเด็กคนนั้นรีบทำแผลให้เขา เพราะนิธารู้อยู่แล้วว่าสมหรตัวจริงเป็นใครนิธาเข้าใจแล้ว หญิงสาวจึงรีบทำแผลที่ศีรษะของเกรียงไกร โดยทาน้ำยาฆ่าเชื้อก่อนแล้วค่อยติดพลาสเตอร์ แต่ถึงอย่างนั้น นิธาก็ยังต้องระวังมาก เพราะมีส่วนของผิวหนังปลอมติดอยู่บนใบหน้าของเกรียงไกรนิธาแตะเบา ๆ ลงบนแผลนั้น ทันใดนั้นเกรียงไกรก็ร้องออกมาเบา ๆ เพราะความแสบเมื่อยาสัมผัสกับผิวที่เป็นแผล"โอ๊ย เบา ๆ หน่อย!""ขอโทษค่ะ ฉันก็เบามือแล้วนะคะ คุณท่าน!" นิธาตอบ โดยไม่รู้ตัวว่าเผลอเรียกเกรียงไกรว่า คุณท่า

"นายเป็นอะไร?" ชลิตาถามพลางมองไปทางเกรียงไกรที่นั่งในท่าทางดูผู้หญิงมาก เหมือนพวกป้า ๆ ที่นั่งอยู่ในรถสองแถว"ฮิฮิ ผมเหรอครับ! ผมก็นั่งอยู่ไงครับ คุณผู้หญิง!" ชายหนุ่มตอบพร้อมยิ้มแห้ง ๆ เขาหวังว่าชลิตาจะไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่ในโหมดตื่นตัว"แล้วทำไมนั่งแบบนั้น? นั่งปกติแบบผู้ชายไม่ได้หรือไง นั่งแบบนั้นเหมือนกะเทยเลยรู้ไหม!" ชลิตาพูดอย่างไม่ชอบใจในท่านั่งของเกรียงไกร"ฮิฮิ ไม่ได้ครับคุณผู้หญิง กลัวมันหลุด!" ชายหนุ่มโพล่งออกมา"อะไรหลุด?"เกรียงไกรเริ่มลน ไม่รู้จะตอบยังไงดี"ก็...ก็ไอ้นั่นไงครับ...!"ในขณะที่เกรียงไกรกำลังสับสนว่าจะตอบคำถามของชลิตาอย่างไร จู่ ๆ มาลาก็เดินเข้ามา พี่เลี้ยงเด็กคนนั้นอุ้มเด็กแฝดทั้งสองที่กำลังร้องไห้มาด้วย"ขอโทษค่ะ คุณผู้หญิง ดูเหมือนคุณหนูพิรุณกับคุณหนูรวิวรรณจะมองหาคุณผู้หญิงค่ะ อาจจะอยากดูดนมจากอกโดยตรง เมื่อกี้ฉันเอาน้ำนมของคุณผู้หญิงใส่ขวดให้แล้ว แต่พวกแกก็ยังไม่ยอมกินเลยค่ะ!" มาลาพูดชลิตารีบเดินเข้าไปหาลูกทั้งสองของเธอ แล้วหญิงสาวก็รับเด็กทั้งสองมาจากมือมาลา"เอามานี่ เดี๋ยวฉันให้นมในห้องเอง!"หญิงสาวอุ้มลูกทั้งสองของเธอ แล้วเดินขึ้

ค่ำคืนเงียบสงัด อากาศข้างนอกหนาวมาก ยิ่งมีหิมะตกปกคลุมเมืองนั้นอยู่ด้วย ข้างนอกคงหนาวสั่นจนเหมือนเลือดจะแข็งตัว แต่ไม่ใช่ในห้องส่วนตัวของชลิตาหญิงสาวขยุ้มผมของเกรียงไกร ขณะที่ชายหนุ่มกำลังมอบสัมผัสร้อนแรงให้เธอตรงนั้น สำหรับชลิตา นี่คือส่วนที่เธอชอบมากที่สุด ลิ้นของเกรียงไกรหยอกเย้าบริเวณที่เต็มไปด้วยเส้นประสาทอ่อนไหวนับล้าน ความรู้สึกนั้นสุขจนแทบทำให้ชลิตารู้สึกเหมือนวิญญาณล่องลอยออกไป"โอ้ อาทิตย์... ดีมากเลย เอาฉันที ได้โปรด!" หญิงสาวเพ้อออกมา ขาทั้งสองข้างงอขึ้นและหนีบศีรษะของเกรียงไกรที่อยู่ตรงกลางไว้ แรงกระตุ้นนั้นทำให้ร่างกายของเธอเกร็งขึ้น และเธอก็เผลอหนีบศีรษะของเกรียงไกรด้วยต้นขาทั้งสองข้างโดยอัตโนมัติเกรียงไกรเองยังคงเพลิดเพลินกับลิ้นของเขาที่หยอกเย้าอยู่ตรงนั้น จนหญิงสาวบิดตัวไปมาเหมือนหนอนโดนน้ำร้อนลวก"ไม่นะ อาทิตย์... ฉันแทบจะบ้าไปแล้ว อ๊าาา!"ชลิตายังคงเพ้อไม่หยุด และยังขยุ้มผมของเกรียงไกรแน่นเพราะความเสียวซ่าน ผ่านไปหลายนาที ดูเหมือนหญิงสาวกำลังจะถึงจุดปลดปล่อย กล้ามเนื้อสะโพกและกล้ามเนื้อส่วนหญิงของเธอยิ่งเกร็งขึ้นเรื่อย ๆ จนรู้สึกเหมือนใกล้จะระเบิดออกมา"โอ้