The Billionaire's Revenge Pact のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

CHAPTER 61: Ang Sayaw sa Ilalim ng Ulan​Valderama Penthouse. Kasalukuyang Panahon.​Umuulan ng napakalakas sa buong Maynila. Madilim ang kalangitan at paminsan minsan ay may kumikislap na kidlat sa malayo. Ang mga malalaking patak ng ulan ay walang tigil sa paghampas sa makapal na salamin ng penthouse namin.​Para sa ibang tao nakakalungkot ang ganitong panahon. Pero para sa akin ito ang pinakamasarap na oras.​Nakatambay kami ni Atticus sa malawak naming balcony. May mahabang bubong ang bahaging ito kaya hindi kami nababasa pero damang dama namin ang malamig na simoy ng hangin. Nakaupo kami sa isang malambot na sofa. Nakasandal ang likod ko sa dibdib ng asawa ko habang nakapulupot ang mga braso niya sa baywang ko. Nakabalot kami sa isang makapal at mainit na kumot.​Sa maliit na mesa sa harap namin may dalawang umuusok na baso ng mainit na tsokolate. Tahimik lang kami. Pinapanood ang pagbagsak ng ulan at ang paglabo ng mga ilaw ng siyudad sa ibaba.​Sino ba namang mag aakala na ang

CHAPTER 63: Ang Kulay ng Tagumpay​University of the Philippines. Fine Arts Building.​Maingay ang paligid ng gusali ng Fine Arts. Maraming estudyante ang naglalakad bitbit ang kanilang mga canvass at pintura. Pero sa loob ng main gallery mas pormal ang atmospera. Nakasabit sa mga puting pader ang mga pinakamagagandang gawa ng mga freshmen para sa kanilang taunang exhibit.​Sa isang sulok nakatayo si Art. Nakasuot siya ng simpleng puting polo shirt na nakatupi ang mga manggas hanggang siko. Halatang pagod ang kanyang mga mata dahil halos tatlong araw siyang hindi natulog para tapusin ang kanyang main piece.​Nakatitig siya sa kanyang painting. Isang malaking abstract na gawa sa pinaghalong asul ginto at itim. Pinamagatan niya itong "The Silent Heir". Ito ang kanyang paraan para ilabas ang lahat ng bigat na nararamdaman niya bilang anak ng isang bilyonaryo na inaasahang magpapatakbo ng malaking kumpanya balang araw.​"Art ang ganda talaga nito" isang malambing na boses ang bumasag sa k

CHAPTER 65: Ang Bigat ng Korona​Valderama Mansion. Makati City.​Hatinggabi na sa buong Maynila pero bukas pa rin ang mainit na ilaw sa malaking study room ni Atticus Valderama. Tahimik ang buong mansyon. Ang tanging naririnig lang ay ang mahinang tunog ng aircon at ang tunog ng paglipat ng mga pahina ng papel.​Nakatayo si Atticus malapit sa malaking bintana na gawa sa salamin. Hawak niya ang isang baso ng mamahaling alak habang nakatingin sa mga ilaw ng siyudad sa ibaba. Sa ibabaw ng kanyang malaking mahogany desk ay nakakalat ang napakaraming kontrata financial reports at mga litrato ng mga bagong gusali na binibili ng Valderama Group.​Pero hindi ang mga negosyo ang laman ng isip niya ngayon. Kundi ang kanyang nag iisang anak na babae.​Bumukas ang pinto ng opisina. Pumasok si Tin na may dalang isang maliit na tray. May nakapatong na mainit na tsaa at ilang piraso ng biskwit doon. Nakasuot na siya ng kanyang pantulog at nakalugay ang mahaba niyang buhok.​"Gabi na Chairman" malam

CHAPTER 67: Ang Hapunan sa Palasyo ng mga Valderama​Valderama Mansion. Gabi ng Sabado.​Malamig ang simoy ng hangin sa labas pero pinagpapawisan nang matindi ang mga palad ni Patricia. Nakatayo siya sa harap ng naglalakihang bakal na gate ng mansyon ng mga Valderama. Kanina pa siya pabalik balik ng lakad sa gilid ng kalsada habang hinihintay na pagbuksan siya ng mga guwardiya. Nakasuot siya ng isang simpleng pastel pink na dress na binili pa niya sa mall kahapon gamit ang naipon niyang allowance mula sa pagtuturo. Hindi man ito kasing mahal ng mga damit na suot ng mga mayayaman na nakikita niya sa telebisyon siniguro niyang malinis at presentable siya para sa gabing ito.​Pero nang makita niya ang dami ng mga nakabantay na security guards na may mga hawak na radyo at ang laki ng bahay na parang isang palasyo sa Europa parang gusto na niyang umatras. Ang mga haligi ng bahay ay gawa sa puting marmol at ang paligid ay napapalibutan ng mga magagarang sasakyan.​Bago pa siya makapag isip

​CHAPTER 69: Ang Pagbabalik at Ang Unang Lamat​Ninoy Aquino International Airport. VIP Arrival Lounge.​Mabigat at puno ng emosyon ang bawat hakbang ni Solene pababa ng pribadong eroplano ng pamilya Valderama. Nang humampas sa kanyang balat ang mainit na hangin ng Maynila napapikit siya nang mariin. Apat na taon siyang nawala para mag aral sa kabilang panig ng mundo pero ang pakiramdam niya ay parang kailan lang nang iwan niya ang bayang kinalakihan niya.​Dahan dahan siyang naglakad papasok sa napakalaking glass doors ng VIP lounge kung saan walang ibang pasahero kundi ang mga pinakamayayaman at pinakamakapangyarihang tao lang sa bansa.​Bago pa man siya makapasok nang tuluyan narinig na niya ang pamilyar at malambing na boses ng kanyang ina.​"Solene anak ko!" maluha luhang sigaw ni Tin habang halos patakbong lumapit sa kanyang panganay na anak.​Binitawan ni Solene ang kanyang maliit na hand carry bag at sinalubong nang napakahigpit na yakap ang kanyang ina. Naramdaman niya ang in