บททั้งหมดของ HEARTLESS GUY กับดักร้ายนายไร้ใจ: บทที่ 31 - บทที่ 40

CHAIN@CN SPORT SHOWROOM ก็อกๆๆ“เข้ามา”ผมบอกคนเคาะประตูทั้งๆที่ยังก้มหน้ามองเอกสารบนโต๊ะ แต่ ไม่ได้อ่านหรอกนะ เพราะใจผมมันพะวงอยู่แต่กับอย่างอื่น ตอนนี้ถ้าจะบอกว่าผมเป็นบ้าไปแล้วก็คงจะไม่ผิดเท่าไหร่ “เฮีย”“มึงเองเหรอ มีไร”เพิ่งรู้ว่าคนเคาะประตูคือไอ้บอส เพราะผมจำเสียงมันได้“เปล่าเฮีย แค่เห็นว่าเที่ยงแล้ว เฮียไม่ออกไปกินข้าวเหรอ”“ไม่อ่ะ กูไม่หิว”“เอางั้นเหรอเฮีย”“เออ”“ครับ งั้นผมไม่กวนแล้ว”มันบอกผมแค่นั้นแล้วผมก็รู้สึกว่าผมได้ยินเสียงประตูปิด แต่ก็ดีแล้วที่คราวนี้ไอ้บอสมันว่าง่ายไม่เซ้าซี้ให้รำคาญแอ๊ดดด...เห้ย เดี๋ยวนะ เหมือนผมได้ยินเสียงประตูเปิด คงไม่พ้นไอ้เหี้ยบอสอีกแล้วอ่ะดิ ไอ้สัส ไหนบอกไม่กวนแล้วไงวะ ไอ้ผมก็แม่งอุตส่าห์ชม “กูบอกแล้วไงว่าไม่กิ...เบลล์!?”ใครจะไปคิดว่าคนที่เข้ามารอบสองจะเป็นเฌอเบลล์น้องสาวผม“เป็นไรเฮีย ช้ำรักเหรอเจ้าคะ ถึงได้อดข้าวประท้วงอ่ะ”“แกนี่สมควรโดนผีผลักจริงๆ”ผมพูดแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น เสียอารมณ์กับมัน“แหม พอพูดแทงใจดำเข้าหน่อยล่ะก็โมโหกลบเกลื่อนแบบนี้ตลอด”“แทงใจดำอะไร อย่ามามั่วได้ป่ะ”พอพูดจบผมก็ลุกขึ้น เริ่มไม่อยากเห็นหน้าเฌอเบลล์มัน

“ก็พี่ไง แคนดี้บอกฉันเอง ว่าวันนั้นที่มันไม่รับงานที่ผับ ให้ฉันไปทำแทน เพราะนัดกับแฟนเอาไว้ แล้ววันนั้น พี่ก็ไปกับมันไม่ใช่เหรอ แล้วแบบนี้ถ้าพี่ไม่ใช่แฟนมัน จะให้ฉันคิดว่าพี่เป็นเพื่อนสาวมันหรือไง”“ปากเหรอที่พูด ถ้าเป็นเพื่อนสาวแคนดี้ ฉันคงไม่เอาเธอหรอก”“ถ้างั้นพี่ก็เป็นแฟนมัน”ตอนนี้เสียงฉันมั่นมากบอกตามตรง“ไม่ใช่”“ใช่”“เธอจะมารู้ดีกว่าฉันได้ไง เธอเป็นฉันเหรอ”ทำไมเสียงพี่เชนทร์ดูจริงจังขนาดนี้ก็ไม่รู้ แต่ฉันพูดอะไรผิดเหรอ ก็แคนดี้บอกอย่างนั้น แล้วอีกอย่าง ฉันเองก็เห็นกับตาด้วย“ไม่รู้ล่ะ จะยังไงก็ช่าง ปล่อยฉัน ฉันจะไปหาณดา”“ไม่ทันละ”“ทำไมถึงไม่ทัน หมายความว่าไง”“หมายความว่าคู่นั้นเขาเป็นแฟนกัน เขาย่อมอยากสวีทกันสองคน อยากไปเป็นก้างเขางั้นเหรอ”มันก็จริงอย่างที่พี่เชนทร์พูดนะ สองคนนั้นเขาอาจจะอยากอยู่ด้วยกันสองต่อสอง “งั้นฉันก็จะไปทำอะไรของฉัน ที่ฉันอยากทำ ปล่อยสักที”“ตอบมาก่อน ว่าสรุปวันนั้นที่รับงาน เพราะแคนดี้งั้นเหรอ ไม่ได้ไปสมัครเองหรอกเหรอ”“ก็ใช่ไง”“แล้วทำไมต้องรับ”“ฉันไม่ได้รวยเหมือนพี่นี่ ปล่อยได้รึยัง”“ยัง”“อะไรนักหนา พี่ต้องการอะไรจากฉันกันแน่”ฉันเริ่มหงุดหง

