All Chapters of หมอพิษข้ามภพ: Chapter 1 - Chapter 10

13 Chapters

บทนำ

ซูเย่ว! ระวัง!!!”เปรี้ยง! เปรี้ยง!“กรี๊ดดดดดด...”อสนีบาตสีม่วงสองสายฟาดลงบนร่างสะโอดสะองของหญิงสาวผู้ถือกำเนิดในฤกษ์ แรม 7 ค่ำ เดือน 7 ยามจื่อ นางคร่อมบังร่างของศิษย์น้องที่อยู่ด้วยกันมานาน 13 ปีรอยยิ้มบางเบาเปิดขึ้นบนดวงหน้าหวานแต่เย็นชาของศิษย์เอกหมอประหลาด วงหน้างดงามราวหยกสลักจึงดูอ่อนละมุนลงหลายส่วน‘ดูแลตัวเองให้ดี’คำพูดไร้เสียงราวสายลมอ่อนพัดผ่าน...เป็นถ้อยคำสุดท้ายที่ หวังหยูซิน เหลือทิ้งไว้ในแดนเทพยุทธ์บรรพกาลอู๋จงเรือนร่างและดวงจิตค่อย ๆ เลือนร่างโปร่งแสงหายไป...ตลอดกาลเฮือก!!!พรึ่บ!ดวงตาหงส์ดำขลับเปิดขึ้นฉับพลัน ก่อนสายตาที่พร่ามัวจะค่อย ๆ รับเอาภาพต่าง ๆ รอบตัวเข้าสู่ครรลองสายตา‘ที่นี่ที่ใด? ไย...ประหลาดนัก’หวังหยูซินค่อย ๆ หันมองรอบกาย นางเห็นห้องสี่เหลี่ยมสีขาว เพดานสูงราบเรียบสีขาวไม่มีขื่อคานไม้ ทางขวามือของนางมีวัตถุรูปทรงประหลาดมีหญิงชรานอนหลับตาอยู่บนนั้น“คนไข้ฟื้นแล้วเหรอคะ! เดี๋ยวฉันตามหมอมาดูอาการคุณหน่อยนะคะ รู้สึกยังไงบ้าง” หญิงสาวในชุดสีขาวสวมหมวกหน้าตาแปลกประหลาดเดินยิ้มแย้มเข้ามาพูดคุยแต่แปลกนักภาษาพูดแม้จะคล้ายคลึงกัน แต่มีบางคำที่นางไม่เข้าใจ
last updateLast Updated : 2026-02-02
Read more

ตอนที่ 1 ผิดที่ครอบครองหยกผก

“สวรรค์! เรื่องจริงเหรอเนี่ย!”ซู้ด!!!เหล่าคนในห้องเก็บหลักฐานสูดลมหายใจเข้าจนสุดปอดแม้แต่เจ้าของล่วมยาเองยังตกตะลึงไม่แพ้กัน“หะ เห็ดหลินจือต้นใหญ่ขนาดนี้อายุกี่ปีกันเนี่ย โสมคนต้นอวบ ๆ นั่นอีก!” บุรุษพยาบาลเบิกตาพร่ำพูดราวกับละเมอหวังหยูซินจ้องเขม็งไปยังเห็ดหลินจือที่ตอนเก็บมาจากแดนอู๋จงอายุเพียง 50 ปี สีไม่ได้แดงสดและดอกใหญ่ขนาดนี้ โสมเองก็เช่นกันดันกลายเป็นโสมเลือดข้ามภพข้ามเวลามา 1500 ปี...เห็ดหลินจือกับโสมกลายเป็นสมุนไพรอายุกว่า 1,000 ปีหากเธอรู้คงไม่เปิดดูของโจ่งแจ้ง การเปิดเผยความมั่งมีแบบนี้ไม่ใช่เรื่องดี‘ส่วนสมุนไพรอื่นที่อายุไม่ยืนยาว กลายเป็นซากแห้งกรัง’มือเรียวขยับเปิดดูขวดยาต่าง ๆ พบว่ายารักษาโรคบางชนิดไม่อาจนำมาใช้ได้ เหลือพวกยาที่ออกฤทธิ์กับเส้นลมปราณและชีพจรยังคงอยู่ดี ยาพิษเสียอีกที่ไม่มีขวดไหนเสียหาย‘ยังดีที่มีอะไรไว้ป้องกันตัว’คิ้วเรียวงามขมวดมุ่น นึกได้ถึงคำบอกเล่าของพยาบาลสวีดินแดนนี้ถูกปกครองโดยทางการ มีกฎห้ามเข่นฆ่าผู้คน ลงมือรุนแรงหักแขนหักขาก็ไม่ได้แต่ข้อดีคือผู้คนส่วนใหญ่อ่อนแอ ไร้วรยุทธ์หวังหยูซินเปิดห่อผ้าตรวจสอบของที่เหลือ มีปิ่นหยก ปิ่นทองอยู
last updateLast Updated : 2026-02-02
Read more

