All Chapters of เขย่ารักท่านรอง: Chapter 21 - Chapter 30

เธอทิ้งตัวลงกับหมอน ร้องครางกระเส่าเรียกชื่อเขาซ้ำไปซ้ำมาเมื่อปากร้อนและลิ้นร้ายปรนเปรอความเป็นหญิงของเธออย่างไม่ลดละ ความรู้สึกบางอย่างก่อตัวบีบคั้นอยู่กึ่งกลางกาย สะโพกมนเริ่มส่ายวนตามอารมณ์ที่พุ่งสู่จุดเดือด สองมือจิกผ้าปูที่นอนแน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่รุนแรงจนร่างกายสั่นสะท้าน ปลายเท้าเหยียดเกร็ง ลมหายใจหอบกระชั้น“พี่วายุขา... อัปสรใจจะขาดอยู่แล้ว... อ๊ะ!!!...”“เสียวใช่ไหมที่รัก... ไม่ต้องเกรง แล้วก็ไม่ต้องอาย... มีความสุขไปกับพี่นะจ๊ะ” วายุวายุเงยหน้าบอกก่อนจะเร่งจังหวะรัวเร็ว ลิ้นร้ายทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์จนตรีอัปสรแทบทนไม่ไหว ร่างกายบิดเร่าพยายามจะหนีแต่ก็กลับโจนทะยานเข้าหา“พี่วายุ อย่าทำแบบนั้น... อัปสรไม่ไหว... มันจะ... อื้อออ พี่วายุ!!!... กรี๊ดดดด!” ร่างบางเกร็งสะท้านไปทั้งตัวเมื่อถึงจุดหมายปลายทาง ร่างกายเบาหวิวราวกับล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ ทุกความอัดอั้นระเบิดออกมาเป็นความหฤหรรษ์ครั้งแรกในชีวิต น้ำหวานใสหลั่งไหลออกมาจนวายุได้ลิ้มรสอย่างจุใจ เขาดูดซับความหวานล้ำนั้นราวกับกลัวมันจะเหือดแห้งไป“ขอพี่กินให้ชื่นใจก่อนนะที่รัก...” วายุกระซิบชิดใบหูของคนที่นอนหอบเหนื่อย ก่อ

แสงแดดอ่อนๆ ในยามเช้าของฤดูหนาวสะท้อนกับเกล็ดหิมะที่เริ่มละลาย กลายเป็นประกายระยิบระยับล้อไปกับดวงตาเปี่ยมสุขของตรีอัปสร หลังจากค่ำคืนที่แสนเร่าร้อนผ่านพ้นไป ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับวายุก็ดูจะแปรเปลี่ยนเป็นความแนบชิดที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นวายุเลือกที่จะทำตามคำแนะนำของเลขาฯ สาว ด้วยการเช่ารถขับท่องเที่ยวแทนการใช้รถไฟสาธารณะที่แสนวุ่นวาย เพื่อเก็บเกี่ยวช่วงเวลาส่วนตัวให้ได้มากที่สุด“พี่ว่าเราเช่ารถบ้านเลยดีไหมอัปสร? มีห้องน้ำ มีที่พักผ่อนพร้อมสรรพ เผื่อเราเจอจุดชมวิวสวยๆ จะได้แวะจอดนอนดูดาวหรือถ่ายรูปได้ทันที แต่ถ้าอยากนอนพักจริงๆ เราค่อยเข้าโรงแรมก็ได้” วายุเสนอพลางโอบเอวคอดกิ่วของหญิงสาวไว้หลวมๆ ขณะยืนรอติดต่อเจ้าหน้าที่“ก็ดีค่ะพี่วายุ เผื่อเราแวะเที่ยวตามข้างทางถ่ายรูปเล่นกัน จะได้ไม่มีปัญหาเรื่องห้องน้ำหรือที่เปลี่ยนชุดด้วย” ตรีอัปสรเห็นดีเห็นงามด้วย รอยยิ้มหวานหยดของเธอทำเอาชายหนุ่มอยากจะฟัดแก้มใสเสียตรงนั้น ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในที่สาธารณะในที่สุด รถบ้านขนาดพอเหมาะที่ตกแต่งอย่างทันสมัยและครบครันก็กลายเป็นวิมานเคลื่อนที่ของทั้งคู่ ตรีอัปสรสวมบทบาทเป็นไกด์สาวสุดสวย พาวายุมุ่งหน้าสู่ เมื

