HEARTLESS GUY กับดักร้ายนายไร้ใจ のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

LYDIAสวัสดี ฉันชื่อลิเดียร์นะ ตอนนี้เรียนอยู่ปี 1 คณะนิเทศ แล้วถ้าถามว่าทำไมคนที่ไม่เคยคิดอยากจะเรียนนิเทศอย่างฉันถึงมาเรียนนิเทศน่ะเหรอ เหตุผลง่ายมาก นั่นคือเพราะฉันสอบอย่างอื่นไม่ติดไง ที่ฟลุ๊คได้นิเทศนี่ก็ถือว่าโชคดีสุดๆแล้ว !!-!! บอกตรงๆว่าฉันมันโคตรหัวทึบ ตอนม.6นี่วิ่งวุ่นมากกว่าคนอื่นเขาสักสิบเท่าได้บอกเลย ผลสรุปออกมาก็คือที่บ้านบอกสอบอะไรได้ก็เอาๆไปเถอะ ดีกว่าไม่มีที่เรียน หึๆ แค่นี้ก็ชัดเจนแล้วใช่ป่ะ ว่าฉันมันสมองทึบจริงๆจนขนาดที่บ้านเขาก็ยังเอือมระอากันเลย“พวกมึง วันนี้โดดรับน้องเหอะ กูไม่ไหวจริงว่ะ”นี่เสียงโรสเพื่อนฉันเองแหละ ชื่อมันนี่โคตรญิ้งหญิงงงงเลยใช่ป่ะ(ลากเสียงยาวมว๊ากกก)แต่คอยดูต่อไปนะ แล้วจะรู้ว่าโรสอ่ะ มันหญิงแต่ชื่อ“ที่ไม่ไหวเพราะมึงไม่ได้เหล่หญิงอ่ะดิอีเหี้ย“ส่วนนี่เสียงแพรว เพื่อนอีกคนนึงของฉัน เราสามคนรู้จักกันมาตั้งแต่มัธยมแหละ พอมหาลัยก็เลยคลานตามกันมา ไม่ใช่อะไรหรอก ก็โง่เหมือนกันนี่แหละ เลยมาอยู่หลุมเดียวกัน😓...(เผาตัวเองซะงั้น!!~~)“ไม่ได้เหล่หญิงกูก็พอไหวป่ะ แต่ไอ้พวกรุ่นพี่อ่ะดิ แม่งจ้องแต่หาเรื่องกูสัส ไม่รู้โคตรพ่อโคตรแม่กูไปเหยียบตีนเมียพ

มันตวาดอีกนั่นแหละครับ คือเสียงดังจนผมเองยังแทบสะดุ้งอ่ะ นับประสาอะไรกับรุ่นน้องหน้าหวานคนนั้น“เอ่อ รหัส 183 1...”“พอ คุณมีรูปมั้ย เอารูปมาเลย ผมจะได้นึกออกเลยทีเดียว!!!!”“มีค่ะ อยู่ในโทรศัพท์”“ไปเอามา!!!!”“ค่ะ”มันตวาดบอก รุ่นน้องคนนั้นก็วิ่งไปเอาโทรศัพท์แทบไม่ทัน แถมวิ่งกลับมาแบบว่าเหนื่อยมากอ่ะ สงสัยวิ่งกลับไปเอาที่หอ อาการนี่นะ คือผมอยากวิ่งเข้าไปประคองมาซบอกผมให้รู้แล้วรู้รอด เหี้ยเอ๊ย คิดแล้วก็อยากถอนตัวออกจากการเป็นพี่ว้ากซะตอนนี้เลย จะได้ทำอะไรถนัดมือ“ได้แล้วใช่มั้ย ไหน เอามาดู!!!!”มันตวาดปุ๊บ รุ่นน้องก็จิ้มๆๆหน้าจอโทรศัพท์แล้วส่งให้มันดูปั๊บ“นี่ค่ะ”แล้วมันก็รับมาดู “เอาไปสัส จำหน้าไว้ คนนี้กูให้เป็นหน้าที่มึง ไปพาตัวมา”เอาแล้วไง ไหงเวรกรรมตกมาที่ผมซะงั้นอ่ะ“เห้ย เอาไปดูดิ ยืนนิ่งอยู่นั่น”“เออ!”ผมจำใจรับมา ปากก็บ่นไปพลาง“แม่งอยู่ดีไม่ว่าดีจริงกู ไม่น่ายืนอยู่ใกล้ไอ้เหี้ยนี่เลย”“อย่าบ่น”ผมพูดเบาขนาดนี้แล้ว ไอ้ธีมันยังอุตส่าห์ได้ยิน ก่อนมันจะเดินไปไหนของมันก็ไม่รู้ ส่วนโทรศัพท์รุ่นน้องคนนั้นยังอยู่ในมือผมเลย แล้วผมมีทางเลือกอย่างอื่นมั้ยนอกจากก