ตอนที่ 2 พบกันนับเป็นวาสนา

พรูด…ฮ่า ฮ่า ฮ่า อุ๊บ…ฮ่า ฮ่าพรืด…กงฉางหมิง ศอกไถลหล่นจากท่อนขา คางของเขาจึงตกกระแทกสันมือตัวเอง ดวงตาเหยี่ยวเบิกโตอึ้งงัน คางที่เจ็บยังไม่เท่าเจ็บที่ใจ‘ชายขยะเปียก?! เขาเนี่ยนะ’หวังหยูซินขมวดคิ้วเอียงคอครุ่นคิด เห็นชายอีกคนในรถหัวเราะจนน้ำตาเล็ด จึงอ้าปากถามไม่แน่ใจ“มิใช่ขยะเปียกหรือ…พยาบาลสวีบอกข้า...ฉันว่าชายปากพล่อยที่มาทักหญิงสาวที่เดินคนเดียว มักเป็นชายขยะเปียก เจ้าชู้เสเพล”ยิ่งคนแต่งตัวฉูดฉาดจัดจ้านเช่นนี้ต้องใช่แน่หวังหยูซินเหลือบมองเสื้อสีแดงทับทิมมันวาวที่ไม่ทบสาบ แถมยังเปิดโชว์ผิวเนื้อจนถึงกลางอกแล้วเบือนสายตาหนี ติ่งหูมีหินขัดที่ล้อแสงไฟวิบวับ (เพชร) แขนเสื้อก็พับขึ้นจนเกือบถึงข้อศอกการแต่งกายเยี่ยงบุรุษไม่สามไม่สี่ [1]ดูเสเพลกว่าศิษย์น้องตอนปลอมเป็นชายเสียอีกกงฉางหมิงรู้สึกเหมือนถูกรังเกียจทั้งที่ลูกแมวจอมหยิ่งนี่ก็ไม่ได้แสดงสีหน้า“ยอมแพ้~ พวกพี่ชายไม่ใช่คนไม่ดี เห็นคนเจ็บอย่างเธอยังมาอุ้มคนไม่ได้สติเลยคิดอยากจะช่วยเหลือ ทำความดีสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น”“พูดมากหว่านล้อมล้วนไม่คิดดี...” เด็กสาวพึมพำเสียงเบา แต่ขมับชายหนุ่มเต้นตุบ มุมปากก็กระตุกยิก“โอ๊ย…ฮ่า ฮ่า ไม่ไ
last updateLast Updated : 2026-02-02
Read more