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาวายุตอนนี้คือยอดอกอวบชูชันที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจถี่ และความโหนกนูนด้านล่างที่เย้ายวนจนเขาทนไม่ไหว น้องชายของเขาตื่นตัวจนปวด ในขณะที่หล่อนปิดตาอยู่ วายุจึงเริ่มช่วยตัวเองไปพร้อมกับการจ้องมองเรือนร่างสมบูรณ์แบบนั้น ทว่า...เขานิ่งงันไปนานจนอัปสรเริ่มสงสัย“นวดต่อ... สิคะ” เมื่อไร้เสียงตอบ หญิงสาวจึงเปิดผ้าปิดตาออกทันที“ว๊าย!!... พี่วายุ ทำอะไร!”“พี่เสียว... พี่ขอรักอัปสรตอนนี้นะครับ” เขาบอกเสียงพร่า หอบหายใจอย่างหนัก“อย่าค่ะ!!! พี่ชอบหลั่งข้างในหลายครั้งแล้ว อัปสรกลัวท้องก่อนแต่ง” เธอนอนขดตัว ประท้วงด้วยการเอาปิดกั้นจุดยุทธศาสตร์ไว้แน่น“กลับไปเราก็แต่งงานกันแล้วจะกลัวอะไร…หืม์!!!” วายุเริ่มหว่านล้อมกึ่งขู่ สายตาคมกริบจดจ้องไปที่เหยื่อสาว“จริง ๆ นะคะ”“พี่สัญญา... กลับไปหาฤกษ์ได้เมื่อไหร่ เราแต่งงานกันทันที” เขาโน้มลงไปจูบที่หน้าผากเป็นการยืนยัน“งั้นไปปิดไฟก่อนสิคะ อัปสรอาย”“อย่าปิดเลย พี่ขอมองความงามของอัปสรให้เต็มตาเถอะ ดูสิ!.. หุ่นขาว ๆ อวบ ๆ อย่างนี้ มันทำให้พี่คลั่งจนแทบจะคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว” เขาเชยคางเธอขึ้นมาสบตา แววตาคมเข้มเปลี่ยนเป็นจริงจัง“พี่จ

สายน้ำเย็นฉ่ำจากก๊อกในอ่างอาบน้ำหินอ่อนไม่ได้ช่วยบรรเทาความร้อนระอุที่กำลังแผดเผาอยู่ภายในร่างกายของวิภาวรรณได้เลย ฤทธิ์ยาปลุกสวาทที่ซ่อนมาในคราบยาบำรุงครรภ์กำลังทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์ ใบหน้างามบาดตานั้นเริ่มร้อนผะผ่าว พวงแก้มแดงซ่านลามลงมาจนถึงลำคอขาวระหงที่เชิดขึ้นเพื่อกอบโกยอากาศ ลมหายใจของเธอเริ่มติดขัดและแรงขึ้นเรื่อย ๆ ยามที่สายตาคมกริบของวาทิตจ้องมองมาอย่างมีความหมาย“พี่ยอมหลีกทางให้เพื่อน เพราะคิดว่ามันน่าจะดูแลวรรณได้ดีกว่าพี่... แต่ดูสิ มันก็เอาแต่บ้างาน วัน ๆ อยู่แต่ในไร่ เมียกำลังท้องกำลังไส้แท้ ๆ ยังปล่อยให้ต้องอยู่ลำพัง” วาทิตเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูเจ็บปวดและเปี่ยมไปด้วยความห่วงใย“พี่รักวรรณ... แล้วทำไมไม่บอกวรรณล่ะคะ” วิภาวรรณถามออกไปเหมือนคนไร้สติ ดวงตาคู่สวยปรือปรอยและฉ่ำวาวด้วยแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน คำพูดของเธอบ่งบอกถึงความหวั่นไหวและยั่วยวนชายตรงหน้าอย่างปิดไม่มิด“ก็พี่ไม่อยากให้เพื่อนเสียใจ และตอนนั้นพี่ก็ไม่พร้อมในหลาย ๆ อย่าง เรียนจบงานก็ยังไม่มีทำ ไอ้คมมันพร้อมกว่าพี่... วรรณก็เห็น” วาทิตขยับเข้าไปใกล้ขอบอ่างมากขึ้น มือหนาที่ร้อนผ่าววางลงบนไหล่

ภายในห้องนอนที่เคยเป็นดั่งวิมานรักอันแสนบริสุทธิ์ บัดนี้กลับคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายแห่งตัณหาและความทรยศ เสียงครวญครางพร่าระรัวเล็ดลอดผ่านลำคอระหงยามที่ริมฝีปากหนาของวาทิตบดเบียดคลุกเคล้าอยู่กับจุดอ่อนไหวกลางกายสาวอย่างหนักหน่วง ร่างของวิภาวรรณสั่นสะท้าน เกร็งกระตุกเฮือกไปสองถึงสามครั้งติดตามจังหวะลิ้นสากที่ตวัดรัวเร็วลงบนติ่งเสียว ปลุกเร้าความซ่านสยิวจนเธอแทบจะสิ้นใจ“โอ๊ยยย! พี่วาทิต พี่วาทิตขาาาา อื้อยย!!! หยุดก่อนได้มั้ยคะ วรรณเสียวใจจะขาดแล้ว อร๊อยย!! ฮือๆ”หญิงสาวครวญครางอย่างเสียสติ ร่องสวาทที่เปียกชุ่มเพิ่งเคยได้สัมผัสกับ ‘ลิ้นใหม่’ ที่ช่ำชองและรุนแรงกว่าที่เคยเจอมา มันกระตุ้นความต้องการที่ถูกซ่อนลึกให้ระเบิดออกมาจนเธอดิ้นพล่านไปบนที่นอน วาทิตลอบยิ้มกริ่มก่อนจะเปลี่ยนจากลิ้นมาใช้นิ้วแกร่งรุกล้ำเข้าไปในร่องหลืบสวรรค์ สัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นที่ไหลเยิ้มออกมาอย่างอิ่มเอมใจในชัยชนะ“พี่ก็ใจจะขาดเหมือนกัน วรรณจ๋า... ช่วยพี่บ้างสิ”วาทิตลุกขึ้นยืนสลัดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายทิ้งไป เผยให้เห็นความมหึมาของแก่นกายที่ตึงเขียดประจันหน้ากับริมฝีปากสวยของวิภาวรรณ หญิงสาวเบือนหน้าหนีพร้อมกับส่ายหน้า