ผมกระแทกเสียงใส่มันไปแล้วดูรูปในกล้อง ก็โอเคนะ สวยดี แต่..."เห้ย เหี้ยเรย์ นี่มึงไม่เปลี่ยนหน้ามั่งเหรอวะ แม่งหน้าเดิมตลอด"ผมอดหันไปมองแรงมันไม่ได้จริงๆ ก็แม่งเล่นยืนหน้านิ่งทุกรูปจริงๆนี่หว่า"กูไม่มีอารมณ์ยิ้ม"มันตอบผมอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไรอีกเหมือนเคย จากนั้นก็เดินไปนั่งทำเอ็มวีคนเดียว ไอ้เหี้ยนี่ผมลืมบอกไปครับ ว่าบางทีมันก็โลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยจะสนใจใครเท่าไหร่ ส่วนผมเหรอ สนใจ(ผู้หญิง)แทบทุกคนครับ โดยเฉพาะรุ่นน้องคนนั้น พับผ่าดิ แม่งน่ารักชิบหาย"ฮัดเช่ย!!"อยู่ๆไอ้เรย์ก็จามขึ้นมาเฉยเลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโดนผมนินทา หรือว่าโดนใครนินทากันแน่??"อ้าวๆ เป็นเหี้ยไรครับสัสเรย์ จู่ๆแม่งพ่นมลพิษเฉยเลย"ไอ้เจตะโกนไปทักมันครับ"ไม่รู้ว่ะ"มันตอบกลับมาแล้วก็นั่งนิ่งของมันต่อไป ไม่รู้มันคิดอะไรอยู่ ผมขี้เกียจสนใจ เพราะชีวิตผมมีอะไรให้สนใจมากกว่าความนิ่งของมันตั้งเยอะ โดยเฉพาะเรื่องหาผู้หญิงมาครางบนเตียง ส่วนวิธีก็ไม่ยากหรอกครับ เปิดกลุ่มแชทไลน์ ลงรูป แค่นี้ผู้หญิงก็กรี๊ดแล้ว ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะกรี๊ดอะไรกันนักหนา คงเป็นเพราะผมหล่อล่ะมั้ง นี่ผมไม่ได้หลงตัวเองนะ แต่ผู้หญิงทุกคนที่เค

