All Chapters of A DANGEROUS MARRIAGE DEAL (SPG): Chapter 61 - Chapter 70

Jenyfer Nagising ako at bumungad sa akin ay isang maputing kisame. Ang ilaw masyadong maliwanag kaya nasisilaw ang mata ko. Ilang beses akong kumurap bago tuluyang nag-sink in sa akin kung nasaan ako ngayon. Sa nakikita kong ayos ng k'warto at amoy nito, sa tingin ko ay nasa ospital ako. Sa private hospital yata ako dinala ni Tatay, dahil malamig ang aircon ng buong silid at sobrang tahimik din. Tanging naririnig ko lang ay monitor na tila heartbeat. Kaya pala dahil paglingon ko malapit lang sa akin ang monitor na iyon. Pero dextrose lang ang nakakabit sa akin ibig sabihin nawalan lang talaga ako ng malay. “Jenyfer anak,” naulinigan ko ang boses ni Nanay. Bumaling ako sa gilid at nakita ko nga si Nanay, nakaupo siya sa gilid ko same ni Tatay. Ha, bakit naman namumugto ang kaniyang mata. Hawak niya rin ang kamay ko na parang takot na takot akong mawala. Sa kabilang side naman ay si Tatay. Tahimik lang ito pero kita sa mukha niya tila guilty siya. “Anak, pasensya ka na ha, na

Jenyfer Maaga akong nagising kinabukasan. Hindi pa nga sumisikat nang tuluyan ang araw, five thirty pa lang pero dilat na dilat na ang mata ko, parang hindi na nga ako masyadong natulog kagabi, kaya ngayon hikab ako nang hikab ngunit nilalabanan ko lang ang aking antok dahil gusto ko nang umuwi para malaman kung anong nangyayari sa asawa ko. Magdamag kasi halo-halo ang nararamdaman ko excited, kinakabahan, at may kung anong bigat sa dibdib ko na hindi ko maipaliwanag. Nag-text ako kay Matet, parang iwas siya sa aking mga tanong sa kaniya. Ang sabi lang okay lang daw sila iyon lang wala akong nakuha na ibang impormasyon. Dahan-dahan akong bumangon, iniiwasan ang biglaang galaw gaya ng bilin ng doktor. Napahawak ako sa tiyan ko, parang instinct ko na ‘yon ngayon simula nang ibalita sa akin na nagdadalantao ako naging habit ko na haplusin ang sinapupunan ko pagkatapos ay nakangiti kakausapin akala mo naman naiintindihan na iyon ng anak ko sa tiyan. Kagaya na lang ngayon. Kinakaus

Jenyfer Pamilya pala ni Timmy. Bulong ko nang makita ko sabay-sabay bumaba silang lahat. Napatingin ako sa kasama nilang maid. May dalang vase. Para saan naman itong trip nila. Kinuyom ko ang pareho kong palad nang palapit ang masayang pamilya ni Vanessa. Sa ngisi pa lang ni Vanessa, nababasa ko na may mangyayari na hindi ko gusto. Napatiim bagang ako nang kapatid n'yang si Leo malisyoso n'ya akong hinagod ng tingin kaya pinatigas ko ang mukha ko. Si Tatay hinaplos n'ya ang likuran ko. “Nandito lang ako anak,” bulong n'ya ngunit hindi ako umimik pero tipid akong tumango. Nagsalubong ang kilay ko. Mapang-asar ang tawa ng talipandas na babaeng ito. Pinasadahan din niya ako ng tingin tapos umasim ang mukha nito. Feeling nito gandang-ganda sa sarili n'ya ba halos wala ng itago sa katawan n'ya. “Anong ginagawa niyo rito?” malamig ang boses na saad ko. Lahat tingnan ko sila ng seryoso. “Wow ha? Hindi ba sinabi ng mayordoma na patay na ang alaga n'ya?” walang kagalang-galang n

Jenyfer Lumingon pa ako at inilibot ang aking mata sa buong paligid. Bumigat ang dibdib ko dahil lahat ng mga tauhan ni Rhys, naging sunod-sunuran na sa pinsan at Tito Timmy ni Rhys. Nagtama ang tingin namin ng pinsan ni Rhys na si Leo. Kung nakamamatay lang ang titig ko sa kaniya. Bumulagta na siya. Tang ina niya. Minsan na n'yang pinagtangkaan ang buhay ni Rhys. Pero may karma rin ang mag-aama na ito dahil wala naman masama na nagtatagumpay. Sa ngayon ay masaya at panalo sila. Pero soon, magmamakaawa kayo sa asawa ko na buhayin kayo. Nag-abang kami ng taxi. Natagalan pa ng fifteen minutes bago mayroon dumaan. Nagbigay pa ang Tatay ng pamasahe, binalik ko ngunit hindi pumayag kaya hinayaan ko na. Sa biyahe. May kakaiba akong nararamdaman. Parang mayroon nakasunod sa amin kaya sinabi ko sa taxi driver. "Iyon po ba na red na Mercedes Benz?" tanong n'ya tumango ako. Pero akala ko talaga nakasunod sa amin. Ngunit hindi pala dahil nang mayroon ng daan na likuan. Doon lumiko ang

Jenyfer “Ah, ikaw pala. Anong ginagawa mo rito?” mataray pa na sabi ni Vanessa kaya sinamaan ko siya ng tingin. “Parang baliktad yata. Ako dapat ang magtatanong n'yan. Bakit nandito ka sa bahay ng asawa ko?” Ngumisi. “Wala e, swerte kasi kami minalas ang mayabang na pinsan ko, kaya ayon tigok tuloy siya. Kung nakinig lang siya kay papa na ako ang pakasalan niya. Sana buhay siya ngayon at mga ari-arian n'ya sana hanggang ngayon nag-e-enjoy pa siya.” “Galing,” wika ko sabay palakpak. “Pinsan? Asawa? Mabuti na lang talaga hindi kagaya sa ugali niyo ang ugali ng asawa ko dahil nakakasuka ang bulok niyong ugali. Sige mag-enjoy lang kayo dahil hindi magtatagal. Sa kulungan lahat ang bagsak n'yo,” “Wala nang saysay iyang sinasabi mo. Dahil hindi iyon mangyayari. Alis na diyan dahil bubuksan ang gate inaabala mo ang tauhan namin.” “Kasing kapal ng bakal na gate iyang pagmumukha mo. Ay kasama pala ng Tatay at kuya mo na makapal ang mukha," pang-iinis ko sa kaniya. Namula ang mukh