ตอนที่ 3 เก็บแมวได้หนึ่งตัว

งั้นเอานามบัตรพี่ชายไว้ละกันนะ ถ้ามีเรื่องเดือดร้อนลองติดต่อพี่มา”นิ้วเรียวสวยยื่นนามบัตรให้ ตัวบัตรสีดำมีตัวอักษรสีทองพิมพ์ลายนูนเป็นหัวของเสือดำ ตรงกลางมีชื่อ ‘กงฉางหมิง’ ตัวใหญ่ พร้อมด้วยเบอร์โทรศัพท์ลงมาอีกบรรทัด“ไม่…”หมับ!“ขอบคุณมากค่ะ คุณชายรองกง” พยาบาลสวีรีบคว้านามบัตรแทนหวังหยูซินที่คำปฎิเสธไม่ทันหลุดออกมา เธอสอดนามบัตรลงห่อผ้าของเด็กสาว…หึ หึ หึ“ถือว่ารับไว้แล้วนะครับ ไว้พบกันใหม่” เขาเดินกลับไปที่รถของตัวเอง สองสาวยืนมองแล้วหันหน้าไปตามทางของตัวเองบ้าง“นี่สาวน้อย พี่ชายชื่อกงฉางหมิง เธอล่ะชื่ออะไร”กงฉางหมิงนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้แนะนำตัวกันเลยด้วยซ้ำ เขาจึงตะโกนถามมาจากในรถ“หวังซินหยู”ณ อาคารสำนักงานราชการ หมู่อาคารของราชการถูกวางผังเมืองให้อยู่ในละแวกเดียวกันหมดเพื่อความสะดวกชั้น 7 ของอาคารหนึ่ง ชายหนุ่มใส่แว่นไร้กรอบรูปร่างค่อนไปทางท้วมเล็กน้อย ยืนยกโทรศัพท์ที่ตกรุ่นไปสามปีค้างอยู่ใบหน้าทรงกลมธรรมดาตาตี่เล็กกำลังตื่นเต้นกับสิ่งที่บังเอิญถ่ายได้“เชี่ย! เชี่ย! นี่มัน…เรื่องจริงหรือเปล่าวะ หรือใครมาถ่ายคอนเทนต์ลงเสี่ยวหงชู [1] ไม่ได้แบบนี้ต้องลงให้ทุกคนมาช่วยกัน
last updateLast Updated : 2026-02-02
Read more

ตอนที่ 4 อย่าหวังว่าจะรอด

“แมว!?”“พี่ใหญ่ไม่เลี้ยงสัตว์นี่ มันยุ่งยากและเสียเวลา” เสิ่นเย่ส่ายหน้าค้าน ไม่เชื่อถือยังฉายแววดูถูก“ฉันเคยเอาลูกหมาไปให้ พี่ใหญ่ยังโยนไปให้คนอื่นทันทีเลย” ไป๋ชิงเหอยักไหล่ แล้วก้มหน้าดูมือถือ เห็นข่าวนี้เป็นเรื่องไร้สาระหลงอวิ๋นหลานมองด้วยสายตาเคลือบแคลงสักพักก็ยืดตัวขึ้น ดวงตาวาววับ“แต่ถ้าน้องแมวที่ว่าเป็นคนก็ไม่แน่ ใช่ไหมอาเลี่ยง”สือหย่งเลี่ยงยกนิ้วให้หลงอวิ๋นหลาน เขายกมือขึ้นสองข้างพลิกไปพลิกมาเหมือนเล่นมรยากล ตวัดข้อมือ ‘ฟึ่บ’มือถือที่อยู่ในมือมีภาพใบหน้าด้านข้างของเด็กสาวคนหนึ่ง“โอ้โห” “โอ้ว” “เชี่ย”“ถ่ายรูปได้ห่วยแตกมาก!” สามคนที่นั่งอยู่สบถขึ้นพร้อมกันพรืด…กงฉางหมิงที่เพิ่งเดินเข้ามาหลุดหัวเราะเบา ๆ เขานั่งลงบนโซฟาเดี่ยวยกแขนพาดพนักพิง ขาไขว้เฉียงกางเกงตรงช่วงสะโพกจึงตึงรั้งเห็นท่อนขาแกร่งกำยำหลงอวิ๋นหลานยกนิ้วกวักเรียกบริกรที่ยืนนิ่งข้างโต๊ะ เขารีบวางแก้วบรั่นดีออนไอซ์ลงหน้าคุณชายกงแล้วถอยกลับที่เดิมน้องทั้งสี่เห็นพี่ใหญ่ลงตัวแล้วจึงหันมาสุมหัวรอบมือถือเล็ก ๆ“อืม…จมูกดูจะรั้นไม่น้อย”“ใบหูดูนุ่มนิ่มน่ารักอยู่”“หืม…เธอนั่งรถเข็น?”นี่คือสิ่งที่พวกเขาเห็นทั้งหมด
last updateLast Updated : 2026-02-02
Read more