2 วันต่อมา...“พี่เชนทร์?”พอฉันออกมาจากห้องน้ำ ก็เห็นพี่เชนทร์ที่โซฟา เห้อ บอกตรงๆนะ ตลอดสองสามวันมานี้ อีตาพี่เชนทร์บ้าเข้าออกห้องฉันเป็นว่าเล่นอย่างกับเป็นห้องตัวเอง--!!!“อาบน้ำแต่งตัวแล้วใช่ป่ะ งั้นไปกัน”“ไปไหน”“เที่ยวไง”หมับ!พี่เชนทร์เดินมาจับมือฉันแล้วพาไปที่ประตู“เดี๋ยว พี่เชนทร์”“อะไรอีก”“แล้วสองคนนั้นอ่ะ ณดากับพี่เจ”“กลับไปแล้ว”“กลับไปแล้ว!?”“อือ”เขาตอบเสียงเรียบเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่ใครจะไปเห็นเป็นเรื่องปกติเหมือนเขากัน ความจริงถ้าณดาจะกลับ อย่างน้อยก็ต้องบอกฉันก่อนสิ ไม่ใช่อยู่ๆก็กลับไปเฉยๆแบบนี้ นี่มันชักจะแปลกๆยังไงชอบกลนะ“งั้นฉันจะกลับด้วย”“ได้”ทำไมเขายอมง่ายๆจังอ่ะ“แต่ต้องเป็นพรุ่งนี้”นั่นไง ว่าแล้วเชียวว่ามันต้องไม่ง่ายขนาดนั้น แต่ฉันจะไม่ยอมเชื่อฟังเขาหรอก เรื่องอะไร ชิ“แต่ฉันจะกลับวันนี้”“วันนี้เธอต้องไปเที่ยวกับฉันก่อน มานี่”“โอ๊ย! พี่เชนทร์”เขาลากฉันไปไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเดินออกจากรีสอร์ตมาแล้ว“เจ็บนะพี่เชนทร์ เดินดีๆก็ได้มั้ย”“งั้นก็เดิน อย่าดื้อด้วย”พี่เชนทร์หันมาตอบเสียงเรียบๆ แต่มือก็ยังจับแขนฉันอยู่“ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้ว”“ใช่ แต่เธอมั

