《A Night of Possession》全部章節：第 161 章 - 第 170 章

ALING PERLA’s POV Kinagabihan, tahimik kong isinasara ang maliit na gate ng villa habang tanaw ang madilim na kalangitan. Mahina ang ihip ng hangin. Tahimik na rin ang buong paligid. Kanina pa umalis si Lena matapos magmerienda ng hapon. Maaga ring nagpaalam sina Vivian at John. Ngunit hanggang ngayon, hindi pa rin mapalagay ang dibdib ko. Habang iba ang mga tingin ng mag asawa kay Lena, lalong lumakas ang kutob ko, may kung anong kaba nang unti-unting namuo sa puso ko. At habang mas iniisip ko, mas lalo kong naaalala ang araw na una naming nakita si Lena. Ang maliit na batang umiiyak sa gilid ng kalsada habang yakap-yakap ang isang stuffed toy sa gitna ng ulan. Napapikit ako sandali. Hindi… Hindi kaya… Mabilis kong itinulak ang isipin na iyon. Ngunit kahit anong pilit ko, pakiramdam ko’y may malaking rebelasyong paparating. At hindi nga ako nagkamali. Dahil hindi pa man tuluyang lumilipas ang gabing iyon, muling bumalik sina Vivian at John sa villa. Tahimik ko silang

LENA’s POV Nasa Yangco Mansion ako at abala sa pag-aayos ng ilang recipe notes ko nang biglang tumunog ang cellphone ko. Nang tingnan ko kung sino ang caller, nakita ko ang numero ni Cathy, ang assistant chef ko sa The Chef's Touch. “Hello?” sagot ko agad, habang hawak pa rin ang notebook ko. “Chef Lena,” bungad niya, medyo excited ang boses. “May gustong mag-invest sa The Chef’s Touch.” Natigilan ako sa narinig. “Mag-iinvest?” ulit ko, bahagyang napataas ang kilay. Isang buwan pa lang mula nang maging investor si Caelus sa restaurant. At sa totoo lang, hanggang ngayon, hindi pa rin kami ulit nagkikita o nagkakausap ng maayos. Lahat ng updates sa restaurant ay kay Cathy ko pinapadaan. Siya ang nagma-manage ng daily operations, at ako na lang ang nilalapitan kapag malalaking desisyon na. “Sino?” tanong ko, curious pero maingat. “Private company, Chef, hindi pa nila dine-disclose kung sino talaga ang owner,” sagot niya. “Pero humingi sila ng meeting. Doon niyo raw mal

CAELUS’ POV Gaya ng madalas, naroon ako sa rooftop bar ni Maximus. Malamig ang hangin sa itaas ng lungsod, habang sa baba ay kumikislap ang mga ilaw ng siyudad na parang walang pakialam sa gulo ng mundo ko. Nasa paligid ko ang mga kaibigan ko. May kanya-kanya silang hawak na baso, may kanya-kanyang kwento, pero ramdam ko ang paminsan-minsan nilang mga tingin sa akin. “Bro, you’ve been quiet lately,” si Maximus ang unang nagsalita, nakasandal sa railing habang iniikot ang wine glass niya. Hindi ako sumagot. “Not just quiet,” singit ni Rowan, nakangising bahagya. “Para siyang walang buhay.” “He's just too busy, I think,” komento ni Helios habang sumisimsim ng inumin. Tahimik lang si Sage, nakatingin sa akin na parang alam na niya ang sagot kahit hindi ko sabihin. Huminga ako nang malalim pagkatapos ay nilingon ko si Felip na nasa tabi ko. “Any update?” tanong ko ng diretso sa kanya. Tumango siya agad, ibinaba ang hawak niyang tablet. “Yeah. My men are already wo

LENA’s POV Maayos kausap si Julian Luciano. Sa totoo lang, masyado pa nga. Hindi ito katulad ng karamihan sa mga lalaking galing sa elite families na madalas kong makilala, mayabang, mapangmata, at mahilig magpasikat. Jensen was different. He is calm, composed and surprisingly easy to talk to. At hindi ko alam kung bakit… pero parang may kakaiba akong pakiramdam habang kaharap siya. Parang mabilis ko siyang napagkatiwalaan. Parang matagal ko na siyang kilala kahit ilang beses ko pa lang siyang nakikita. Tahimik kaming nag-uusap sa loob ng isang eleganteng coffee shop habang nasa pagitan namin ang ilang papeles at contracts. “This partnership will help Chef’s Touch expand,” mahinahong paliwanag ni Julian habang itinuturo ang ilang bahagi ng kontrata. “Luciano Hotels wants to feature selected signature dishes from local restaurants inside our luxury hotel branches.” Bahagya akong napakurap, hindi pa rin ako makapaniwala. The Luciano Group, one of the biggest names in hotel and re

LENA’s POV Unti-unti akong nagmulat dahil sa malamig na hangin na tumatama sa balat ko. Mabigat ang ulo ko at pakiramdam ko’y pagod na pagod ang buong katawan ko. Napakurap ako nang ilang beses habang pilit inaayos ang paningin ko. Puting kisame ang bumungad sa mga mata ko, maliwanag na ilaw at amoy ng antiseptic. Napagtantong nasa hospital ako. Bahagya akong napaangat ng tingin, at doon ko nakita sina Cullen at Caelus sa loob ng silid. Pareho silang tahimik ngunit ramdam na ramdam ko ang tensyon sa pagitan nilang dalawa. Kaagad akong napakunot-noo. “Anong nangyari…?” mahina kong tanong habang pilit bumabangon. Mabilis na lumapit si Cullen at inalalayan ako. “You fainted,” mahinahon niyang sagot. “Na-stress ka siguro at nahilo.” Bahagya akong napapikit. Unti-unting bumalik sa isip ko ang nangyari sa garden party. Naalala ko si Julie at ang pagtulak niya sa akin. At si Caelus. Mabagal akong napatingin sa kanya. Tahimik lang siyang nakatayo malapit sa bintana. Nakasu