ตอนที่ 5 ลงโทษคนผิด

“คนไข้คะ ยาก่อนนอนค่ะ” หวังหยูซินไม่แปลกใจในยาของคนที่นี่แล้ว เธอออกจะชอบด้วยซ้ำมันกินง่าย มีพิษต่อร่างกายน้อย เธออยากศ๊กษาการแพทย์ของที่นี่ เด็กสาวคิดขณะค่อย ๆ ปิดเปลือกตาพักผ่อน เธอหันเสี้ยวหน้าไปทางหน้าต่างที่มีแสงจันทร์เสี้ยวส่องลอดบานหน้าต่างลงมาจุดหนึ่งบนพื้น ที่มีละอองสีขาวละเอียดกระจายบางเบา กริ๊ก… เสียงโลหะแผ่วเบาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในห้องพักฟื้น ยามวิกาลที่คนไข้ต่างหลับใหลตามนาฬิกาชีวิต บ้างก็จากฤทธิ์ยา เงาคนขยับไหวย่องผ่านเตียงหลังแรกที่กำลังหลับสนิท ผ่านเตียงสองที่ว่างเปล่า มุ่งหน้ามาที่เตียงสุดท้ายของหวังหยูซิน ม่านเตียงปิดล้อมรอบทำให้ไม่เห็นสภาพคนไข้ “เดี๋ยวก่อนพี่ไหล ถ้าเกิดนังนั่นยังไม่หลับล่ะ ฉันกลัวมันตื่นมาเจอเข้าน่ะสิ” “ไหนเอ็งบอกว่าหมอให้ยาที่กินแล้วง่วงไงวะ ป่านนี้หลับถึงไหนต่อไหนแล้ว” “ยากินแล้วง่วง ไม่ใช่ยานอนหลับนะพี่” นายเติ้งกับนายไหลคือสองคนที่เข้ามา พวกมันกระซิบคุยกันอยู่หน้าเตียงคนไข้ นายเติ้งเริ่มหวาดกลัวจึงยื้อนายไหลไว้ ด้วยความรำคาญคนปอดแหก นายเติ้งล้วงผ้าในถุงพลาสติกใสออกมาส่งให้ “ถ้ากลัวมันตื่นก็โปะยานี่ซ้ำ รับรองห
last updateLast Updated : 2026-02-10
Read more

ตอนที่ 6 ขอความช่วยเหลือ

“มีวิธีเหรอคะพยาบาลสวี”คนถูกถามยิ้มกริ่มยกนิ้วชี้มาตรงทรวงอกของคนไข้สาว คนภูกชี้ก้มมองด้วยความฉงน“ติดต่อคุณชายรองกง”“พี่ชายขยะเปียก!?”หวังหยูซินโพล่งชื่อที่มักนึกถึงเขาในใจออกมา พยาบาลสวีลืมตาโพลงอ้าปากค้างจนคางแทบจะตกถึงพื้น“ห๊ะ! ทำไมเรียกเทพบุตรกงแบบนั้นล่ะค่ะ ตาย ๆ ๆ ถ้าพวกแองเจิ้ลมาได้ยินเข้า แค่คิดก็หนาวแล้ว ช่างเรื่องนั้นก่อน…อะแฮ่ม คุณหวังขอความช่วยเหลือจากเขาเถอะค่ะ เชื่อฉัน”“เจ้า...พยาบาลสวีรู้จักพี่ชายคนนั้นเหรอคะ”“ไฮ้...เขารู้จักกันทั้งประเทศแล้วค่ะ บ้านแฟนไซต์ [1] ใหญ่ ๆ มีเยอะพอกับดาราระดับ S คลาสเลย รีบติดต่อเขาเถอะค่ะ รบกวนให้เขาช่วยติดต่อทนายฝีมือดีมาให้เรา”สวีอวี้ถงคิดว่าขอความช่วยเหลือเรื่องนี้ไม่ได้ดูน่าเกลียด ทนายมีชื่อคนธรรมดาแบบเรา ๆ ไม่มีทางเชิญตัวมาได้หวังหยูซินเงียบลงเหมือนคิดอะไรในใจ “ลองดูก็ได้ค่ะ” เธอรับปากในใจเริ่มคิดได้ว่า‘ติดหนี้เพิ่มอีกเรื่อง ครั้งนี้ต้องรักษา ‘โรคนั้น’ ...ให้เขาให้ได้’ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด…“ครับ” ปลายสายรับโทรศัพท์ทันทีหลังกริ่งสัญญาณดังเพียงสองครั้ง“พี่ชายขยะ...พี่ชายกงคะ ฉันหวังซินหยู คนที่นั่งรถเข็นที่พี่ให้บัตรไว้เมื่อวานค่ะ“
last updateLast Updated : 2026-02-10
Read more

