“เฮียหมิงเมื่อยหรือเปล่า ผมนวดไหล่ให้” หลงอวิ๋นหลานดึงแขนกงฉางหมิงนั่งลงบนโซฟาแล้วอ้อมไปบีบไหล่พี่ใหญ่“พี่ใหญ่ทำงานเหนื่อย ๆ ดื่มน้ำส้มคั้นสดก่อนครับจะได้สดชื่น” ไป๋ชิงเหอปรี่เข้าครัวไปหยิบน้ำส้มที่สืออี้มักจะคั้นทิ้งไว้ในตู้เย็นเสิ่นเย่กลอกตาเอือมระอาใส่พวกเพื่อนขาหมา “เอาไปให้พวกนี้เปิดหูเปิดตา” กงฉางหมิงคิดเอาไว้ว่า ยังไงพวกเพื่อนสนิทก็คงเห็นเองกับตาสักวันมีเจ้าพวกนี้...เป็นหูเป็นตา เวลาลูกแมวไปไหนมาไหนจะได้ช่วยระวังพวกพั่นถู“เฮ้ย!” “โห” “เกินไป” “…วะ วิชาตัวเบา”ขวับ! ขวับ! ขวับ! ขวับ! สือหย่งเลี่ยง ไป๋ชิงเหอ หลงอวิ๋นหลาน หันขวับมองกงฉางหมิงพร้อมกัน สือซื่อก็เป็นไปด้วย“เจ้านาบ...ผมอยากเรียน” สือซื่อคนที่เหลือพร้อมใจพูดตรงกัน“แน่ใจนะว่าไม่ใช่ยัยแก่พันปีปลอมตัวมา!” ฮัดชิ้ว...ยัยแก่พันปีที่พูดถึงถ้าหวังหยูซินได้ยินคงพยักหน้ายอมรับ ถ้านับตามปีเกิดก็อายุ 1,500 ปี แต่อายุวิญญาณก็แค่เพียง 22 ปี“แผล...แทบจะหายแล้ว!” พยาบาลสาวขึ้นเสียงสูงปรี๊ด...รีบตะปบปิดปากตัวเองเลิ่กลั่ก“อืม...หายแล้วค่ะ” หวังหยูซินยืนยันเสียงเรียบ“ได้ไง...สมุนไพรจีนให้ผลเร็วขน
Read more