CHAIN 3 ทุ่ม@W’ne PUB"สัส สรุปมึงจะเอาไงแน่วะ ดูเหมือนตอนนี้มึงกำลังสับสนในตัวเองนะเว้ยเพื่อน"ผมถามไอ้เจไป เพราะตอนนี้มันนั่งเครียดอยู่ข้างๆผม แล้วถ้าถามว่าวันนี้ผมมาอยู่ที่ผับพี่ไวน์ได้ไง คำตอบคือเพราะไอ้เจนั่นแหละมันชวนมา บอกตามตรง หลังจากมันทิ้งณดานะ มันก็เปลี่ยนไปขั้นนึงเลย เปลี่ยนไปในที่นี้นี่คือแย่ลงนะ ไม่ใช่ดีขึ้น จริงสิ อีกเรื่องผมยังไม่ได้บอก เมื่อเช้าที่ผมรีบออกมา เพราะไอ้ธีมันไลน์มาบอกจะเข้ามาที่โชว์รูม แล้วผมก็เคยบอกไปแล้วใช่ป่ะ ว่ารายนั้นแม่งจอมเผด็จการขั้นสุด ผมเลยรีบจนลืมจูบลาเมียเลย เพิ่งมานึกออกตอนเดินไปถึงรถ ป่านนี้เมียแม่งไปรู้งอนตุ๊บป่องไปรึยัง"เงียบคือยังไง"คราวนี้เป็นพี่ซีพี่ชายไอ้เจมันนั่นแหละที่ถาม สงสัยเห็นน้องชายอาการหนักไง เพราะปกติ ถ้าไม่มีอะไรจริงๆ พี่ซีแกก็ไม่ค่อยพูดหรอก"นึกไม่ออกอ่ะ ไม่รู้จะพูดอะไรดีว่ะเฮีย""งั้นก็กลับบ้านไปหาเมียมั้ย เผื่อมึงจะรู้อะไรๆขึ้นมาบ้างไงครับสัส"ผมแนะนำมันไป อ้อ! ลืมบอกไป ว่าไอ้เจมันเพิ่งไปฉุดณดามาไว้ที่คอนโด แต่เรื่องมันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกครับ เพราะตอนนี้ณดาไม่ใช่ไก่อ่อน ไม่สิ ต้องบอกว่าไม่ใช่สัตว์เลี้ยงเชื่องๆที่ไอ้

ตอนนี้ผมมั่นใจแล้วถึงตอบแคนดี้ออกไป เธอหรือคุณหรือใครอาจจะมองว่าผมเห็นแก่ตัว เอาเปรียบผู้หญิง ใจร้าย ไม่แคร์ความรู้สึกใคร ไร้หัวใจ สารเลว หรืออะไรก็ช่าง แต่คนเลวๆอย่างผม มันก็ไม่รู้จะทำอะไรให้มันดีได้มากไปกว่านี้แล้ว ผมมันก็ทำได้แค่นี้ แค่ทางนี้ทางเดียวที่ผมคิดออก ทางที่มันจะไม่ทำให้ลิเดียร์เข้าใจผมผิดเรื่องผู้หญิงอีก ต่อไปนี้ผมตัดสินใจแล้ว ว่าผมจะมีแค่ลิเดียร์คนเดียว เธอเป็นผู้หญิงที่ผมจะจองเอาไว้เป็นแม่ของลูกผม อย่างที่ผมจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ“รักมันเหรอ พี่เชนทร์พูดได้เต็มปากเลยนะ”“ใช่”“แต่แคนดี้เกลียดมัน ในเมื่อพี่เชนทร์รักมันมาก แคนดี้ก็จะทำให้มันเดือดร้อนจนถึงที่สุดเลย”“ก็ลองดูดิ ลองเลย แต่ฉันขอเตือนไว้ก่อนเลยนะ ว่าถ้าเธอแตะต้องเมียฉันแม้แต่ปลายเล็บ ฉันไม่เอาเธอไว้แน่ แต่ถ้าเธอยังจะกล้า งั้นก็มาดูกัน ว่าเธอกับฉัน ใครมันจะแน่กว่ากัน”เธอทำให้ผมโกรธเองนะ ช่วยไม่ได้ จริงอยู่ที่ผมไม่เคยรักใคร ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ผมคิดอยากจะปกป้อง แต่ในเมื่อตอนนี้มีแล้ว ผมก็จะทำสุดความสามารถของผม ใครหน้าไหนก็ห้ามแตะเด็ดขาด“พี่เชนทร์ขู่แคนดี้เหรอ”“ใช่ ฉันขู่ แต่คนอย่างฉัน ขู่อย่างเดียวไม่เป็น”ผมกั