ตอนที่ 7

“หนอนพิษ? มันคืออะไรกัน” กงอวี้ฉือนายท่านรองตระกูลกง สอบถามแพทย์ตระกูลเสิ่นที่เป็นเพื่อนของบุตรชายคนโตอย่างเครียดเคร่ง “รบกวนญาติเชิญทางนี้ดีกว่าครับ” เสิ่นเย่พาคนของตระกูลกงขึ้นไปยังห้องทำงานส่วนตัว เขาฉายภาพเอกซเรย์สามมิติขึ้นบนจอโปรเจกเตอร์ แล้วใช้ไฟฉายแอลอีดีชี้ไปยังจุดดำจุดหนึ่งบนนั้น “เห็นเงาดำที่เกาะอยู่ผนังหัวใจนี่ไหมครับ นี่คือหนอนพิษที่ว่า” ... เรื่องประหลาดที่น่าเหลือเชื่อเผยตัวอยู่ตรงหน้า ความหนักหนาของมันเหมือนมวลอากาศหนักที่แทรกตัวเข้าไปในช่องปอด ลำคอของเหล่าคนที่มารับรู้ตีบตันจนไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ “อาเย่ หนอนพิษมีผลกระทบอะไรกับร่างกายบ้าง” คำถามของกงฉางหมิงดังช้าชัด แต่ละถ้อยคำเหมือนค้อนทุบกระหน่ำลงกลางใจ “เราใช้แบบจำลองสามมิติ สร้างแผนภาพการใช้ชีวิตของหนอนตัวนี้ พบว่ามันจะคอยเจาะดูดเลือดจากเส้นเลือดแดงหัวใจ แล้วปล่อยของเสียที่เป็นสารพิษออกมาพอหัวใจสูบฉีดสารพิษจึงกระจายไปทั่วร่างกาย สารพิษไม่อาจระบุชนิดได้นี้มีผลไปทำลายแอนติบอดี้และกัดกินเนื้อเยื่อ นานวันเข้าร่างกายจะค่อย ๆ เสื่อมถอย อวัยวะภายในจะถูกทำลายลงช้า ๆ” ซู้ด... ผลลัพธ์ร้ายแรงกว่าที่ค
last updateLast Updated : 2026-02-10
Read more

