หลังเรื่องเล่าลือเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของชิงเหยาแพร่กระจายออกไป ก็มีเสียงยกย่องชื่นชมในความมีน้ำใจและความสามารถในการรักษาผู้ป่วยของนางซึ่งชิงเหยามีใจเมตตาช่วยรักษาผู้เจ็บไข้ได้ป่วยเดือดร้อนมาพึ่งพิง ทั้งยังคิดเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้อื่นโดยไม่แบ่งชนชั้นสถานะ ทำให้นางได้รับการยกย่องนับถือจากผู้คนมากมายขณะที่รั่วเหรินได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในทางกลับกัน ว่าแท้จริงแล้วคุณหนูใหญ่สกุลเสิ่นหาได้เป็นสตรีดีงาม สุภาพเรียบร้อยดั่งเช่นที่กล่าวกันไม่นางเป็นสตรีมากเล่ห์ร้ายกาจผิดจากภาพลักษณ์ที่เสแสร้งแสดงออกมาให้ทุกคนเห็นเมื่อรั่วเหรินและเสิ่นฮูหยินได้ยินคำกล่าวเหล่านี้ก็ถึงกับอยู่นิ่งไม่ได้ ร้อนเนื้อร้อนตัวกันขึ้นมาทันที“ท่านแม่ทำอย่างไรดีล่ะเจ้าคะ ตอนนี้พวกในวังนอกวังต่างพากันยกย่องชื่นชมนังชิงเหยานั่นเป็นการใหญ่ แล้วมากล่าวหาว่าข้าเป็นสตรีเจ้าเล่ห์ร้ายกาจเสียอย่างงั้น”รั่วเหรินเอ่ยกับมารดาด้วยความขุ่นเคืองใจกับเรื่องเล่าลือที่กำลังแพร่กระจายไปทั่วทั้งนอกและในวังหลวง“นั่นสิ ต้องเป็นฝีมือของนังชิงเหยาแน่ๆ ที่จงใจสร้าง
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
