《A Night of Possession》全部章節：第 201 章 - 第 210 章

CAELUS’ POV Madilim ang highway habang mabilis kong pinapatakbo ang sasakyan. Mahigpit ang hawak ko sa manibela, halos mamuti ang mga daliri ko sa sobrang diin. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang imahe ni Lena, at ang hindi matapos-tapos na kaba sa dibdib ko, sana ay walang masamang nangyari dito. Maya-maya ay biglang umilaw ang screen ng cellphone ko kasabay ng malakas na vibration nito. Group Video Call. Mabilis kong pinindot ang answer button habang hindi inaalis ang tingin sa kalsada. Isa-isang lumitaw sa screen ang mga kaibigan ko. Magkasama sina Rowan, Helios, at Maximus sa rooftop bar ng Stravezki Hotel. Si Rafael naman ay nasa opisina nito, nakaupo sa swivel chair. Si Felip ay nasa auction house, mukhang kagagaling lang sa isang transaction dahil nasa likod niya ang ilang bodyguards. At si Sage... Nasa Luciano Mansion, nakaupo sa madilim na sala habang mahigpit ang hawak sa cellphone. “Caelus!” agad na bungad na tanong ni Sage. “What do you mean Lena is missi

CAELUS’ POV Malakas kong itinulak pabukas ang main door ng Mondragon Grand Estate. Isang malakas na ingay ang umalingawngaw sa buong living hall dahilan upang mapahinto ang ilang kasambahay at halos mapatalon sa gulat ang mga ito. Mabilis na humangos papunta sa akin ang mayordomo kasama ang ilang katulong. At nang makita nila kung sino ang dumating… Halos mawalan ng kulay ang mga mukha nila. “Y-Young Master Caelus…” gulat na sambit ng butler. Diretso lamang ang tingin ko habang mabibigat ang hakbang na pumasok sa loob ng mansyon. “Where’s Don Gerbacio?” malamig kong tanong, tila ba tinatanong ko lang ay ibang tao. Nagkatinginan ang mga kasambahay, halatang hindi alam kung paano sasagot. Ngunit bago pa makapagsalita ang butler, biglang bumukas ang pinto ng study room. “What’s going on here?” Lumabas si Don Gerbacio habang nakakunot ang noo at halatang naistorbo sa ingay kasunod nito si Cullen. Ilang segundo pa ay bumaba rin mula sa grand staircase ang aking ina. At

Lena’s POV Marahan akong nagmulat ng mga mata habang mabigat ang pakiramdam ng ulo ko. Parang umiikot ang paligid. Napadaing ako nang mahina habang pilit na inuunat ang katawan ko. Ngunit agad akong natigilan nang maramdaman kong malamig ang sahig na hinihigaan ko. Hindi iyon ang kama sa villa. Nanlaki ang mga mata ko. Doon ko lang napagtanto na may dumukot nga pala sa akin. Mabilis akong napabangon kahit nahihilo pa, ngunit agad din akong napahawak sa ulo dahil sa matinding kirot na parang may tumutusok sa sentido ko. “Agh…” Unti-unti akong napakurap habang sinusubukang maalala ang nangyari. Pagkatapos akong dukutin kanina, naramdaman kong may ipinantakip sa ilong ko. Nasinghot ko ang matapang na amoy hanggang sa nawalan ako ng malay. Bigla ay bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa kaba habang mabilis na inikot ang tingin sa paligid. Hindi pamilyar ang lugar. Nasa isang malaking silid ako ngunit madilim iyon. Tanging mahinang ilaw lamang mula sa lampshade sa sulok ang

CAELUS' POV Sa driveway ng Mondragon Grand Estate ay mabigat pa rin ang tensyon. Tahimik ako habang pilit na iniisip kung saan sisimulang hanapin si Lena. "Paano natin hahanapin si Julie?" tanong ni Sage habang nakapamaywang. "Wala siya sa Luciano Mansion at hindi rin naman natin sigurado kung siya nga ang dumukot kay Lena." Mariin kong nakuyom ang aking mga kamao. Iyon din ang problema ko. Wala kaming ebidensya, puro kutob lamang. At sa bawat minutong lumilipas ay maaaring malagay si Lena sa mas malaking panganib. Bago pa ako makapag-isip ng plano, isang boses ang narinig namin mula sa likuran. "I can track Julie." Sabay kaming napalingon ni Sage. Nakita naming naglalakad palapit si Jacques Luciano habang hawak ang cellphone niya. Kasunod niya ang kanyang pamilya. Nang makarating siya sa harapan namin ay ipinakita niya ang screen ng cellphone. May kumikislap na pulang tuldok sa isang tracking application. "I know where she is right now," sabi niya. "Fortunately, conne

Lena's POV Marahan akong nagmulat ng mga mata. Agad akong napapikit muli dahil sa liwanag ng ilaw sa kisame. 'Nasaan ako...' Unti-unti kong narinig ang mahinang tunog ng monitor at ang amoy ng antiseptic na pamilyar sa isang ospital. Nang muli akong dumilat, napansin kong hindi lang pala ako nag-iisa sa silid. Maraming tao ang naroon at pamilyar silang lahat. Ang pamilya Luciano. Nakita ko ang matinding pag-aalala sa kanilang mga mukha. Nang mapansin nilang gising na ako, sabay-sabay silang napatayo. "Jasmine!" Halos magkakasabay nilang tawag. Napakurap ako. Sinubukan kong bumangon ngunit agad akong napangiwi nang sumakit ang katawan ko. Mabilis na may umalalay sa akin. Paglingon ko ay si Caelus iyon. Naroon siya sa tabi ko. Mapupungay ang mga mata, tila matagal ding hindi nagpahinga. Maingat niya akong inalalayan hanggang sa makaupo ako nang maayos at isinandal ang likod ko sa unan. "Lena," mahina niyang tawag habang hinahaplos ang kamay ko. "I think you need to t