ตอนที่ 8

หวังหยูซินเข้าไปถามพ่อค้าเร่ขายน้ำหลากสีด้วยความไม่แน่ใจ เธอก้มมองดูรูปวาดในไป่ตู้กับ โรงเตี๊ยมสองชั้นที่ยาวตลอดแนว “อ๋อ ตึกนี้อยู่ด้านใน ต้องเดินเข้าประตูทางเข้าทางนั้นไปก่อน” เด็กสาวเข้าไปตามทางที่พ่อค้าวัยกลางคนชี้ให้ ด้านในมีคนเดินเข้าออกหนาแน่น เธอตามฝูงชนเข้าไป “ต้องการแพคเกจไหนคะ” เสี่ยวเออร์สาวหน้าตายิ้มแย้มส่งกระดานเหล็กมีแสงมาให้ หวังหยูซินไม่เข้าใจสิ่งที่นางถาม แต่กลับถามคำถามแทน “ฉันอยากได้ห้องพักค้างคืน 1 ห้อง” … เสี่ยวเออร์รอยยิ้มค้างมีสีหน้างงงัน ผู้คนรอบข้างหันมองเด็กสาวหน้าตางดงามที่นั่งอยู่บนรถเข็น “อุ๊บ ฮ่า ฮ่า คนสมัยนี้อยากมีตัวตน ทำได้ทุกอย่างจริง ๆ” “เข้าบอร์ดก็เจอแต่อะไรแปลก ๆ แบบนี้” “พนันกันดีกว่าว่าหล่อนลงแท็กว่าอะไร” “น้องสาวความคิดแปลกดีนะ ชื่อเล่นเธออะไรล่ะ ฉันจะได้กดติดตาม” หวังหยูซินเอียงคอหน้านิ่ง ดวงตาหงส์ไล่มองท่าทางและเสียงหัวเราะของคนอื่นก็รู้ว่าตนคงพูดอะไรผิดสักอย่าง “ที่นี่ไม่มีห้องให้พักใช่ไหม” “เราไม่มีห้องพักค่ะ” “อ้อ...ขอบคุณมากค่ะ” ในเมื่อไม่ใช่ที่พักตามที่เข้าใจ เธอจึงหันกลับไปทางออกอีกครั้ง “อะไรของเธอกัน เธอพ
last updateLast Updated : 2026-02-10
Read more

ตอนที่ 9

กริ๊ง...กริ๊ง‘แมวหยิ่ง’ ชื่อผู้โทรที่กงฉางหมิงบันทึกไว้ปราหฎบนหน้าจอโทรศัพท์คุณชายรองกงรีบกดรับสายพลางคิดว่าแมวน้อยจะมีเรื่องอะไรให้ตนประหลาดใจอีกหรือไม่“แมวน้อย คิดถึงพี่ชายแล้วเหรอ”“เอ่อ...ใช่ญาติของนางสาวหวังหยูซินไหมครับ”…ดวงตาคมกระพริบมองชื่อให้แน่ใจอีกครั้ง รับสายปั๊บความประหลาดใจก็กระแทกหน้าเต็ม ๆ“ครับ ผมเป็นพี่ชายเธอ คุณเป็นใคร มาใช้โทรศัพท์น้องผมได้ยังไง”คนสถาปนาตัวเองเป็นพี่ชายรีบเดินออกไปหาสืออี้ที่ยืนเฝ้าประตูห้องพักพิเศษด้วยความร้อนใจ“ผมร้อยเวรเฉียว ติดต่อจากสถานีตำรวจไถตงครับ นางสาวหวังหยูซินถูกควบคุมตัวในข้อหาบุกรุกสถานที่สาธารณประโยชน์ เชิญญาติมาประกันตัวแล้วรับกลับด้วยครับ"ห๊ะ!?“บุกรุก? น้องสาวผมบุกรุกที่ไหนครับ”ชื่อสถานที่ตำรวจบอกมาเขาอึ้งจนตาเบิกกว้างนิ่งงันไปชั่วขณะ“ที่ไหนนะครับ!?!?”1 ชั่วโมงต่อมากงฉางหมิงเดินมาหยุดหน้าห้องขังผู้ต้องหาหญิง ในมุมลึกสุดหลังลูกกรงเด็กสาวหน้าตางดงามพิสุทธินั่งขัดสมาธิหลับตากอดล่วมยาแน่นลักษณะภายนอกดูสงบนิ่ง แต่ในสายตาเขากลับมองว่า สาวน้อยกำลังไม่สบอารมณ์...มากด้วย“สาวน้อย...พี่ชายมาแล้ว ไปกลับบ้านกัน”ตึก...ถ้อยคำง่าย
last updateLast Updated : 2026-02-10
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status