“ไอ้เชนทร์!!!”ไอ้แก่นั่นเลือดขึ้นหน้าหมดแล้ว แต่พี่เชนทร์ไม่ทุกข์ไม่ร้อนเลย แถมยังยิ้มมุมปากอีกต่างหาก“เรียกผมเพราะๆหน่อยดิลุง ลุงไม่ใช่เพื่อนผมนะ ที่ผมจะอนุญาตให้เรียกไอ้ได้ แต่เรื่องนั้นผมจะยกให้ก็ได้ กลับมาเรื่องนี้ดีกว่า ถ้าลุงไม่ขอโทษพริตตี้ของผม ก็เชิญครับ”พี่เชนทร์ยิ้มแล้วผายมือให้ไอ้แก่นั่น“นี่แกไล่ฉันเหรอ”“เปล่าครับ ผมแค่เชิญให้ลุงออกจากงาน เนื่องจากผมหวังดีนะครับ ผมไม่อยากให้ลุงตกเป็นเป้าสายตา เพราะป่านนี้คนในงานคงรู้กันหมดแล้ว ว่าในงานมีอสุภาพบุรุษอย่างลุงอยู่ เชิญครับ ไอ้บอส ส่งแขก”“ครับเฮีย”ผู้ชายคนที่ถูกสั่งก้มหน้ารับคำ“เชิญครับเสี่ย”เขาผายมือให้ แต่เสี่ยนั่นกลับมองมาทางพี่เชนทร์อย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ“ฝากไว้ก่อนเหอะ เรื่องนี้ถึงหูพ่อแกแน่ ไอ้เด็กเมื่อวานซืน ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ ถุ้ย! แกมันก็เพลย์บอย เสือผู้หญิงเหมือนกันแหละวะ!”“ผมถือว่าเป็นคำชมครับ” พี่เชนทร์ยังยิ้มรับ ก่อนฉันจะเห็นว่าพี่เขาหันไปหาผู้ชายคนเดิม“ไอ้บอส”“ครับเฮีย”ผู้ชายคนนั้นรับคำอีกรอบแล้วผายมือให้เสี่ยนั่นอีกที ส่วนเสี่ยนั่น ถึงแม้ดูเหมือนจะโกรธมาก แต่ก็ยอมเดินออกไปนะ เพราะคงอายสายตาผู้ค

บ้าไปแล้ว นี่ฉันหูฝาดใช่มั้ย!!?“อะ...อะไรนะคะ พี่ ล้อเล่นใช่มั้ย”“พูดจริง”พี่เชนทร์ตอบแล้วโน้มตัวเข้ามาหาฉัน ไอ้ฉันก็ลุกจากเก้าอี้แทบไม่ทัน “เอ่อ พี่ต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ หรือว่าพี่ไม่สบายอะไรตรงไหนรึเปล่าคะ”ฉันถามพลางขยับเท้าถอยหลัง แต่พี่เขาก็ยังตามมา สายตาดูไม่น่าไว้ใจชัดเจนเลยตอนนี้“จะว่าฉันบ้าก็พูดตรงๆเลยก็ได้มั้ย แต่คำตอบคือ ฉันปกติดี แล้วไอ้เรื่องที่ฉันกำลังทำอยู่ตอนนี้ ก็เรื่องปกติสำหรับชีวิตฉัน”“ปกติสำหรับชีวิต?”ฉันตกใจจริงๆนะ ถึงได้ทวนคำพูดพี่เชนทร์ออกไปแบบนั้น บ้าไปแล้ว เขาเห็นว่าการมาบอกกันตรงๆว่าอยากได้ผู้หญิงแบบนี้ เป็นเรื่องธรรมดางั้นเหรอ งั้นก็แสดงว่าเขาเป็นผู้ชายประเภทที่โรสบอกจริงๆน่ะสิ“นี่พี่ก็เป็นเหมือนไอ้แก่หัวงูนั่นเหรอคะ”“ไม่เห็นจะเหมือน ฉันหล่อกว่า แถมหนุ่มกว่าตั้งเยอะ”ยังมีหน้ามาทำหน้ากวนส้นใส่ฉันอีก นี่ฉันซีเรียสนะ “ไม่ตลกเลยนะคะ”เสียงฉันแข็งขึ้นฉันรู้สึกได้ เพราะฉันเริ่มไม่สบอารมณ์ขึ้นมาแล้ว ผู้ชายในดวงใจของฉันที่แท้เป็นคนแบบนี้นี่เองเหรอ“ฉันก็ไม่ตลก”จากหน้ากวนตีนเมื่อกี้ ตอนนี้กลายเป็นซีเรียสเฉยเลย“ฉันรู้ว่าทำไมเธอถึงไปเป็นพริตตี้ แล้วฉันก็คิ