MAFIA GUY กับดักร้ายนายมาเฟีย의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 15

8 โมง“ทำไงดีวะ” ตั้งแต่มองกระจกมานะ บอกตามตรงว่าฉันยังโมโหไอ้ธีไม่หาย อารมณ์เสียกว่าเรื่องที่มันแทงฉันจนเดี้ยงแทบเดินไม่ไหวกับเรื่องที่มันตัดเสื้อผ้าฉันจนต้องทนใส่เสื้อผ้ามันกลับมาก็เรื่องนี้แหละ เรื่องที่มันทำรอยไว้ที่คอฉันเต็มไปหมด ฉันถูยังไงก็ไม่หาย แล้วฉันควรทำไงวะ เดี๋ยวไปมหาลัย พวกอีดอกสองตัวมันต้องเห็นแน่ๆ “ไอ้เหี้ย!” นึกถึงหน้ามันแล้วฉันเกลียด เกลียดๆๆ!!! เกลียดจนไม่รู้จะเกลียดยังไง ไอ้เหี้ยธีมันทำชีวิตฉันป่นปี้หมดแล้ว เสียทุกอย่าง ไม่เหลืออะไรแล้ว “จะทำไงกับชีวิตต่อไปดีวะ เป็นทอมก็เป็นได้ไม่สนิทใจ แม่งดันมาเสียซิงให้หมาตัวผู้ซะนี่ แถมดูท่าทางมันจะกัดไม่ปล่อยซะด้วยแม่ง โรสนะโรส แม่งไม่มีชีวิตทอมคนไหนอัปยศได้เท่ามึงละ เวรจริง เห้อออ...!!!” รู้ว่าถอนหายใจแรงๆมันไม่ช่วยอะไรหรอก แต่ไม่รู้จะทำไง ก็หัวสมองมันตันไปหมด ถึงฉันจะคิดได้ว่าไอ้อะไรที่เสียแล้วก็เสียไปเถอะวะ แต่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันส่งผลต่อการดำเนินชีวิตของฉันมากอยู่ดีไง ฉันเป็นทอม แต่แม่งดันเสือกไปเอากับผู้ชาย แล้วไอ้ผู้ชายที่ว่า นอกจากฉันจะเกลียดมันเข้าไส้แล้ว มันยังเป็นมาเฟีย แถมยังเป็นไอ้โหดเงียบ ไอ้หื่นอันตราย

/ พักเที่ยง /...“เดียร์ มึงเป็นไรวะ” ฉันเห็นลิเดียร์มันซึมๆอยู่เป็นชาติ พอเลิกเซคปุ๊บ ฉันเลยถาม ถามมันทั้งๆที่ยังอยู่ในห้องนี่แหละ บังเอิญว่านั่งหลังห้องด้วย ฆ่าเวลารอให้พวกเด็กเรียนข้างหน้าๆมันเดินออกไปให้หมดก่อน ฉันอยากรู้ว่าที่มันซึมๆอยู่แม่งเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนมั้ย เพราะเมื่อคืนที่มันหายไปก็ไม่ยอมเล่าเหี้ยอะไรเลย“มึงก็ถามแต่มันอีดอก ดูตัวเองก่อนมั้ย วันนี้แม่งจัดเต็มซะ เป็นไร หนาวมากไง?” พูดแบบนี้แพรวมันจงใจกวนตีนฉันชัดๆ“เรื่องกู!” “แต่เรื่องแปลก ฮ่าๆๆ” “หยุดหัวเราะ ไม่งั้นกูถีบ”“กูขอถ่ายรูปรูปนึง อยากเก็บเป็นที่ระทึก” อยู่ๆมันล้วงโทรศัพท์ขึ้นมา“อีสัส”“ไม่รีบโพสต์ แม่งไม่หล่อไม่รู้นะ” มันขู่แบบนี้ใช้ไม่ได้เลยว่ามั้ย เดือดร้อนให้ต้อง...โพสต์ท่าอีกแชะ!📸“ขอดูหน่อย” ฉันออกตัวอย่างไว โดยการเอื้อมมือไป ‘กระชาก’ โทรศัพท์มันมา-PHOTO-เดี๋ยวนะ ทำไมรูปฉันแม่งเหมือนผู้หญิง???“เอาคืนมา” แพรวมันดึงคืนไปแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ “ยิ้มไรวะ”“วันนี้ดูมึงมีออร่าผู้หญิ๊งผู้หญิงงงง” ทำไมฉันรู้สึกขนลุกกับคำพูดของมัน“มึงมั่วแล้ว” “กูไม่ได้มั่ว แต่กูทั่วถึง”“ดอก!” ฉันมองแรงใส่มันแล้วดึงแ

“ฝันไปก่อนเหอะ เพราะถึงกูตาย กูก็จะไปอยู่กับมึง ตามมึงไปทุกที่ จะหลอกทุกคนที่เข้าใกล้มึง และผลสุดท้าย ก็จะไม่มีผู้หญิงหรือผู้ชายหน้าไหนกล้าเอามึงแน่นอน” คราวนี้เสียงมันจริงจังมาก ฉันเห็นในกระจกว่ามันมองฉันตาไม่กะพริบ แต่น่าแปลก ที่สายตามันไม่น่ากลัวเหมือนตอนก่อนหน้านี้“มึงมันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ขึ้นๆลงๆ ประสาทกลับรึเปล่าวะ”“คงใกล้แล้วแหละ”“บ้า”“เออบ้า แต่ขอเอาต่อให้เสร็จได้มั้ย ทนไหวมั้ย” เสียงมันนุ่มลง วางคางที่ไหล่ฉัน ซุกหน้าเข้าหาหน้าฉัน เอาจมูกไล้ไปมาเหมือนกำลังออดอ้อนออเซาะไม่มีผิด“ก็ถึงขนาดนี้แล้ว กูเคยขัดใจมึงได้เหรอ”“เมียใครน่ารัก” แล้วมันก็จุ๊บแก้มฉันเสียงดังจุ๊บเลย“กูไม่ได้น่ารัก”“งั้นก็น่าเอา” ฟอดดดด... มันหอมฉันอีกที“ขยับแล้วนะ อีกนิดเดียว จะแตกแล้ว” มันมองฉัน เหมือนรอให้ฉันตอบ“อืม” ฉันตอบส่งๆ ไม่ค่อยกล้ามองมันเท่าไหร่หรอก บ้าชะมัด แล้วทำไมฉันต้องยอมมันด้วยวะ“อ้ะ!” อยู่ๆมันขยับ“ขอเสียงแบบนี้เรื่อยๆนะ โคตรได้อารมณ์ อืมมม...” มันสอดใส่เข้ามาช้าๆเป็นจังหวะให้ฉันพอได้หายใจบ้าง มันไม่เจ็บไม่รุนแรงเหมือนเมื่อกี้ ฉันก็เลย ก็เลยรู้สึกเสียวๆชอบกล“อือ ธี”“เจ็บอีกมั้ย” “